08) எந்தெந்த உயிரினங்களை உண்ணலாம் ?

அடுத்து, எந்தெந்த உயிரினங்களை உண்ணலாம், எவற்றை உண்ணக்கூடாது என்பதைப் பற்றியும் நாம் தெளிவாக விளங்கிக்கொள்ள வேண்டும். உண்ணக்கூடிய உயிரினங்களை இஸ்லாம் மூன்று வகைகளாகப் பிரிக்கிறது: கடல்வாழ் உயிரினங்கள், பறவை இனங்கள் மற்றும் நிலத்தில் வாழும் உயிரினங்கள்.

இதில் கடல்வாழ் உயிரினங்களைப் பொறுத்தவரை சட்டம் மிக எளிமையானது. கடலில் வாழக்கூடிய அனைத்து உயிரினங்களுமே அனுமதிக்கப்பட்டவைதான்; அவற்றில் எதுவுமே முஸ்லிம்களுக்குத் தடுக்கப்படவில்லை.

أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ ٱلْبَحْرِ وَطَعَامُهُۥ
கடலில் வேட்டையாடுவதும், அதை உண்பதும் உங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது.
(அல்குர்ஆன்: 5:96)➚

ஒருமுறை நபித்தோழர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், தாங்கள் மரக்கலங்களில் பயணிக்கும்போது குடிப்பதற்காகக் குறைந்த அளவே தண்ணீர் வைத்திருப்பதால், அதில் உளூ செய்தால் குடிநீருக்குத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டுவிடும் என்றும், எனவே கடல் நீரைக் கொண்டு உளூ செய்யலாமா என்றும் கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்கப்பட்ட கேள்விக்கு மட்டுமல்லாமல் கூடுதல் விளக்கத்தையும் சேர்த்துப் பதிலளித்தார்கள்.

هُوَ الطَّهُورُ مَاؤُهُ الْحِلُّ مَيْتَتُهُ
அதன் தண்ணீர் தூய்மையானது; அதில் செத்தவையும் உங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதாகும்.
(அபூதாவூத்: 83) ➚

எனவே, கடலில் வாழ்வனவற்றில் சுறா, திமிங்கிலம் என எதுவாக இருந்தாலும் உண்ணலாம். சிலர் ஒரு வகை சுறாவைக் கடல் பன்றி என்று அழைக்கிறார்கள்; மனிதர்கள் அவ்வாறு பெயர் சூட்டுவதனால் அது பன்றியாகிவிடாது. மார்க்க ரீதியாக நண்டு, இறால் போன்றவற்றைச் சாப்பிடக் கூடாது என்று குர்ஆனிலோ ஹதீஸிலோ எந்தத் தடையும் இல்லை. ஒருவர் தன் சுய விருப்பத்தின் காரணமாக அவற்றைச் சாப்பிடாமல் இருப்பதில் தவறில்லை; ஆனால், மார்க்கத்தில் தாராளமாக அனுமதி இருக்கும்போது அவற்றை நாமாக ஹராமாக்க முடியாது. மனித உயிருக்கு ஆபத்து விளைவிக்கும் நச்சுத்தன்மை கொண்டவை எதுவோ அதை மட்டுமே பொதுவாகத் தவிர்க்க வேண்டும்; இந்த விதி நிலத்துத் தாவரங்களுக்கும் பொருந்தும்.

அதே சமயம் கடல்வாழ் உயிரினங்கள் என்பது, நீரிலேயே வாழ்ந்து அங்கேயே சுவாசிக்கக்கூடிய உயிரினங்களையே குறிக்கும். தரையிலும் நீரிலும் வாழக்கூடிய இருவாழ்விகளையோ அல்லது நீர்நிலைகளில் இருக்கும் பாம்புகளையோ இதில் சேர்க்க முடியாது. ஆகவே, கடலிலேயே வாழக்கூடிய எந்த உயிரினத்தையும் ஹராம் என்று கூறுவதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை. நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அம்பர் எனப்படும் திமிங்கிலத்தின் இறைச்சியையே நபி (ஸல்) அவர்கள் வாங்கி உண்டிருக்கிறார்கள்.

