01) முன்னுரை

காலத்தை வென்ற மார்க்கமாக இஸ்லாம் திகழ்கிறது. எனினும், இந்தக் கருப்பொருளைப் புரிந்துகொள்வதற்கு முன்பாக, இவ்வுலகில் யாராலும் எதனாலும் வெல்ல முடியாத ஒன்று உண்டு என்றால் அது காலம்தான் என்பதை நாம் விளங்க வேண்டும். காலத்தை எந்த ஒரு மனிதனோ, உயிரினமோ, படைப்போ வெல்லவே முடியாது.

மனிதன் தான் நிரந்தரமாக வாழப்போவதாக இறுமாப்புடன் நினைத்துக் கொண்டிருந்தாலும், அவனுக்குரிய நேரம் வரும்போது அவன் மறைந்துவிடுகிறான். கடந்த காலத்தில் மனிதர்களால் கட்டப்பட்ட பிரம்மாண்டமான கட்டடங்கள் கூட காலப்போக்கில் சிதைந்து சின்னாபின்னமாகி விட்டதைக் காண்கிறோம். காலம் செல்லச் செல்ல பொருட்கள், உயிரினங்கள் என அனைத்தும் பலவீனமடைந்து, சக்தியிழந்து, முடிவில் அழிகின்றன. மனிதன் உடுத்தும் ஆடை கூட காலப்போக்கில் இல்லாமல் போய்விடுகிறது.

மனிதர்கள் புனைவாகக் காலத்தை வென்றவன் என்று பாடல்கள் எழுதலாம்; ஆனால் அந்தப் பாடலை எழுதியவர்களும், பாடியவர்களும் கூட காலத்தின் முன்னே தோற்றுப் போய்விட்டார்கள். எனவே, படைப்புகளால் காலத்தை வெல்வது என்பது முற்றிலும் சாத்தியமற்ற ஒன்றாகும்.

إِنَّآ أَعْطَيْنَـٰكَ ٱلْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنْحَرْ إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلْأَبْتَرُ
(முஹம்மதே!) கவ்ஸரை உமக்கு வழங்கினோம். எனவே உமது இறைவனைத் தொழுது அவனுக்காக அறுப்பீராக! உமது எதிரி தான் சந்ததியற்றவன்.
(அல்குர்ஆன்: 108:1-3)➚

காலத்தை யாராலும் வெல்ல முடியாது என்ற உண்மையை மனிதன் சரியாகப் புரிந்து கொண்டால், அவன் இவ்வுலகில் வரம்பு மீறாமல் நேரிய முறையில் வாழ்வான். தன்னை யாராலும் அசைக்கவோ அழிக்கவோ முடியாது, தான் நிரந்தரமாக இங்கேயே இருப்போம் என்ற தவறான எண்ணத்தில்தான் மனிதன் ஆணவத்தோடு செயல்படுகிறான். மாறாக, தனக்கென்று ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் இருக்கிறது, அந்தக் காலம் வரும்போது நாம் சென்றாக வேண்டும், காலத்தை நம்மால் ஒருபோதும் வெல்ல முடியாது என்ற அச்சம் உள்ளத்தில் ஏற்படும்போது, அது மனிதன் நல்லவனாக வாழ்வதற்கே பெரிதும் துணைபுரிகிறது.

அழியும் இயல்புடைய பொருட்களைத் தாண்டி, மனிதன் முன்வைக்கும் சிந்தனைகள், தத்துவங்கள், கொள்கைகள், கோட்பாடுகள் போன்ற கருத்துக்களும் கூட காலத்தை வெல்வதில்லை. ஒரு மனிதன் முன்வைக்கும் கருத்துக்கள், அவன் வாழும் காலகட்டத்தில் நிலவும் அறிவியல், விஞ்ஞானம், பொது அறிவு மற்றும் மக்களின் நம்பிக்கைகளுக்கு உட்பட்டுத்தான் இருக்க முடியும். நூறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவனது கருத்துக்களை ஆராய்ந்து பார்த்தால், அதில் பல கருத்துக்கள் உளறலாகவும் பொய்யாகவும் கேலிக்குரியதாகவும் மாறிவிடும்.

