13) உண்பதற்க்கு தடை செய்யப்பட்டவை விற்பதற்கும் தடை

கால்நடைகளைப் பொறுத்தவரை, உண்பதற்கோ அல்லது வேறு வகையிலோ எவற்றைப் பயன்படுத்த மார்க்கத்தில் அனுமதி இல்லையோ, அவற்றை விற்கவே கூடாது. ஆட்டை உண்பதற்கு அனுமதி இருப்பதால் அதை விற்கலாம். வேட்டை நாய் அல்லது காவல் நாயை உண்பதற்கு அனுமதியில்லை என்றாலும், அந்தப் பணிகளுக்காக வைத்திருக்க அனுமதி உண்டு என்பதால் அவற்றை விற்கலாம். ஆனால், அழகுக்காக வீட்டுக்குள் வளர்க்கப்படும் நாய்களை வைத்திருக்க அனுமதி இல்லாததால், அவற்றை வாங்கி விற்பதை ஒரு தொழிலாகச் செய்ய அனுமதி இல்லை. பறவைகளில் வேட்டைக்குப் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட வல்லூறு, அல்லது குழந்தைகள் விளையாடுவதற்காக வளர்க்கப்படும் கிளி, மைனா போன்றவற்றை வைத்திருக்க மார்க்கத்தில் அனுமதி இருப்பதால், அவற்றை வாங்கி விற்கலாம். எனவே, எந்த வகையிலும் பயன்படுத்த அனுமதி இல்லாத எந்தவொரு பிராணியையும் விற்கக் கூடாது.

முந்தைய காலத்தில் யூதர்களுக்குக் கொழுப்பு ஹராமாக்கப்பட்டிருந்தது. ஆடு, மாடு போன்ற அனுமதிக்கப்பட்ட பிராணிகளின் கொழுப்பைக் கூட அவர்கள் உண்ணக் கூடாது என்று அல்லாஹ் தடுத்திருந்தான். ஆனால் அவர்கள், கொழுப்பை உண்பதுதானே தடை செய்யப்பட்டுள்ளது என்று கூறி, அதை உருக்கி எண்ணெயாக்கி விற்று, கப்பல்களுக்குப் பூசுவது போன்ற பிற பயன்பாடுகளுக்கு விற்கத் தொடங்கினார்கள். இவ்வாறு அல்லாஹ் ஒன்றை ஹராமாக்கியிருக்கும் போது, அதில் தந்திரங்களைக் கையாண்டு வேறு வழிகளில் பயன்படுத்தவோ விற்கவோ கூடாது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரித்தார்கள்.

ஒருவர் கறவை மாடு ஒன்றை வாங்குகிறார். விற்பவர் அது பன்னிரண்டு லிட்டர் பால் கறக்கும் என்று கூறுகிறார். ஆனால் வாங்கி வந்து பார்த்தால், ஐந்து லிட்டர் மட்டுமே கறக்கிறது. விற்பவர் காலையிலும் மாலையிலும் பால் கறக்காமல் தேக்கி வைத்து, பன்னிரண்டு லிட்டர் கறப்பது போல் காட்டி ஏமாற்றியிருக்கலாம். அதேபோல், நாற்பது கிலோமீட்டர் வேகத்தில் ஓடும் என்று சொல்லி வாங்கப்பட்ட குதிரை மந்தமாக ஓடலாம். இத்தகைய சூழலில், வியாபாரம் முடிந்துவிட்டது என்று கூறி அந்தப் பிராணியை வாங்கியவர் சகித்துக் கொண்டு வைத்திருக்க வேண்டியதில்லை.

கறவை ஆடு அல்லது மாட்டை வாங்குபவருக்கு மூன்று நாட்கள் அதனைச் சோதித்துப் பார்க்கும் உரிமையை நபி (ஸல்) அவர்கள் வழங்கியுள்ளார்கள். மூன்று நாட்களுக்குள் வாங்கியவருக்குத் திருப்தி ஏற்பட்டால் வைத்துக் கொள்ளலாம்; திருப்தி இல்லை என்றால் திருப்பிக் கொடுத்துவிடலாம். அவ்வாறு திருப்பிக் கொடுக்கும் போது, தாம் கறந்த பாலுக்காக, ஒரு முறை பால் கறந்ததற்கு ஒரு ஸாஉ (சுமார் 2.4 கிலோகிராம்) பேரீச்சம்பழம், அரிசி அல்லது கோதுமையைச் சேர்த்து உரிமையாளரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். அப்பிராணிக்குத் தீவனம் போட்டிருந்தாலும் அதிலிருந்து பாலைக் கறந்து பயன்படுத்தியிருப்பதால், அந்தப் பாலுக்கு ஈடாக ஒரு ஸாஉ உணவுப் பொருளைச் சேர்த்து மூன்று நாட்களுக்குள் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும். மூன்று நாட்களைத் தாண்டிவிட்டால் அதனைத் திருப்பிக் கொடுக்க முடியாது.

