05) கடன் கொடுத்தவருடன் நபிகளார்

நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களோடு சமநிலையில் பழகியதும், மக்களின் உரிமைகளை மதித்து நடந்ததும் ஒரு முன்மாதிரியான நிகழ்வின் மூலம் தெளிவாகிறது. நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கிராமவாசியிடம் ஒரு பொதுத் தேவைக்காக, சமுதாயத் தேவைக்காக ஓர் ஒட்டகத்தைக் கடனாகப் பெற்றிருந்தார்கள். ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்கள் கூடியிருந்த அவையில் வீற்றிருந்தபோது, கடன் கொடுத்த அந்த மனிதர் வந்து மிகவும் கடுமையான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தித் தனது கடனைத் திருப்பித் தருமாறு கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அவர் அவ்வாறு கடுமையாகப் பேசியதைக் கண்ட தோழர்கள் கோபமடைந்து, அவரைத் தாக்க முற்பட்டார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் தோழர்களைத் தடுத்து, கடன் கொடுத்தவருக்குப் பேச உரிமை உண்டு என்று கூறி அவரை விட்டுவிடுமாறு பணித்தார்கள்.

دَعُوهُ فَإِنَّ لِصَاحِبِ الْحَقِّ مَقَالًا
அவரை விட்டுவிடுங்கள்; நிச்சயமாக உரிமை உள்ளவருக்குப் பேச உரிமை உண்டு.
(புகாரி: 2306) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் வாங்கிய கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்காக, பொதுத் தேவைக்காக வந்துள்ள ஜகாத் ஒட்டகங்களிலிருந்து அவரிடம் என்ன வயதுடைய ஒட்டகம் வாங்கப்பட்டதோ, அதே வயதுடைய ஓர் ஒட்டகத்தை அவருக்குக் கொடுத்துவிடுமாறு தோழர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.

أَعْطُوهُ سِنّاً مِثْلَ سِنِّهِ
அவருக்கு அவர் கொடுத்த அதே வயதுடைய ஒட்டகத்தைக் கொடுத்து விடுங்கள்.
(புகாரி: 2306) ➚

தோழர்கள் சென்று ஜகாத் ஒட்டகங்களில் தேடிப் பார்த்தபோது, அவரிடம் வாங்கிய அதே வயதுடைய ஒட்டகம் கிடைக்கவில்லை; அதைவிட அதிக வயதுடைய, அதிக விலையுள்ள ஒட்டகங்கள் மட்டுமே இருந்தன. நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து அவர்கள் இந்த நிலையைத் தெரிவித்தபோது, அந்த அதிக வயதுடைய ஒட்டகத்தையே அவருக்குக் கொடுத்துவிடுமாறு கூறினார்கள். மேலும், வாங்கிய கடனை அதைவிடச் சிறந்த முறையில் அழகாகத் திருப்பிச் செலுத்துபவரே மனிதர்களில் சிறந்தவர் என்றும் நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டினார்கள்.

فَإِنَّ مِنْ خِيَارِكُمْ أَحْسَنَكُمْ قَضَاءً
நிச்சயமாக உங்களில் சிறந்தவர் கடனை அழகிய முறையில் திருப்பிச் செலுத்துபவரே ஆவார்.
(புகாரி: 2306) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஓர் ஆட்சியாளராகவும் இறைத்தூதராகவும் இருந்தபோதிலும், மக்கள் நிறைந்த ஒரு பொது அவையில் வைத்து ஒருவர் வந்து கடனைத் திருப்பிக் கடுமையாகக் கேட்டபோது, தன் சுயமரியாதையைக் காரணம் காட்டி அவரைத் தண்டிக்கவோ, தனியாக வந்து பண்பாகக் கேட்குமாறு அறிவுறுத்தவோ இல்லை. சாதாரணமாகப் பிறர் முன்னிலையில் வைத்து ஒரு குறையோ அல்லது கடனோ கேட்கப்படும்போது மனிதர்களுக்குத் தங்களின் சுயமரியாதை குறுக்கே வந்து கோபமும் எதிர்ப்பும் ஏற்படுவது இயல்பு. ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்களோ, கடன் கொடுத்தவருக்குத் தன் உரிமையைக் கேட்க முழு உரிமை உண்டு என்று கூறி, கடன் வாங்கியவர் அந்த நிலையைச் சகித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று நமக்குக் கற்றுத் தந்தார்கள்.

