15) ஆடைகள் அணிவது

குழந்தைகள் தொடர்பான சட்டங்களில் அடுத்ததாக நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டியது அவர்களுக்கு அணிவிக்கும் ஆடைகள் பற்றியதாகும். குழந்தைகளுக்கு ஆடை அணிவிப்பது பற்றிப் பேசும் போதே பெரியவர்களுக்கான சட்டங்களும் அதில் அடங்கிவிடுகின்றன. சிறுவர்களுக்கும் சிறுமிகளுக்கும் எந்தெந்த ஆடைகளை அணிவிக்க மார்க்கத்தில் அனுமதி இருக்கிறது, எந்தெந்த நிறங்களை அணியலாம், எவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும், பருத்தி, நைலான், பட்டு போன்ற எந்தெந்த ரகத் துணிகளைப் பயன்படுத்தலாம் என்பதில் ஏதேனும் விதிவிலக்குகள் உள்ளனவா என்பதை நாம் பார்க்க வேண்டும். அதேபோன்று ஓர் ஆணுடைய மற்றும் பெண்ணுடைய ஆடை எந்த அளவுக்கு உடலை மறைக்க வேண்டும், தனிமையில் இருக்கும்போது ஆடையின்றி இருக்கலாமா, குடும்பத்திற்குள் ஆணும் பெண்ணும் இருக்கும்போது எவ்வளவு ஆடை அணிந்திருக்க வேண்டும் என ஆடை தொடர்பான பல விஷயங்கள் இருக்கின்றன. இவற்றில் மக்களிடையே பல தவறான நம்பிக்கைகள் நிலவுகின்றன.

முதலாவதாக, ஆடையின் நிறங்களைப் பற்றி மார்க்கம் என்ன சொல்கிறது என்பதைப் பார்ப்போம். பொதுவாக ஆண்களைப் பொறுத்தவரை, உலமாக்களோ அல்லது சமூகத்தில் உள்ள பிரமுகர்களோ வண்ண ஆடைகளை, அதாவது கருப்பு அல்லது பச்சை போன்ற சட்டைகளை அணிந்தால் விமர்சிக்கிறார்கள். அவர்கள் எப்போதும் முழுமையாக வெள்ளை ஆடையில் தான் இருக்க வேண்டும் என்று பலர் கருதுகிறார்கள். சாமானிய மக்கள் வண்ண ஆடைகளை அணியலாம் என்றும், வெள்ளை ஆடை தான் உலமாக்கள், தலைவர்கள் மற்றும் உயர்ந்தோருக்கான ஆடை என்றும் ஒரு தவறான கருத்து பரப்பப்பட்டுள்ளது. இஸ்லாத்தில் வெள்ளை ஆடை அணிவதற்குத் தடை இல்லை; அதை அணியலாம். ஆனால் ஆண்கள் வெள்ளை ஆடையை மட்டுமே அணிய வேண்டுமா, வேறு நிறங்களை அணியக் கூடாதா, வெள்ளை ஆடை மட்டுமே சிறந்தது என்பதற்கு ஆதாரம் உள்ளதா என்று பார்த்தால், ஓர் ஆணாக வாழ்ந்த நபி (ஸல்) அவர்கள் அனைத்து நிறங்களிலும் ஆடைகளை அணிந்திருக்கிறார்கள்.

உதாரணமாக, இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் தங்களுடைய ஆடைகளை வாங்கி மஞ்சள் நிறச் சாயத்தில் தோய்த்து அணிபவர்களாக இருந்தார்கள். அக்காலத்தில் நூல் நெய்யும் போதே சாயம் ஏற்றுவது குறைவாக இருந்ததால், வெள்ளைத் துணிகளை வாங்கித் தங்களுக்கு விருப்பமான சாயத்தில் முக்கிக் கொள்வார்கள். இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் மஞ்சள் நிற ஆடையை அணிந்த போது, மக்கள் பொதுவாக அணியாத இந்த நிறத்தை நீங்கள் ஏன் அணிகிறீர்கள் என்று ஒருவர் கேட்டார். அதற்கு இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் விளக்கம் அளித்தார்கள்.

إِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْبَغُ بِهَا فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَصْبَغَ بِهَا
நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு மஞ்சள் நிறச் சாயம் தோய்த்து ஆடை அணிந்ததை என் கண்ணால் பார்த்திருக்கிறேன்; எனவே நானும் அந்த நிறத்தில் சாயம் தோய்ப்பதை விரும்புகிறேன்.
(புகாரி: 166, 5851) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் வெள்ளை ஆடையை மஞ்சள் சாயத்தில் முக்கி மஞ்சள் நிற ஆடையாக அணிந்துள்ளார்கள் என்பதையும், அதை நபித்தோழர் பின்பற்றியுள்ளார் என்பதையும் இதிலிருந்து விளங்கி கொள்ளலாம்.

அதேபோன்று, உம்மு காலித் என்ற சிறுமி தம் தந்தையுடன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அவர் மஞ்சள் நிற ஆடை அணிந்திருந்தார். அச்சிறுமி தம் தந்தையுடன் அபீசீனியாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்துவிட்டுத் திரும்பியவர் என்பதால், அவருக்கு அபீசீனிய மொழி தெரிந்திருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்களுக்கும் சில பிற மொழி வார்த்தைகள் தெரிந்திருந்தன. அச்சிறுமியின் மஞ்சள் ஆடை அழகாக இருந்ததைப் பாராட்டிய நபி (ஸல்) அவர்கள், அபீசீனிய மொழியில் “ஸனா ஸனா” (அழகு, சிறப்பு) என்று கூறி, இந்த ஆடை பழசாகிப் போகும் வரை அணிந்து நல்வாழ்வு வாழ வேண்டும் என்று வாழ்த்தினார்கள்.

أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ أَبِي وَعَلَيَّ قَمِيصٌ أَصْفَرُ
நான் என் தந்தையோடு நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். என் மீது மஞ்சள் நிறச் சட்டை இருந்தது.
(புகாரி: 5993) ➚

ஆண்களும் பெண்களும் மஞ்சள் நிற ஆடை அணியலாம் என்பதற்கு இவையெல்லாம் சான்றுகளாகும். மஞ்சள் என்பது வெறுக்கத்தக்க நிறமோ, மார்க்கத்தில் தடை செய்யப்பட்ட ஒன்றோ அல்ல. அதேநேரத்தில் அது ஏதோ புனிதம் வாய்ந்த நிறமும் அல்ல. திருமணப் பத்திரிகையில் மஞ்சள் வைப்பது, கணக்குப் புத்தகத்தில் மஞ்சள் தடவுவது போன்ற நம்பிக்கைகள் தவறானவை. மஞ்சள் என்பது ஆடை விஷயத்தில் அனுமதிக்கப்பட்ட ஒரு சாதாரண நிறம் மட்டுமே.

அடுத்ததாக, ஆண்கள் சிவப்பு நிற ஆடை அணிவதை இன்று ஒரு விசித்திரமான விஷயமாகப் பார்க்கிறார்கள். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் மேலாடையும் கீழாடையுமாகிய இரண்டு ஆடைகளும் சிவப்பு நிறத்தில் அமைந்த ஒரு ஜோடி ஆடையை அணிந்து வந்திருக்கிறார்கள். அந்த ஆடை அவர்களுக்கு மிகவும் பொருத்தமாகவும் எடுப்பாகவும் இருந்தது.

وَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு ஜோடி சிவப்பு ஆடை அணிந்தவர்களாக வெளிப்பட்டார்கள்.
(புகாரி: 376, 3551, 5848, 5901) ➚

எனவே மார்க்கத்தில் மஞ்சள் நிறமும் அனுமதிக்கப்பட்டது தான், சிவப்பு நிறமும் அனுமதிக்கப்பட்டது தான்.

அதே நேரத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் வெள்ளை ஆடையும் அணிந்துள்ளார்கள். அபூதர் (ரலி) அவர்கள் கூறும்போது, தாம் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றபோது அவர்கள் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள் என்றும், அப்போது அவர்கள் மீது வெள்ளை ஆடை இருந்தது என்றும் அறிவிக்கிறார்கள்.

وَعَلَيْهِ ثَوْبٌ أَبْيَضُ
அவர்கள் மீது வெள்ளை ஆடை இருக்கக் கண்டேன்.
(புகாரி: 5827) ➚

எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் வெள்ளை, மஞ்சள், சிவப்பு போன்ற பல வண்ண ஆடைகளை அணிந்துள்ளார்கள் என்பது தெளிவாகிறது. வெள்ளை ஆடை மட்டுமே சிறந்தது என்று சொல்ல முடியாது என்றாலும், வெள்ளை நிறத்திற்கு ஒரு தூய்மை இருக்கிறது என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் கற்றுத்தந்த துவாவின் மூலம் அறியலாம். தொழுகையில் தக்பீர் கட்டிய பிறகு ஆரம்பமாக ஓதக்கூடிய ஒரு துவாவில் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஓர் உதாரணத்தைக் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنْ الْخَطَايَا كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الأَبْيَضُ مِنْ الدَّنَسِ اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَايَ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ
இறைவா! கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும் இடையே நீ ஏற்படுத்திய தூரத்தைப் போன்று எனக்கும் என் தவறுகளுக்கும் இடையே தூரத்தை ஏற்படுத்துவாயாக! இறைவா! அழுக்கிலிருந்து வெள்ளை ஆடை தூய்மைப்படுத்தப்படுவது போல் என் தவறுகளிலிருந்து என்னை நீ தூய்மைப்படுத்துவாயாக! இறைவா! என் தவறுகளைத் தண்ணீர், பனிக்கட்டி மற்றும் ஆலங்கட்டி ஆகியவற்றைக் கொண்டு கழுவிவிடுவாயாக!
(புகாரி: 744) ➚

வண்ண ஆடைகளில் அழுக்கு பட்டால் அது எளிதில் தெரியாது என்பதால், துவைக்கும் போது பெரிய கவனம் செலுத்த மாட்டோம். ஆனால் வெள்ளை ஆடையில் சிறிய கறை பட்டாலும் தெரிந்துவிடும் என்பதால், அதைச் சிரமப்பட்டுத் தேய்த்துத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டி வரும். அந்த வகையில் தூய்மையை நாடுபவர்களுக்கு வெள்ளை ஆடை சிறந்தது என்பதைத் தவிர, மற்றபடி பிற நிற ஆடைகளை அணிய மார்க்கத்தில் எந்தத் தடையும் இல்லை.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தவறுகளிலிருந்து தம்மைத் தூய்மைப்படுத்துமாறு அல்லாஹ்விடம் துஆ செய்யும்போது, அழுக்கிலிருந்து வெண்மையான ஆடை தூய்மையாக்கப்படுவதை உவமையாகக் குறிப்பிட்டுக் கேட்டார்கள்.

كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الأَبْيَضُ مِنْ الدَّنَسِ
வெண்மையான ஆடை அழுக்கிலிருந்து எவ்வாறு தூய்மையாக்கப்படுமோ அவ்வாறு (என்னை என் தவறுகளிலிருந்து தூய்மைப்படுத்துவாயாக).
(புகாரி: 744) ➚

அழுக்கு ஏதுமின்றி ஆடை அணிய விரும்புவோருக்குச் சிறந்த ஆடை வெள்ளை என்பதில் சந்தேகமில்லை. அதே சமயம், இதை வைத்து வெள்ளை நிறத்தில்தான் கஃபன் இட வேண்டும் என்று முடிவு செய்ய முடியாது. நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு மூன்று வெண்மையான ஆடைகளில் கஃபன் இடப்பட்டது; அவற்றில் சட்டையோ தலைப்பாகையோ இருக்கவில்லை என்ற செய்தி புகாரியில் (1264, 1273, 1387) பதிவாகியுள்ளது. கஃபன் இடுவது மற்றும் ஜனாஸா தொழுகை தொடர்பான முழுமையான விவரங்கள் மரணம் குறித்த பாடத்தில் விரிவாக விளக்கப்படும். நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணித்த பிறகு நபித்தோழர்கள் அவர்களுக்கு வெள்ளை ஆடையால் கஃபன் இட்டார்கள் என்பதால், அது நபித்தோழர்களின் விருப்பமே தவிர, நபி (ஸல்) அவர்களின் நேரடி அங்கீகாரம் என்று கொள்ள முடியாது.