அடுத்து, கடன் வாங்கும் போது வைக்கப்படும் அடமானம் பற்றிய விதியாகும். இஸ்லாத்தில் அடமானம் என்பது கடனுக்கான பாதுகாப்பிற்கு மட்டுமே தவிர, அதனைப் பயன்படுத்துவதற்கு அல்ல. ஒரு பொருளை அடமானமாகப் பெற்றால், கடன் திரும்பக் கிடைக்கும் வரை அப்பொருளைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க வேண்டுமே தவிர, அதனைப் பயன்படுத்திப் பாழாக்கக் கூடாது. பாத்திரம், நகை, கைக்கடிகாரம் போன்ற எந்தப் பொருளாக இருந்தாலும், அடமானப் பொருளை எக்காரணத்தைக் கொண்டும் பயன்படுத்தக் கூடாது. கடனுக்குப் பத்திர ஒப்பந்தம் எழுதிக் கொள்ளுமாறு إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ (நீங்கள் குறிப்பிட்ட தவணைக்குக் கடன் கொடுக்கல் வாங்கல் செய்தால்) என்றும், அவ்வாறு இல்லையெனில் فَرِهَانٌ مَّقْبُوضَةٌ (கைப்பற்றப்படும் அடமானம்) பெற்றுக் கொள்ளுமாறும் அல்லாஹ் குர்ஆனில் குறிப்பிடுகிறான்.

ஆனால், அடமானமாகப் பெறப்பட்டவை கால்நடைகளாக இருந்தால், அவற்றைப் பயன்படுத்திக் கொள்ள மார்க்கத்தில் அனுமதி உண்டு. ஒரு குதிரையை அடமானமாகப் பெற்றால் அதன் மீது சவாரி செய்யலாம்; மாட்டையோ ஆடயோ அடமானமாகப் பெற்றால் அதன் பாலைக் கறந்து கொள்ளலாம்; கோழியை அடமானமாகப் பெற்றால் அதன் முட்டையை எடுத்துக் கொள்ளலாம். கடன் கொடுத்தவர் அப்பிராணிகளுக்குத் தீவனமிட்டுப் பராமரிக்க வேண்டியிருப்பதால், அதற்குக் கைமாறாக அவற்றின் பலன்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டியுள்ளார்கள். உயிரற்ற பொருட்களுக்குப் பராமரிப்புச் செலவு தேவைப்படாததால் அவற்றைப் பயன்படுத்தக் கூடாது; ஆனால் கால்நடைகளுக்குத் தீவனச் செலவு ஏற்படுவதால் அவற்றைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

வீட்டையோ பிற பொருட்களையோ அடமானமாகப் பெற்றுக்கொண்டு அவற்றைப் பயன்படுத்தினால் அது வட்டியாகிவிடும். கொடுத்த கடனுக்கு ஈடாக அப்பொருட்களைப் பயன்படுத்துவது இஸ்லாத்தில் அனுமதிக்கப்படவில்லை. ஆனால், கால்நடைகளை அடமானமாகப் பெறும்போது, அவற்றுக்குக் கொடுக்கும் தீவனத்திற்கு ஈடாக அவற்றின் பாலைக் கறந்து குடிப்பதற்கும் வாகனமாகப் பயன்படுத்துவதற்கும் நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுமதித்துள்ளார்கள். அதே சமயம், அந்த விலங்கு ஈனும் குட்டிக்கு அதன் அசல் உரிமையாளரே சொந்தக்காரர் ஆவார்; அடமானம் வைத்தவருக்கு அதன் பயன்பாட்டில் மட்டுமே உரிமை உண்டு.

