09) குழந்தைகள் மீது அன்பு செலுத்துவது

குழந்தைப் பருவத்தில் பெற்றோர்கள் கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான விஷயங்களில் ஒன்று, குழந்தைகள் மீது அன்பு செலுத்துவதாகும். சிலர் குழந்தைகளை ஒரு எதிரியைப் பார்ப்பதுபோல நடத்தி, தந்தை வந்தாலே குழந்தைகள் பருந்தைக் கண்ட கோழிக்குஞ்சுபோல அஞ்சி நடுங்கும் நிலையை ஏற்படுத்திவிடுகிறார்கள். அவ்வாறு இல்லாமல் குழந்தைகளிடம் மிகுந்த பாசத்துடன் பழக வேண்டும்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் பேரக் குழந்தைகளை முத்தமிடுவதைக் கண்ட ஒருவர், தமக்கு பத்து பிள்ளைகள் இருந்தும் அவர்களில் ஒருவரைக் கூட தாம் முத்தமிட்டதில்லை என்று கூறினார்.

إِنَّ لِي عَشَرَةً مِنَ الْوَلَدِ مَا قَبَّلْتُ مِنْهُمْ أَحَدًا
எனக்குப் பத்து பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள்; அவர்களில் ஒருவரையும் நான் முத்தமிட்டதே இல்லை.

فَنَظَرَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ مَنْ لاَ يَرْحَمُ لاَ يُرْحَمُ
நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் பார்த்து, “பிறர் மீது அன்பு செலுத்தாதவர் மீது அன்பு செலுத்தப்பட மாட்டாது” என்று கூறினார்கள்.
(புகாரி: 5997) ➚

குழந்தைகள் மீது நாம் அன்பு செலுத்தவில்லை என்றால் இறைவனாலும், பிற மனிதர்களாலும், அக்குழந்தைகள் வளர்ந்த பிறகும் கூட நம் மீது அன்பு செலுத்தப்பட மாட்டாது.

மற்றொரு முறை ஒரு கிராமவாசி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, தாம் குழந்தைகளைக் கொஞ்சுவதில்லை என்றும், நபி (ஸல்) அவர்கள் குழந்தைகளை முத்தமிடுவது தவறானது என்பது போலவும் பேசினார்.

فَقَالَ تُقَبِّلُونَ الصِّبْيَانَ فَمَا نُقَبِّلُهُمْ
நீங்கள் குழந்தைகளை முத்தமிடுகிறீர்களா? நாங்களோ அவர்களை முத்தமிடுவதில்லை.

அவரிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள், உமது உள்ளத்திலிருந்து இரக்க உணர்வை அல்லாஹ் அகற்றிவிட்டதற்கு நான் என்ன செய்ய முடியும் என்று கேட்டு, குழந்தைகளைக் கொஞ்சாமல் இருப்பது நல்ல பண்பல்ல என்பதை உணர்த்தினார்கள்.

أَوَأَمْلِكُ لَكَ أَنْ نَزَعَ اللَّهُ مِنْ قَلْبِكَ الرَّحْمَةَ
உமது உள்ளத்திலிருந்து அல்லாஹ் இரக்கத்தை நீக்கிவிட்டதற்கு நான் என்ன செய்ய முடியும்?
(புகாரி: 5998) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நண்பகல் வேளையில் தம் மகள் ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்களின் வீட்டிற்கு வந்து, ثَمَّ لُكَعُ (அந்தச் சிறுவன் அங்கே இருக்கிறானா?) என்று தம் பேரனைக் கேட்டார்கள். ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் குழந்தையை அலங்கரித்து அனுப்பியதும், நபி (ஸல்) அவர்கள் அக்குழந்தையை ஓடிப்போய்க் கட்டியணைத்து முத்தமிட்டுப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.