மனிதனுக்கு இறைவன் கொடுத்துள்ள அறிவுக்கு ஓர் எல்லை உண்டு. கண்முன்னே நடப்பதை அறியும் மனிதனால், பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னால் என்ன நடக்கும் என்பதை அறிய முடியாது. அதனால்தான் மாபெரும் அறிஞர்கள் மரணித்த பிறகு, அவர்களுடைய நூல்களில் திருத்தங்கள் செய்யப்படுகின்றன; பல கருத்துக்கள் காலத்திற்கு ஒவ்வாதவை என்று நிராகரிக்கப்படுகின்றன. பிற்காலத்தில் வரக்கூடியவர்களின் அறிவு வளர்ச்சிக்கு முன்னால், முந்தைய அறிஞர்களின் சிந்தனைகள் காலத்தால் தோற்கடிக்கப்பட்டு விடுகின்றன.

ஒரு நாட்டின் அரசியல் சாசனத்தை எடுத்துக்கொண்டால் கூட, சட்டப் பிரிவுகளில் புதிது புதிதாகத் திருத்தங்களை மேற்கொள்வதைக் காண்கிறோம். ஒரு சட்டப்பிரிவை நீக்கவோ அல்லது புதிதாகச் சேர்க்கவோ செய்கிறார்கள் என்றால், முன்னிருந்த சட்டத்தால் புதிய பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண முடியவில்லை என்று பொருள். நம் நாட்டு அறிஞர்கள் உருவாக்கிய அரசியல் சாசனத்தையே, பிற்காலத்தில் நம் நாட்டு அரசாங்கமும் மக்களுமே போதாது என்று கூறி மாற்றியமைக்கிறார்கள்.

எவ்வளவு பெரிய மேதைகள் உருவாக்கினாலும், அவர்கள் வாழ்ந்த காலத்தைக் கூட அந்தச் சட்டங்களால் முழுமையாகத் தாக்குப் பிடிக்க முடிவதில்லை; காலம் செல்லச் செல்ல மாறிக்கொண்டே இருக்கின்றன. ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு பார்த்தால் அரசியல் சாசனம் என்ற அட்டை மட்டுமே எஞ்சியிருக்குமே தவிர, உள்ளே உள்ள சட்டங்கள் பெருமளவில் மாறியிருக்கும். காலத்தைக் கடந்து எதிர்காலத்தை அறியும் ஆற்றல் எந்த மனிதனுக்கும் இல்லை என்பதை இது காட்டுகிறது.

காலத்தை யாராலும் வெல்ல முடியாது என்றிருக்கும்போது, காலத்தை வெல்லும் தகுதி படைத்தவன் இறைவன் ஒருவன் மட்டுமே. இந்த உலகம் படைக்கப்படுவதற்கு முன்பும் அவன் இருந்தான்; இப்போதும் இருக்கிறான்; இறுதியிலும் அவன் மட்டுமே நிலைத்திருப்பான். காலத்தையே இயக்குபவனும் அவனே. காலத்தால் பலவீனமடையாமல், இயலாமைக்கு உட்படாமல், என்றும் மாற்றமின்றி இருப்பவனே காலத்தை வென்றவன் ஆவான்.

அத்தகைய இறைவன் மனிதகுலத்திற்கு வழங்கும் சித்தாந்தமும் மார்க்கமும் மட்டுமே காலத்தை வென்றதாக இருக்க முடியும். மனிதன் பேசினால் அவன் வாழும் காலத்திற்கு மட்டுமே தகுந்தவாறு பேசுவான். ஆனால் இறைவனுக்குக் காலத்தின் எல்லைகள் கிடையாது.

