09) கணவரை தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை

இஸ்லாத்தின் கொள்கைகள், சட்டதிட்டங்கள், வணக்க வழிபாடுகள் மற்றும் முன்னறிவிப்புகள் எக்காலத்துக்கும் பொருந்தக்கூடியவையாகவும் காலத்தை வென்று நிற்கக்கூடியவையாகவும் திகழ்கின்றன. அந்த வகையில், பெண்கள் தொடர்பான விஷயங்களில் இஸ்லாம் எடுத்துரைக்கும் நிலைப்பாடு மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையில் பெரும்பகுதி மணவாழ்க்கையிலேயே கழிகிறது. அவளது வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்கும் மிக முக்கியமான உரிமைகளில் ஒன்று திருமண உரிமை. ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் இஸ்லாத்தை அறிமுகப்படுத்துவதற்கு முன்பும், அதற்குப் பின்னரும் கூட உலக வரலாற்றில் பெண்களுக்கு இந்த உரிமை வழங்கப்பட்டிருக்கவில்லை. பெண்களை ஒரு பொருளைப் போலக் கருதிப் பெற்றோர்கள் தங்களுக்கு விருப்பமானவர்களுக்குத் தாரை வார்த்துக் கொடுக்கும் நிலையே இருந்தது. விலங்குகள் மாலையிட்டு மணமகனைத் தேர்ந்தெடுப்பது போன்ற விசித்திரமான நடைமுறைகளும், பெண்களைக் கடத்திச் சென்று மனைவியாக்கிக் கொள்ளும் பழக்கங்களுமே காணப்பட்டனவே தவிர, மணமகன் தனக்குப் பிடித்திருக்கிறானா என்று பெண்களிடம் சம்மதம் கேட்கும் வழக்கம் உலகத்தில் இருக்கவில்லை.

அதே நேரத்தில், ஒரு பெண் தன் துணையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முடிவை முழுமையாக அவளிடமே விட்டுவிடுவதிலும் சில நடைமுறைச் சிக்கல்கள் உள்ளன. குறிப்பாகப் பருவ வயதில், ஹார்மோன் மாற்றங்களின் காரணமாக ஒரு துணையின் தேவை மட்டுமே மேலோங்கி நிற்கும் சூழலில், ஓர் ஆணின் பொருளாதார நிலை, குடும்பப் பின்னணி, நற்பண்புகள் மற்றும் பொறுப்புணர்வை ஆராய்ந்து முடிவெடுக்கும் பக்குவம் பெரும்பாலும் இருப்பதில்லை. இதனால் தவறான நபர்களை நம்பி ஏமாந்து, கைவிடப்படும் நிலைக்குப் பெண்கள் தள்ளப்பட்டு விடக்கூடாது என்பதும் கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டும்.

எனவே இஸ்லாம், பெண்களின் உணர்வுகளையும் பாதுகாப்பையும் ஒருசேரக் கவனிக்கும் ஒரு சமநிலையான அணுகுமுறையைக் கையாள்கிறது. ஒரு பெண்ணுக்குத் திருமணத்தில் சம்மதம் தெரிவிக்கும் உரிமையை வழங்கும் அதே வேளையில், அப்பெண்ணுக்கு ஒரு பொறுப்பாளர் இருந்து அத்திருமணத்தை நடத்தி வைக்க வேண்டும் என்பதையும் வலியுறுத்துகிறது. தந்தை, சகோதரன் அல்லது நெருங்கிய உறவினர் போன்ற ஒரு பொறுப்பாளரின் முன்னிலையில் திருமணம் நடக்கும்போதுதான், பிற்காலத்தில் அப்பெண்ணுக்கு ஏதேனும் அநீதி இழைக்கப்பட்டால் கேள்வி கேட்பதற்கும் பாதுகாப்பதற்கும் ஒரு குடும்பமும் சமூகமும் துணை நிற்கும். ஆண்களும் மனைவியரிடம் அத்துமீறி நடக்க அஞ்சுவார்கள்.

