05) அனுமதிக்கப்பட்ட உயிரினங்களை உண்பதற்காக அறுக்கலாம்

அனுமதிக்கப்பட்ட உயிரினங்களைக் கொல்வதாக இருந்தால், உண்பதற்காக மட்டுமே கொல்ல வேண்டும். வீணாக எந்த உயிரையும் கொல்லக் கூடாது. ஒருவர் ஓர் உயிரினத்தை அதற்குரிய நியாயமான காரணமின்றி கொன்றால், மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அவரை விசாரிப்பான். சிலர் வாகனங்களில் செல்லும்போது சாலையில் தென்படும் முயல், நாய் போன்ற உயிரினங்களை வேடிக்கைக்காகவும் சாகசத்திற்காகவும் வாகனத்தை ஏற்றி அடித்துக் கொல்கிறார்கள். இத்தகைய அநியாயமான செயல்களுக்கு மறுமையில் அல்லாஹ்வின் முன் பதில் சொல்ல வேண்டியிருக்கும்.

مَنْ قَتَلَ عُصْفُورًا فَمَا فَوْقَهَا بِغَيْرِ حَقِّهَا سَأَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَنْهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَمَا حَقُّهَا حَقُّهَا أَنْ تَذْبَحَهَا فَتَأْكُلَهَا
யாரேனும் ஒரு சிட்டுக்குருவியையோ அதற்கு மேற்பட்டதையோ அதற்குரிய உரிமையின்றி கொன்றால், மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அதைப் பற்றி விசாரிப்பான்; அதை உண்பதற்காக அறுப்பதே அதன் உரிமையாகும்.
(நஸயீ: 4369)

எனவே, மனிதர்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கக்கூடிய சில உயிரினங்களைத் தவிர்த்து, மார்க்கத்தில் உண்ண அனுமதிக்கப்பட்ட பிராணிகளை உண்பதற்காக மட்டுமே அறுக்க வேண்டும்; மாறாக, வீணாகக் கொல்லக் கூடாது. அவ்வாறு உண்பதற்காக அறுப்பதிலும் சிலர் அறுப்பது ஏதோ மிகக் கடினமான நிபந்தனைகளைக் கொண்டது, பெரிய கலிமாவையோ அல்லது சூரத்துல் பகராவையோ ஓதித்தான் அறுக்க வேண்டும் என்று தவறாக நினைத்துக்கொண்டு, தாமே அறுக்கத் தயங்கிப் பள்ளிவாசலின் மோதினாரை நாடுகிறார்கள். ஆனால், அவ்வாறு எந்தச் சிரமமான நிபந்தனைகளும் அதில் இல்லை.

அறுப்பதற்குரிய முறை என்பது மிகவும் எளிதானது; அதற்கு எவ்விதக் கடினமான நடைமுறைகளோ, நீண்ட திக்ருகளோ கிடையாது. அறுக்கும் முன் ‘பிஸ்மில்லாஹ்’ என்று கூற வேண்டும். விரும்பினால் ‘அல்லாஹு அக்பர்’ என்பதையும் சேர்த்துக்கொள்ளலாம்; இரண்டிற்கும் ஆதாரங்கள் உள்ளன. ‘பிஸ்மில்லாஹ்’ அல்லது ‘பிஸ்மில்லாஹி அல்லாஹு அக்பர்’ என்று கூறுவதைத் தவிர, அறுப்பதற்காக வேறு எதனையும் ஓத வேண்டியதில்லை.

அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறி அறுத்தால் மட்டுமே அது நமக்கு ஹலாலாகும் என்று அல்லாஹ் குர்ஆனில் கட்டளையிடுகிறான். ஓர் உயிரைப் படைக்கும் ஆற்றல் மனிதனுக்குக் கிடையாது; உலகமே ஒன்று திரண்டாலும் ஓர் எறும்பையோ, ஒரு பாக்டீரியாவையோ சுயமாக இயங்கும் வகையில் உருவாக்க முடியாது. எனவே, அல்லாஹ் படைத்த ஒன்றை நாம் அறுக்கும்போது, “யா அல்லாஹ்! இதனை நான் படைக்கவில்லை; என்னால் படைக்கவும் இயலாது. உனது அனுமதியினாலேயே இதனை நான் அறுக்கிறேன்” என்பதை உணர்த்தவே அவனது திருப்பெயர் கூறப்படுகின்றது. அல்லாஹ் அனுமதித்த காரணத்தினால் மட்டுமே அது நமக்கு ஹலாலாகிறது என்பதால், அவனது பெயரைச் சொல்லி, அவனைப் பெருமைப்படுத்திவிட்டு அறுக்க வேண்டும் என்று இஸ்லாம் கூறுகிறது. இதனை அல்குர்ஆனில் அல்லாஹ் குறிப்பிடுகிறான்:

