14) தாயத்து அணிவிக்க கூடாது

அடுத்து, சிறுவர்கள் விஷயத்திலும் பெரியவர்கள் விஷயத்திலும் தவிர்க்கப்பட வேண்டிய ஒரு பெரும் தவறு தாயத்து மற்றும் நூல் கட்டுவதாகும். காய்ச்சல், தலைவலி, பயம் போன்ற நிலைகள் ஏற்படும்போது கழுத்திலோ, தோளிலோ, இடுப்பிலோ தாயத்துகளைக் கட்டுவதும், நூல்களை முடிந்து தொங்கவிடுவதும் மார்க்கத்தின் பெயரால் சிலரால் செய்யப்படுகிறது. இஸ்லாத்தை ஏற்று உறுதிமொழி அளிப்பதற்காக நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பத்து பேர் வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒன்பது பேரிடம் உறுதிமொழி பெற்றுக்கொண்டு ஒருவரிடம் மட்டும் உறுதிமொழி ஏற்க மறுத்தார்கள். அதற்கான காரணத்தை நபித்தோழர்கள் கேட்டபோது, அவர் தாயத்து அணிந்திருப்பதாக நபி (ஸல்) அவர்கள் தெரிவித்தார்கள். அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை என்று உறுதிமொழி எடுக்கும் உள்ளத்தில், தாயத்தின் மீது நம்பிக்கை இருக்க முடியாது. நன்மை தீமைகளைத் தரும் என தாயத்தை நம்புவது அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைப்பதாகும். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் கரத்தால் அவரது தாயத்தை அறுத்து எறிந்த பிறகே அவரிடம் உறுதிமொழி ஏற்றார்கள். தாயத்தைத் தொங்கவிட்டுக் கொள்பவன் அல்லாஹ்வுக்கு இணை கற்பித்துவிட்டான் என்பதால், தாயத்தும் இஸ்லாமும் ஒருபோதும் ஒன்றாக இருக்க முடியாது.

فَبَايَعَ تِسْعَةً وَأَمْسَكَ عَنْ وَاحِدٍ إِنَّ عَلَيْهِ تَمِيمَةً فَأَدْخَلَ يَدَهُ فَقَطَعَهَا فَبَايَعَهُ
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒன்பது பேரிடம் உறுதிமொழி ஏற்று, ஒருவரிடம் ஏற்காமல் நிறுத்தினார்கள்; “அவர் மீது தாயத்து இருக்கிறது” எனக் கூறி, தம் கையால் அதை அறுத்து எறிந்த பின்னர் அவரிடமும் உறுதிமொழி ஏற்றார்கள்.
(முஸ்னத்(அஹ்மத்: 16781) ➚

இதேபோல், ஒரு மனிதரின் கையில் வளையம் போன்ற ஒன்று அணிந்திருப்பதைப் பார்த்த நபி (ஸல்) அவர்கள், அது என்னவென்று விசாரித்தார்கள். தோள்பட்டை வலிக்காக அதைக் கட்டியிருப்பதாக அவர் கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், அத்தகைய தாயத்துகள் பலவீனத்தையும் கவலையையுமே அதிகரிக்கும் என்று கூறி, அதை உடனே கழற்றி எறியுமாறு உத்தரவிட்டார்கள். மேலும், அது உடலில் இருக்கும் நிலையில் ஒருவர் மரணித்தால் மறுமையில் ஒருபோதும் வெற்றி பெற முடியாது என்றும் எச்சரித்தார்கள். எனவே நோய்களுக்காகவோ பயத்திற்காகவோ குழந்தைகளுக்குத் தாயத்து கட்டுவதும் நூல் முடிந்து போடுவதும் ஏகத்துவக் கொள்கையையே பாழ்படுத்திவிடும் காரியங்களாகும்.