இவ்வாறு பெண்ணின் விருப்பத்தையும் பாதுகாப்பையும் ஒருங்கே பேணும் இஸ்லாம், ஒரு பெண்ணை அவளது சம்மதமின்றி வலுக்கட்டாயமாகத் திருமணம் செய்து கொடுப்பதை முற்றிலுமாகத் தடை செய்கிறது. ஒரு பெண்ணுக்கு விருப்பமில்லாத நிலையில் அவளைக் கட்டாயப்படுத்தித் திருமணம் செய்து வைத்தால், அவளோடு வாழ்வது அந்த ஆணுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல (ஹராம்) என்று இஸ்லாம் திட்டவட்டமாக எச்சரிக்கிறது.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَرِثُوا۟ ٱلنِّسَآءَ كَرْهًا
நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! பெண்களை நீங்கள் வலுக்கட்டாயமாக அடைவது உங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல.
(அல்குர்ஆன்: 4:19)➚

பெண்கள் எந்தப் போராட்டமும் கோரிக்கையும் வைக்காமலேயே, பதினான்கு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த உரிமையை இஸ்லாம் அவர்களுக்கு வழங்கிவிட்டது. இன்றும் இஸ்லாமியத் திருமணங்களின் போது பெண்ணிடம் மணமகனைப் பற்றிய சம்மதம் நேரில் கேட்கப்பட்டு, சாட்சிகள் முன்னிலையில் கையொப்பம் பெறப்படுகிறது. மணமகனைப் பிடிக்கவில்லை என்று ஒரு பெண் மறுத்துவிட்டால், அத்திருமணத்தை நடத்த முடியாது.

ஒரு கன்னிப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்து வைப்பதாக இருந்தால் அவளிடம் அனுமதி பெற வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள் (புகாரி: 5131) ➚. பெற்றோர்கள் தங்கள் அனுபவத்தின் அடிப்படையில் பெண்ணின் விருப்பத்திற்குரிய அம்சங்களோடு, ஆணின் பொறுப்பு, நற்பண்பு, வாழ்வாதாரம் ஆகியவற்றையும் ஆராய்ந்து தகுதியான வரன்களைப் பரிந்துரைக்க, அவற்றில் தனக்குப் பிடித்தமானவரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் மிகச் சிறந்த உரிமையை இஸ்லாம் பெண்களுக்கு வழங்கியுள்ளது.

கன்னிப் பெண்ணிடம் திருமணத்திற்குச் சம்மதமா என்று கேட்கும்போது, அவள் வெட்கப்பட்டுப் பதில் சொல்லாமல் மௌனமாக இருந்தால், அவளது மௌனத்தையே சம்மதமாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். ஒரு பெண்ணுக்குப் பிடிக்கவில்லை என்றால் அவள் வெளிப்படையாக அதைச் சொல்லிவிடுவாள்; பிடிக்கும் என்று சொல்வதற்குத்தான் வெட்கம் தடையாக இருக்கும். எனவே, அந்த வயதில் ஏற்படும் இயல்பான வெட்கத்திற்கு மதிப்பளித்து, மௌனத்தைச் சம்மதமாகக் கருத வேண்டும் என்று இஸ்லாம் வழிகாட்டுகிறது.

பெண்களுக்குத் திருமணத்தில் இத்தகைய தேர்வுரிமை இருந்ததா என்று பார்த்தால், அறியாமைக் காலச் சூழலில் இது நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒன்றாக இருந்தது. இன்றைய காலத்திலும்கூட பெண்களுக்கு இத்தகைய உரிமைகளைப் பெற்றுத்தரப் பல்வேறு போராட்டங்கள் நடத்தப்பட்டு வருகின்றன. ஆனால், கடுமையான காட்டுமிராண்டித்தனம் நிலவிய அன்றைய அரபுச் சமுதாயத்தில், பெண்களின் திருமணத்திற்கு அவர்களுடைய அனுமதி கட்டாயம் இருக்க வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் நிலைநாட்டினார்கள். அதே நேரத்தில், ஒரு பெண் ஏமாற்றப்பட்டு விடக்கூடாது என்பதற்காகப் பொறுப்பாளர் முன்னின்று திருமணத்தை நடத்தி வைக்க வேண்டும் என்றும் வழிகாட்டினார்கள். பெண்ணின் சம்மதமும் இருக்க வேண்டும், பொறுப்பாளரின் பங்களிப்பும் இருக்க வேண்டும்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் கன்ஸா என்ற விதவைப் பெண் ஒருவர் இருந்தார். அவரது தந்தை, மகளின் விருப்பத்தைக் கேட்காமல் அவளுக்குப் பிடிக்காத ஒருவரைத் திருமணம் செய்து வைத்தார். அப்பெண் தனக்கு அந்தத் திருமணத்தில் விருப்பமில்லை என்று கூறிய பிறகும் தந்தை பிடிவாதமாகத் திருமணத்தை நடத்தி வைத்தார். பொதுவாக மதத் தலைவர்களிடம் சென்றால் இருக்கும் உரிமைகளும் பறிபோய்விடுமோ என்ற அச்சம் நிலவிய காலத்தில், நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றால் தனக்கான உரிமை கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையுடன் அப்பெண் முறையிட்டார். “எனக்குப் பிடிக்காத ஒருவரை என் தந்தை எனக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துவிட்டார்” என்று அவர் கூறினார். “உனக்கு விருப்பமில்லாமலா செய்தார்?” என்று கேட்ட நபி (ஸல்) அவர்கள், அந்தத் திருமணத்தை ரத்து செய்தார்கள்.