இன்றைய காலத்தில் கடன் வாங்கும் வரை பணிந்து காலில் விழுபவர்கள், கடன் வாங்கிய பிறகு திருப்பிக் கேட்கச் சென்றால் கடன் கொடுத்தவரையே மிரட்டும் அவல நிலை காணப்படுகிறது; கடைக்காரரிடம் கடன் வாங்கிவிட்டால் அந்தக் கடையின் பக்கமே செல்லாமல் தவிர்ப்பதும் நடக்கிறது. ஆனால் மார்க்கத்தில் கடன் என்பது மிகக் கடுமையான ஒரு பொறுப்பாகும். இறைவழியில் உயிர்த்தியாகம் செய்த ஒரு தியாகியின் பாவங்களைக்கூட இறைவன் மன்னித்துவிடுகிறான்; ஆனால் கடனை மன்னிப்பதில்லை. கடன் பாக்கியோடு ஒருவர் மரணித்துவிட்டால், மறுமையில் கடன் கொடுத்தவருக்கு அந்த நபரின் நன்மைகளிலிருந்து எடுத்து வழங்கப்பட்டுவிடும்.

يُغْفَرُ لِلشَّهِيدِ كُلُّ ذَنْبٍ إِلَّا الدَّيْنَ
கடனைத் தவிர ஒரு தியாகியின் அனைத்துப் பாவங்களும் மன்னிக்கப்படும்.
(முஸ்லிம்: 1886) ➚

மறுமையின் அச்சம் உள்ளவர்கள் கடன் விஷயத்தில் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருப்பார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த கிராமவாசியின் கடுமையான வார்த்தைகளைப் பொறுத்துக் கொண்டதோடு நில்லாமல், கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தும்போதும் பெருந்தன்மையோடு நடந்து கொண்டார்கள். அதே வயதுடைய ஒட்டகம் இல்லை என்பதைக் காரணம் காட்டி அவகாசம் கேட்கவோ, அல்லது அதிக வயதுடைய ஒட்டகத்திற்கு அவரிடம் கூடுதல் தொகை கேட்கவோ முற்படவில்லை. மாறாக, வாங்கியதை விட மதிப்புமிக்க ஒட்டகத்தையே அவருக்கு மனமுவந்து கொடுத்தார்கள். வட்டிக்குத்தான் மார்க்கத்தில் தடையே தவிர, கடன் வாங்கியவர் திருப்பிச் செலுத்தும் போது முன்கூட்டிய நிபந்தனையோ ஒப்பந்தமோ இன்றி, தன் சொந்த விருப்பத்தின் பேரில் கடன் கொடுத்தவர் திருப்தியடையும் வகையில் அழகிய முறையில் கூடுதலாகக் கொடுப்பது தவறில்லை.

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு மூன்று வயது ஒட்டகம் கொடுக்க வேண்டியிருந்த இடத்தில் நான்கு வயது ஒட்டகம் மட்டுமே இருக்கிறது என்று கூறப்பட்டபோது, அதையே கொடுக்குமாறு கூறினார்கள். கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய உயர் குணத்தை அவர்கள் இவ்வாறு தெளிவுபடுத்தினார்கள்.