உஹதுப் போரின்போது அல்லாஹ் வானவர்களை அனுப்பி உதவி புரிந்தான். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பாக வலது பக்கமும் இடது பக்கமும் இதற்கு முன் பார்த்திராத இருவர் நின்று போரிட்டுக் கொண்டிருந்ததை ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் கண்டார்கள். மக்காவிலிருந்தோ மதீனாவிலிருந்தோ வந்திருந்த அனைவரையும் நன்றாகத் தெரிந்திருந்த சூழலில், அவ்விருவரும் இதுவரை பார்த்திராத முகங்களாக இருந்தார்கள். அவ்விருவரும் வெண்ணிற ஆடை அணிந்திருந்தார்கள் என்று ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் செய்தி புகாரியில் (5826) இடம்பெற்றுள்ளது.

அவர்கள் வானவர்கள் என்று யூகித்தால், வானவர்களே வெள்ளை ஆடை அணிந்திருந்தார்கள் என்று விளங்கலாம். அல்லது நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரியாத மனிதர்கள் என்று கருதினாலும், வெள்ளை ஆடை அணிவதற்கு அனுமதி உண்டு என்று அறியலாம். அதே சமயம், அவ்விருவரும் வெள்ளை ஆடை அணிந்திருந்தார்கள் என்று தனியாகக் குறிப்பிடப்படுவதிலிருந்து, நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்போது வெள்ளை ஆடை அணிந்திருக்கவில்லை என்பதும், அக்காலத்தில் வெள்ளை ஆடை அணிவது அரிதாகவே இருந்தது என்பதும் தெளிவாகிறது. கடின உழைப்பில் ஈடுபடுவோருக்கு வெள்ளை ஆடையைப் பராமரிப்பது சிரமமானது; அன்றாட உழைப்பாளிகள் வெள்ளை ஆடை அணிந்தால், அதைத் துவைத்துப் பராமரிக்கும் செலவே அவர்களின் வருமானத்தைக் காலி செய்துவிடும். எனவே, கடின உழைப்பாளிகளுக்குப் பொருந்தாது என்பதால் நபி (ஸல்) அவர்களும் வெள்ளை ஆடையை அதிகமாகப் பயன்படுத்தியதில்லை.

வெள்ளை, மஞ்சள், சிவப்பு ஆகிய நிறங்களுக்கு ஆதாரங்கள் இருப்பது போன்றே நபி (ஸல்) அவர்கள் கருப்பு நிற ஆடை அணிந்ததற்கும் ஆதாரங்கள் உள்ளன. ஒருநாள் காலையில் நபி (ஸல்) அவர்கள் கருப்பு ஆட்டு ரோமத்தால் செய்யப்பட்ட போர்வையை அணிந்தவர்களாக வெளியே வந்தார்கள் என்ற செய்தி முஸ்லிமில் (3881, 4450) பதிவாகியுள்ளது.

நமது காலத்தில் கருப்பு நிறத்தை வெறுப்புக்கும் துக்கத்திற்கும் உரியதாக மாற்றிவிட்டார்கள். ஆனால் கருப்பு வெறுக்கத்தக்க நிறம் அல்ல. நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்கா வெற்றியின் போது இஹ்ராம் அணியாத நிலையில், وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ سَوْடَاءُ (அவர்கள் மீது கருப்புத் தலைப்பாகை இருந்தது) என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளவாறு, கருப்புத் தலைப்பாகை அணிந்தவர்களாக மக்காவிற்குள் நுழைந்தார்கள் (முஸ்லிம்: 2418) ➚-2421). எனவே கருப்பு நிற ஆடையும் மார்க்கத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதே ஆகும்.

அவ்வாறே பச்சை நிற ஆடையும் அனுமதிக்கப்பட்டதே. ஆனால், சிலர் நினைப்பது போல் பச்சை என்பது புனிதமான அல்லது இஸ்லாத்திற்கே உரிய தனித்துவமான நிறம் அல்ல. துக்கத்திற்குக் கருப்பு என்று சொல்வது எவ்வாறு தவறோ, அவ்வாறே இஸ்லாமியக் கொடி உள்ளிட்ட அனைத்திற்கும் பச்சைதான் உரியது என்பதும் தவறாகும். அவ்லியாக்கள் என்று ஏமாற்றுவோர் பச்சை நிற ஆடைகளை அணிந்து வருவதால் மக்கள் அதை நல்ல ஆடை என்று நம்பிவிடுகிறார்கள். உண்மையில் பச்சை என்பது மானத்தை மறைக்க உதவும் ஓர் ஆடை மட்டுமே.

நபி (ஸல்) அவர்கள் பச்சை ஆடை அணிந்தார்கள் என்பதற்கு நேரடி ஆதாரங்கள் நமக்குக் கிடைக்கவில்லை. எனினும் நபி (ஸல்) அவர்கள் சொன்னதும், செய்ததும், பிறர் செய்ததை ஆட்சேபிக்காமல் அங்கீகரித்ததும் மார்க்கமாகும். அவ்வகையில் பச்சை ஆடை அணிந்த ஒரு நபித்தோழரை நபி (ஸல்) அவர்கள் கண்டிpassாமல் அங்கீகரித்த ஆதாரம் திர்மிதியில் (3127) உள்ளது.

குர்ஆனில், مِنْهُمْ مَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْتَظِرُ (அவர்களில் தம் நேர்ச்சையை நிறைவேற்றியவர்களும் உள்ளனர்; காத்திருப்பவர்களும் உள்ளனர்) என்றொரு வசனம் உள்ளது. அவ்வசனத்தில் குறிப்பிடப்படும் ‘தம் கடமையை நிறைவேற்றியவர்’ யார் என்பது குறித்து நபித்தோழர்களிடையே விவாதம் எழுந்தது. அப்போது அங்கு வந்த ஒரு கிராமவாசியிடம், நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று இதன் விளக்கத்தைக் கேட்குமாறு கூறினார்கள். அவரும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து مَنْ قَضَى نَحْبَهُ (நேர்ச்சையை நிறைவேற்றியவர் யார்?) என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பேச்சைத் தவிர்த்துத் திரும்பிக்கொண்டார்கள். ثُمَّ سَأَلَهُ فَأَعْرَضَ عَنْهُ (பிறகு அவர் மீண்டும் கேட்க, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் புறக்கணித்தார்கள்). மூன்றாம் முறையும் அவர் கேட்டபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் புறக்கணித்தார்கள். அந்நேரத்தில் தல்ஹா (ரலி) அவர்கள் பச்சை நிற ஆடை அணிந்தவர்களாகப் பள்ளிவாசலின் வாயிலில் நுழைந்தார்கள். فَلَمَّا رَآنِيْ رَسُوْلُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ (நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னைப் பார்த்தபொழுது), أَيْنَ السَّائِلُ عَمَّنْ قَضَى نَحْبَهُ (நேர்ச்சையை நிறைவேற்றியவர் யார் என்று கேட்டவர் எங்கே?) என்று வினவினார்கள். அக்கிராமவாசி أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ (நபி (ஸல்) அவர்களே, நான்தான்) என்றார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் பச்சை ஆடை அணிந்து வந்த தல்ஹா (ரலி) அவர்களைச் சுட்டிக்காட்டி, هٰذَا مِمَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗ (தம் நேர்ச்சையை நிறைவேற்றியவர் இவர்தான்) என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வால் பாராட்டப்பட்ட ஒரு நபித்தோழர் பச்சை ஆடை அணிந்து வந்ததை நபி (ஸல்) அவர்கள் அங்கீகரித்துள்ளதிலிருந்து பச்சை நிறமும் அனுமதிக்கப்பட்டது என்பது உறுதியாகிறது.

பொதுவாக நிறங்களுக்குத் தடை இல்லை என்றாலும், ஆண்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட நிற ஆடைக்குத் தடை உள்ளது. ஆண்கள் குங்குமப்பூ நிறத்தில் (காவி நிறத்தில்) சாயம் தோய்க்கப்பட்ட ஆடை அணிவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்துள்ளார்கள். காவி நிற ஆடைக்கு முற்றிலும் தடை இருப்பது போல் சில ஹதீஸ்களில் பொதுவான வாசகங்கள் வந்தாலும், மற்றொரு ஹதீஸில் ஆண்களுக்குத் தடை என்று குறிப்பாக வந்துள்ளது. ஒரு விஷயத்தைப் பொதுவாகவும் குறிப்பாகவும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியிருந்தால், பொதுவான தடையைக் குறிப்பிட்ட தடையோடு இணைத்து ஆண்களுக்கு மட்டுமே உரியது என்று விளங்கிக் கொள்வது சட்ட விதியாகும். எனவே, ஆண்கள் சட்டை, தொப்பி, துண்டு, வேட்டி என எதிலும் காவி நிறத்தைப் பயன்படுத்தக் கூடாது.

نَهَى النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَّتَزَعْفَرَ الرَّجُلُ
ஆண்கள் குங்குமப்பூ (காவி) நிற ஆடை அணிவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள்.
(புகாரி: 5846) ➚

ஆடைகளில் எந்த வகையான மூலப்பொருட்கள் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன என்று பார்த்தால், ஆண்களுக்குப் பட்டு ஆடை தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. அது எந்தெந்தச் சந்தர்ப்பங்களில் அனுமதிக்கப்படுகிறது, எந்த அளவுக்கு அணியலாம் என்பது போன்ற விரிவான விளக்கங்கள் மார்க்கத்தில் உள்ளன. ஆரம்பத்தில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு பட்டு ஆடை அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டபோது, அதை அணிந்து கொண்டு அவர்கள் தொழுதார்கள். தொழுகை முடிந்ததும் அதை வெறுத்து ஒதுக்குவது போல் كَالْكَارِهِ لَهُ (அதன் மீது வெறுப்பு கொண்டவரைப் போல) உடனே கழற்றி எறிந்தார்கள்.

لاَ يَنْبَغِي هَذَا لِلْمُتَّقِينَ
இறையச்சமுடையவர்களுக்கு இது தகுதியான ஆடை அல்ல.
(புகாரி: 375, 5802) ➚

ஒரு முறை பள்ளிவாசலின் வாசலில் பட்டு ஆடை ஒன்று விற்பனை செய்யப்படுவதை உமர் (ரலி) அவர்கள் கண்டார்கள். உடனே நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, “அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்த ஆடையை விலைக்கு வாங்கி, فَلَبِسْتَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلِلْوَفْدِ إِذَا قَدِمُوا عَلَيْكَ (ஜும்ஆ நாளிலும் தூதுக் குழுவினர் உம்மிடம் வரும் போதும் நீர் இதை அணிந்து கொள்ளலாமே) அணிந்து கொள்ளலாமே!” என்று கூறினார்கள்.

إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ
மறுமையில் எந்தப் பாக்கியமும் இல்லாதவனே இதனை அணிவான்.
(புகாரி: 886) ➚

சில நாட்களுக்குப் பிறகு நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பட்டு ஆடை ஒன்று அன்பளிப்பாக வந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை உமர் (ரலி) அவர்களுக்குக் கொடுத்தார்கள். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், “மறுமையில் பாக்கியம் இல்லாதவனின் ஆடை என்று நீங்கள் கண்டித்த பட்டு ஆடையை எனக்குத் தருகிறீர்களே?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், إِنِّي لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا (நீ அணிந்து கொள்வதற்காக நான் உனக்குத் தரவில்லை), பிறருக்குப் பயன்படட்டும் என்பதற்காகவே தந்தேன் என்று விளக்கமளித்தார்கள். உடனே உமர் (ரலி) அவர்கள், மக்காவில் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருந்த தம்முடைய சகோதரருக்கு அதை அன்பளிப்பாகக் கொடுத்து விட்டார்கள் (புகாரி: 886, 948, 2104, 2612, 2619, 3054, 5841, 5981, 6081) ➚. பட்டு ஆடை அணிவது முஸ்லிம் அல்லாதவர்களுக்குத் தடை செய்யப்படாததால், அவர்களுக்கு அதைக் கொடுப்பதோ விற்பதோ தவறில்லை. ஆண்களுக்குத் தங்கம் ஹராமாக இருந்தாலும், முஸ்லிம் அல்லாத ஒருவருக்குத் தங்க நகையைச் செய்து கொடுப்பது கூடும் என்பதைப் போன்றதே இதுவும் ஆகும்.

முரட்டுப் பட்டாக இருந்தாலும் மென்மையான பட்டாக இருந்தாலும் சரி, ஆண்கள் பட்டு அணிவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் முற்றிலும் தடை செய்துள்ளார்கள் (புகாரி: 5426, 5632, 5633, 5831, 5837) ➚. மேலும், குறுக்காகப் பட்டும் நெடுக்காகப் பருத்தியுமாக இணைத்து நெய்யப்பட்ட கலப்புப் பட்டு ஆடைகளையும், குதிரையின் மீது அமர்வதற்காகப் பட்டுத் துணியால் செய்யப்படும் மென்மையான சேணங்களையும் கூட நபி (ஸல்) அவர்கள் தடுத்துள்ளார்கள் (புகாரி: 1239, 5175, 5635, 5650, 5849, 5863, 6222, 6235) ➚. குறைந்த விலையிலான கரடுமுரடான பட்டோ, அதிக விலையிலான நயமான பட்டோ, முழுப் பட்டோ அல்லது கலப்புப் பட்டோ எதுவாக இருந்தாலும் ஆண்களுக்கு அது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.

மறுமையில் பாக்கியம் இல்லாதவர்கள் அணியும் ஆடை என்ற காரணத்தை மட்டும் பார்த்தால், இது ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் பொதுவான தடையாகத் தோன்றலாம். ஆனால், இத்தடை ஆண்களுக்கு மட்டுமே உரியது என்பதை வேறு பல ஆதாரங்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன. பெண்களுக்குப் பட்டு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளதால், அவர்கள் அணிவதால் மறுமைப் பாக்கியம் பாதிக்கப்படாது.

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு பட்டு ஆடை அன்பளிப்பாக வந்தபோது, அவர்கள் அதை அலி (ரலி) அவர்களிடம் கொடுத்தார்கள். இத்தடை பற்றி அறியாத அலி (ரலி) அவர்கள் அதனை அணிந்து கொண்டு நபி (ஸல்) அவர்கள் முன் வந்து நின்றார்கள். அதைக் கண்ட நபி (ஸல்) அவர்களின் முகம் கோபத்தால் சிவந்தது. فَرَأَيْتُ الْغَضَبَ فِي وَஜْهِهِ (அவர்களது முகத்தில் கோபத்தைக் கண்டேன்) என்று கூறும் அலி (ரலி) அவர்கள், நிலமையைப் புரிந்து கொண்டு, فَشَقَقْتُهَا بَيْنَ نِسَائِي (என் குடும்பத்துப் பெண்களுக்கு இடையே அதைப் பங்கிட்டுக் கொடுத்து விட்டேன்) என்று தெரிவித்தார்கள்.

மார்க்கத்தில் தடை செய்யப்பட்ட ஒன்றை நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் குடும்பத்தில் அனுமதிக்க மாட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களின் மூன்றாவது மகளான உம்மு குல்ஸூம் (ரலி) அவர்கள் பட்டு ஆடை அணிந்திருந்ததை தாம் பார்த்ததாக அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள் (புகாரி: 5842) ➚. இது பெண்களுக்குப் பட்டாடை ஆகுமானது என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.

பெண்களுக்குப் பட்டு ஆடை தடை செய்யப்பட்டிருந்தால் நபி (ஸல்) அவர்களின் புதல்வி அதனை அணிந்திருக்க மாட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் வாழும் காலத்தில் அவ்வாறு அணிந்திருந்தபோது, அது தவறாக இருந்திருந்தால் வஹீயின் மூலமாகத் தடுக்கப்பட்டிருக்கும். எனவே பட்டாடை என்பது ஆண்களுக்குத் தடை செய்யப்பட்டதே தவிர, பெண்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது. பட்டுப்புழுவின் கூட்டிலிருந்து நூல் பிரித்தெடுத்து நெய்யப்படும் இயற்கை பட்டு மட்டுமே மார்க்கத்தில் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. செயற்கை முறையில் நைலான் அல்லது சிந்தடிக் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் ஆடைகள் பட்டின் சட்டத்திற்குள் வராது என்பதால் அவற்றை ஆண்கள் அணிவது தவறல்ல.

ஆண்கள் அணியும் ஆடையில் காலர், கை அல்லது ஓரக்கரை போன்ற பகுதிகளில் அழகுக்காகவோ உறுத்தாமல் இருப்பதற்காகவோ சிறிதளவு பட்டு வைத்துக் கொள்வதற்கு மார்க்கத்தில் அனுமதியுண்டு. நபி (ஸல்) அவர்கள் பட்டாடை அணிவதைத் தடை செய்தபோது, கட்டை விரலை அடுத்த இரு விரல்களின் அளவுக்கு மட்டும் விதிவிலக்கு அளித்தார்கள்.

وَأَشَارَ بِإِصْبَعَيْهِ اللَّتَيْنِ تَلِيَانِ الإِبْهَامَ
நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் பெருவிரலை அடுத்த இரு விரல்களையும் சுட்டிக்காட்டினார்கள்.
(புகாரி: 5828, 5829) ➚

சொறி, சிரங்கு போன்ற தோல் நோய்கள் உள்ளவர்கள், பிற ஆடைகள் உரசி புண்கள் அதிகமாகிவிடாமல் இருக்க பட்டு ஆடைகளை அணிந்து கொள்ள மார்க்கத்தில் பிரத்தியேக அனுமதி உண்டு. நபி (ஸல்) அவர்கள் சுபைர் (ரலி) உள்ளிட்ட சில தோழர்களுக்கு அவர்களின் தோல் உபாதைக்காக பட்டு ஆடை அணிய அனுமதி அளித்தார்கள். மேலும் அக்காலத்தில் போர்க்களத்தில் வாள் வெட்டுக்களிலிருந்து தற்காத்துக் கொள்வதற்காகவும் பட்டு ஆடை அனுமதிக்கப்பட்டது. ஆனால் துப்பாக்கிகளும் குண்டுகளும் பயன்படுத்தப்படும் இக்காலப் போர்களுக்கு அந்த நோக்கம் பொருந்தாது. எனினும் உடலை உறுத்தாதிருப்பதற்காக தோல் உபாதை உள்ளவர்கள் இன்றும் பட்டு ஆடைகளையோ அல்லது பட்டு உள்ளாடைகளையோ அணிந்து கொள்ளலாம்.

ஆண்கள் அணியும் ஆடைகளின் வகைகள் குறித்து மார்க்கத்தில் குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகள் எதுவும் இல்லை; அவர்கள் தங்களுக்கு வசதியான விதத்தில் ஆடை அணியலாம். ஜிப்பா என்பது முழங்காலுக்குக் கீழே அணியும் நீண்ட ஆடை எனப் பலரும் தவறாக விளங்கியுள்ளனர். ஆனால் அரபு மொழியில் ஜிப்பா என்பது குளிரைத் தடுப்பதற்காக அணியும் கம்பளி ஆடை (ஸ்வெட்டர்) ஆகும். குளிர்காலத்தை விளக்கும் அரபுப் பழமொழியில் இது குறிப்பிடப்படுகிறது.

جَاءَ الْبَرْدُ وَالْجُبَّةُ
குளிரும் வந்துவிட்டது, ஜிப்பாவும் வந்துவிட்டது.

குளிரைத் தடுப்பதற்காக உடலை ஒட்டி இறுக்கமாக அணியப்படும் கம்பளி ஆடைகளையே ஜிப்பா என்று அழைத்தனர்.

جَاءَ الْبَرْدُ وَالْجُبَّةُ
குளிரும் வந்துவிட்டது, ஜிப்பாவும் வந்துவிட்டது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறான ஒரு குளிர்கால ஜிப்பாவை அணிந்து உளூச் செய்தார்கள்.

وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَامِيَّةٌ
அவர்கள் மீது ஷாம் தேசத்து ஜிப்பா ஒன்று இருந்தது.
(புகாரி: 5798, 5799) ➚

அப்போது கைகளைக் கழுவுவதற்காக சட்டைக் கைக்குள்ளிருந்து கைகளை வெளியே எடுக்க முயன்றார்கள். ஆனால் அதன் கைகள் மிக இறுக்கமாக இருந்ததால் கைகளை வெளியே எடுக்க இயலவில்லை.

فَذَهَبَ يُخْرِجُ يَدَيْهِ مِنْ كُمَّيْهِ
அவர்கள் தம் இரு கைகளையும் தமது சட்டைக் கைகளிலிருந்து வெளியே எடுக்க முயன்றார்கள்.
(புகாரி: 5798, 5799) ➚

அதனால் ஜிப்பாவின் உட்புறமாக கைகளை எடுத்து நபி (ஸல்) அவர்கள் கைகளைக் கழுவினார்கள். இதிலிருந்து ஆண்கள் உடலோடு ஒட்டிய இறுக்கமான ஆடைகளை அணிவது தவறல்ல என்பதை அறிய முடிகிறது.

பெண்களுக்குப் பட்டு ஆடை அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தாலும் ஆண்களுக்கு நோய்க்கான காரணமும் ஓரிரு விரல் அளவும் தவிர பட்டு தடை செய்யப்பட்டுள்ளது; மேலும் ஆண்கள் தேவைக்கேற்ப இறுக்கமான ஆடைகளை அணிந்து கொள்வதிலும் மார்க்கத்தில் அனுமதியுள்ளது.

உடலோடு ஒட்டிய இறுக்கமான ஆடைகளை ஆண்கள் அணிவதற்கு மார்க்கத்தில் எந்தத் தடையும் இல்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் அத்தகைய ஆடையை அணிந்திருக்கும்போது அதைத் தடுப்பதற்கு யாருக்கும் அதிகாரம் கிடையாது.

அரைக்கை சட்டை அணியக்கூடாது, அது மக்ரூஹ் என்று சிலர் கூறுகின்றனர். நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் கடுமையான ஆடைப் பஞ்சம் நிலவிய சூழலை விளங்காமல் இவ்வாறு பேசுகின்றனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் பெரும்பாலான நேரங்களில் ஒரு பெரிய போர்வையையே அணிந்திருந்தார்கள். அதனைத் தங்களின் முதுகுப் புறத்திலிருந்து எடுத்து, தோள்புஜங்களை மூடிப் போர்த்திக் கொள்வார்கள். அப்போது அவர்களின் கைகள் வெளியே தெரியும். நபி (ஸல்) அவர்கள் சஜ்தாச் செய்யும்போது அவர்களின் அக்குள் தெரியும் அளவிற்கு ஆடை அணிந்திருந்த செய்தி புகாரியில் 390, 807, 3564 ஆகிய எண்களில் பதிவாகியுள்ளது. தொழுகையிலேயே கை முழுமையாக மூடப்படாத நிலையில், அரைக்கை சட்டை கூடாது என்பது தவறான கருத்தாகும்.

தொழுகையில் அணியும் ஆடை தோள்புஜத்தை மறைக்க வேண்டும் என்பது அவசியமான நிபந்தனையாகும். தோள்புஜத்தை மறைக்காமல் தொழக்கூடாது என்பதற்குரிய வழிகாட்டல் ஆதாரப்பூர்வமாக உள்ளது.