حَتَّى عَانَقَهُ وَقَبَّلَهُ اللَّهُمَّ أَحِبَّهُ وَأَحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ
அவரை அணைத்து முத்தமிட்டு, “இறைவா! இவனை நீ நேசிப்பாயாக! இவனை நேசிப்பவரையும் நீ நேசிப்பாயாக!” என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.
(புகாரி: 2122) ➚

குழந்தைகள் நம்மைப் பார்த்து அஞ்சும் வகையில் நாம் நடந்துகொள்ளக் கூடாது. அவர்களைத் தூக்கி, மகிழ்ந்து, கொஞ்சிக் குலவி அன்பு செலுத்த வேண்டும். நபி (ஸல்) அவர்கள் குழந்தைகளைத் தம் தோள்களில் சுமந்து செல்வார்கள். அஸர் தொழுகை முடிந்து வெளியே வந்த அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள், சிறுவர்களுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்த ஹஸன் (ரலி) அவர்களைக் கண்டார்கள். ஹஸன் (ரலி) அவர்கள் அச்சு அசல் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோற்றத்தில் இருப்பதைப் பார்த்து, தம் தோளில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டார்கள்.

فَحَمَلَهُ عَلَى عَاتِقِهِ
அவரைத் தம் தோளின் மீது தூக்கிக் கொண்டார்கள்.
(புகாரி: 3542) ➚

மனிதன் செய்யும் வணக்கங்களிலேயே மிக முக்கியமான ஈடுபாட்டுடன் செய்ய வேண்டிய வணக்கம் தொழுகையாகும். குழந்தையின் மனம் புண்படக்கூடாது என்பதற்காகத் தொழுகையின்போது கூட நபி (ஸல்) அவர்கள் குழந்தையைத் தூக்கி வைத்துக்கொண்டு தொழுதிருக்கிறார்கள்.

كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ حَامِلٌ أُمَامَةَ بِنْتَ زَيْنَبَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் மகள் ஜைனப் அவர்களின் மகளான உமாமாவைத் தூக்கியவாறு தொழுபவர்களாக இருந்தார்கள்.
(புகாரி: 516) ➚

உமாமா என்பவர் நபி (ஸல்) அவர்களின் மகளான ஜைனப் அவர்களின் மகளாவார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் மூத்த மகளின் மகளான பேத்தி உமாமாவைத் தூக்கிச் சுமந்தவாறே தொழுவார்கள். தொழுகை நேரம் வந்துவிட்டால் குழந்தைகளை விரட்டியடிப்பது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடாமல், அவர்களைத் தாங்கிக் கொண்டே தொழுகையை நிறைவேற்றுவார்கள். அவ்வாறு தொழுகையில் ஈடுபடும்போது ஸஜ்தாவுக்குச் செல்லும்போது குழந்தையைக் கீழே இறக்கி வைப்பார்கள்; ஸஜ்தாவை முடித்துவிட்டு மீண்டும் எழும்போது அக்குழந்தையைத் தூக்கிக் கொள்வார்கள்.

فَإِذَا سَجَدَ وَوَضَعَهَا وَإِذَا قَامَ حَمَلَهَا
அவர்கள் ஸஜ்தாச் செய்யும்போது அவரைக் கீழே வைப்பார்கள்; எழும்போது அவரைத் தூக்கிக் கொள்வார்கள்.
(புகாரி: 516) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் அல்லது அஸர் ஜமாஅத் தொழுகைக்காக பள்ளிவாசலுக்கு வந்தபோது, தம் மகள் வழிப் பேத்தியான உமாமாவைத் தம் கழுத்தில் சுமந்து கொண்டு வந்தார்கள்.

وَأُمَامَةُ بِنْتُ أَبِي الْعَاصِ بِنْتِ ابْنَتِهِ عَلَى عُنُقِهِ
அப்போது அவர்களின் மகள் வயிற்றுப் பேத்தியான உமாமா பின்த் அபில் ஆஸ் அவர்களின் கழுத்தில் இருந்தார்.
(அபூதாவூத்: 785) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகை விரிப்பில் நின்று தொழுதபோது, ருகூஉ மற்றும் ஸஜ்தாவுக்குச் செல்லும்போது குழந்தையைக் கீழே இறக்கி வைப்பார்கள்; பின்னர் ருகூஉவையும் ஸஜ்தாவையும் முடித்துவிட்டு நிலைக்கு வரும்போதெல்லாம் மீண்டும் அக்குழந்தையைத் தூக்கிக் கொள்வார்கள். குழந்தையைச் சுமந்து கொண்டிருப்பதற்காகத் தக்பீர் கட்டும் முறைகளில் சிலவற்றை விட வேண்டி வந்தாலும், குழந்தைக்காக அவற்றை விட்டுவிடலாம். நபி (ஸல்) அவர்களே அவ்வாறு செய்திருக்கும்போது, நாமும் அவ்வாறு செய்வது குற்றமாகாது. அந்த அளவிற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் குழந்தைகள் விஷயத்தில் அளப்பரிய அன்பு செலுத்தியுள்ளார்கள்.

