03) குழந்தை பிறப்பு

அடுத்ததாக, குழந்தை பிறப்பு தொடர்பான விஷயங்களைப் பார்ப்போம். நம்முடைய சமூகத்தில் குழந்தை பிறந்தவுடனே, மருத்துவமனைக்கோ வீட்டிற்கோ ஒரு மௌலவியையோ அல்லது பாங்கு சொல்லத் தெரிந்த ஒருவரையோ அழைத்து வந்து, குழந்தையின் வலது காதில் பாங்கும் இடது காதில் இகாமத்தும் சொல்ல வைக்கும் வழக்கம் பரவலாக உள்ளது. குழந்தையின் காதில் முதல் வார்த்தையாக பாங்கும் இகாமத்தும் விழ வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் இவ்வாறு செய்கிறார்கள். சில ஊர்களில் பெயர் வைக்கும் நாளில் இவ்வாறு செய்கிறார்கள். இது தொடர்பாக ஹதீஸ் நூல்களில் சில செய்திகள் இடம்பெற்றிருந்தாலும், மார்க்க நடைமுறைக்கு ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸ்களை மட்டுமே நாம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் சொன்னதாக, செய்ததாக அல்லது அங்கீகரித்ததாகக் கூறப்படுவது ஹதீஸ் எனப்படும். அவ்வாறு ஒரு நூலில் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் போது, அந்தச் செய்தியை அறிவிக்கும் ஒவ்வொருவரும் நேர்மையானவர்களாகவும், நம்பகமானவர்களாகவும், பொய் சொல்லாதவர்களாகவும், கேட்டதை மனதில் பதியவைக்கும் நினைவாற்றல் உள்ளவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். இத்தகைய தகுதிகள் உள்ளவர்கள் வழியாக வரும் செய்தியே ஆதாரப்பூர்வமானதாகும். ஒரு செய்தி ஹதீஸ் நூலில் இடம்பெற்றிருந்தாலும் அதை அறிவித்தவர் பொய்யராகவோ அல்லது நினைவாற்றல் குன்றி பாதியை மறந்துவிட்டு பாதியைச் சொல்பவராகவோ இருந்தால், நபி (ஸல்) அவர்களின் பெயரைக் கூறி அறிவிக்கப்படும் அச்செய்தியை ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது.

பாத்திமா (ரலி) அவர்கள் தம்முடைய மூத்த மகன் ஹஸன் (ரலி) அவர்களைப் பெற்றெடுத்த போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரின் காதில் தொழுகைக்குச் சொல்வதைப் போன்று பாங்கு சொன்னதை நான் பார்த்தேன் என்று அபூராஃபி (ரலி) வழியாக ஒரு செய்தி அறிவிக்கப்படுகிறது.

رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَذَّنَ فِي أُذُنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ حِينَ وَلَدَتْهُ فَاطِمَةُ بِالصَّلَاةِ
பாத்திமா அவர்கள் ஹஸன் இப்னு அலியைப் பெற்றெடுத்த போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரின் காதில் தொழுகைக்கான பாங்கு சொல்வதை நான் பார்த்தேன்.
(திர்மிதி: 1436,(அபூதாவூத்: 4441) ➚, முஸ்னத்(அஹ்மத்: 22749) ➚