فَرَدَّ نِكَاحَهُ
அவர் அத்திருமணத்தை ரத்து செய்தார்.
(புகாரி: 5138) ➚

திருமணம் முடிந்துவிட்டாலும் கூட, பெண்ணின் விருப்பமில்லாமல் வலுக்கட்டாயமாக நடத்தப்பட்ட திருமணம் செல்லாது என்பதை இந்நிகழ்வு உணர்த்துகிறது. திரைப்படங்களிலும் நாடகங்களிலும் சித்தரிக்கப்படுவது போல், ஒரு பெண்ணின் கழுத்தில் பலவந்தமாகக் கயிற்றைக் கட்டிவிட்டால் உடனே அது திருமணமாகிவிடாது; அவளது உரிமைகள் பறிபோய்விட்டதாகவும் அர்த்தமில்லை. விருப்பமில்லாத போது செய்யப்படும் சடங்குகளால் திருமணம் முழுமை பெற்றுவிடாது. பெண்ணின் சம்மதமின்றி நடத்தப்படும் திருமணம் ஒருபோதும் செல்லுபடியாகாது என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள்.

திருக்குர்ஆனில் நான்காவது அத்தியாயத்தின் பத்தொன்பதாவது வசனம் அருளப்பட்டதற்கும் ஒரு வரலாற்றுப் பின்னணி இருக்கிறது. அறியாமைக் காலத்தில் ஒரு குடும்பத் தலைவன் இறந்துவிட்டால், அவனது குடும்பத்துப் பெண்களை அவனது உறவினர்கள் தங்கள் விருப்பப்படி சொத்தாக எடுத்துக்கொள்வார்கள். அவர்களைத் தாங்களே வலுக்கட்டாயமாகத் திருமணம் செய்துகொள்வார்கள், அல்லது பிறருக்குத் திருமணம் செய்து கொடுத்துவிட்டுப் பயனடைவார்கள், அல்லது திருமணம் செய்து கொடுக்காமல் தங்கள் வீட்டில் ஊதியமில்லா வேலைக்காரிகளாக அடைத்து வைப்பார்கள். பெண்களின் சம்மதமின்றி அவர்களை இவ்வாறு அடைவது இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல என்று கூறி அல்லாஹ் இக்கொடுமையைத் தடுத்தான்.

திருமணம் என்பது ஏதோ விளையாட்டான விஷயம் அல்ல. இஸ்லாத்தைப் பொறுத்தவரை அது أَخَذْنَ مِنْكُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا (அவர்கள் உங்களிடமிருந்து ஒரு கடுமையான உடன்படிக்கையை எடுத்துக்கொண்டனர்) என்று விவரிக்கப்படும் ஒரு வலுவான ஒப்பந்தமாகும். கணவன், மனைவி ஆகிய இருவருக்கும் பரஸ்பரக் கடமைகளும் பொறுப்புகளும் இதில் உள்ளன. இந்திய அரசியல் சட்டத்திலும்கூட முஸ்லிம் திருமணம் ஓர் ஒப்பந்தமாகவே கருதப்படுகிறது. ஒப்பந்தம் என்றாலே இரு தரப்பாரின் பூரண சம்மதமும் விழிப்புணர்வும் தேவை. ஒருவரது சொத்தை மிரட்டி கைரேகை வாங்கினால் அது எப்படி செல்லாதோ, அதேபோல்தான் பெண்களின் சம்மதமின்றி வலுக்கட்டாயமாகச் செய்யப்படும் திருமணமும் செல்லாது.