தொழுகை போன்ற வணக்க வழிபாடுகளின்போதும் குழந்தைகளிடம் பரிவும் பாசமும் காட்டுவதும், அவர்களின் தேவைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதுமே நபி (ஸல்) அவர்கள் நமக்குக் காட்டித்தந்த சிறந்த முன்மாதிரியாகும்.

குழந்தைகள் மீது அன்பு செலுத்தி வளர்ப்பதோடு மட்டுமின்றி, அவர்கள் விஷயத்தில் பாரபட்சமின்றி நீதியாகவும் நடக்க வேண்டும். இரண்டு பிள்ளைகளோ நான்கு பிள்ளைகளோ, ஆண் பிள்ளையோ பெண் பிள்ளையோ, ஒரு பிள்ளையை ஒரு விதமாகவும் மற்றொன்றை வேறு விதமாகவும் செல்லம் கொடுத்து வளர்க்கக் கூடாது. ஒரு பிள்ளை மீது உள்ளத்தில் கூடுதல் பாசம் இருந்தாலும், வெளிப்படையான செயல்பாடுகளில் அனைவரையும் சமமாகவே நடத்த வேண்டும். உடை, உணவு, அன்பளிப்பு வழங்குதல் மற்றும் அவர்கள் நோயுற்றால் கவனித்தல் என அனைத்திலும் சரிசமமான நீதியோடு நடந்துகொள்ள வேண்டும். பிள்ளைகளிடையே பாரபட்சம் காட்டினால், அது பெற்றோர் மீதும் உடன் பிறந்தவர்கள் மீதும் அவர்களுக்கு வெறுப்பை உண்டாக்கும்; உடன் பிறந்தவரை எதிரியாகவும் பெற்றோரை வில்லனாகவும் பார்க்க வைத்து, எதிர்காலத்தில் குடும்பப் பாசத்தையே அழித்துவிடும். மேலும், பிள்ளைகள் விஷயத்தில் அநீதியாக நடந்துகொண்டால் அதைப் பற்றி மறுமையிலும் பெற்றோரிடம் விசாரிக்கப்படும்.

இதற்கு நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நடந்த ஒரு நிகழ்வு சிறந்த சான்றாகும். நுஃமான் பின் பஷீர் (ரலி) அவர்களின் தாயார், தம் மகனுக்கு ஏதேனும் ஒரு சொத்தை அன்பளிப்பாக வழங்குமாறு கணவரிடம் கேட்டார். பஷீர் (ரலி) அவர்களும் அவ்வாறே வழங்கினார். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்களை இதற்கு சாட்சியாக்கினால் மட்டுமே தான் இதை ஏற்றுக்கொள்வேன் என்று அவருடைய மனைவி பிடிவாதம் பிடித்தார். எனவே, பஷீர் (ரலி) அவர்கள் தம் சிறு மகனை அழைத்துக்கொண்டு நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, “என் மனைவி கேட்டுக்கொண்டதால் என் மகனுக்கு இந்த அன்பளிப்பை வழங்கினேன்; இதற்கு நீங்கள் சாட்சியாக இருக்க வேண்டும்” என்றார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், أَلَكَ وَلَدٌ سِوَاهُ؟ (இவனைத் தவிர உமக்கு வேறு பிள்ளை உண்டா?) என்று கேட்க, அவர் “ஆம்” என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

لَا تُشْهِدْنِي عَلَى جَوْرٍ
அநியாயத்திற்கு என்னை சாட்சியாக்காதீர்கள்.
(புகாரி: 2650) ➚