பிறருடைய ஆடு, மாடு போன்ற கால்நடைகளில் அவற்றின் உரிமையாளரின் அனுமதி பெறாமல் பால் கறந்து குடிப்பது கடுமையான குற்றமாகும். கால்நடைகளை எப்போதும் அடைத்து வைக்க முடியாது என்ற நம்பிக்கையில்தான் மக்கள் அவற்றை வெளியில் விடுகிறார்கள். அந்த நம்பிக்கையைத் துஷ்பிரயோகம் செய்து, தெருவில் நிற்கிறது என்பதற்காக அனுமதியின்றி பால் கறக்கக் கூடாது. “உங்கள் பொருளை மற்றொருவர் இவ்வாறு அனுமதியின்றி எடுத்தால் நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்வீர்களா?” என்று கேட்டு, பிறரது கால்நடைகளில் அனுமதி இல்லாமல் பால் கறப்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் வன்மையாகக் கண்டித்துள்ளார்கள்.

தெருவில் உரிமையாளர் அறியப்படாமல் திரியும் பிராணிகளைக் கண்டால், அவற்றின் பாதுகாப்பைக் கருத்தில் கொண்டே முடிவெடுக்க வேண்டும். ஆடு, சிறிய கன்றுக் குட்டி, அல்லது வழிதவறி வீட்டிற்கு வந்துவிட்ட கோழி போன்ற எளிய பிராணிகளைப் பிடித்துப் பாதுகாக்காவிட்டால், ஓநாயோ பிற மிருகங்களோ கொன்றுவிடும் அல்லது திருடர்கள் பிடித்துச் சென்றுவிடுவார்கள். எனவே, அத்தகைய பிராணிகளைப் பிடித்துப் பராமரித்து, அவற்றின் உரிமையாளர் குறித்துப் பொதுவெளியில் அறிவிப்புச் செய்ய வேண்டும். உரிமையாளர் வந்து கேட்டால் ஒப்படைத்துவிட வேண்டும்; நீண்ட காலம் யாரும் உரிமை கோரி வராவிட்டால் தாமே பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். அப்பிராணிகளுக்குத் தீவனமிட்டுப் பராமரிப்பதால் கிடைக்கும் பலன்களை (முட்டை போன்றவை) எடுத்துக்கொள்ளலாம். ஆனால் ஒட்டகம் போன்ற பெரிய பிராணிகளை இவ்வாறு பிடித்து வைக்கக் கூடாது. அவற்றை எந்த விலங்கும் தாக்கிவிட முடியாது; அவை தங்களைத் தாமே பாதுகாத்துக் கொள்ளும் என்பதால் அவற்றை அப்படியே விட்டுவிட வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டினார்கள். காட்டு விலங்குகளின் அச்சுறுத்தல் உள்ள பகுதிகளில் மட்டுமே பெரிய பிராணிகளையும் பிடித்துப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

வாகனம், பெண், வீடு ஆகிய மூன்று விஷயங்களில் சகுனம் பார்க்க நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுமதித்ததாகச் சிலர் தவறாகப் புரிந்துகொண்டு மனை சாஸ்திரம், வாஸ்து பார்ப்பது போன்றவற்றிற்கு மார்க்கத்தில் இடமுண்டு என்று கூறுகிறார்கள். ஆனால், “யூதர்கள் இந்த மூன்றிலும் சகுனம் இருப்பதாகக் கூறுகிறார்கள்” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதையே ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் யூதர்களின் கூற்றைக் குறிப்பிட்டபோது, அறிவிப்பாளர் ஆரம்ப வார்த்தைகளைக் கவனிக்காமல் விட்டதால் இத்தவறான புரிதல் ஏற்பட்டுள்ளது. மேலும், “சகுனம் என்று ஒன்று இருக்குமேயானால் அது இந்த மூன்றில் இருக்கலாம்” என்ற நபி (ஸல்) அவர்களின் கூற்றும், சகுனம் என்று ஒன்றே கிடையாது என்பதையே உணர்த்துகிறது. எந்தப் பிராணியை வாங்குவதாலோ, எந்தப் பெண்ணின் வருகையாலோ நன்மையோ தரித்திரமோ ஏற்பட்டுவிடுவதில்லை; இஸ்லாத்தில் சகுனங்களுக்கு எந்த இடமும் கிடையாது.