مَا هَذِهِ مِنَ الْوَاهِنَةِ أَمَا إِنَّهَا لَا تَزِيدُكَ إِلَّا وَهْنًا انْبِذْهَا عَنْكَ فَإِنَّكَ لَوْ مِتَّ وَهِيَ عَلَيْكَ مَا أَفْلَحْتَ أَبَدًا
“இது என்ன?” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டதற்கு, “தோள்பட்டை வலிக்காக” என்று அவர் கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “இது உனக்கு பலவீனத்தைத்தான் அதிகப்படுத்தும்; இதைக் கழற்றி எறிந்துவிடு! இது உன் மீது இருக்கும் நிலையில் நீ மரணித்தால் ஒருபோதும் வெற்றி பெற மாட்டாய்” என்று கூறினார்கள்.
(முஸ்னத்(அஹ்மத்: 19149) ➚

மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல் கால்நடைகளுக்கும் கூட இத்தகைய பாதுகாப்பு கவசங்களையோ மாலைகளையோ அணிவிக்கக் கூடாது. அறியாமைக் காலத்தில் அரபுகள் சிறந்த ஒட்டகங்களுக்குக் கண் திருஷ்டி படக்கூடாது என்பதற்காக அவற்றின் கழுத்தில் மாலைகளைக் கட்டித் தொங்கவிடும் வழக்கம் இருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்களோடு ஒரு பயணத்தில் மக்கள் இரவில் உறங்கச் சென்றபோது, ஒட்டகங்களின் கழுத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த அத்தகைய மாலைகள் அனைத்தையும் அறுத்து எறிவதற்காக ஒருவரை நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுப்பி வைத்தார்கள் என ஸஹீஹுல் புகாரியில் (3005) பதிவாகியுள்ளது. நம்பிக்கை வைக்கத் தெரியாத கால்நடைகளின் கழுத்தில் கூட இத்தகையவற்றை நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுமதிக்கவில்லை எனும் போது, மனிதர்களுக்கோ குழந்தைகளுக்கோ தாயத்து கட்டுவதை எவ்வாறு அனுமதிக்க முடியும்?

மேலும், ருவைபிஃ (ரலி) என்ற நபித்தோழரிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள், “எனக்குப் பிறகு நீங்கள் நீண்ட காலம் வாழக்கூடும்; எனவே மக்களுக்கு இந்தச் செய்தியை அறிவித்துவிடுங்கள்: எவர் தம் தாடியில் முடிச்சுப் போட்டுக் கொள்கிறாரோ, அல்லது கண் திருஷ்டிக்காக வளையத்தையோ மாலையையோ தொங்கவிட்டுக் கொள்கிறாரோ, அல்லது எலும்புகளாலோ சாணத்தினாலோ துப்புரவு (இஸ்திஞ்சா) செய்கிறாரோ, அவரை விட்டும் நபி (ஸல்) அவர்கள் விலகிக் கொண்டார்கள்; அவருக்கும் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை” என்று எச்சரித்தார்கள். இச்செய்தி சுனன் நஸயீயில் (4981) இடம்பெற்றுள்ளது.

தாயத்து, தகடு, முடிச்சுப் போடப்பட்ட நூல்கள் போன்றவை தீங்கைத் தடுத்து நன்மை பயக்கும் என நம்புவது ஆபத்தான இணைவைப்பாகும் (ஷிர்க்). ஏனெனில், அல்லாஹ் ஒரு சோதனையையோ துன்பத்தையோ நாடும்போது, இந்தத் தாயத்து அதைத் தடுத்து நிறுத்திவிடும் என்று நம்புவது, அல்லாஹ்வின் ஆற்றலுக்கு நிகராக இந்த தாயத்துகளுக்கு ஆற்றல் இருப்பதாக நம்புவதாகும். அல்லாஹ் நாடுவதை எதிர்க்கும் சக்தி தாயத்துக்கு இருப்பதாகக் கருதும் இந்த இணைவைப்பை அடியோடு ஒழிப்பதற்காகவே நபி (ஸல்) அவர்கள் இதனை வன்மையாகத் தடுத்துள்ளார்கள்.

பெரியவர்களோ குழந்தைகளோ எந்தக் காரணத்திற்காகவும் தாயத்து அணியக் கூடாது. குழந்தைகள் பேசத் தெரியாதவர்கள் என்பதால், அவர்களுக்குத் தலைவலி, காய்ச்சல் அல்லது சளி போன்ற உபாதைகள் ஏற்பட்டு அழும்போது, சிலர் அவர்களை மௌலவிகளிடம் அழைத்துச் செல்கிறார்கள். அவர்கள் தங்களுடைய வயிற்றுப் பிழைப்புக்காகக் கயிறுகளை முடிந்து கொடுக்கிறார்களே தவிர, தங்கள் சொந்தக் குழந்தைகளுக்கு நோய் வந்தால் மருத்துவமனைக்கே அழைத்துச் செல்கிறார்கள். இத்தகைய ஏமாற்றுப் பழக்கவழக்கங்களுக்கு நாம் ஆளாகிவிடக் கூடாது.