அம்பர் எனப்படும் நறுமணப் பொருள் திமிங்கலத்திலிருந்துதான் பெறப்படுகிறது. அதனால் அரபியில் திமிங்கலத்திற்கு அம்பர் என்ற பெயரும் உண்டு. ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஒரு வரலாற்று நிகழ்வு இதற்குச் சான்றாக உள்ளது: நபி (ஸல்) அவர்கள் அபூ உபைதா (ரலி) அவர்களின் தலைமையில் ஒரு படையை அனுப்பினார்கள். அது கடும் வறுமையும் பஞ்சமும் நிலவிய காலம் என்பதால் அவர்களிடம் போதுமான உணவு இருக்கவில்லை. தளபதியான அபூ உபைதா (ரலி) அவர்கள் ஒருவருக்கு ஒரு வேளைக்கு ஒரு பேரீச்சம்பழம் வீதம் வழங்கி வந்தார்கள். ஆரம்ப காலத்து வறுமையின் காரணமாக அவர்கள் அந்த ஒரு பேரீச்சம்பழத்தை வாயில் அடக்கிச் சப்பியவாறே பசியைப் போக்கிக் கொண்டார்கள்.

அவர்கள் கடற்கரையோரமாகச் சென்று கொண்டிருந்தபோது, ஒரு பெரிய பாறையைப் போன்ற பிரமாண்டமான மீன் ஒன்று கரையில் ஒதுங்கியது. அது அம்பர் எனப்படும் திமிங்கலமாகும். அதைக் கண்டதும், அதை உண்ணலாமா கூடாதா என்ற கருத்து வேறுபாடு தோழர்களிடையே எழுந்தது. சிலர் அதை உண்ணலாம் என்றும், சிலர் உண்ணக் கூடாது என்றும் கூறினர். இறுதியாகத் தளபதி அபூ உபைதா (ரலி) அவர்கள், “இது உண்ணக் கூடாததாகவே இருந்தாலும் நாம் இப்போது உணவின்றி அழியும் அளவுக்கு நிர்பந்த நிலைக்கு ஆளாகியிருக்கிறோம்; அத்தகைய நிர்பந்த நிலையில் தடுக்கப்பட்டதும் அனுமதிக்கப்பட்டதாகிவிடும்” என்று கூறி, அதை உண்ண அனுமதித்தார்கள். அனைவரும் அதைச் சமைத்து உண்டனர். அது ஒரு பெரும் பாறை போன்று மிகப்பெரியதாக இருந்ததால், அந்தப் பயணம் முடியும் வரை அதையே உண்டு, எஞ்சியதை வெயிலில் காயவைத்து கருவாடாகவும் ஆக்கிக் கொண்டனர்.

பயணம் முடிந்து திரும்பியதும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, தாங்கள் திமிங்கலத்தை உண்ட விபரத்தைக் கூறி மார்க்கச் சட்டத்தைக் கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அது அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய வாழ்வாதாரமாகும்; உங்களிடம் அதில் ஏதேனும் மிச்சமிருந்தால் எனக்கும் உண்ணக் கொடுங்கள்” என்று கேட்டார்கள். உடனே நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அதிலிருந்து கொடுக்கப்பட்டது; அவர்களும் அதை உண்டார்கள். பதின்மருக்கும் மேற்பட்டோர் பல நாட்கள் உண்டும் மிச்சமிருக்கும் அளவுக்கு அது மிகப்பெரிய பிராணியாக இருந்தது. திமிங்கலத்தை உண்பதற்குத் தயங்குபவர்கள் தனிப்பட்ட விருப்பமின்மையால் தவிர்த்துக் கொள்ளலாமே தவிர, மார்க்கத்தில் அதற்குத் தடை இல்லை. கடல் நாய், கடல் பூனை, கடல் குதிரை, கடல் கழுதை என எந்தப் பெயரிட்டு அழைத்தாலும், கடலில் வாழும் பிராணிகள் அனைத்தும் ஹலாலானவை என்பதே பொதுவான அளவுகோலாகும்.