لَا يُصَلِّي أَحَدُكُمْ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ لَيْسَ عَلَى عَاتِقَيْهِ شَيْءٌ
தோள்புஜத்தில் எதுவும் இல்லாத நிலையில் உங்களில் எவரும் ஒரே ஆடையில் தொழ வேண்டாம்.
(புகாரி: 359) ➚

தோள்புஜத்தில் சிறிதளவு மட்டுமே மறையக்கூடிய முண்டா பனியன் போன்றவற்றை அணிந்து தொழுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். ஆனால் தோள்புஜத்தை மறைத்து, கைகள் வெளியே தெரியக்கூடிய பனியன்களை அணிந்து தொழுவதில் மார்க்கத்தில் எந்தக் குற்றமும் இல்லை. மேலும், தொடையையும் முழங்காலையும் மறைக்கக்கூடிய அரைக்கால் சட்டை அணிந்து தொழுவதும் கூடும்.

ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரே ஆடையை அணிந்து தொழலாமா என்று கேட்டபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் திருப்பிக் கேட்டார்கள்:

أَوَكُلُّكُمْ يَجِدُ ثَوْبَيْنِ
உங்களில் ஒவ்வொருவரும் இரண்டு ஆடைகளைப் பெற்றிருக்கிறாரா?
(புகாரி: 365) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் மீண்டும் கேட்டார்கள்:

أَوَكُلُّكُمْ يَجِدُ ثَوْبَيْنِ
உங்களில் ஒவ்வொருவரிடமும் இரண்டு ஆடைகள் இருக்கின்றனவா?
(புகாரி: 365) ➚

அனைவரிடமும் இரண்டு ஆடைகள் இருப்பதில்லை; ஒரு ஆடையை வைத்தே தொழ வேண்டிய சூழ்நிலை இருந்தது என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் இதன் மூலம் தெளிவுபடுத்தினார்கள்.

பிற்காலத்தில் உமர் (ரலி) அவர்களின் ஆட்சியில் பொருளாதார வளம் பெருகி, மக்களுக்கு ஆடைகள் தாராளமாகக் கிடைத்தபோது, ஒரு மனிதர் இது குறித்து உமர் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டார். அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள் வழிகாட்டினார்கள்:

إِذَا وَسَّعَ اللَّهُ فَأَوْسِعُوا
அல்லாஹ் தாராளமாக வழங்கும்போது நீங்களும் தாராளமாக ஆடை அணியுங்கள்.
(புகாரி: 365) ➚

மேலும் உமர் (ரலி) அவர்கள் ஆடைகளை எவ்வாறு அமைத்துக் கொள்ளலாம் என்பதை விவரித்தார்கள்:

صَلَّى رَجُلٌ فِي إِزَارٍ وَرِدَاءٍ
ஒரு மனிதர் ஒரு வேட்டியையும் ஒரு போர்வையையும் அணிந்து தொழட்டும்.
(புகாரி: 365) ➚

அதேபோன்று வேட்டியிலும் காற்சட்டையிலும் தொழலாம்:

فِي إِزَارٍ
فِي سَرَاوِيلَ
ஒரு வேட்டியிலும், காற்சட்டையிலும் தொழலாம்.
(புகாரி: 365) ➚

அல்லது காற்சட்டையுடனும் சட்டையுடனும் தொழலாம்:

فِي سَرَاوِيلَ وَقَمِيصٍ
காற்சட்டையுடனும் சட்டையுடனும் தொழலாம்.
(புகாரி: 365) ➚

அல்லது அரைக்கால் சட்டை மற்றும் மேலங்கியுடனும் தொழலாம்:

فِي تُبَّانٍ وَقُبَاءٍ تُبَّان
அரைக்கால் சட்டை மற்றும் மேலங்கியுடனும் தொழலாம்.
(புகாரி: 365) ➚

நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நிலவியதை விட ஆடைகள் தாராளமாக இருக்கும்போது இவ்வாறு பலவிதமான ஆடைகளை அணிந்து தொழ உமர் (ரலி) அவர்கள் அனுமதித்த செய்தி புகாரியில் 365 வது ஹதீஸில் பதிவாகியுள்ளது.

எனவே, ஆண்களைப் பொறுத்தவரை முழங்கால் வரை மறையக்கூடிய அரைக்கால் சட்டையையோ அல்லது முழு காற்சட்டையையோ அணிந்து செல்வதற்கும் தொழுவதற்கும் அனுமதி உண்டு. அதன் மேல் போர்வை போர்த்திக் கொள்ளலாம்; அரைக்கை சட்டை, கையில்லாத சட்டை, முழுக்கை சட்டை, ஜுப்பா அல்லது இறுக்கமான ஆடை என எதனையும் அணியலாம். ஒரு காலத்தில் காற்சட்டை அணிவது கூடாது என்று கூறப்பட்டது. ஆனால் இஹ்ராம் அணிந்தவர் சட்டையோ காற்சட்டையோ அணியக்கூடாது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். இஹ்ராமின் போது கூடாது என்றால், சாதாரண நாட்களில் அவற்றை அணியும் வழக்கம் இருந்ததையே அது காட்டுகிறது. இஹ்ராம் இல்லாத காலங்களில் காற்சட்டை அணிவதற்கு அனுமதி உண்டு என்பதை புகாரியில் 134, 366, 1542, 1838, 1842, 5794, 5803, 5805, 5806 ஆகிய ஹதீஸ்களில் காண்கிறோம்.

தொப்புளிலிருந்து முழங்கால் வரை மறைக்கக்கூடிய ஆடையாக இருந்தால் போதுமானது; குறிப்பிட்ட ஆடையைத்தான் அணிய வேண்டும் என்ற கட்டாயம் இல்லை. இன்று வசதி வாய்ப்புகள் உள்ளதால் முழுமையான ஆடைகளை அணிகிறோம்; எனினும் மார்க்கத்தின் அடிப்படைச் சட்டத்தை நாம் தெளிவாக விளங்கி வைத்திருக்க வேண்டும்.

அடுத்ததாக, வேலைப்பாடுகள் மற்றும் பூக்கள் கொண்ட ஆடைகளை ஆண்கள் அணியலாம். நபி (ஸல்) அவர்கள் வேலைப்பாடுகள் அமைந்த ஆடைகளை அணிந்துள்ளார்கள்; அது அவர்களுக்கு விருப்பமானதாகவும் இருந்தது (புகாரி: 5812, 5813) ➚. நபி (ஸல்) அவர்கள் பல்வேறு வண்ணங்களிலும் வேலைப்பாடுகள் கொண்ட ஆடைகளை அணிந்துள்ளார்கள். அவர்கள் மரணித்தபோது கூட அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு போர்வையே அவர்களின் மீது போர்த்தப்பட்டது (புகாரி: 5814) ➚.

அத்தகைய வேலைப்பாடுகள் கொண்ட ஆடைகள் தொழுகையில் கவனத்தைத் திசைதிருப்பாத வகையில் இருக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமே இதிலுள்ள நிபந்தனையாகும். நபி (ஸல்) அவர்கள் வேலைப்பாடு செய்யப்பட்ட ஓர் ஆடையை அணிந்து தொழுதபோது, தொழுகையில் தங்களின் கவனம் அதில் சென்றதால், தொழுது முடித்ததும் அந்த ஆடையைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டு வேறு ஆடையைப் பெற்று வருமாறு கூறினார்கள் (புகாரி: 5817) ➚. தொழுகையில் கவனம் சிதறாத வரை அத்தகைய ஆடைகளை அணிவதில் தவறில்லை. மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் உம்மு காலித் அவர்களுக்கு வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்ட கருப்பு நிற ஆடை ஒன்றை அன்பளிப்பாக வழங்கிய செய்தியும் புகாரியில் காணப்படுகிறது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்ட ஒரு கறுப்பு நிற ஆடையைக் காண்பித்து, இதை நான் யாருக்கு அணிவிக்கப் போகிறேன் தெரியுமா என்று கேட்டார்கள். நபித்தோழர்களுக்கு அது தெரியவில்லை. உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள், அபிசீனியாவிலிருந்து ஹிஜ்ரத் செய்து அண்மையில் வந்திருந்த உம்மு காலித் என்ற சிறுமியை அழைத்து வரச் சொன்னார்கள். அச்சிறுமியைக் கொண்டுவந்ததும், நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் திருக்கரங்களால் அந்த ஆடையை அவருக்கு அணிவித்து, இதை நன்றாக அணிந்துகொள் என்று வாழ்த்தினார்கள். அந்த ஆடையில் பச்சை, மஞ்சள் உள்ளிட்ட பல வண்ண வேலைப்பாடுகள் காணப்பட்டன. அபிசீனிய மொழியில் “ஸனா, ஸனா” (மிகவும் அழகாக இருக்கிறது) என்று கூறி நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த ஆடையைப் பாராட்டினார்கள் (புகாரி: 5823) ➚. எனவே, இதுபோன்று டிசைன் செய்யப்பட்ட ஆடைகளை அணிந்துகொள்ளவும் மார்க்கத்தில் அனுமதியுள்ளது.

ஆடைகளை அணியும்போது சிலர் பகட்டாகவோ, கவர்ச்சியாகவோ, அதிக விலை மதிப்புள்ளதாகவோ அணிகிறார்கள் என்று பிறர் விமர்சிப்பதுண்டு. ஆனால் ஆண்களுக்குப் பட்டு ஆடையும், காவி நிறமும் மட்டுமே மார்க்கத்தில் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன. மற்றபடி அல்லாஹ் ஒருவருக்கு வசதி வாய்ப்புகளைத் தந்திருக்கும்போது, அவருக்கு எடுப்பான தோற்றத்தைத் தரும் ஆடைகளை அவர் அணிவதை யாரும் விமர்சிக்கக் கூடாது. ஏனெனில் ஆடையில் அழகையும் நேர்த்தியையும் பேணுவதை நபி (ஸல்) அவர்களே வழிகாட்டியுள்ளார்கள்.

ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்கள் பெருமையைக் கண்டித்துக் கூறினார்கள்:

لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مَنْ كَانَ فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّةٍ مِنْ كِبْرٍ
உள்ளத்தில் அணுவளவு பெருமை இருப்பவர் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்.
(முஸ்லிம்: 131) ➚

அப்போது ஒரு மனிதர், ஒருவன் தன் ஆடையும் காலணியும் அழகாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவது பெருமையில் சேருமா என்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், إِنَّ اللَّهَ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ (நிச்சயமாக அல்லாஹ் அழகானவன்; அழகையே விரும்புகிறான்) என்று பதிலளித்தார்கள். மனிதனை அழகிய அமைப்பில் படைத்த அல்லாஹ் அழகை விரும்புகிறான் என்பதால் மனிதனும் நேர்த்தியாக இருப்பதை விரும்பலாம் என்று குறிப்பிட்ட நபி (ஸல்) அவர்கள், பெருமை என்பது بَطَرُ الْحَقِّ وَغَمْطُ النَّاسِ (சத்தியத்தை மறுப்பதும், மனிதர்களை இழிவாகக் கருதுவதுமாகும்) என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

உண்மையை அறிந்த பின்னும் அதை ஏற்க மறுப்பதும், பிறரை மட்டம் தட்டுவதும்தான் பெருமையே தவிர, அழகான ஆடைகளை அணிவது பெருமையாகாது. எனவே, பிறரை இழிவாகக் கருதாத வரை ஒருவர் விரும்பிய ஆடைகளை அணிவது தவறல்ல. நமது அத்தியாவசியத் தேவைகள் பாதிக்கப்படாத வகையில் அல்லாஹ் வசதி தந்திருந்தால், எடுப்பான நல்ல ஆடைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து வாங்கி அணிந்து இறைவனின் அருட்கொடைகளை அனுபவிக்கலாம்.