فَإِنَّ مِنْ خَيْرِكُمْ أَحْسَنَكُمْ قَضَاءً
நிச்சயமாக உங்களில் சிறந்தவர் கடனை அழகிய முறையில் திருப்பிச் செலுத்துபவரே ஆவார்.
(புகாரி)

கடன் கொடுப்பவர் பல நேரங்களில் இழப்புக்கு ஆளாகிறார். குறிப்பாக இக்காலத்தில் பணத்தின் மதிப்பு தொடர்ந்து குறைந்து கொண்டே போவதால் கடன் கொடுத்தவருக்கு அதிக இழப்பு ஏற்படுகிறது. அக்காலத்தில் ஒட்டகம் அல்லது பேரீச்சம்பழம் போன்ற பொருள்களையே கடனாகக் கொடுத்தார்கள்; அவற்றின் மதிப்பு குறையாது. ஆனால் காகிதப் பணத்தின் மதிப்பு வீழ்ச்சியடைந்து கொண்டே வருகிறது. நேற்று இருந்த ஒரு இலட்ச ரூபாயின் மதிப்பும், இன்று உள்ள ஒரு இலட்ச ரூபாயின் மதிப்பும் ஒன்றல்ல. கடன் கொடுக்கும்போது ஒரு இலட்ச ரூபாய்க்கு இருந்த மதிப்பும், அவர் அதைத் திருப்பித் தரும்போது இருப்பதில்லை; அதன் மதிப்பு எழுபதாயிரமாகக் கூடக் குறைந்திருக்கலாம். அன்று அந்தப் பணத்திற்கு வாங்க முடிந்த தங்கத்தை, இன்று அதே பணத்தைக் கொண்டு வாங்க முடிவதில்லை.

ஒருவர் தன் மகளின் திருமணத்திற்காக ஐந்து இலட்ச ரூபாய் சேமித்து வைத்து, அதில் நகை வாங்கத் திட்டமிட்டிருக்கும்போது, ஒரு நண்பர் அவசரத் தேவைக்குக் கேட்கிறார் என்பதற்காக அதைக் கடனாகக் கொடுத்துவிடுகிறார். கடன் வாங்கியவர் சில காலம் கழித்து அதே ஐந்து இலட்ச ரூபாயைத் திருப்பித் தந்தாலும், முன்பு வாங்க நினைத்த நகையை அந்தப் பணத்திற்கு வாங்க முடிவதில்லை. இதனால் கடன் கொடுத்தவருக்கே நஷ்டம் ஏற்படுகிறது.

பணத்தின் மதிப்பு இவ்வாறு குறைந்து வருவதால், கடன் வாங்கியவர் அதைவிடக் கூடுதலாகத் திருப்பிக் கொடுப்பதே நீதியாகும். நபி (ஸல்) அவர்கள் காலத்தில் பண மதிப்பு குறையாத வகையில் பொருள்களையே கடனாகக் கொடுத்தார்கள்; மூன்று வயது ஒட்டகத்திற்கு மூன்று வயது ஒட்டகத்தையே திருப்பித் தந்துவிடலாம். ஆனால் பணமாகக் கொடுக்கும்போது, கடன் கொடுத்தவர் நஷ்டப்படுகிறார். வாங்கியதும் ஒரு இலட்சம், கொடுப்பதும் ஒரு இலட்சம் என்று நாம் எண்களை மட்டுமே பார்க்கிறோம். ஆனால் எண்களில் ஒன்றாக இருந்தாலும் மதிப்பில் இரண்டும் ஒன்றல்ல. பணத்தின் மதிப்பை அதன் வாங்கும் சக்தியைக் கொண்டே அளவிட வேண்டும். அந்தப் பணத்திற்கு எவ்வளவு தங்கம் அல்லது உணவுப் பொருள்களை வாங்கலாம் என்று கணக்கிட்டால், கடன் கொடுத்தவர் நஷ்டமடைந்திருப்பது விளங்கும். நிர்வாகத் திறமையற்ற அரசாங்கங்களால் பணத்தின் மதிப்பு குறையும்போது, நாம் வாங்கிய ஐந்து இலட்ச ரூபாய்க்குப் பகரமாக ஆறு இலட்ச ரூபாயாகத் திருப்பித் தருவதுதான் உண்மையான, நியாயமான கணக்காக இருக்கும்.

இதையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டுதான், நீங்கள் கடன் வாங்கினால் அதைத் திருப்பித் தரும்போது அதைவிடச் சிறந்த முறையில் கொடுங்கள் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டினார்கள். அவ்வாறு கடனைத் திருப்பித் தரும்போது கொடுப்பவர் மனமுவந்து கூடுதலாகக் கொடுப்பதை, வட்டி என்று நினைத்து வாங்காமல் இருக்கக் கூடாது; அது வட்டி அல்ல. கடன் கொடுக்கும்போதே நிபந்தனை விதித்து, மாதத்திற்கு இவ்வளவு அல்லது நாளுக்கு நாள் இவ்வளவு என்று கூடுதலாகக் கேட்பதுதான் வட்டியாகும். ஆனால், கஷ்டமான நேரத்தில் உதவியதற்காக மனநிறைவோடு கடன் வாங்கியவர் திருப்பித் தரும்போது கூடுதலாகச் சேர்த்துக் கொடுத்தால், அதை வாங்கிக் கொள்வது வட்டியாகாது. வட்டியாக இருந்தால் அதை நபி (ஸல்) அவர்கள் செய்திருக்க மாட்டார்கள்.

கடன் விவகாரத்தில் யாரும் நடக்காத ஒரு உன்னத வழியை நபி (ஸல்) அவர்கள் நமக்குக் காட்டினார்கள். இக்காலத்தில் பெரிய அந்தஸ்தில் உள்ள அரசியல்வாதிகளுக்கோ அதிகாரிகளுக்கோ கடன் கொடுத்தால், அதைப் பயந்துகொண்டு திரும்பக் கேட்கவே முடியாத நிலை இருக்கிறது; கடன் கொடுத்தவரே பிச்சை கேட்பது போலப் போய் நிற்கும் சூழ்நிலையைக் காண்கிறோம். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் மாபெரும் அந்தஸ்தில் இருந்தபோதும், தம்மிடம் கடன் கேட்டவர் முறையற்றுக் கடுமையாகக் கேட்டபோதும் அதைப் பொருட்படுத்தாமல், திருப்பிக் கொடுக்கும்போது சிறப்பாகவே திருப்பிக் கொடுத்தார்கள். அவர் மீது எந்தக் கண்டனத்தையும் அவர்கள் பதிவு செய்யவில்லை.