எனவே, பெண்ணின் சம்மதமின்றி பெற்றோர்கள் திருமணம் செய்து வைக்கக் கூடாது. அதேநேரம் ஒரு பெண் தனக்கு ஒருவரைப் பிடித்திருக்கிறது என்று கூறினால், பெற்றோர் அதை விபரீதமாகக் கருதாமல் தீர விசாரித்து முடிவெடுக்க வேண்டும். இஸ்லாத்தில் இதற்கு உள்ள ஒரே தடை முஸ்லிமல்லாதவரைத் திருமணம் செய்யக் கூடாது என்பதுதான். ஏனெனில் அது சமுதாயச் சிக்கல்களையும், சந்ததிகளை நல்வழியில் வளர்ப்பதில் குழப்பங்களையும் ஏற்படுத்திவிடும். ஆனால் அந்த நபர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டால் அவரைத் திருமணம் செய்து வைப்பதில் தடையில்லை. விரும்பிய நபர் நல்லவரா என்று பார்த்து, தன் பிள்ளைகள் தவறான வழியில் சென்றுவிடாமல் பாதுகாத்துத் திருமணம் செய்து வைப்பது பெற்றோரின் கடமையாகும்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் பெண்கள் தாங்களாகவே முன்வந்து ஆண்களிடம் திருமணப் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியிருக்கிறார்கள். இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்வதையே மஹ்ராகக் கேட்டுத் திருமணம் செய்துகொண்ட வரலாறுகளும் உண்டு. எனவே, பெண்ணிற்குரிய துணையைத் தந்தை அறிமுகப்படுத்தி அவளது சம்மதத்தைப் பெறுவதும் மார்க்கத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வழிமுறையாகும்.

பெண்கள் தாங்களாகவே ஒருவரை விரும்பி பெற்றோரிடம் தெரிவிக்கும்போது, பெற்றோர் அதனைத் தீர விசாரித்து முடிவெடுக்க வேண்டும். இதில் இஸ்லாமிய வரம்பை விட்டுக்கொடுத்து விடக்கூடாது என்பது மட்டுமே நிபந்தனையாகும். இஸ்லாம் வழங்கிய கொள்கை வரம்பிற்குள்தான் பெண்களுக்குரிய கண்ணியமும் உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. அந்த ஒரே காரணத்திற்காக மட்டுமே வேற்று மதத்தவரைத் திருமணம் செய்வதை மார்க்கம் தடுக்கிறது. அந்த எல்லையைத் தவிர்த்து, பெண்களின் விருப்பத்தையோ உரிமையையோ மறுப்பதற்கு இஸ்லாத்தில் இடமில்லை.

குறிப்பாக, கன்னிப் பெண்களுக்கு மட்டுமே பொறுப்பாளரின் வழிகாட்டுதல் பெரிதும் அவசியமாகிறது. ஆனால், விவாகரத்தான அல்லது கணவனை இழந்த பெண்ணிற்கு ஏற்கனவே இல்லற வாழ்க்கையின் அனுபவமும் முதிர்ச்சியும் இருக்கும். ஒரு குடும்ப வாழ்க்கைக்கு எத்தகைய ஆண் பொருத்தமானவன் என்பதை உணரும் பக்குவம் அவளுக்கு உண்டு. எனவே, மறுமணம் செய்துகொள்ள விரும்பும் அத்தகைய பெண், தன் திருமண விஷயத்தில் சுயமாக முடிவெடுக்கும் உரிமையைப் பெற்றிருக்கிறாள். அவளது நியாயமான விருப்பத்திற்குப் பொறுப்பாளர் தடையாக இருந்தால், ஜமாஅத் போன்ற அமைப்புகளின் துணை கொண்டு அவள் திருமணம் செய்துகொள்ள மார்க்கத்தில் வழியுண்டு. இது குறித்து நபி (ஸல்) அவர்கள் தெளிவாக வழிகாட்டியுள்ளார்கள்.