தரைவாழ் பிராணிகளைப் பொறுத்தவரை சட்டம் மாறுபடுகிறது. ஆடு, மாடு, கழுதை, குதிரை, சிங்கம், புலி, கரடி, பூனை, நாய் போன்ற தரைவாழ் விலங்குகளை உண்ணலாமா என்பதைத் தீர்மானிக்க நபி (ஸல்) அவர்கள் ஓர் அளவுகோலைத் தந்துள்ளார்கள். தரையில் வாழும் ஒரு பிராணியின் பல் அமைப்பைக் கவனிக்க வேண்டும். பற்கள் அனைத்தும் ஒரே சீரான வரிசையில் அமைந்திருந்தால் அத்தகைய பிராணிகளை உண்ணலாம். மாறாக, பூனை மற்றும் புலிகளுக்கு இருப்பதைப் போன்று பல் வரிசையில் கோரைப் பற்கள் நீட்டிக்கொண்டிருக்குமேயானால் அத்தகைய விலங்குகளை உண்ணக் கூடாது.

نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنْ السِّبَاعِ
வேட்டையாடும் கோரைப் பற்களைக் கொண்ட எந்த விலங்கையும் உண்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள்.
(புகாரி: 5530) ➚

பெயரே அறியப்படாத ஒரு புதிய பிராணியைச் சந்தித்தாலும் யாரிடமும் தீர்ப்பு கேட்க வேண்டிய அவசியமின்றி, அதன் பல் வரிசையைப் பார்த்தே முடிவு செய்துவிடலாம். ஆடு, மாடு போன்று சீரான பற்களைக் கொண்டிருந்தால் உண்ணலாம்; புலி, பூனை போன்ற கோரைப் பற்களைக் கொண்டிருந்தால் உண்ணக் கூடாது.

இந்த விதியில் சில விதிவிலக்குகளும் உண்டு. நாட்டுக் கழுதையை எடுத்துக்கொண்டால், அதற்கு ஆட்டைப் போன்று சீரான பற்கள்தான் இருக்குமே தவிர கோரைப் பற்கள் இருக்காது. ஆனாலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் நாட்டுக் கழுதையை உண்பதைத் தனியாகக் குறிப்பிட்டுத் தடுத்துள்ளார்கள். ஆரம்ப காலத்தில் கழுதையும் உண்ணப்பட்டு வந்தாலும், கைபர் போரின்போதுதான் அதை உண்ணக் கூடாது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் தடை விதித்தார்கள். கழுதைகளில் நாட்டுக் கழுதை, حِمَارُ الْوَحْشِ (காட்டுக் கழுதை) என இரு வகைகள் உண்டு. மனிதனால் வளர்க்கப்பட்டுச் சுமை சுமக்கப் பயன்படும் நாட்டுக் கழுதையே தடை செய்யப்பட்டுள்ளது. காடுகளில் தன்னிச்சையாக மான் போன்று வாழக்கூடிய, குதிரையின் தோற்றத்தை ஒத்த காட்டுக் கழுதையை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்யவில்லை; மாறாக அதை உண்ண அனுமதியும் அளித்துள்ளார்கள். இதேபோன்று பன்றிக்கும் கோரைப் பற்கள் இருப்பதில்லை என்றாலும், குர்ஆனின் நேரடித் தடையின் காரணமாக அது ஹராமாக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே குர்ஆனிலும் ஹதீஸிலும் குறிப்பிட்டுக் கூறப்பட்ட விலங்குகளைத் தவிர, ஏனைய தரைவாழ் விலங்குகளுக்கே பற்களை வைத்துத் தீர்மானிக்கும் அளவுகோல் பொருந்தும்.

குதிரையை உண்ணலாமா என்ற கேள்விக்கு, வழக்கத்தில் இல்லாத காரணத்தால் சிலர் கூடாது என்று எண்ணுகிறார்கள். ஆனால் மார்க்கத்தில் அதற்கு எந்தத் தடையும் இல்லை.

نَحَرْنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَسًا فَأَكَلْنَاهُ
நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நாங்கள் ஒரு குதிரையை அறுத்து அதை உண்டோம்.
(புகாரி: 5510) ➚

குதிரை மற்றும் கோவேறு கழுதையை உண்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடுத்ததாக நஸயீயில் ஒரு செய்தி இடம்பெற்றிருந்தாலும், அதில் சாலிஹ் பின் யஹ்யா என்ற பலவீனமான அறிவிப்பாளர் இடம்பெற்றுள்ளார். எனவே புகாரியில் இடம்பெற்றுள்ள ஆதாரப்பூர்வமான செய்தியின் அடிப்படையில் குதிரை அனுமதிக்கப்பட்டது என்பது தெளிவாகிறது. கோவேறு கழுதையோ அல்லது காட்டுக் கழுதையோ தடுக்கப்பட்டது அல்ல; ஊரில் வளர்க்கப்படும் நாட்டுக் கழுதையே தடுக்கப்பட்டதாகும்.

காட்டுக் கழுதை தொடர்பான மற்றொரு நிகழ்வும் உண்டு. நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹஜ்ஜிற்குச் சென்று கொண்டிருந்த வேளையில், ஒருவர் காட்டுக் கழுதையை வேட்டையாடிக் கொண்டு வந்து நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுத்தார். காட்டில் வாழும் பிராணி என்பதால் அது யாருக்கும் உடைமையானது அல்ல; வேட்டையாடிப் பெறக்கூடியது. ஆனால் அவ்வாறு கொண்டுவந்து கொடுக்கப்பட்டபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை ஏற்க மறுத்தார்கள்.

வேட்டையாடப்பட்ட காட்டுக் கழுதையை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தபோது, அவர்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்ததால் அது ஹராம் என நினைத்துவிடக் கூடாது. தாம் இஹ்ராம் அணிந்திருப்பதாலேயே அதை மறுத்ததாக நபி (ஸல்) அவர்கள் தெளிவுபடுத்தினார்கள். இஹ்ராம் கட்டியிருக்கும் நிலையில் தாமும் வேட்டையாடக் கூடாது; மற்றவர்கள் வேட்டையாடிக் கொண்டு வந்தாலும் அதைச் சாப்பிடக் கூடாது. எனவே, இஹ்ராம் நிலையில் இருந்த காரணத்தினால் மட்டுமே நபி (ஸல்) அவர்கள் அதைத் தவிர்த்தார்களே அன்றி, காட்டுக் கழுதை ஹராம் என்பதால் அல்ல. நபி (ஸல்) அவர்களின் இறுதிக் காலம் வரை காட்டுக் கழுதை ஹலாலான உணவாகவே இருந்துள்ளது. இந்த விவரம் புகாரியில் 1825-வது ஹதீஸில் பதிவாகியுள்ளது.

தரைவாழ் பிராணிகளில் பன்றி மற்றும் நாட்டுக் கழுதையைத் தவிர்த்து மற்றவற்றை உண்ணலாம். எனினும் விஷத்தன்மை கொண்ட, உயிருக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கக்கூடிய எதையும் உண்ணக் கூடாது என்பது பொதுவான அளவுகோலாகும்.