அவ்வாறே மற்றொரு நிகழ்வில் ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, நான் ஓர் ஊருக்குச் சென்றபோது ஒருவன் எனக்கு விருந்தளிக்கவில்லை; இப்போது அவன் என் ஊருக்கு வரும்போது நானும் அவனுக்கு விருந்தளிக்காமல் பழிவாங்கலாமா என்று கேட்டார். அக்காலத்தில் நீண்ட தூரப் பயணங்களை மேற்கொள்பவர்களுக்கு உள்ளூர்வாசிகளின் விருந்தோம்பலே உணவுக்குரிய வழியாக இருந்தது; இன்றைய காலம்போல் பணத்தையோ அட்டைகளையோ கொண்டு எங்கு வேண்டுமானாலும் உணவைப் பெற்றுக்கொள்ளும் வசதி அன்று இருக்கவில்லை. அந்த மனிதரிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள், لَا (கூடாது; பழிவாங்காதீர்), أَقْرِهِ (அவருக்கு விருந்தளியுங்கள்) என்று கூறி, அவர் வெட்கப்படும் அளவுக்குப் பெருந்தன்மையாக நன்மையைச் செய்யுமாறு அறிவுறுத்தFloorனார்கள்.

அவ்வாறு கூறும்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் وَرَآنِي رَثَّ الثِّيَابِ (நான் மட்டமான ஆடை அணிந்திருந்ததை நபி (ஸல்) அவர்கள் கவனித்தார்கள்). உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள், هَلْ لَكَ مِنْ مَالٍ (உமக்கு ஏதேனும் செல்வம் இருக்கிறதா?) என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், مِنْ كُلِّ الْمَالِ قَدْ آتَانِيَ اللَّهُ (அல்லாஹ் எனக்கு எல்லா வசதிகளையும் தந்துள்ளான்), مِنَ الإِبِلِ، وَالْغَنَمِ (ஒட்டகங்கள், ஆடுகள் எனப் பலவற்றை வழங்கியுள்ளான்) என்று பதிலளித்தார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், فَلْيُرَ عَلَيْكَ (அப்படியானால் அது உம்மிடம் வெளிப்படட்டும்) என்றார்கள். அதாவது அல்லாஹ் செல்வத்தைத் தந்திருக்கும்போது ஏழையைப் போல வேடமிட்டுத் திரியாமல், செல்வந்தருக்குரிய ஆடையை அணிய வேண்டும்; அப்போதுதான் நாலு பேர் உதவி கேட்டு அணுகுவார்கள், அவரும் உதவ முடியும். وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ (உமது இறைவனின் அருட்கொடையை எடுத்துரைப்பீராக) என்று அல்லாஹ் கூறுவதுபோல, இறைவன் அளித்த செல்வத்தை ஆடைகளின் மூலமும் வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் வலியுறுத்தினார்கள் (திர்மிதி: 1929, நஸயீ: 5128).

அதேபோன்று ஆடை அணிவதில் தூய்மை மிகவும் முக்கியமானது. சிலர் வாரக்கணக்கில் ஒரே ஆடையை அணிந்து, அழுக்கும் துர்நாற்றமுமாக இருப்பார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அழுக்கான தோற்றத்தைக் கண்டித்துள்ளார்கள். ஒருமுறை தலைமுடியை வாராமல் பரட்டையாக வந்த ஒருவரைக் கண்ட நபி (ஸல்) அவர்கள், أَمَا كَانَ يَجِدُ هَذَا مَا يُسَكِّنُ بِهِ شَعْرَهُ (தன் தலைமுடியைப் படிய வைப்பதற்குரிய சீப்புகூட இவருக்குக் கிடைக்கவில்லையா?) என்று கடிந்துகொண்டார்கள். وَرَأَى رَجُلًا آخَرَ وَعَلَيْهِ ثِيَابٌ وَسِخَةٌ (அழுக்கான ஆடைகளை அணிந்திருந்த மற்றொரு மனிதரையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கண்டித்தார்கள்).

எனவே, ஆடை என்பது அழகாகவும், நேர்த்தியாகவும், அழுக்கின்றியும் இருக்க வேண்டும். அவரவர் வசதிக்குத் தகுந்தவாறு நல்ல ஆடைகளை அணிய வேண்டும். அதே நேரத்தில், அதிக விலையுயர்ந்த ஆடை அணிந்துவிட்டோம் என்பதற்காக எளிய ஆடை அணிபவர்களைக் கேவலமாக எண்ணிவிடக் கூடாது. அந்தத் தலைக்கனம் வராத வரை நல்ல ஆடைகளை அணிவது தவறல்ல. அதே சமயம், ஆடைகள் தரையில் இழுபடும் வகையில் அளவுக்கு மீறி தொளதொளவெனத் தொங்கிக் கொண்டிருக்கக் கூடாது.

சிலர் கீழ் ஆடையை மட்டும்தான் இழுத்துச் செல்லக் கூடாது என்று கருதுகிறார்கள். ஆனால் சட்டையும் அவ்வாறு அளவுக்கு அதிகமாகத் தொங்கக் கூடாது. ஆடைகளைப் பெருமைக்காகத் தொங்கவிடுபவர்களை அல்லாஹ் மறுமை நாளில் கருணையோடு பார்க்க மாட்டான். கண்காணிக்கும் பார்வை இறைவனுக்கு எப்போதும் உண்டு; இங்குப் ‘பார்க்க மாட்டான்’ என்பது அவனது அருட்பார்வை கிடைக்காது என்பதையே குறிக்கிறது.

لَا يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَى مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ خُيَلَاءَ
தனது ஆடையைப் பெருமைக்காக இழுபடும்படி தொங்கவிட்டுச் செல்பவனை அல்லாஹ் பார்க்க மாட்டான்.
(புகாரி: 5783) ➚

கரண்டைக் காலுக்குக் கீழே ஆடை இறங்குவதும் தடுக்கப்பட்டுள்ளது.

مَا أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ مِنَ الإِزَارِ فَفِي النَّارِ
கரண்டைக் காலுக்குக் கீழே செல்லும் ஆடை நரகத்திற்குரியதாகும்.
(புகாரி: 5787) ➚

மறுமை நாளில் இறைவனின் பார்வை கிடைக்காது என்ற எச்சரிக்கை ஆடையைப் பெருமைக்காகத் தொங்கவிடுபவர்களுக்கே உரியதாகும். خُيَلَاءَ (பெருமை), بَطَرًا (ஆணவம்) ஆகிய நோக்கங்களுடன் ஆடையை இழுத்துச் செல்வதே குற்றமாகும். ஒருவர் கரண்டைக்கு மேலே ஆடை அணிந்திருந்தும், அவரது உடலமைப்பின் காரணமாக அது இயல்பாகவே கீழே நழுவிவிட்டால் அது குற்றமாகாது. அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்கு அவ்வாறு ஆடை நழுவியபோது, அவர்கள் பெருமைக்காக அப்படிச் செய்பவர் அல்லர் என்று நபி (ஸல்) அவர்களே தெளிவுபடுத்தினார்கள்.

مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ خُيَلَاءَ لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، قَالَ أَبُو بَكْرٍ: إِنَّ أَحَدَ شِقَّيْ إِزَارِي يَسْتَرْخِي إِلَّا أَنْ أَتَعَاهَدَ ذَلِكَ مِنْهُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَسْتَ مِمَّنْ يَصْنَعُهُ خُيَلَاءَ
பெருமைக்காகத் தன் ஆடையைத் தரையில் இழுபடும்படி இழுத்துச் செல்பவனை மறுமை நாளில் அல்லாஹ் பார்க்க மாட்டான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் கவனித்துப் பேணினாலன்றி எனது ஆடையின் ஒரு பகுதி கீழே இறங்கிவிடுகிறது” என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “நீர் பெருமைக்காக அவ்வாறு செய்பவர் அல்லர்” என்று கூறினார்கள்.
(புகாரி: 3665, 5784, 6062) ➚

பெருமைக்காகத் தனது ஆடையைத் தொங்கவிடுவது என்பது வேட்டிக்கு மட்டுமல்ல, சட்டை உள்ளிட்ட பிற ஆடைகளுக்கும் உரியதாகும்.

مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ مَخِيلَةً لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْமَ الْقِيَامَةِ
பெருமைக்காக யார் தன் ஆடையைத் தரையில் இழுபடும்படி தொங்கவிட்டுச் செல்கிறானோ அவனை மறுமை நாளில் அல்லாஹ் பார்க்க மாட்டான்.
(புகாரி: 5791) ➚

இதனை அறிவிக்கும் முஹாரிப் (ரஹ்) அவர்களிடம், நபி (ஸல்) அவர்கள் வேட்டியை மட்டும்தான் குறிப்பிட்டார்களா என்று கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள் வேட்டியையோ சட்டையையோ பிரத்தியேகமாகக் குறிப்பிடாமல் பொதுவாகவே கூறினார்கள் என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

அணிகின்ற ஆடை அளவுக்கு அதிகமாக நீளமாக இருக்கக் கூடாது என்பது வேட்டி, சட்டை, தலைப்பாகை போன்ற அனைத்து ஆடைகளுக்கும் பொருந்தும் என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தெளிவாகக் கூறியுள்ளார்கள்.

الإسبال في الإزار والقميص والعمامة من جر منها شيئا خيلاء لم ينظر الله إليه يوم القيامة
வேட்டி, சட்டை, தலைப்பாகை ஆகியவற்றில் அளவுக்கு மீறித் தொங்கவிடுதல் உண்டு. இவற்றில் எதையேனும் பெருமைக்காக ஒருவன் இழுபடும்படி தொங்கவிட்டால், மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அவனைப் பார்க்க மாட்டான்.
(அபூதாவூத்: 3571) ➚

ஆடைக்குரிய அளவை அந்தந்தச் சமூகத்தின் வழக்கம் தீர்மானிக்கிறது. வழக்கத்தில் உள்ள அளவுக்கு மேல் ஆடைகளை நீளமாக்குவது பெருமையின் வெளிப்பாடேயாகும். இன்றைக்கு வழக்கத்திற்கு மாறாக முழங்காலுக்குக் கீழே ஜிப்பா என்ற பெயரில் ஆடையைப் பெருமளவில் தொங்கவிடுவதையும், பெரிய தலைப்பாகையைத் தொங்கவிடுவதையும் பார்க்கிறோம். தங்களை மார்க்க அறிஞர்களாகவும் ஆன்மீக அந்தஸ்து உள்ளவர்களாகவும் காட்டிக்கொள்ளும் நோக்கத்துடன் இவ்வாறு ஆடைகளை அளவுக்கு அதிகமாக நீளமாக அணிந்தால், அவர்களையும் அல்லாஹ் மறுமையில் பார்க்க மாட்டான். ஆடையை வீணாக நீளமாக்குவதற்குப் பதிலாக அந்தத் துணியைக் கொண்டு ஓர் ஏழைக்குச் சட்டை தைத்துக் கொடுக்கலாம்.

கீழாடையைப் பொருத்தவரை சிலர் கெண்டைக்கால் நடுப்பகுதி வரை உயர்த்திக் கட்டுகிறார்கள். அப்படி அணிய விரும்புபவர்கள் கட்டிக்கொள்ளலாம்; ஆனால் அதுதான் முறை என்று அனைவரையும் வற்புறுத்துவது தவறாகும். இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நான் நபி (ஸல்) அவர்களைக் கடந்து சென்றபோது, وفي إزاري استرخاء (எனது கீழ் ஆடையில் சற்றே தளர்வு இருந்தது). அப்போது அவர்கள், “அப்துல்லாஹ்வே! உமது ஆடையை உயர்த்தும்” என்றார்கள். நான் உயர்த்தினேன். பிறகு, “இன்னும் உயர்த்தும்” என்றார்கள்; நானும் உயர்த்தினேன். فما زلت أتحراها بعد (அதன் பிறகு நான் அதையே பேணிக்கொண்டிருந்தேன்). அப்போது فقال بعض القوم (மக்களில் சிலர்), “எந்த அளவிற்கு உயர்த்த வேண்டும்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், أنصاف الساقين (கெண்டைக்கால்களின் நடுப்பகுதி வரை) என்று கூறினார்கள்.