فَكُلُوا۟ مِمَّا ذُكِرَ ٱسْمُ ٱللَّهِ عَلَيْهِ إِن كُنتُم بِـَٔايَـٰتِهِۦ مُؤْمِنِينَ
நீங்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்களை நம்பியவர்களாக இருந்தால் அவன் பெயர் கூறப்பட்(டு அறுக்கப்பட்)டதை உண்ணுங்கள்!
(அல்குர்ஆன்: 6:118)➚

அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறப்பட்டதை மட்டுமே உண்ண வேண்டும் என்று கட்டளையிட்ட இறைவன், அடுத்த வசனத்தில் அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறப்பட்டதை உண்பதற்குத் தயங்கக் கூடாது என்றும் தெளிவுபடுத்துகிறான்:

وَمَا لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا۟ مِمَّا ذُكِرَ ٱسْمُ ٱللَّهِ عَلَيْهِ
அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறப்பட்டதிலிருந்து நீங்கள் உண்ணாமல் இருப்பதற்கு உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?
(அல்குர்ஆன்: 6:119)➚

அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறப்பட்டு அறுக்கப்பட்ட பின்னர், அதனை உண்பதில் எந்தத் தயக்கமும் இருக்கக் கூடாது. ஒரு நாட்டின் அரசர் ஒரு பொருளைத் தந்து உடைக்கச் சொன்னால், பொருளின் மதிப்பை விட அரசரின் கட்டளைக்கே நாம் மதிப்பளிப்போம். அகிலத்தின் அரசனான அல்லாஹ் ஓர் உயிரினத்தை நமக்கு அனுமதித்திருக்கும்போது, அழிந்துவிடுமோ என்ற அச்சமோ தயக்கமோ மனிதனுக்கு வரத் தேவையில்லை. மனிதர்கள் அறுத்து உண்கின்ற ஆடு, மாடு, கோழி போன்ற உயிரினங்களை அல்லாஹ் உலகில் வற்றாத அளவுக்கு அதிகப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறான்; மனிதர்கள் உண்ணாத கழுதை, நாய், பன்றி போன்ற பிராணிகள் அந்த அளவிற்குப் பெருகுவதில்லை. எனவே, அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறப்பட்டதை உண்பதற்கு மனிதனுக்கு எந்தத் தயக்கமும் தேவையில்லை.

அறுக்கும் முறைகள் அனைத்தையும் சரியாகச் செய்துவிட்டு, அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரைக் கூறாவிட்டால் அது ஹலாலாகாது. மேலும், அறுப்பதற்கு என்று குறிப்பிட்ட யாரையும் அழைக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் குர்பானியின் போது இரு ஆடுகளைத் தம்முடைய திருக்கரங்களாலேயே அறுத்தார்கள்.

يُسَمِّي وَيُكَبِّرُ فَذَبَحَهُمَا بِيَدِهِ
நபி (ஸல்) அவர்கள் பிஸ்மில்லாஹ்வும் அல்லாஹு அக்பரும் கூறி, தம் கைகளாலேயே அவ்விரண்டையும் அறுத்தார்கள்.
(புகாரி: 5557) ➚ ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் பிறரை அழைத்து அறுக்கச் சொல்லாமல் தாமே அறுத்ததிலிருந்து, அறுக்கும் காரியத்தை நாமே சுயமாகச் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை அறியலாம்.

அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறுவதில் ஒரு விதிவிலக்கும் உண்டு. நபித்தோழர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், சிலர் தங்களுக்கு இறைச்சி கொண்டு வருவதாகவும், அவர்கள் அறுக்கும்போது அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறினார்களா இல்லையா என்பது தங்களுக்குத் தெரியாது என்றும் கூறி, அதனை உண்ணலாமா என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “நீங்கள் அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறி உண்ணுங்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

سَمُّوا اللَّهَ عَلَيْهِ وَكُلُوا
நீங்கள் அதன் மீது அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறி உண்ணுங்கள்.
(புகாரி: 2057) ➚ ➚

யார் கொண்டு வந்தாலும் உண்ணலாம் என்று இதற்குப் பொருள் கொள்ளக் கூடாது. புகாரியின் 5507-வது ஹதீஸில் இதற்கான விளக்கம் உள்ளது. அந்த இறைச்சியைக் கொண்டு வந்தவர்கள் حَدِيثُو عَهْدٍ بِكُفْرٍ (அண்மையில்தான் இறைமறுப்பிலிருந்து இஸ்லாத்திற்கு வந்தவர்கள்) ஆவர். புதிதாக இஸ்லாத்திற்கு வந்த அவர்களுக்கு அறுக்கும்போது பிஸ்மில்லாஹ் கூற வேண்டும் என்ற சட்டம் தெரிந்திருக்காதோ என்ற சந்தேகத்தினாலேயே நபித்தோழர்கள் அவ்வாறு கேட்டார்கள். ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் அறுத்துத் தரும்போது, அவர் பிஸ்மில்லாஹ் கூறினாரா என்று துருவித் துருவி விசாரணை செய்ய வேண்டியதில்லை; நாம் பிஸ்மில்லாஹ் கூறி அதனை உண்டுவிடலாம் என்பதையே இது காட்டுகிறது.

ஸஹீஹ் முஸ்லிமில் இடம்பெற்றுள்ள மற்றொரு நிகழ்வில், நபி (ஸல்) அவர்கள் குர்பானி கொடுக்கும்போது ‘பிஸ்மில்லாஹ்’ என்று மட்டும் கூறி, “யா அல்லாஹ்! இதனை முஹம்மதிடமிருந்தும் ஏற்றுக்கொள்வாயாக” என்று துஆச் செய்தார்கள். அங்கு ‘அல்லாஹு அக்பர்’ என்று அவர்கள் கூறவில்லை. எனவே, அறுக்கும்போது ‘பிஸ்மில்லாஹ்’ கூறுவது கட்டாயமான கடமையாகும்; ‘அல்லாஹு அக்பர்’ என்று சேர்த்துச் சொல்வது விரும்பத்தக்க ஒன்றாகும்.

பெண்கள் அறுக்கக் கூடாது, ஆண்கள் மட்டுமே அறுக்க வேண்டும் என்று சிலர் தவறாகக் கருதுகின்றனர். மார்க்கத்தில் அத்தகைய எந்த நிபந்தனையும் கிடையாது. ஹலாலான உயிரினங்களை முறையான சட்டங்களைப் பேணி ஆண்களும் அறுக்கலாம், பெண்களும் அறுக்கலாம். இதற்குரிய ஆதாரம் என்னவெனில்,

(புகாரி: 2304) ➚ ➚-வது ஹதீஸில் கஅப் பின் மாலிக் என்ற நபித்தோழரின் நிகழ்வு ஒன்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அவர் ஆடுகளை மேய்ப்பதற்காக ஒரு பெண்ணை நியமித்திருந்தார். அந்தப் பெண் ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ஓர் ஆடு உயிருக்குப் போராடியது. ஆடு இறந்து வீணாகிவிடக்கூடாது என்பதற்காக அப்பெண் உடனே அதனை அறுத்துவிட்டார். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, சாகக் கிடந்த ஆட்டை அறுத்துக்கொண்டு வந்த விவரத்தைக் கூறி, அதனை உண்ணலாமா என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் தாராளமாக உண்ணலாம் என்று அனுமதி அளித்தார்கள்.

ஒரு பெண் அறுத்ததை உண்ணலாமா என்றோ, அப்பெண்ணுக்கு உளூ இருந்ததா, குளிப்பு கடமையான நிலையில் இருந்தாரா, மாதவிடாய் ஏற்பட்டிருந்ததா, அல்லது கிப்லாவை நோக்கியபடி அறுத்தாரா என்றோ நபி (ஸல்) அவர்கள் விசாரிக்கவில்லை. உண்ணுவதற்காக ஓர் உயிரினத்தை அறுப்பதற்குத் தொழுகைக்குரிய நிபந்தனைகளை மார்க்கம் விதிக்கவில்லை. உளூ இருப்பதும், குளிப்புக் கடமையிலிருந்து நீங்கி இருப்பதும் தொழுகைக்கு மட்டுமே உரிய நிபந்தனைகளாகும். எனவே ஆணோ, பெண்ணோ, உளூ அல்லது குளிப்பு இல்லாத நிலையிலும் கூட பிஸ்மில்லாஹ் கூறி அறுத்தால் அது மார்க்கத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதாகும். கால்நடைகள் மற்றும் உண்ணக்கூடிய, உண்ணக்கூடாத உயிரினங்கள் தொடர்பாக மார்க்கத்தின் சரியான வழிகாட்டுதல்களை நாம் அறிந்து கொள்வது அவசியமாகும்.

இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு இரண்டு அடிப்படைக் கொள்கைகளை உறுதியாக நம்ப வேண்டும். முதலாவது, கடவுள் ஒருவனே என்ற ஓரிறைக் கொள்கை. உலகத்தில் உள்ள அனைத்து மனிதர்களுக்கும் படைப்பாளன் ஆகிய அல்லாஹ் ஒருவன் மட்டுமே இறைவன். அவனுக்கு மனைவி, பிள்ளைகள், தாய், தந்தை அல்லது எவ்வித உறவினர்களும் கிடையாது; அவன் தனித்தவன். மேலும், மனிதர்களுக்கு இருக்கும் சோர்வு, அசதி, பலவீனம், மறதி, நோய், பசி, தாகம், இயற்கை உபாதைகள், முதுமை, தூக்கம் போன்ற எந்தவொரு பலவீனமும் இறைவனுக்குக் கிடையாது. அவன் அனைத்து குறைகளையும் விட்டும் நீங்கியவன். எனவே, அந்த ஒரே இறைவனைத் தவிர உயிருடன் இருப்பவர்களையோ, மரணித்தவர்களையோ, தலைவர்களையோ, மதகுருமார்களையோ வணங்கக் கூடாது; எவர் முன்பாகவும் அடிபணிந்து காலில் விழாமல், மானத்தோடு வாழ்ந்து அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்க வேண்டும்.

இரண்டாவது அடிப்படை, முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களை இறைத்தூதராக ஏற்றுக்கொள்வதாகும். ஆதி மனிதர் முதற்கொண்டு அனைத்து இறைத்தூதர்களும் இந்த ஓரிறைக் கொள்கையையே போதித்தார்கள். ஆனால் மக்கள் காலப்போக்கில் அத்தூதர்களையே கடவுளாக்கி விட்டனர். இறுதியாக வந்த நபி (ஸல்) அவர்கள் ஓரிறைக் கொள்கையை மக்களிடம் எடுத்துரைத்து, அதற்காகப் பல தியாகங்களையும் இன்னல்களையும் தாங்கினார்கள். இக்கொள்கைக்காக எவரிடமும் செல்வத்தையோ, பதவியையோ, புகழையோ அவர்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை. மக்களுக்காக உழைத்து நேர்வழி காட்டிய உன்னதமான தலைவர் நபி (ஸல்) அவர்கள் மட்டுமே. அவர்களை அல்லாஹ்வின் அடியாராகவும், இறுதித் தூதராகவும் முழுமையாக நம்பி ஏற்க வேண்டும்.

أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلٰهَ إِلَّا اللهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ
வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்றும், முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவனுடைய அடியாராகவும் தூதராகவும் இருக்கிறார்கள் என்றும் சாட்சி கூறுகிறேன்.

ஒருவர் முஸ்லிம் குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தாலும் இந்த இரண்டு கொள்கைகளையும் உறுதியாக நம்பாவிட்டால் முஸ்லிமாக முடியாது. ஆனால் எந்தப் பின்னணியில் இருந்து வந்தாலும் இவ்விரண்டு அடிப்படைகளையும் சந்தேகமின்றி மனதார நம்புபவரே உண்மையான முஸ்லிமாவார். அவ்வாறு இஸ்லாத்தை ஏற்கும் ஒருவர், தனது சுயமரியாதையுடனும் உரிமையுடனும் மார்க்கக் கடமைகளை நிறைவேற்றி, தொழுகையில் முதல் வரிசையில் நின்று வழிபட வேண்டும்.

அல்லாஹ் ஒருவனே என்ற ஏகத்துவத்தையும், நபி (ஸல்) அவர்களின் தூதுத்துவத்தையும் உறுதியாக ஏற்று, மார்க்க நெறிகளுக்குட்பட்டு சுயமரியாதையோடு வாழ்வதே ஒரு முஸ்லிமின் அடிப்படை அடையாளமாகும்.