நோய்கள் ஏற்படும்போது நாமே நமக்கு ஓதிக்கொள்வதற்கு மட்டுமே மார்க்கத்தில் அனுமதி உண்டு. தாயத்துக்கோ நூலுக்கோ எந்தச் சக்தியும் இல்லை; ஓதி ஊதுவது தாயத்தில் ஒட்டிக்கொள்வதும் இல்லை. நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு நோய் ஏற்படும்போது قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ (அல்லாஹ் ஒருவன் என்று கூறுவீராக), قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ (விடியற்காலையின் இறைவனிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன் என்று கூறுவீராக), قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ (மனிதர்களின் இறைவனிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன் என்று கூறுவீராக) ஆகிய அத்தியாயங்களை ஓதி, தம் கைகளில் ஊதி மேனியில் தடவிக்கொள்வார்கள். மரண வேளையிலான நோயின்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஓதி ஊத, ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் திருக்கரங்களைப் பிடித்து அவர்களின் மேனியிலேயே தடவிவிட்டார்கள்.

குழந்தைகளுக்கு உடல்நிலை சரியில்லாதபோது பெற்றோரே இந்த அத்தியாயங்களை ஓதி ஊதி அவர்களின் மேனியில் தடவிவிடலாம்; குழந்தைகளுக்கு ஓதத் தெரிந்தால் அவர்களுக்கே அவ்வாறு செய்யக் கற்றுக்கொடுக்கலாம். ஆனால், இதனை எழுத்து வடிவமாகவோ, நூல் வடிவமாகவோ அல்லது தண்ணீரில் கரைத்துக் குடிக்கும் வடிவமாகவோ செய்வதற்கு மார்க்கத்தில் அனுமதியில்லை. குர்ஆனை ஓதுவதற்கு மட்டுமே நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுமதித்துள்ளார்கள் (புகாரி: 4439, 5016, 5735, 5751) ➚.

இது நோயுற்ற நேரத்திற்கு மட்டுமல்லாமல், அன்றாட வாழ்க்கையிலும் செய்ய வேண்டிய ஒன்றாகும். இரவு படுக்கைக்குச் செல்லும்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு செய்துள்ளார்கள்:

أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ كُلَّ لَيْلَةٍ جَمَعَ كَفَّيْهِ ثُمَّ نَفَثَ فِيهِمَا فَقَرَأَ فِيهِمَا ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا مَا اسْتَطَاعَ مِنْ جَسَدِهِ يَبْدَأُ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ وَوَجْهِهِ وَمَا أَقْبَلَ مِنْ جَسَدِهِ يَفْعَلُ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வோர் இரவும் படுக்கைக்குச் செல்லும்போது தம் இரு கைகளையும் ஒன்றாக இணைத்து, அவற்றில் ஊதி, (சூராக்களை) ஓதி, தம் உடலில் இயன்ற வரை தடவிக்கொள்வார்கள்; தலையிலிருந்தும் முகத்திலிருந்தும் தம் உடலின் முன்பகுதியிலிருந்தும் தடவத் தொடங்குவார்கள்; இவ்வாறு மூன்று முறை செய்வார்கள்.
(புகாரி: 5018) ➚

இதனை நாமும் வழக்கமாக்கிக்கொண்டு, குழந்தைகளுக்கும் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும். குர்ஆன் அத்தியாயங்களைக் கொண்டு அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடுவது ஒரு துஆவாகும். தாயத்து என்பது ஒரு பொருள்; அதற்குச் சக்தி இருப்பதாகக் கருதுவது ஈமானையே பறித்துவிடும். ஆனால் குர்ஆன் வசனங்களின் மூலம் படைத்தவனிடமே நாம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறோம்; குர்ஆனில் நிவாரணம் இருக்கிறது (புகாரி: 6319) ➚. எனவே நோயின்போதும் தூங்கச் செல்லும்போதும் இவ்வாறு ஓதிக்கொள்ளலாமே தவிர, தாயத்து தட்டு போன்ற வழிகளுக்கு ஒருபோதும் சென்றுவிடக் கூடாது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நோயாளியைப் பார்க்கச் சென்றாலும் அல்லது அவர்களிடம் நோயாளி கொண்டுவரப்பட்டாலும் நூல் முடிந்து கொடுக்கவோ, தாயத்து கட்டவோ, எழுதிக் கரைத்துக் குடிக்கவோ மாட்டார்கள். மாறாக, அல்லாஹ்விடம் துஆ செய்வார்கள்:

أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ اشْفِ وَأَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ சَقَمًا
மனிதர்களின் இறைவனே! இந்தத் துன்பத்தைப் போக்கிவிடு; நீ குணமளிப்பாயாக; நீயே குணமளிப்பவன்; உன்னுடைய நிவாரணத்தைத் தவிர வேறு நிவாரணம் இல்லை; எந்த நோயையும் விட்டுவைக்காத அளவுக்கு முழுமையாகக் குணப்படுத்துவாயாக.
(புகாரி: 5675) ➚

ஓதிப்பார்க்க வருபவர்களுக்காக நபி (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறும் பிரார்த்திப்பார்கள்:

امْسَحِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ بِيَدِكَ الشِّفَاءُ لَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا أَنْتَ
மனிதர்களின் இறைவனே! இந்தத் துன்பத்தை நீக்கிவிடு; உன் கையில்தான் நிவாரணம் இருக்கிறது; உன்னைத் தவிர இதனை நீக்குபவர் எவருமில்லை.
(புகாரி: 5744) ➚

குழந்தைகளுக்கோ பிறருக்கோ நோய் ஏற்பட்டால் அல்லாஹ்விடமே இவ்வாறு முழுமையாகக் குணமளிக்குமாறு பிரார்த்திக்க வேண்டுமே தவிர, பேய், பிசாசு, ஜின் பிடித்திருப்பதாகக் கூறி ஏமாற்றுபவர்களிடம் செல்லக் கூடாது.

குழந்தைகளுக்கு அலங்காரம் செய்த பிறகு கண் திருஷ்டி படக்கூடாது என்பதற்காகக் கன்னத்தில் கருப்புப் புள்ளி வைப்பது வழக்கம். அழகுக்காக வைப்பதாகக் கூறினாலும், உண்மையில் கண் திருஷ்டிக்கு அஞ்சியே அவ்வாறு செய்கிறார்கள். கண் திருஷ்டி என்பது உண்மையானது; அதற்காக ஓதிப்பார்ப்பதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுமதித்துள்ளார்கள் என்று ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள் (புகாரி: 5738) ➚. அங்கே أَنْ يُسْتَرْقَى مِنَ الْعَيْنِ (கண் திருஷ்டிக்காக ஓதிப் பார்க்குமாறு) என்றும், الْعَيْنُ حَقٌّ (கண் திருஷ்டி என்பது உண்மை) என்றும் வந்துள்ளது.

ஆனால், கண் திருஷ்டிக்காகக் கன்னத்தில் கருப்புப் புள்ளி வைப்பது மார்க்கத்தில் இல்லாத ஒன்றாகும்; அதுவும் தாயத்தைப் போன்றதே. அதேபோல் கண் திருஷ்டியைத் தடுப்பதற்காகக் கடைகளில் கழுதை படம் மாட்டி வைப்பது, கண்ணடிப்படாமல் இருக்கக் கண் படம் வரைந்து வைப்பது, வீட்டின் வாசலில் பூசணிக்காய் கட்டித் தொங்கவிடுவது போன்ற செயல்களும் இஸ்லாமிய வழிமுறை அல்ல. கண் திருஷ்டி ஏற்பட்டால் நபி (ஸல்) அவர்கள் கற்றுத்தந்த பாதுகாப்புக்குரிய சூராக்களை ஓதி ஊதித் தடவ வேண்டுமே தவிர, கருப்புப் புள்ளி வைப்பதோ தாயத்து கட்டுவதோ கூடாது.

அதே சமயம், நோய்களுக்கு ஓதிப்பார்ப்பதற்கு அனுமதி இருந்தாலும், சகுனம் பார்க்காமலும் பிறரிடம் ஓதிப்பார்க்காமலும் அல்லாஹ்வையே முழுமையாகச் சார்ந்திருப்பவர்களே எவ்விதக் கேள்விக் கணக்குமின்றி சொர்க்கம் செல்லும் எழுபதாயிரம் பேரில் அடங்குவர் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள் (புகாரி: 5752, 6472, 6541) ➚. எனவே, படுக்கைக்குச் செல்லும்போது ஓதும் துஆக்களை ஓதிக்கொண்டு, நோயின்போது அல்லாஹ்விடமே துஆ செய்வதோடு நிறுத்திக்கொள்வதே மிகச் சிறந்ததாகும்.