மார்க்கத்தின் அடிப்படைக் கட்டளை என்னவென்றால், கரண்டைக் காலுக்குக் கீழே ஆடை இறங்கிவிடக் கூடாது என்பது மட்டுமே. கரண்டைக்கு மேல் எவ்வளவு உயர்த்துகிறார்கள் என்பது தனிப்பட்ட விருப்பம். கீழாடை கரண்டைக்குக் கீழே இறங்காமல் இருக்க வேண்டும்; மேலாடை வழக்கத்தை விட அளவுக்கு அதிகமாக நீளமாக இருக்கக் கூடாது. இவை இரண்டுமே பெருமைக்காகச் செய்யப்பட்டால்தான் குற்றமாகும்.

இன்றைக்கு அணியப்படும் கால்சட்டை (பேண்ட்) போன்ற ஆடைகள் இயல்பாகவே பொதுவான அமைப்பில் தைக்கப்படுகின்றன. எவரும் பெருமைக்காக அதை அணிவதில்லை. மேலும், கரண்டைக்குக் கீழே உள்ள ஆடை நரகம் என்று எச்சரிக்கும் ஹதீஸில் நபி (ஸல்) அவர்கள் ‘இஸார்’ என்று வேட்டியைக் குறிப்பிட்டார்கள். எனவே பெருமையின்றி அணியப்படும் இதுபோன்ற ஆடைகளை நாம் தவறாகக் கருத முடியாது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் வேட்டி கரண்டைக் காலுக்குக் கீழே செல்வது நரகத்திற்குரியது என்று கூறினார்கள்.

مَا أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ مِنَ الْإِزَارِ فَفِي النَّارِ
வேட்டியில் கரண்டைக் காலுக்குக் கீழே செல்லும் பகுதி நரகத்தில் இருக்கும்.
(புகாரி: 5787) ➚

இதில் வேட்டி என்று குறிப்பிட்டதற்குக் காரணம் உண்டு. பேண்ட் போன்ற ஆடைகள் இயல்பாகவே ஒரு குறிப்பிட்ட அளவில்தான் தைக்கப்படுகின்றன. ஏழை, பணக்காரன், பெருமையடிப்பவன், பெருமையில்லாதவன் என அனைவரும் அதை ஒரே மாதிரியாகத்தான் அணிகிறார்கள்; அதில் பெருமை காட்டுவதற்கு இடமில்லை. ஆனால் வேட்டி அல்லது லுங்கியில் அவ்வாறு இல்லை. அதைத் தரையைக் கூட்டும் விதமாகவும் இழுத்துக் கட்டலாம், அல்லது தூக்கியும் கட்டலாம். சிலர் வேட்டியைத் தரையில் இழுபடும்படி கட்டிச் செல்வதைப் பார்க்கிறோம். எத்தனை வேட்டி அழுக்கானாலும் கவலையில்லை என்ற மமதையும் பெருமையும் அதில் வெளிப்படுகிறது. எனவே, பெருமைக்காக ஆடையைத் தரையில் இழுத்துச் செல்வதே குற்றமாகும்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு காரணத்தைக் குறிப்பிட்டு ஒரு விஷயத்தைத் தடுத்தால், அந்தக் காரணம் இருக்கும்போதுதான் அது குற்றமாகும். உதாரணமாக, படுக்கும்போது விளக்குகளை அணைத்துவிடுமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். மின்சார விளக்கு, மெழுகுவர்த்தி என எல்லா விளக்குகளையும் அணைக்க வேண்டும் என்பதற்காக அவர்கள் அவ்வாறு கூறவில்லை. அக்காலத்தில் விளக்கில் உள்ள எண்ணெயைக் குடிப்பதற்காக வரும் எலிகள், திரியை இழுத்துச் சென்று குடிசைகளைக் கொளுத்தி விடுகின்றன என்ற காரணத்தையே நபி (ஸல்) அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள். அந்த விபத்து நிகழ்ந்த காரணத்தினாலேயே விளக்கை அணைக்கச் சொன்னார்கள். எனவே, எலி இழுத்துச் சென்று தீப்பற்றும் ஆபத்து இல்லாத மின்விளக்குகளை இரவில் எரிய விடுவது குற்றமாகாது. இருட்டில் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக நபி (ஸல்) அவர்கள் அதைத் தடுக்கவில்லை.

இதேபோல் நபி (ஸல்) அவர்கள் ரமலான் இரவுத் தொழுகையை மூன்று நாட்கள் மட்டுமே ஜமாஅத்தாகத் தொழுதார்கள். தொடர்ந்து தொழுதால் அது மக்களுக்குக் கடமையாகி விடுமோ என்ற அச்சத்தின் காரணமாகவே தொடர்ந்து தொழுக வைக்கவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்களின் மறைவுக்குப் பிறகு இந்தக் காரணம் பொருந்தாது. நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின் நாம் தொடர்ந்து தொழுவதாலோ, ஒரு அறிஞர் தொடர்ந்து தொழுவிப்பதாலோ அது கடமையாகிவிடப் போவதில்லை. அதனால்தான் இன்று ரமலானில் இரவுத் தொழுகை பள்ளிகளில் ஜமாஅத்தாக நடத்தப்படுகிறது.

எனவே, காரணத்தை விளங்கிச் சட்டத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆண்கள் பெருமைக்காகத் தரையில் இழுபடும்படி ஆடை அணிவதே தடுக்கப்பட்டுள்ளது. பெண்களுக்கு இது பொருந்தாது; அவர்கள் தங்களது ஆடை தரையில் இழுபடும்படி அணியலாம். ஆண்களைப் பொறுத்தவரை வேட்டி அல்லது லுங்கியில் தான் இந்தப் பெருமை வெளிப்படுகிறது. ஒருவருடைய உடலமைப்பு அல்லது இயல்பின் காரணமாக வேட்டி இறங்கிவிட்டாலோ, அல்லது பெருமையின்றி சாதாரணமாக இருப்பதாலோ அது குற்றமாகாது. நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு காரணத்தோடு கூறியிருப்பதால் நாமும் அந்தக் காரணத்தோடுதான் மக்களுக்கு விளக்க வேண்டும்.

அடுத்ததாக, ஆடை அணியும் போது வலப்பக்கத்திலிருந்து துவங்க வேண்டும். இது ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் பொதுவான வழிகாட்டலாகும். குழந்தைகளுக்கு ஆடை அணிவிக்கும் போதும் வலது கையை அல்லது வலது காலை முதலில் நுழைக்க வேண்டும். பேண்ட் அணியும் போதும் வலது காலையே முதலில் நுழைக்க வேண்டும்.

كان يجعل يمينه لطعامه وشرابه وثيابه
நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது வலப்பகுதியை உணவு உண்பதற்கும், குடிப்பதற்கும், ஆடை அணிவதற்கும் பயன்படுத்துபவர்களாக இருந்தார்கள்.
(அபூதாவூத்: 30) ➚

அடுத்ததாக, ஆடை விஷயத்தில் மக்கள் செய்யும் ஒரு தவறும் உண்டு. தனியாகக் குளியலறையில் குளிக்கும் போது சிலர் ஆடையில்லாமல் நிர்வாணமாகக் குளிக்கிறார்கள். தனியாக இருக்கும் போது நிர்வாணமாகக் குளிப்பது தவறில்லை என்று கருதி, மூஸா நபியும் அய்யூப் நபியும் நிர்வாணமாகக் குளித்ததாக வரும் ஹதீஸ்களை இதற்கு ஆதாரமாகக் கூறுகிறார்கள். முந்தைய நபிமார்களின் சட்டங்களை அவ்வாறே நாம் ஆதாரமாக எடுக்க முடியாது. அக்காலத்தில் ஆடைகள் குறைவாக இருந்திருக்கலாம், அல்லது அவர்களது சமுதாயத்திற்கு அது அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கலாம். நமக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் வேறு வழிகாட்டலைத் தந்துள்ளார்கள்.

احفظ عورتك إلا من زوجتك أو ما ملكत يمينك
உன்னுடைய மனைவியையும், உனது வலக்கரம் சொந்தமாக்கிக் கொண்டவர்களையும் தவிர மற்றவர்களிடமிருந்து உனது மறைவிடத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்.
திர்மிதி 2693

கணவன்-மனைவிக்கு மத்தியில் மறைக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால் மற்ற அனைவரிடமிருந்தும் மறைவிடத்தை மறைக்க வேண்டும். இது ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் பொதுவானதாகும். அப்போது ஒரு மனிதர், ஒரு ஆண் இன்னொரு ஆணுடன் இருக்கும் போது மறைக்க வேண்டுமா என்று கேட்டார்.

الرجل يكون مع الرجل
ஒரு ஆண் மற்றொரு ஆணுடன் இருக்கும் போது மறைக்க வேண்டுமா?

ஒரு ஆண் மற்றொரு ஆணோடு இருக்கும் நிலை குறித்து அவர் மீண்டும் கேட்டார்:

الرجل يكون مع الرجل الرجل يكون مع الرجل
ஒரு ஆண் மற்றொரு ஆணுடன் இருக்கும் போது மறைக்க வேண்டுமா?

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், மறைவிடத்தை எவரும் பார்க்காமல் இருக்க முடிந்தால் அவ்வாறே செய் என்று பதிலளித்தார்கள்.

إن استطعت أن لا يراها أحد فافعل
உன்னுடைய மறைவிடத்தை எவரும் பார்க்காமல் இருக்க உன்னால் இயலுமானால், அவ்வாறே செய்!
திர்மிதி 2693

இரு ஆண்கள் ஒன்றாக இருக்கும் போது, ஆடை மாற்றும் இடமின்மை போன்ற நிர்ப்பந்தத்தால் முடியாமல் போனால் குற்றமில்லை. ஆனால் வாய்ப்பிருக்கும் போது فإن استطعت (உன்னால் முடிந்தால்) என்ற சொல்லுக்கு ஏற்ப, எவரும் பார்க்காதவாறு மறைத்துக் கொள்வதே அவசியமாகும்.

ஒருவர் தனது மறைவிடத்தை எவரும் பார்க்காதவாறு தற்காத்துக் கொள்ள இயலுமானால், அவ்வாறே அவர் செய்ய வேண்டும். எவராலும் தற்காத்துக் கொள்ள முடியாத நிர்பந்தமான சூழ்நிலைகள் இதற்கு விதிவிலக்காகும்; ஏனெனில் இயலாத நிலையில்தான் இஸ்லாமியச் சட்டங்களில் தளர்வுகள் ஏற்படுகின்றன.

أن لا يراها أحد
(உமது மறைவிடத்தை) எவரும் பார்க்காதிருக்க உம்மால் இயலுமானால் (அவ்வாறு பாதுகாத்துக் கொள்வீராக).
(திர்மிதி: 2693)

பிற மனிதர்கள் எவருமே இல்லாத தனிமையில் ஒரு மனிதன் இருக்கும்போது அவனது நிலை என்ன, அப்போது அவன் ஆடைகளின்றி நிர்வாணமாக இருக்கலாமா என்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது.

والرجل يكون خاليا
ஒரு மனிதன் தனிமையில் இருக்கும்போது (அவனது நிலை என்ன?)
(திர்மிதி: 2693)

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், மனிதர்களை விடவும் அல்லாஹ்வே வெட்கப்படுவதற்கு அதிகத் தகுதியானவன் என்று பதிலளித்தார்கள். இயற்கை உபாதைகளைக் கழிப்பதற்காகவோ அல்லது தாம்பத்திய உறவிற்கோ அன்றி, தேவையின்றி தனிமையில் இருக்கும்போதும் நிர்வாணமாக இருக்கக்கூடாது; அல்லாஹ் நம்மைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்ற உணர்வோடு வெட்கப்பட்டு நடக்க வேண்டும்.

فَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن
வெட்கப்படுவதற்கு அல்லாஹ்வே மிகவும் தகுதியானவன்.
(அல்குர்ஆன்: 9:13)➚

மேலும், ஒரு ஆண் மற்றொரு ஆணுடைய மறைவிடத்தையோ, ஒரு பெண் மற்றொரு பெண்ணுடைய மறைவிடத்தையோ பார்க்கக் கூடாது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். ஆணுடைய மறைவிடம் என்பது தொப்புளிலிருந்து முழங்கால் வரை உள்ள பகுதியாகும். பெண்களின் மறைவிடம் குறித்த விவரங்கள் பின்னர் விளக்கப்படும். அதேபோன்று, தேவையற்ற சலனங்களும் பிரச்சனைகளும் ஏற்பட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக, இரண்டு ஆண்கள் ஒரே போர்வையைப் போர்த்திக்கொண்டு படுப்பதையோ, இரண்டு பெண்கள் ஒரே போர்வையைப் போர்த்திக்கொண்டு படுப்பதையோ நபி (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்துள்ளார்கள் (அபூதாவூத்: 3502) ➚,(இப்னு மாஜா: 653) ➚.

ஆண்கள் அணிய வேண்டிய ஆடை தொடர்பான சட்டங்களைத் தொடர்ந்து, பெண்கள் அணிய வேண்டிய ஆடை குறித்த சட்டங்களை அறிய வேண்டும். தொழுகையின்போதும், தொழுகை அல்லாத நேரங்களிலும், அந்நிய ஆண்களுக்கு மத்தியிலும் பெண்கள் எத்தகைய ஆடைகளை அணிய வேண்டும், உடலின் எந்தெந்தப் பகுதிகளை வெளிப்படுத்தலாம், எந்த நிறங்கள் மற்றும் துணி வகைகளில் ஆடை அணியலாம் என்பது குறித்துப் பல விளக்கங்கள் உள்ளன. பெண்கள் புர்கா என்ற பெயரில் ஒரு குறிப்பிட்ட ஆடையைத்தான் அணிய வேண்டும் என்று பலர் கருதுகின்றனர். சென்னை போன்ற பகுதிகளில் கறுப்பு நிற மேலங்கியையும், தஞ்சை போன்ற பகுதிகளில் நீண்ட துப்பட்டியையும், மதுரை மற்றும் ராமநாதபுரம் போன்ற பகுதிகளில் சேலையையும் உடலை மறைக்கும் விதமாகப் பயன்படுத்துகின்றனர். சிலர் முகத்தையும் பாதங்களையும் முழுமையாக மூடிக்கொள்கின்றனர்; வேறு சிலர் கண்களை மட்டும் திறந்து வைக்கின்றனர். இவற்றில் எது சரியானது, முகத்தையும் பாதங்களையும் மறைப்பது கட்டாயமா என்பதைத் தெளிவுபடுத்த வேண்டியுள்ளது.

பெண்களின் ஆடை தொடர்பாகத் திருக்குர்ஆனின் 24-வது அத்தியாயத்தின் 31-வது வசனத்தில் அல்லாஹ் வழிகாட்டுகிறான். இறைநம்பிக்கை கொண்ட ஆண்கள் தங்களின் பார்வைகளைத் தாழ்த்திக் கொள்ள வேண்டும், கற்புகளைப் பேணிக் காத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று 30-வது வசனத்தில் கட்டளையிட்ட இறைவன், 31-வது வசனத்தில் பெண்களுக்கும் அதே கட்டளையை விடுத்து, கூடுதலாகத் தங்களின் அலங்காரத்தை வெளிப்படுத்தக் கூடாது என்றும் கூறுகிறான்.

وَقُل لِّلْمُؤْمِنَـٰتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَـٰرِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا
நம்பிக்கை கொண்ட பெண்களுக்குக் கூறுவீராக: அவர்கள் தங்கள் பார்வைகளைத் தாழ்த்திக் கொள்ளட்டும்; தங்கள் கற்புகளைப் பேணிக் காத்துக் கொள்ளட்டும்; தங்களின் அலங்காரத்தில் வெளிப்படையாகத் தெரிவதைத் தவிர மற்றவற்றை அவர்கள் வெளிப்படுத்த வேண்டாம்.
(அல்குர்ஆன்: 24:31)➚

இவ்வசனத்தில் இடம்பெற்றுள்ள “ஸீனத்” என்ற சொல்லுக்கு அழகு என்று பொருள் கொண்டு, உடலின் உறுப்புகளான முகம், கைகள் தவிர மற்றவற்றை மறைக்க வேண்டும் என்று சிலர் விளக்குகின்றனர். இப்னு அப்பாஸ் உள்ளிட்ட சில அறிஞர்கள் இக்கருத்தைக் கூறியிருந்தாலும், பெரும்பாலான அறிஞர்களின் கருத்து வேறுவிதமாக உள்ளது. மொழி இலக்கணப்படி “ஸீனத்” என்றால் அழகு அல்ல; மாறாக “அலங்காரம்” என்பதே சரியான பொருளாகும். அழகு என்பது மனிதனின் இயற்கையான உடலமைப்பைக் குறிக்கும்; அலங்காரம் என்பது ஆடை, அணிகலன்கள், ஒப்பனைப் பொருட்கள் போன்ற வெளியிலிருந்து உடலை அழகுபடுத்துவதற்காகச் சேர்க்கப்படும் சாதனங்களைக் குறிக்கும்.

திருக்குர்ஆனில் “ஸீனத்” என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள பிற இடங்களை ஆராய்ந்தால் இப்பொருள் மிகத் தெளிவாக விளங்கும். ஒவ்வொரு தொழுகையின்போதும் உங்கள் அலங்காரத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று ஏழாவது அத்தியாயத்தின் 31-வது வசனத்தில் அல்லாஹ் கூறுகிறான். இங்கு மனிதன் தன்னை அழகாக மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்பதல்ல பொருள்; மாறாக நல்ல ஆடைகளை அணிந்து அலங்காரத்தோடு தொழுகைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்பதே இதன் பொருளாகும்.

يَـٰبَنِىٓ ءَادَمَ خُذُوا۟ زِينَتَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍ
ஆதமுடைய மக்களே! ஒவ்வொரு தொழுகையின்போதும் உங்கள் அலங்காரத்தை அணிந்துகொள்ளுங்கள்.
(அல்குர்ஆன்: 7:31)➚

அவ்வாறே, ஃபிர்அவ்னுக்கும் அவனது கூட்டத்தாருக்கும் அலங்காரங்களை வழங்கியிருப்பதாக மூஸா நபி அவர்கள் பிரார்த்தித்ததைப் பத்தாவது அத்தியாயத்தின் 88-வது வசனம் குறிப்பிடுகிறது. இங்கு ஃபிர்அவ்னின் உடல் அழகை அல்ல, மாறாக அவனுக்கு வழங்கப்பட்ட குதிரைகள், ஒட்டகங்கள், மாளிகைகள் போன்ற வெளி அலங்காரச் செல்வங்களையே இது குறிக்கிறது.

رَبَّنَآ إِنَّكَ ءَاتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلَأَهُۥ زِينَةً
எங்கள் இறைவா! நீ ஃபிர்அவ்னுக்கும் அவனது பிரமுகர்களுக்கும் அலங்காரப் பொருட்களை வழங்கியிருக்கிறாய்.
(அல்குர்ஆன்: 10:88)➚

மேலும், பூமியின் மீதுள்ள தாவரங்கள் மற்றும் பயிர்களைப் பூமிக்கான அலங்காரமாக ஆக்கியிருப்பதாக அல்லாஹ் குறிப்பிடுகிறான். பூமிக்கு வெளியிலிருந்து அழகு சேர்க்கும் செடிகொடிகளே பூமிக்கு அலங்காரமாக விளங்குகின்றன.

إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى ٱلْأَرْضِ زِينَةً لَّهَا
நிச்சயமாகப் பூமியில் உள்ளவற்றை அதற்கு அலங்காரமாக நாம் ஆக்கினோம்.
(அல்குர்ஆன்: 18:7)➚

மூஸா நபி அவர்களுக்கும் சூனியக்காரர்களுக்கும் இடையே போட்டி நிகழ்ந்த திருநாளைக் குறிப்பிடும்போது அலங்காரத் திருநாள் என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். அந்நாளில் மக்கள் புது ஆடைகளை அணிந்து தங்களை அலங்கரித்துக் கொள்வதால் அது அவ்வாறு அழைக்கப்பட்டது. இதிலிருந்து “ஸீனத்” என்பது வெளிப்புற ஒப்பனையையும் ஆடை அணிகலன்களையுமே குறிக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது.

مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ ٱلزِّينَةِ
உங்களுக்கான சந்திப்புத் தவணை அலங்காரத் திருநாள் ஆகும்.
(அல்குர்ஆன்: 20:59)➚

காரூன் என்பவனுக்கு அளவற்ற செல்வத்தை அல்லாஹ் வழங்கியிருந்தான். அவனுடைய கஜானாக்களின் சாவிகளைச் சுமப்பதற்கே ஒரு பலமிக்க கூட்டம் தேவைப்பட்டது.

مَآ إِنَّ مَفَاتِحَهُۥ لَتَنُوٓأُ بِٱلْعُصْبَةِ
நிச்சயமாக அவனுடைய சாவிகள், ஒரு பலமிக்க கூட்டத்திற்கே பெரும் சுமையாக இருந்தன.
(அல்குர்ஆன்: 28:76)➚

இவ்வளவு செல்வம் கிடைத்தவுடன் அவனுக்கு மமதையும் ஆணவமும் தலைதூக்கியது. அவன் தன் அலங்காரத்தோடு மக்களிடையே வெளியே வந்ததாக அல்லாஹ் கூறுகிறான்.

فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِۦ فِى زِينَتِهِۦ
ஆகவே அவன் தன் சமூகத்தாரிடம் தனது அலங்காரத்துடன் வெளியே வந்தான்.
(அல்குர்ஆன்: 28:79)➚

அவன் தங்கம், வைரம் போன்ற நகைகளை அணிந்து, தனது செல்வச் செருக்கைக் காட்டி மக்களை இழிவுபடுத்தும் நோக்கில் ஆடம்பரமாக வந்ததையே இந்த வசனம் குறிப்பிடுகிறது. இங்கு ‘ஜீனத்’ என்பது தோற்றத்தின் அழகைக் குறிக்கவில்லை; புற அலங்காரத்தையே குறிக்கிறது.

இதே கருத்தை வானத்தைப் பற்றிப் பேசும் வசனத்திலும் காணலாம். இந்த முதல் வானத்தை நட்சத்திரங்கள் எனும் அலங்காரத்தைக் கொண்டு அல்லாஹ் அழகுபடுத்தியிருக்கிறான். வானம் என்பது வேறு; அதன் மீது பதிக்கப்பட்ட ஆபரணங்கள் போலத் தோற்றமளிக்கும் விண்மீன்கள் என்பவை அதற்குப் புறம்பாகக் கிடைத்த அலங்காரமாகும்.

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ
முதல் வானத்தை நட்சத்திரங்கள் எனும் அலங்காரம் மூலம் நாம் அலங்கரித்துள்ளோம்.
(அல்குர்ஆன்: 37:6)➚

எனவே திருக்குர்ஆனில் ‘ஜீனத்’ என்ற சொல் எங்குமே உடலையோ அல்லது மனித உடலின் இயற்கை அழகையோ குறிக்க வரவில்லை; மாறாக புற அலங்காரத்தையே குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அவ்வாறிருக்க, பெண்களின் ஆடை தொடர்பான வசனத்தில் வரும் وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ (தங்கள் அலங்காரத்தை அவர்கள் வெளிப்படுத்த வேண்டாம்) என்ற கட்டளைக்கு, உடலைக் காட்டக் கூடாது என்று தவறான விளக்கம் அளிக்கப்படுகிறது. அவ்வாறு பொருள் கொண்டுவிட்டு, முகம் மற்றும் கைகளைத் தவிர மற்றதை மறைக்க வேண்டும் என்று இந்த வசனத்திலிருந்து வாதிடுவது தவறாகும். அதற்கான ஆதாரம் வேறு இடங்களில் உள்ளது.