இதே போன்ற மற்றொரு நிகழ்வும் நடந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதரிடம் சந்தையில் ஒரு ஒட்டகத்தை விலை பேசினார்கள். அந்த ஒட்டகத்தின் விலை என்னவென்று கேட்க, அவர் அறுபது மரக்கால் அளவுடைய ஒரு வஸக் அஜ்வா பேரீச்சம்பழம் என்று கூறினார். அஜ்வா என்பது மதீனாவில் உள்ள மிகவும் தரமான, விலை உயர்ந்த பேரீச்சம்பழ வகையாகும். அந்த விலைக்கு ஒட்டகத்தை வாங்கிக் கொள்வதாக ஒப்புக்கொண்டு, வீட்டிற்குச் சென்று பேரீச்சம்பழத்தை எடுத்து வருவதாகக் கூறிவிட்டு நபி (ஸல்) அவர்கள் வீட்டிற்கு வந்தார்கள். பேரம் முடிந்துவிட்டது, ஆனால் பொருள் இன்னும் கைமாறவில்லை. வீட்டிற்கு வந்து பார்த்தபோது, முன்பிருந்த அந்த ஒரு வஸக் பேரீச்சம்பழத்தை வீட்டிலுள்ளவர்கள் தர்மமாகவோ அல்லது வீட்டுத் தேவைக்கோ செலவழித்துவிட்டிருந்தார்கள். வீட்டில் பேரீச்சம்பழம் இருக்கிறது என்ற நம்பிக்கையில்தான் நபி (ஸல்) அவர்கள் விலை பேசியிருந்தார்கள்; ஆனால் வீட்டில் அது இருக்கவில்லை.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் திரும்பிச் சென்று, ஒட்டகத்தை விலைக்கு வாங்கிவிட்டதாகவும், வீட்டில் பேரீச்சம்பழம் இல்லாததால் ஒட்டகத்தைத் திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ளுமாறும் கூறினார்கள். விலை பேசிவிட்டால் வியாபாரம் முடிந்துவிட்டது என்ற நடைமுறை அக்காலத்தில் இருந்தது. பொருளைக் கொடுக்காமல் அதை உடைமையாக்க முடியாது என்றாலும், பேசி முடித்த பிறகு பொருள் இல்லை என்று சொன்னதும், அந்த மனிதர் மிகவும் கோபமடைந்தார். விலை பேசிவிட்டு இப்போது இல்லை என்கிறீர்களே, என்ன மோசடி செய்கிறீர்கள், முன்பே சொல்லியிருந்தால் நான் வேறு யாருக்காவது விற்றிருப்பேனே என்று நபி (ஸல்) அவர்களை நோக்கி அவர் மிகக் கடுமையாகப் பேசினார். உண்மையில் அது மோசடி அல்ல; வீட்டில் பொருள் இருக்கும் என்று நினைத்து விலை பேசிவிட்டு, பின்னர் இல்லாமல் போவது மனிதர்களுக்கு இயல்பாக நடப்பதுதான். ஆனால் அவர், சந்தை முடிந்துவிட்ட நேரத்தில் இனி இந்த ஒட்டகத்தை எங்கே கொண்டு செல்வது என்ற தன் பாதிப்பின் காரணமாக மிகவும் காட்டமாகப் பேசினார். மூன்று முறை நபி (ஸல்) அவர்கள் எடுத்துச் சொல்லியும் அவர் ஏற்காமல், பேசியபடி கொடுத்தே தீர வேண்டும் என்று பிடிவாதமாக நின்றார்.

அப்போது அங்கிருந்த தோழர்கள் அவர் மீது கடிந்துகொள்ள முயன்றபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களைத் தடுத்துவிட்டார்கள். அவருடன் தாம் பேசிவிட்டதால், பேசுவதற்கு அவருக்கு உரிமை உண்டு என்றும், தம்மிடம் இப்போது பொருள் இல்லை என்பதால் அவர் கோபப்படுவதில் தவறில்லை என்றும் கூறி அவரைப் பேச அனுமதித்தார்கள்.

فَإِنَّ لِصَاحِبِ الْحَقِّ مَقَالًا
உரிமையாளருக்குப் பேசுவதற்கு உரிமை இருக்கிறது.
(புகாரி)

அவர் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டே இருக்க, நபி (ஸல்) அவர்கள் உடனே மக்காவிலிருந்து ஹிஜ்ரத் செய்து மதீனாவில் வாழ்ந்துவந்த ஹவ்லா பின்த் ஹகீம் என்ற முதிய பெண்மணியிடம் ஆளனுப்பினார்கள். ஆரம்ப காலத்தில் இஸ்லாத்தை ஏற்ற பன்னிரண்டு பேரில் ஒருவரான அந்தப் பெண்மணியிடம் அறுபது மரக்கால் பேரீச்சம்பழம் கடனாகக் கேட்குமாறும், வந்தவுடன் திருப்பித் தந்துவிடுவதாகவும் கூறச் சொன்னார்கள். அவரிடமும் பேரீச்சம்பழம் இருந்தது; அவர் உடனே கொடுத்தனுப்பினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த ஒட்டகம் விற்றவரை அழைத்து, அவருக்கு அறுபது மரக்கால் அஜ்வா பேரீச்சம்பழத்தை அளந்து கொடுக்குமாறு பணித்தார்கள். அவரும் அதை முழுமையாகப் பெற்றுக்கொண்டு திரும்பும்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களுடன் அமர்ந்திருந்த இடத்தைக் கடந்து சென்றார். அப்போது அவர், நீங்கள் வாக்களித்தபடி எந்தக் குறையும் வைக்காமல் அழகிய முறையில் அளந்து தந்துவிட்டீர்கள் என்று கூறி جَزَاكَ اللَّهُ خَيْرًا (அல்லாஹ் உங்களுக்கு நற்கூலி வழங்குவானாக) எனப் பாராட்டினார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் மறுமை நாளில் அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் சிறந்தவர் யார் என்பதை விளக்கினார்கள்:

الْمُوفُونَ الْمُطَيِّبُونَ
வாக்கை அழகிய முறையில் நிறைவேற்றுபவர்களே அவர்களாவர்.

சிறிது நேரத்திற்கு முன்பு மிகக் கடுமையாகப் பேசிய ஒருவர், பொருளைப் பெற்றுக் கொண்டவுடன் பாராட்டிப் பேசும்போது, சற்று நேரத்திற்கு முன்பு என்னவெல்லாம் பேசினாய் என்று சாதாரணமாக எவரும் கேட்பார்கள். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை மனதில் வைக்கவே இல்லை. உரிமை உள்ளவருக்குப் பேச உரிமை உண்டு என்று அவர்கள் மேலோட்டமாகச் சொல்லவில்லை; மாறாக, அவர் பேசியது நபி (ஸல்) அவர்களைக் கடுகளவும் உறுத்தவில்லை. மார்க்கம் அவருக்கு அந்த உரிமையை வழங்கியிருக்கிறது; அப்படி இருக்கும்போது அவர் பேசியதை நினைத்து வருத்தப்பட்டாலோ அல்லது கொடுப்பதற்கு முன்பு என்ன பேசினாய் என்று கேட்டாலோ, பாதிக்கப்பட்டவருக்கு வழங்கப்பட்ட அந்த உரிமை பொய்யாகிவிடும். எனவே அவருடைய கடுமையான விமர்சனம் நபி (ஸல்) அவர்களை எந்த வகையிலும் பாதிக்கவில்லை. அவர் அழகிய முறையில் தந்துவிட்டீர்கள் என்று சொன்னபோது, வாக்கை அழகிய முறையில் நிறைவேற்றுபவர்கள்தான் அல்லாஹ்விடத்தில் சிறந்தவர்கள் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள்.

மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடத்தில் சிறந்தவர்கள் வாக்கைச் சிறந்த முறையில் நிறைவேற்றுபவர்கள்தான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் அறிவுரை கூறினார்களே தவிர, பிறரின் கடுமையான பேச்சால் அவர்கள் சிறிதும் நிலைகுலையவில்லை.

ஒரு மனிதனின் குணத்தை எடைபோடுவதற்கும், அவர் பிறரை எவ்வாறு நடத்துகிறார் என்பதை அறிவதற்கும் நிதி சார்ந்த கொடுக்கல் வாங்கல்களே சிறந்த அளவுகோலாகும். கடன் வாங்குவதற்கு முன்பும் வாங்கிய பின்பும் ஒருவர் எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறார் என்பதை வைத்தே அவருடைய உண்மைத் தன்மையை நாம் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

நபி (ஸல்) அவர்களுடைய வாழ்வில் இரு நிகழ்வுகளை நாம் காண்கிறோம். ஒன்றில், ஒரு பொருளை விலை பேசி வாங்க முற்பட்டு, பேசியபடி கையில் பணம் இல்லாத சூழல் ஏற்பட்டது. மற்றொன்றில், ஒரு பொதுத் தேவைக்காக ஒட்டகத்தைக் கடனாகப் பெற்றிருந்தார்கள். இவ்விரு சந்தர்ப்பங்களிலும் கடன் கொடுத்தவரின் உரிமையையும் அவருடைய உணர்வையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் பெரிதும் மதித்தார்கள். கொடுக்கல் வாங்கலில் ஏற்படும் பாதிப்பும் வலியும் கொடுத்தவருக்கே தெரியும் என்பதை உணர்ந்து, அவர் கடுமையாகப் பேசினாலும் அதை நபி (ஸல்) அவர்கள் பொறுத்துக்கொண்டார்கள்.