ஒருவர் வளர்க்கும் கால்நடை எதிர்பாராதவிதமாக வேறொருவரை முட்டியோ மிதித்தோ காயப்படுத்தினாலோ, அல்லது மரணத்தை ஏற்படுத்தினாலோ, அதற்காக அதன் உரிமையாளரிடம் நஷ்ட ஈடு கோர முடியாது. பகுத்தறிவற்ற விலங்குகளிடமிருந்து பகுத்தறிவுள்ள மனிதனே கவனமாக விலகிச் செல்ல வேண்டும். வேண்டுமென்றே விலங்கை ஏவிவிட்டுத் தாக்கச் செய்தால் அன்றி, விலங்குகள் தாமாக ஏற்படுத்தும் சேதங்களுக்கு உரிமையாளர் நஷ்ட ஈடு வழங்க வேண்டியதில்லை.

عَقْلُ الْبَهِيمَةِ جُبَارٌ
கால்நடைகள் ஏற்படுத்தும் காயங்களுக்கு நஷ்ட ஈடு கிடையாது.

இதேபோன்று, கூலிக்குக் கிணறு வெட்டும்போது எதிர்பாராதவிதமாக மண் சரிந்து தொழிலாளி உயிரிழந்தாலோ, அல்லது சுரங்கப் பணிகளில் விபத்து ஏற்பட்டு உயிரிழந்தாலோ, கூலிக்கு அமர்த்தியவரிடம் நஷ்ட ஈடு கோர முடியாது. ஆபத்தான பணிகளில் ஈடுபடுவோர் தங்கள் தொழிலில் தேவையான எச்சரிக்கையுடன் செயல்பட வேண்டும்; இத்தகைய விபத்துகளுக்கும் நஷ்ட ஈடு கிடையாது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

அடுத்ததாக, இத்தகைய கால்நடைகளை வைத்து நடத்தப்படும் ஒரு பிழைப்பு குறித்தும் நாம் கவனிக்க வேண்டும்.

பொலிகாளையைக் கொண்டு பெண் மாடுகளுக்குச் சினை ஊட்டுவது தவறல்ல; ஆனால் அதை ஒரு தொழிலாகச் செய்து அதற்குக் கட்டணம் வசூலிக்கக் கூடாது. கருவூட்டல் என்பது மனிதனால் உண்டாக்க முடியாத, அல்லாஹ் வழங்கிய ஓர் அருட்கொடையாகும். எனவே, பசு மாட்டுக்குச் சினை ஊட்டுவதற்காகக் காளை மாட்டின் உரிமையாளர் பணம் கேட்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடுத்துள்ளார்கள். இதை ஒரு வியாபாரமாக ஆக்காமல், இலவசமாகவே செய்ய வேண்டும். இதேபோன்று, நல்ல வகை சேவலை இனப்பெருக்கத்திற்காகக் கோழியுடன் சேர்ப்பதற்குக் கட்டணம் வசூலிப்பதையும் ஒரு தொழிலாகச் செய்வதையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்துள்ளார்கள்.

கால்நடைகளுக்கு இடையே ஓட்டப்பந்தயம் போன்ற போட்டிகளை நடத்துவதற்கு மார்க்கத்தில் அனுமதி உண்டு. கால்நடைகளை ஆர்வத்துடனும் கவனத்துடனும் வளர்ப்பதை ஊக்குவிப்பதற்காக நபி (ஸல்) அவர்களே குதிரைப் பந்தயங்களை நடத்தியுள்ளார்கள். மஸ்ஜிதுந் நபவியிலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட தூரம் வரை சென்று வரக்கூடிய போட்டிகளை அவர்கள் வைத்துள்ளார்கள். ஆனால், இத்தகைய போட்டிகள் விலங்குகளை ஓட விடுவதற்காகத்தானே தவிர, ஒன்றோடொன்று மோத விடுவதற்காக அல்ல. சேவல்களின் கால்களில் கத்திகளைக் கட்டிச் சண்டையிட விடுவது, ஆடுகளையும் மாடுகளையும் முட்டவிட்டு அவை காயமடைவதைப் பார்ப்பது போன்ற போட்டிகள் முற்றிலும் அநியாயமானவை; மார்க்கத்தில் தடை செய்யப்பட்டவை. சண்டையிட வைக்காமல், ஒரு பிராணியின் திறமையை வெளிப்படுத்தும் வகையில் அது எவ்வளவு தூரம் பறக்கிறது, எவ்வளவு நேரத்தில் கடக்கிறது போன்ற ஓட்டப்பந்தயங்களை நடத்த மார்க்கத்தில் அனுமதி உண்டு. ஒரு மைல் மற்றும் ஐந்து மைல் தூரங்களை எல்லையாக நிர்ணயித்து நபி (ஸல்) அவர்கள் குதிரைப் பந்தயங்களை நடத்தியுள்ளார்கள். போர்க்களத்திற்கும் பிற தேவைகளுக்கும் தகுதியான குதிரைகளைத் தேர்வு செய்ய இத்தகைய போட்டிகள் உதவின.