கி.பி. 570-ல் நபி (ஸல்) அவர்கள் பிறந்து, 610-ல் நபி (ஸல்) அவர்கள் நபியாகப் பொறுப்பேற்ற காலத்திலேயே இறைவனுக்கு கி.பி. 2000, 2020, 3000 என எதிர்காலத்தில் வரக்கூடிய காலங்கள் அனைத்தும் தெரியும். எந்தக் காலமும் தன்னுடைய வார்த்தைகளைப் பொய்யாக்கிவிடாத வண்ணம் எதிர்காலத்தை முழுமையாக அறிந்தே இறைவன் வழிகாட்டுகிறான். மரணமும் பலவீனமும் இல்லாத மெய்யான இறைவனின் வழிகாட்டல் மட்டுமே காலத்தை வென்றதாக என்றென்றும் நிலைத்திருக்க முடியும்.

கடவுள் என்பவன் மரணிக்க மாட்டான்; அழிய மாட்டான்; பலவீனமடைய மாட்டான்; எப்போதும் ஒரே தன்மையுடன் நிலைத்திருப்பான். மனிதர்களுக்கு முதுமையையும் பலவீனத்தையும் ஏற்படுத்திய அவனுக்கு இத்தகைய பலவீனங்கள் ஒருபோதும் ஏற்படாது.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, மனிதர்களால் காலத்தை ஒருபோதும் வெல்ல முடியாது; ஆனால் அல்லாஹ் காலத்தை வென்றவனாகவும், அதை உருவாக்குபவனாகவும் இருக்கிறான். ஏதேனும் துன்பம் நேரும்போது காலத்தின் மீது பழியைப் போட்டு அதை ஏசக்கூடாது என நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டுகிறார்கள்.

لَا تَسُبُّوا الدَّهْرَ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الدَّهْرُ
காலத்தை ஏசாதீர்கள்; ஏனெனில் நிச்சயமாக அல்லாஹ்தான் காலத்தை இயக்குபவனாக இருக்கிறான்.
(முஸ்லிம்: 2246) ➚

கி.பி. 570-ல் அப்துல்லாஹ், ஆமினா தம்பதியருக்கு மகனாகப் பிறந்த நபி (ஸல்) அவர்கள், தமது நாற்பதாவது வயதில் இறைத்தூதராக நியமிக்கப்பட்டார்கள். தமக்கு இறைவனிடமிருந்து செய்தி வருவதாகவும், தமக்கு எவ்வித இறைத்தன்மையும் ஆற்றலும் இல்லை என்றும் அவர்கள் தெளிவுபடுத்தினார்கள்.

இறைவன் எதைச் சொல்லச் சொல்கிறானோ அதை மக்களிடம் எத்திவைக்கும் தூதுவராக மட்டுமே செயல்படுவதாகவும், வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்றும் பிரகடனம் செய்தார்கள். மனிதர் என்ற முறையில் அவர்கள் பேசிய உலக விஷயங்களைத் தவிர்த்து, இறைவனிடமிருந்து வந்தது என்று அவர்கள் கூறிய திருக்குர்ஆன் வசனங்கள் அனைத்தும் மெய்யாகவே இறைவனிடமிருந்து வந்தவை என்று நாம் நம்புகிறோம்.

தமது 23 ஆண்டுகால தூதுத்துவ வாழ்வில் சிறுகச் சிறுக அருளப்பட்ட வசனங்களை நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்கு வழங்கி, அவற்றை எழுத்திலும் பதிவு செய்ய வைத்தார்கள். அவ்வாறு இறைவேதத்தை முன்வைத்தபோது, அதை ஒரு மந்திரமாகவோ அல்லது குருட்டுத்தனமாகவோ நம்பும்படி அவர்கள் கூறவில்லை. மாறாக, அதைச் சிந்தித்துப் பார்க்குமாறும் தீவிரமாக ஆராயுமாறுமே அறைகூவல் விடுத்தார்கள்.

أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ ٱلْقُرْءَانَ أَمْ عَلَىٰ قُلُوبٍ أَقْفَالُهَآ
அவர்கள் இக்குர்ஆனைச் சிந்திக்க வேண்டாமா? அல்லது அவர்களின் உள்ளங்கள் மீது அதற்கான பூட்டுக்கள் உள்ளனவா?
(அல்குர்ஆன்: 47:24)➚

நபி (ஸல்) அவர்களோடு வாழ்ந்த சமகாலத்து மக்கள் அவர்களை மிக ஆழமாக அறிந்திருந்தார்கள். நாற்பது ஆண்டுகள் அவர்களிடையே வாழ்ந்து, எவ்விதப் பொய்யோ ஏமாற்றுத்தனமோ இன்றி, பெரும் நாணயத்தோடு வாழ்ந்த ஒருவர் திடீரென ஓர் இறைச்செய்தியை முன்வைக்கிறார். அவர் வெளியூரிலிருந்து வந்த அறிமுகமில்லாத மனிதர் அல்லர்; அவர்களின் மத்தியிலேயே வாழ்ந்தவர்.

வசதியான வாழ்க்கையையும் மதிப்பையும் பெற்றுத் திகழ்ந்த அவர், கடுமையான துன்பங்களையும் எதிர்ப்புகளையும் சந்தித்தபோதும், தாம் கூறிய கொள்கையிலிருந்து இம்மியளவும் பின்வாங்கவில்லை. சுயலாபத்திற்காகவோ அதிகாரத்திற்காகவோ அவர் இவ்வாறு கூறவில்லை என்பதை அன்றைய மக்கள் எளிதில் விளங்கிக்கொண்டார்கள்.

فَقَدْ لَبِثْتُ فِيكُمْ عُمُرًا مِّن قَبْلِهِۦٓ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
இதற்கு முன்பும் பல ஆண்டுகள் நான் உங்களிடையே வாழ்ந்துள்ளேனே! நீங்கள் சிந்திக்க மாட்டீர்களா?
(அல்குர்ஆன்: 10:16)➚

அக்காலத்தில் வாழாத நாம், குர்ஆனை எவ்வாறு இறைவேதம் என்று அறிந்துகொள்வது? இறைவன் இந்த வேதத்தை நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு வழங்குவதை யாரும் நேரில் பார்க்கவில்லை; நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதன் மூலமே நாம் அறிகிறோம்.

காலத்தை மனிதர்களால் வெல்ல முடியாது; எந்த ஒரு மனிதக் கொள்கையும் கால ஓட்டத்தில் அடிபட்டுப் பலவீனமடைந்துவிடும். ஆனால், ஒரு கொள்கை காலத்தை வென்று நிற்கிறது என்றால், அது காலத்தை உருவாக்கிய இறைவனின் கொள்கையாக மட்டுமே இருக்க முடியும்.

குர்ஆன் முன்வைக்கும் கொள்கைகள், விஞ்ஞானக் கருத்துக்கள், எதிர்கால முன்னறிவிப்புகள், வாழ்வியல் தீர்வுகள் மற்றும் சட்டதிட்டங்கள் என எதை எடுத்துக்கொண்டாலும், இந்த இருபத்தொன்றாம் நூற்றாண்டிலும் அவை முழுமையாகப் பொருந்துகின்றன. இதுவரை குர்ஆனில் உள்ள ஒரு செய்தியையோ சட்டத்தையோ பிழையானது என்று எவராலும் மெய்ப்பிக்க முடியவில்லை.

பொதுவாக ஏனைய வேதங்கள் பகுத்தறிந்து ஆராய்வதைத் தடுத்துக் குருட்டு நம்பிக்கையைக் கோரும் சூழலில், குர்ஆன் மட்டுமே மனிதர்களைச் சிந்தித்து ஆராயத் துணிவோடு அழைக்கிறது. 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அருளப்பட்ட இந்த வேதம், காலத்தின் மாற்றங்களால் எவ்விதப் பாதிப்பும் அடையாமல் இன்றும் பொருந்துவதே அது காலத்தை வென்ற இறைவேதம் என்பதற்குச் சான்றாகும்.

காலத்தை வெல்லும் ஆற்றல் படைத்த இறைவனுக்கு மட்டுமே உரியது என்பதால், எந்தக் காலத்திற்கும் முரண்படாமல் மனித ஆய்வுகளுக்கு அப்பாற்பட்டு நிலைத்து நிற்கும் திருக்குர்ஆன் மனிதனின் சொல்லாக இருக்க முடியாது; அது ஏக இறைவனின் சத்திய வாக்கு மட்டுமே.