பறவை இனங்களை எடுத்துக்கொண்டால், مخلب (வளைந்த கூரிய நகங்கள்) உடைய பறவைகளை உண்ணக் கூடாது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டியுள்ளார்கள். கழுகு, பருந்து போன்ற பறவைகள் தம் கூரிய, வளைந்த நகங்களால் இரையைப் பிடித்துக் கிழித்து உண்ணும் வழக்கம் கொண்டவை என்பதால் அவை ஹலால் அல்ல. ஆனால், கோழி போன்ற வளைந்த கூரிய நகங்கள் இல்லாத பறவைகளை உண்ணலாம். புதிதாக ஒரு பறவையைக் காணும்போது அதன் நகங்களின் அமைப்பைக் கொண்டே அது உண்ணத் தகுந்ததா என்பதை முடிவு செய்து கொள்ளலாம்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்க்கையை நோக்கும்போது, உண்ணக் கூடாது என நாம் தவறாக நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் சில உயிரினங்களை மார்க்கம் அனுமதித்திருப்பதை அறிய முடிகிறது. உதாரணமாக, உடும்பு உண்பது மார்க்கத்தில் அனுமதிக்கப்பட்ட ஒன்றாகும். காலித் இப்னு வலீத் அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் மைமூனா (ரலி) அவர்களின் வீட்டிற்குச் சென்றபோது, அங்கே பொரிக்கப்பட்ட உடும்புக் கறி பரிமாறப்பட்டது. அது உடும்புக் கறி என்று தெரியவந்ததும் நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை உண்ணாமல் தட்டை நகர்த்தி வைத்தார்கள். அப்போது காலித் இப்னு வலீத் அவர்கள், அது ஹராமா என்று கேட்க, நபி (ஸல்) அவர்கள், “இல்லை, எங்கள் பகுதியில் இது வழக்கத்தில் இல்லாததால் எனக்குப் பிடிக்கவில்லை” என்று கூறினார்கள். பின்னர் காலித் இப்னு வலீத் அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையிலேயே அதை உண்டார்கள்; நபி (ஸல்) அவர்கள் அதைத் தடுக்கவில்லை. தமக்கு இயல்பாகப் பிடிக்கவில்லை என்பதால் அவர்கள் உண்ணவில்லையே தவிர, மார்க்க ரீதியாக அதற்குத் தடை விதிக்கவில்லை.

அதேபோல் கழுதைப் புலி என்ற பிராணியை உண்பது குறித்தும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது, அதை உண்ணலாம் என்று அனுமதியளித்தார்கள். இது நஸயீயில் 2787-வது ஹதீஸாகப் பதிவாகியுள்ளது.

காடுகளில் வாழும் மான், முயல் போன்ற பிராணிகளை வேட்டையாடுவதற்கும் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒழுங்குமுறைகளைக் கற்றுத் தந்துள்ளார்கள். ஒரு பிராணியைத் தடியால் அடித்துக் கொல்லக் கூடாது. அம்பு, ஈட்டி போன்ற கூர்மையான முனைகளைக் கொண்ட ஆயுதங்களால் மட்டுமே வேட்டையாட வேண்டும். கூரிய பொருள் உடலைத் துளைத்து இரத்தம் வெளியேறி அப்பிராணி இறக்க வேண்டும். நவீன காலத்தில் பயன்படுத்தப்படும் வேட்டைத் துப்பாக்கிகளின் குண்டுகளும் கூர்மையாகத் துளைத்துச் செல்வதால், அவற்றைக் கொண்டு வேட்டையாடுவதும் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது. மாறாக, அடித்துக் கொன்று வேட்டையாட அனுமதி இல்லை.

வேட்டைக்காகப் பயிற்சி அளிக்கப்பட்ட நாய்களைப் பயன்படுத்துவதற்கும் மார்க்கத்தில் அனுமதியுண்டு. நாயை வேட்டைக்கு ஏவும்போதே அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறி அனுப்ப வேண்டும். அவ்வாறு அனுப்பப்படும் நாய் அப்பிராணியை உயிருடன் பிடித்துக் கொண்டு வந்தால், நாம் அதை முறைப்படி அறுத்துக் கொள்ளலாம். ஒருவேளை நாய் பிடித்த உடனேயே அப்பிராணி இறந்துவிட்டாலும், நாம் அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறி அனுப்பியிருப்பதால் அது அறுத்ததற்குச் சமமாகி, அதை உண்பது ஹலாலாகும். ஆனால் நாய் தன் தேவைக்காக அதை வேட்டையாடி உண்ணாமல், தம் எஜமானருக்காகப் பிடித்து வைத்திருக்க வேண்டும். இது குறித்து திருக்குர்ஆனில் அல்லாஹ் வழிகாட்டுகிறான்:

يَسْـَٔلُونَكَ مَاذَآ أُحِلَّ لَهُمْ ۖ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ ٱلطَّيِّبَـٰتُ ۙ وَمَا عَلَّمْتُم مِّنَ ٱلْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ ٱللَّهُ ۖ فَكُلُوا۟ مِمَّآ أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَٱذْكُرُوا۟ ٱسْمَ ٱللَّهِ عَلَيْهِ ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ
“தமக்கு அனுமதிக்கப்பட்டவை யாவை?” என்று அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். “தூய்மையானவைகளும், வேட்டையாடும் பிராணிகளில் எவற்றுக்கு நீங்கள் பயிற்சியளித்து அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கற்றுத் தந்தவற்றைக் கற்றுக் கொடுக்கிறீர்களோ அவை (வேட்டையாடியவை)களும் உங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளன” எனக் கூறுவீராக! அவை உங்களுக்காகப் பிடித்துக் கொண்டு வந்ததை உண்ணுங்கள்! (அதை அனுப்பும்போது) அதன் மீது அல்லாஹ்வின் பெயரைக் கூறுங்கள்! அல்லாஹ்வை அஞ்சுங்கள்! அல்லாஹ் விரைந்து கணக்கெடுப்பவன்.
(அல்குர்ஆன்: 5:4)➚

அதேநேரத்தில், நாம் அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறி அனுப்பிய நாய் ஒரு பிராணியைப் பிடித்து வைத்திருக்கும் இடத்தில் வேறு நாய்களும் நின்றுகொண்டிருந்து, அப்பிராணியை எந்த நாய் வேட்டையாடியது என்ற சந்தேகம் ஏற்பட்டால், அதைச் சாப்பிடக் கூடாது. நாம் அனுப்பிய நாய் மட்டுமே அதை வேட்டையாடியது என்பது உறுதியாகத் தெரிய வேண்டும்.

வேட்டையாடப்பட்ட பிராணியை நாம் அனுப்பிய நாய் பிடித்து வைத்திருக்கும்போது, அதனைச் சுற்றி வேறு நாய்களும் நின்றால், அந்நாய்கள் தங்களின் உணவுக்காக அதனை வேட்டையாடியிருக்கக் கூடும். எனவே, நாம் அனுப்பிய நாய்தான் அதனை வேட்டையாடியது என்பது உறுதியாகத் தெரிந்தால் மட்டுமே அதனை உண்ண வேண்டும். வேறு நாய்களும் அங்கே கலந்திருந்தால் அதனை உண்ணக்கூடாது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டுகிறார்கள் (புகாரி: 5162) ➚.

வேட்டை நாய்களைப் போன்றே வல்லூறு போன்ற வேட்டைப் பறவைகளுக்கும் பயிற்சி அளித்து வேட்டையாடப் பயன்படுத்தலாம். முறையாகப் பயிற்சி அளிக்கப்பட்ட பறவைகளை அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறி அனுப்பினால், அவை வேட்டையாடி நம்மிடம் கொண்டு வந்து சேர்க்கும். இதே சட்டம் துப்பாக்கியால் சுடுவதற்கும் பொருந்தும். அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறி சுடும்போது, குண்டு பாய்ந்த வேகத்திலேயே அந்தப் பிராணி இறந்துவிட்டால் அது முறையாக அறுத்ததாகவே கருதப்படும்; உயிர் இருக்கும் நிலையில் கிடைத்தால் அதனை அறுத்துவிட வேண்டும்.

கழுதைப்புலிக்குக் கோரைப் பற்கள் இருந்தாலும் அதனை உண்பதற்கு மார்க்கத்தில் அனுமதி உண்டு. ஒரு பிராணி குறித்து குறிப்பாக மார்க்கத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டுவிட்டால் அல்லது தடை செய்யப்பட்டுவிட்டால், அங்கே பொதுவான அளவுகோல்களைப் பொருத்தக் கூடாது. உடும்பிற்கும் கோரைப் பற்கள் உண்டு என்றாலும் அது அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது. விலக்கப்பட்டவை என்று பொதுவாகக் கூறப்படும் பிராணிகளை மட்டுமே நாம் பொது விதியின் கீழ் கொண்டுவர வேண்டும்.