நபி (ஸல்) அவர்களிடம் மிக வேகமாக ஓடக்கூடிய ஓர் ஒட்டகம் இருந்தது. அதை எவராலும் வெல்ல முடியாது என்ற நிலையில், ஒருமுறை ஒரு கிராமவாசியின் ஒட்டகத்துடன் நடந்த பந்தயத்தில் நபி (ஸல்) அவர்களின் ஒட்டகம் தோற்றுவிட்டது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், உலகில் எந்தவொரு பொருள் உயர்ந்தாலும் அதை ஒரு நாள் கீழே இறக்குவது இறைவனின் நியதி என்பதை எடுத்துக் கூறி, அந்தத் தோல்வியை இயல்பாக ஏற்றுக்கொண்டார்கள். போட்டிகளை வெறும் விளையாட்டாக மட்டுமே எடுத்துக்கொள்ள வேண்டுமே தவிர, தோல்வியின் காரணமாகக் குடும்பங்களுக்கு மத்தியில் விரோதத்தையும் பகையையும் வளர்த்துக் கொள்ளக்கூடாது.

வாகனங்களில் ஒருவருக்குப் பின்னால் மற்றொருவரை ஏற்றிச் செல்வதற்கு மார்க்கத்தில் அனுமதி உண்டு. நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களது வாகனத்தில் தங்களுக்குப் பின்னால் பிறரை ஏற்றிப் பல சந்தர்ப்பங்களில் பயணித்துள்ளார்கள்; தம் மனைவியையும் அவ்வாறு வாகனத்தில் ஏற்றிச் சென்றுள்ளார்கள். எனவே, முறையான ஆடை ஒழுங்கையும் பாதுகாப்பு வழிமுறைகளையும் பேணி, வாகனத்தில் மற்றொருவரை ஏற்றிச் செல்வது தவறல்ல என்பதை நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிகாட்டலிலிருந்து அறியலாம்.

அவசரத் தேவைகளுக்காகப் பிறரிடம் வாகனங்களை இரவல் வாங்குவதும் அனுமதிக்கப்பட்டதே ஆகும். மதீனாவில் எதிரிகள் வருகிறார்கள் என்ற அச்சம் ஏற்பட்ட ஒரு நெருக்கடியான சூழலில், அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்களிடம் இருந்த விரைவாக ஓடக்கூடிய குதிரையை இரவல் வாங்கிச் சென்று நபி (ஸல்) அவர்கள் நிலவரத்தை ஆராய்ந்து வந்தார்கள். எனவே, தேவைப்படும்போது பிறரிடம் வாகனங்களை இரவல் கேட்பது தவறல்ல.

போர்க்களத்தில் தரைப்படையாக நின்றவர்களுக்கு ஒரு பங்கும், குதிரைப்படையாகப் போரிட்டவர்களுக்கு இரண்டு பங்கும் போரில் கிடைத்த பொருட்களிலிருந்து நபி (ஸல்) அவர்கள் வழங்கினார்கள். குதிரை எதிரிகளை வீழ்த்துவதற்கும் போர்க்களச் சூழலுக்கும் பெரும் பலமாக இருந்ததால், அத்தகைய கூடுதல் பங்களிப்பிற்கு மார்க்கத்தில் உரிய அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்டது. எனவே, ஒரு பொதுவான பணியில் தனது வாகனத்தையோ கால்நடையையோ பயன்படுத்தி ஒருவர் கூடுதல் பங்களிப்பைச் செய்யும்போது, அவருக்குக் கூடுதல் பங்கையோ பரிசையோ அல்லது பாராட்டையோ வழங்குவது தவறல்ல. மனிதனல்லாத உயிரினங்கள் மற்றும் கால்நடைகள் குறித்து இஸ்லாம் காட்டும் வழிகாட்டல்கள் இத்தகையவை.