الأَيِّمُ أَحَقُّ بِنَفْسِهَا مِنْ وَلِيِّهَا وَالْبِكْرُ تُسْتَأْذَنُ فِي نَفْسِهَا
கணவனை இழந்த பெண் தன் விவகாரத்தில் தனது பொறுப்பாளரை விட அதிக உரிமை உடையவள்; கன்னிப் பெண்ணிடம் அவளது அனுமதி பெறப்பட வேண்டும்.
(முஸ்லிம்)

நவீன காலத்தில் பெற்றோரை மீறி காதல் என்ற பெயரில் தன்னிச்சையாகச் சென்று வாழ்க்கையைச் சீரழித்துக் கொள்வோர் பலர் உள்ளனர். ஒரு பெண்ணால் ஓர் ஆணின் குணநலன்களையும் கடந்த காலப் பின்னணியையும் முழுமையாகத் துருவி ஆராய முடிவதில்லை. ஆனால், குடும்பத்தினர் அவனது நட்பு வட்டம் மற்றும் மஹல்லா வாயிலாக விசாரிக்கும் போதுதான் அவனது கெட்ட பழக்கவழக்கங்கள், போதைக்கு அடிமையான நிலை அல்லது ஏமாற்று வேலைகள் வெளிச்சத்திற்கு வருகின்றன. அவ்வாறு ஏமாந்து போகும் தன் பிள்ளையைக் காப்பாற்றவே பெற்றோரின் உள்ளம் பதறுகிறது.

மேலும், தான் விரும்பும் ஒருவரைத் தவிர உலகத்தில் வேறு யாருமே இல்லை என்று எண்ணுவது ஒருவித மனப்பலவீனமாகும். நடைமுறை வாழ்க்கையில் நாம் விரும்பிய ஒன்று கிடைக்காவிட்டால் அதற்கு இணையான மாற்று வழியைத் தேர்ந்தெடுப்பது போலவே திருமண விருப்பமும் அமைய வேண்டும். எனவே, பெண்கள் உணர்ச்சிவசப்படாமல் தாங்கள் விரும்பும் ஆணைப் பற்றித் தயங்காமல் பெற்றோரிடம் தெரிவிக்க வேண்டும். பெற்றோர் அவனது தகுதியை விசாரித்து, அவன் நல்லவனாக இருக்கும் பட்சத்தில் திருமணத்தை நடத்தி வைக்க வேண்டும். ஒருவேளை அவன் பொறுப்பற்றவனாகவோ தீய பழக்கம் உள்ளவனாகவோ இருக்கும் பட்சத்தில், பெற்றோர் எடுத்துச் சொல்லும் யதார்த்தத்தைப் பெண்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

இஸ்லாம் பெண்களுக்குத் திருமண உரிமையோடு சேர்த்து முழுமையான பாதுகாப்பையும் வழங்குகிறது. ஒரு பெண் தன்னிச்சையாக முடிவெடுக்கும் போது ஆண்களால் ஏமாற்றப்படும் வாய்ப்பு அதிகம். ஆனால், தந்தை அல்லது குடும்பப் பொறுப்பாளர் முன்னின்று நடத்தும் போதுதான் அவளுக்கான மஹர் தொகை, திருமணப் பாதுகாப்பு நிபந்தனைகள், சாட்சிகள் மற்றும் சட்டப்பூர்வமான பதிவுகள் என அனைத்தும் முறையாக உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன. அதே சமயம், பெண்ணின் விருப்பத்திற்கு மாறாக அவளைப் பணத்திற்காகவோ அல்லது முதியவருக்கோ கட்டாயத் திருமணம் செய்து வைக்கவும் தந்தைக்கோ பொறுப்பாளருக்கோ அனுமதியில்லை; அவ்வாறு கட்டாயப்படுத்திச் செய்யப்படும் திருமணம் செல்லாது.

பெண்ணின் விருப்பத்திற்கு மதிப்பளிப்பதோடு அவளது பாதுகாப்பையும் உறுதிசெய்யும் இஸ்லாத்தின் இந்தத் திருமண நடைமுறை, காலங்களை வென்றதும் பெண்களின் வாழ்வை உண்மையாகப் பாதுகாப்பதுமாகும்.