மற்ற பிள்ளைகள் இருக்கும்போது ஒரு பிள்ளைக்கு மட்டும் சொத்தைக் கொடுப்பது அநீதியாகும். புகாரியின் 2586-வது பதிவில் இடம்பெற்றுள்ள இதே நிகழ்வில், நபி (ஸல்) அவர்கள் أَكُلَّ وَلَدِكَ نَحَلْتَ مِثْلَهُ؟ (உம்முடைய பிள்ளைகள் அனைவருக்கும் இதுபோன்று கொடுத்தீரா?) என்று கேட்க, அவர் “இல்லை” என்றார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

فَارْجِعْهُ
அதைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்.
(புகாரி: 2586) ➚

ஒருவர் உயிரோடு இருக்கும்போது தம் பிள்ளைகளுக்குக் கொடுப்பதாக இருந்தால், ஆண் பெண் என்ற பாகுபாடின்றி அனைவருக்கும் சமமாகவே கொடுக்க வேண்டும். மரணத்திற்குப் பிறகுதான் வாரிசுரிமைச் சட்டப்படி பங்கு பிரிக்கப்படும். புகாரியின் 2587-வது பதிவில், தம் பிள்ளைகள் அனைவருக்கும் சமமாகக் கொடுக்கவில்லை என்று பஷீர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

فَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْدِلُوا بَيْنَ أَوْلَادِكُمْ
அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்; உங்கள் பிள்ளைகளுக்கிடையே நீதியாக நடந்து கொள்ளுங்கள்.
(புகாரி: 2587) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறியதும், பஷீர் (ரலி) அவர்கள் فَرَجَعَ فَرَدَّ عَطِيَّتَهُ (திரும்பிச் சென்று தம் அன்பளிப்பைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டார்).

பிள்ளைகளிடையே எந்த அளவுக்கு சமத்துவத்தைப் பேண வேண்டும் என்பதற்கு பைஹகீயின் ‘ஷுஅபுல் ஈமான்’ நூலில் பதிவாகியுள்ள செய்தி தெளிவான வழிகாட்டலைத் தருகிறது. ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களோடு அமர்ந்திருந்தார். அப்போது அவருடைய சிறு மகன் ஓடிவந்தான். உடனே அவர் அவனைத் தூக்கி முத்தமிட்டுத் தன் மடியில் அமர்த்திக் கொண்டார். சிறிது நேரத்தில் அவருடைய பெண் குழந்தையும் ஓடிவந்தது. அவளையும் தூக்கித் தன் மடியில் அமர்த்திக் கொண்டார்; ஆனால் முத்தமிடவில்லை. இதைக் கவனித்த நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

فَمَا عَدَلْتَ بَيْنَهُمَا
நீங்கள் இருவருக்குமிடையே நீதியாக நடக்கவில்லையே!
(பைஹகீ: ஷுஅபுல் ஈமான்)

ஆண் குழந்தையை முத்தமிட்டு அமரவைத்துவிட்டு, பெண் குழந்தைக்கு முத்தமிடாமல் விட்டதையே நபி (ஸல்) அவர்கள் அநீதி என்று சுட்டிக்காட்டினார்கள் என்றால், நீதியின் எல்லையை நாம் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். நீதி என்பது பொருள் கொடுப்பதில் மட்டுமல்ல, எல்லாக் காரியங்களிலும் வெளிப்பட வேண்டும். ஒரே தவறை ஒரு பிள்ளை செய்யும்போது கடுமையாகக் கண்டிப்பதும், மற்றொரு பிள்ளை செய்யும்போது கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பதோ மென்மையாகக் கண்டிப்பதோ கூடாது. ஒரு பிள்ளை நல்ல மதிப்பெண் பெற்று வரும்போது பாராட்டிவிட்டு, மற்றொரு பிள்ளை எடுக்கும்போது அதை அலட்சியப்படுத்துவதும் கூடாது. எந்தவொரு சிறிய விஷயத்திலும் பிள்ளைகளிடையே பாரபட்சம் காட்டவே கூடாது. சிறுவயதில் காட்டப்படும் இந்தப் பாரபட்சமே எதிர்காலத்தில் குடும்பப் பகையை வளர்த்து, பெற்றோர்களைப் பிள்ளைகள் கைவிடும் நிலைக்குத் தள்ளிவிடுகிறது.