பொருளை விலை பேசிய பின் கையில் பணம் இல்லாத சூழலில், நபி (ஸல்) அவர்கள் விற்பனையாளரின் நிலையிலிருந்து யோசித்தார்கள். கிராமத்திலிருந்து ஒட்டகத்தை ஓட்டி வந்தவர், நாம் வாங்காமல் விட்டுவிட்டால் வேறு யாரிடமும் விற்க முடியாமல் திருப்பி ஓட்டிச் செல்ல நேரிடுமே என்று அவர் படும் சிரமத்தை எண்ணினார்கள். அதனால் அந்த வியாபாரி, நபி (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்து மோசடி செய்துவிட்டதாகக் கடுமையான வார்த்தைகளால் குற்றம் சாட்டியபோதும், நபி (ஸல்) அவர்கள் எவ்விதக் கோபமும் கொள்ளாமல் அமைதி காத்தார்கள்.

கொடுக்கல் வாங்கலில் நபி (ஸல்) அவர்கள் காட்டிய நற்பண்புகளைப் போற்றுவதோடு நின்றுவிடாமல், அவற்றை நம் வாழ்விலும் நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். மறுமையை பாழாக்கிவிடக்கூடிய விஷயம் கடன் என்பதால், கடன் வாங்குவதற்கு முன் மனிதன் மிகவும் அஞ்ச வேண்டும். தொழுகையின் இருப்பில் கூட நபி (ஸல்) அவர்கள் கடனிலிருந்து பாதுகாப்புத் தேடும் துஆவை ஓதியுள்ளார்கள்; நமக்கும் கற்றுத்தந்துள்ளார்கள்.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ
யா அல்லாஹ்! பாவத்திலிருந்தும் கடனிலிருந்தும் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்.
(புகாரி: 832) ➚

கடனிலிருந்து ஏன் இவ்வளவு அதிகமாகப் பாதுகாப்புத் தேடுகிறீர்கள் என்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது, கடன் வாங்கிய மனிதன் பேசும்போது பொய் பேசுவான், வாக்குறுதி அளித்துவிட்டு மோசடி செய்வான், கடன் மனிதனைப் பல பாவங்களில் தள்ளிவிடும் என்பதால் அவ்வாறு பாதுகாப்புத் தேடுவதாக விளக்கமளித்தார்கள்.

எனவே கடன் வாங்கும் விஷயத்தில் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும். தவிர்க்க முடியாமல் கடன் வாங்கிவிட்டால், கடன் கொடுத்தவரிடம் பணிவுடன் நடந்துகொள்ள வேண்டும். பொது இடத்தில் வைத்துக் கேட்டுவிட்டார் என்பதற்காகக் கடனைத் திருப்பித் தராமல் பிடிவாதம் பிடிக்கக் கூடாது. ஓர் ஆட்சித் தலைவராகவும் ஆன்மீக வழிகாட்டியாகவும் இருந்த நபி (ஸல்) அவர்கள், தம்மிடம் உரிமை கோரியவர்களின் கடுமையான சொற்களையும் பொறுமையோடு எதிர்கொண்ட மாபெரும் அடக்கத்தை நாம் முன்மாதிரியாகக் கொள்ள வேண்டும்.

கொடுக்கல் வாங்கல்களில் பிறரது உணர்வுகளை மதித்து நடப்பதும், கடனின் விபரீதத்தை உணர்ந்து அதிலிருந்து தவிர்ந்து வாழ்வதும், வாங்கிய கடனைப் பணிவோடு திருப்பிச் செலுத்துவதுமே இறைவனிடத்தில் நன்மதிப்பைப் பெற்றுத்தரும்.