இந்த வசனம் பெண்களின் அலங்காரத்தைப் பற்றியே பேசுகிறது. பெண்கள் வெளியில் வரும்பொழுது தங்களின் ஆடை ஆபரண அலங்காரங்களை வெளிப்படுத்தக் கூடாது என்பதே இதன் நேரடிப் பொருளாகும்.

وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ
அவர்கள் தங்கள் அலங்காரத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டாம்.

இதைத் தொடர்ந்து إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا (அவற்றில் தாமாக வெளிப்படக்கூடியவற்றைத் தவிர) என்று அல்லாஹ் விதிவிலக்கு அளிக்கிறான். பெண்கள் எவ்வளவுதான் தங்களை மூடிக்கொள்ளும் பர்தா போன்ற எளிய ஆடையை அணிந்தாலும், அந்த ஆடையின் மூலமே ஒரு அழகு வெளிப்படுவதைத் தவிர்க்க முடியாது. الناس باللباس (மனிதன் ஆடையின் மூலமே அலங்காரம் பெறுகிறான்) என்பதற்கேற்ப, ஆடையே ஓர் அலங்காரமாக அமைந்துவிடும் என்பதால், தவிர்க்க இயலாமல் வெளிப்பட்டுவிடும் அத்தகைய தோற்றத்திற்கு மட்டுமே இங்கு விதிவிலக்கு அளிக்கப்படுகிறது. மற்றபடி பிறரின் கவனத்தை ஈர்க்கும் விதமான ஆடம்பர அலங்காரங்கள் வெளியே தெரியக் கூடாது.

إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا
அவற்றில் தாமாக வெளிப்படக்கூடியவற்றைத் தவிர.
(அல்குர்ஆன்: 24:31)➚

பெண்கள் எப்போதும் எவ்வித அலங்காரமும் செய்யக் கூடாதா என்றால், அப்படியல்ல. பெண்கள் அலங்காரம் செய்துகொள்வதை மார்க்கம் தடுக்கவில்லை; மாறாக அந்த அலங்காரத்தை யார் முன்னிலையில் வெளிப்படுத்தலாம் என்பதற்கான ஒரு குறிப்பிட்ட பட்டியலை அல்லாஹ் தருகிறான்.

وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ
அவர்கள் தங்கள் அலங்காரத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டாம்.

கணவன், தந்தை, மாமனார், மகன்கள், கணவனின் மற்ற மனைவியரின் மகன்கள், உடன் பிறந்த சகோதரர்கள், சகோதரர்களின் மகன்கள், சகோதரிகளின் மகன்கள், முஸ்லிம் பெண்கள், தங்களின் கீழ் உள்ள அடிமைகள், பெண்களின் பால் நாட்டம் இல்லாத அளவிற்கு முதுமையடைந்த ஆண்கள், பெண்களின் மறைவிடங்களைப் பற்றி அறிந்திராத சிறுவர்கள் ஆகியோருக்கு முன்னிலையில் பெண்கள் தங்களுடைய ஆடை ஆபரண அலங்காரங்களோடு இருப்பதற்குத் தடையேதும் இல்லை.

وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُ
அவர்கள் தங்கள் அலங்காரத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டாம்,

أَوْ ءَابَآءِ بُعُولَتِهِنَّ
அல்லது தங்கள் கணவன்மார்களின் தந்தையர்,
(அல்குர்ஆன்: 24:31)➚

أَوْ أَبْنَآءِ بُعُولَتِهِنَّ
அல்லது தங்கள் கணவன்மார்களின் புதல்வர்கள்,
(அல்குர்ஆன்: 24:31)➚

أَوْ بَنِىٓ إِخْوَٰنِهِنَّ أَوْ بَنِىٓ
அல்லது தங்கள் சகோதரர்களின் புதல்வர்கள்,
(அல்குர்ஆன்: 24:31)➚

أَوْ بَنِىٓ إِخْوَٰنِهِنَّ أَوْ بَنِىٓ أَخَوَٰتِهِنَّ
அல்லது தங்கள் சகோதரிகளின் புதல்வர்கள்,
(அல்குர்ஆன்: 24:31)➚

أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُنَّ
அல்லது தங்கள் வலக்கரங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொண்டவர்கள்,
(அல்குர்ஆன்: 24:31)➚

أَوِ ٱلتَّـٰبِعِينَ غَيْرِ أُو۟لِى ٱلْإِرْبَةِ مِنَ ٱلرِّجَالِ
அல்லது ஆண்களில் பெண்களின் பால் எவ்வித நாட்டமும் இல்லாத பணியாளர்கள்,
(அல்குர்ஆன்: 24:31)➚

أَوِ ٱلطِّفْلِ ٱلَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا۟ عَلَىٰ
அல்லது பெண்களின் மறைவிடங்களை அறிந்திராத சிறுவர்கள் ஆகியோரைத் தவிர.
(அல்குர்ஆன்: 24:31)➚

எனவே பெண்கள் வீட்டுக்குள் இருக்கும்பொழுதும், இந்த உறவினர்களுக்கு முன்னிலையிலும், தங்களைப் போன்ற பெண்களுக்கு மத்தியிலும் விரும்பியவாறு அலங்காரம் செய்துகொள்ளலாம். ஆனால் வெளி உலகத்திற்கு வரும்பொழுது கவர்ச்சியான ஆடைகள், உதட்டுச்சாயம், முகப்பூச்சுகள் போன்ற ஆடம்பர அலங்காரங்களைத் தவிர்த்து, எளிய ஆடைகளுடன் வர வேண்டும் என்பதே ஆடைக்கான முதல் விதியாகும்.

அடுத்ததாக, பெண்கள் தங்களுடைய தலை முந்தானைகளால் மார்பகங்களை மறைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று அல்லாஹ் கட்டளையிடுகிறான்.

وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ
அவர்கள் தங்கள் முக்காடுகளைத் தங்களின் மார்புகளின் மீது போட்டுக் கொள்ளட்டும்.
(அல்குர்ஆன்: 24:31)➚

وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ
அவர்கள் தங்கள் முக்காடுகளைப் போட்டுக் கொள்ளட்டும்.

இங்கு குறிப்பிடப்படும் ‘ஹிமார்’ என்ற சொல்லுக்குச் சிலர் முகத்தை மறைக்கும் துணி என்று தவறாகப் பொருள் கொள்கின்றனர். முகத்தை மறைக்கும் துணியைத் தலையிலிருந்து மார்பின் மீது தொங்கவிட வேண்டும் என்று கூறி, பெண்கள் முகத்தை மூட வேண்டும் என்ற வாதத்தை இதிலிருந்து கட்டமைக்கின்றனர். ஆனால் ஹிமார் என்ற சொல்லின் சரியான பொருளை அகராதியைக் கொண்டும், அதைவிட மேலாக நபி (ஸல்) அவர்களது ஹதீஸ்களைக் கொண்டும் புரிந்துகொள்வதே சரியானதாகும்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் குளிர்காலத்தில் உளூச் செய்யும்போது, கால்களைக் கழுவுவதற்குப் பகரமாகத் தோல் காலுறைகள் மீது ஈரக்கையால் மஸஹ் செய்துள்ளார்கள். அதேபோன்று தலையில் தலைப்பாகை அணிந்திருக்கும்போது, தலைப்பாகையை அவிழ்க்காமல் அதன் மீது மஸஹ் செய்துள்ளார்கள். மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹிமாரின் மீதும் மஸஹ் செய்தார்கள் என்று ஹதீஸில் வந்துள்ளது. நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹிமார் மீது மஸஹ் செய்தார்கள் என்றால், ஆண்கள் முகத்தை மூடும் துணியை அணிந்திருந்தார்கள் என்று அர்த்தமல்ல; தலையை மறைக்கும் முக்காடு அல்லது துணியையே அது குறிக்கிறது. பிலால் (ரலி) அவர்கள் வழியாக வரும் அறிவிப்பில், நபி (ஸல்) அவர்கள் காலுறைகள் மீதும் ஹிமார் மீதும் மஸஹ் செய்தார்கள் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் காலுறைகளின் மீதும், ஹிமாரின் மீதும் மஸஹ் செய்தார்கள் என்று ஸஹீஹ் முஸ்லிமில் இடம் பெற்றுள்ளது. ஹிமார் என்பது முகத்தை மூடும் ஆடை அல்ல; மாறாக அது தலையில் அணியும் துணியாகும். நபி (ஸல்) அவர்களும் ஹிமார் அணிந்திருந்தார்கள் என்பதிலிருந்து அது முகத்தை மறைக்கும் ஆடை அல்ல என்பது தெளிவாகிறது. சட்டை அணிந்திருந்தாலும் உடலமைப்பு வெளியே தெரியாமல் இருப்பதற்காகத் தலையிலிருந்து ஆடையை இறக்கிப் போட்டுக் கொள்வதே ஹிமார் எனப்படும். ஆண்களும் பெண்களும் ஹிமார் அணிந்திருக்கிறார்கள் எனும் போது, ஹிமார் என்பதற்கு முகத்தை மறைக்கும் ஆடை என்று பொருள் கொள்ள முடியாது.

பெண்கள் தங்களுடைய முக்காடுகளைத் தலையோடு மட்டும் நிறுத்திக் கொள்ளாமல், உடலின் முன்பகுதி மற்றும் மார்பகங்களை மறைக்கும் வகையில் கீழ்நோக்கி இறக்கிப் போட்டுக் கொள்ள வேண்டும். ஹிமாரை அணிந்து கொள்ளுங்கள் என்ற கட்டளையே முகம் மூடப்பட வேண்டியதில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. முகத்தை மறைக்க வேண்டியதில்லை என்ற கருத்தில் அமைந்த இந்த வசனத்திற்கு, ஹதீஸ்களைக் கவனிக்காமல் ஹிமார் என்ற சொல்லுக்குத் தவறான பொருள் கொடுத்த காரணத்தினால் முகம் மறைக்க வேண்டும் என்று கூறிவிட்டார்கள். ஆனால் பெண்கள் முகத்தை மூட வேண்டும் என்பது குர்ஆனிலோ ஹதீஸிலோ சொல்லப்படவில்லை.

وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ
அவர்கள் தங்களது முக்காடுகளைத் தங்களது மார்புகளின் மேல் போட்டுக் கொள்ளட்டும்.
(அல்குர்ஆன்: 24:31)➚

பெண்கள் ஆடை அணியும் போது முகத்தை மறைப்பது ஒரு கட்டாயச் சட்டம் என்று பலரும் வாதிடுகின்றனர். அல்குர்ஆனில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள உறவினர்களைத் தவிர ஏனைய அந்நிய ஆடவர்கள் முன்னிலையில் பெண்கள் வரும் போது, அவர்கள் தலையை மறைத்திருக்க வேண்டுமே தவிர முகத்தை மறைக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. இதற்கு குர்ஆனில் மட்டுமின்றி நேரடியான பல ஆதாரங்களும் உள்ளன.

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹஜ்ஜிற்குச் சென்ற போது, தங்களின் பெரிய தந்தையான அப்பாஸ் அவர்களின் மகனும், தங்களின் சகோதரர் முறை கொண்டவருமான ஃபழ்ல் இப்னு அப்பாஸ் அவர்களைத் தங்களுக்குப் பின்னால் ஒட்டகத்தில் ஏற்றி அமர வைத்துக் கொண்டு சென்றார்கள்.

அந்நிய ஆடவர்கள் முன்னிலையில் பெண்கள் தங்கள் தலையையும் மார்பையும் மறைக்க வேண்டுமே தவிர, முகத்தை மூடுவது மார்க்கத்தில் கடமையாக்கப்பட்ட ஒன்றல்ல என்பதே நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டிய உண்மையாகும்.