இச்செய்தி திர்மிதி (1436), அபூதாவூத் (4441), முஸ்னத் அஹ்மத் (22749, 25933, 25939), ஹாகிம் (4827), பைஹகீ (19086), முஸன்னஃப் அப்துர் ரஸ்ஸாக் (7986), தப்ரானியின் அல்கபீர் (930) ஆகிய பல நூல்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இச்செய்தியை உபைதுல்லாஹ் கூறியதாக அவரின் மகன் ஆஸிம் பின் உபைதுல்லாஹ் என்பவர் அறிவிக்கிறார். அறிவிப்பாளர்களை எடைபோடுவதில் தலைசிறந்த அறிஞரான இப்னு மயீன் அவர்கள், இவர் ضَعِيفٌ لَا يُحْتَجُّ بِحَدِيثِهِ (பலவீனமானவர்; இவரது செய்தி ஆதாரமாக ஏற்கப்படாது) என்று குறிப்பிடுகிறார். அபூஹாதம் அர்ராஸீ, இப்னு அதீ ஆகிய அறிஞர்களும் இவரைப் பலவீனமானவர் என்று சாடுகின்றனர். இப்னு குஸைமா அவர்கள், لَا أَحْتَجُّ بِهِ لِسُوءِ حِفْظِهِ (இவரது மோசமான நினைவாற்றலின் காரணமாக இவரை நான் ஆதாரமாகக் கொள்ள மாட்டேன்) என்று கூறுகிறார். இத்தனை நூல்களில் இடம்பெற்றிருந்தாலும் அனைத்திலும் ஆஸிம் பின் உபைதுல்லாஹ் என்பவரே இடம்பெறுகிறார். அவர் நினைவாற்றல் அற்றவர் என்பதால் இந்தச் செய்தி நம்பகமானதல்ல. எனவே, குழந்தையின் காதில் பாங்கு சொல்ல வேண்டும் என்ற கருத்து ஆதாரமற்றதாகி விடுகிறது. ஆதாரம் இல்லாதவற்றை நாம் பின்பற்றக் கூடாது என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌ
உமக்குத் தெளிவான அறிவு இல்லாத ஒன்றை நீர் பின்பற்றாதீர்!
(அல்குர்ஆன்: 17:36)➚

குழந்தையின் காதில் பாங்கும் இகாமத்தும் சொல்ல வேண்டும் என்று குறிப்பிடும் வேறு சில அறிவிப்புகளும் ஆதாரப்பூர்வமானவை அல்ல. முஸ்னத் அபூயஃலா நூலில் (பாகம் 12, பக்கம் 150, ஹதீஸ் எண்: 6780) தல்ஹா பின் உபைதுல்லாஹ் வழியாகப் பின்வரும் செய்தி பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது:

مَنْ وُلِدَ لَهُ فَأَذَّنَ فِي أُذُنِهِ الْيُمْنَى وَأَقَامَ فِي أُذُنِهِ الْيُسْرَى لَمْ تَضُرَّهُ
எவருக்கேனும் ஒரு குழந்தை பிறந்து, அதன் வலது காதில் பாங்கும் இடது காதில் இகாமத்தும் சொல்வாரானால், அக்குழந்தைக்கு எந்தத் தீங்கும் ஏற்படாது.
(முஸ்னத் அபூயஃலா: 6780)

இச்செய்தியை தல்ஹாவிடமிருந்து கேட்டு அறிவிப்பவர் மர்வான் பின் ஸாலிம் என்பவராவார். இவர் பலமான ஆதாரங்களுக்கு முரணாகச் செய்திகளை அறிவிக்கும் மத்ரூக் (கைவிடப்பட்டவர்) ஆவார். எனவே இச்செய்தியும் நிராகரிக்கப்பட வேண்டியதாகும்.

அவ்வாறே தப்ரானியின் அவ்ஸத் நூலில், நபி (ஸல்) அவர்களின் சிறிய தாயாரான உம்முல் ஃபள்ல் (ரலி) அவர்களுக்குக் குழந்தை பிறந்ததும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்ததாகவும், நபி (ஸல்) அவர்கள் வலது காதில் பாங்கும் இடது காதில் இகாமத்தும் கூறியதாகவும் ஒரு செய்தி உள்ளது. அதில் இடம்பெறும் அஹ்மத் பின் ரஷீத் அல்ஹிலாலி என்பவர் நபி (ஸல்) அவர்களின் பெயரால் இட்டுக்கட்டிப் பேசக்கூடியவர். பைஹகீயின் ஷுஅபுல் ஈமான் நூலிலும் (பாகம் 6, பக்கம் 390) இவ்விரு அறிவிப்புகளையும் பதிவு செய்துவிட்டு, فِي هَذَيْنِ الْإِسْنَادَيْنِ ضَعْفٌ (இவ்விரு அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் பலவீனம் உள்ளது) என்று அந்நூலாசிரியரே தெளிவுபடுத்தியுள்ளார். ஆகவே, குழந்தை பிறந்த உடனையோ, ஏழாவது நாளிலோ காதில் பாங்கோ இகாமத்தோ சொல்ல வேண்டும் என்பதற்கு எந்த ஓர் ஆதாரப்பூர்வமான செய்தியும் இல்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் வழியாக உறுதியான சான்று இல்லாததால் இப்பழக்கத்தை நாம் கைவிட வேண்டும்.

அடுத்ததாக, பிறந்த குழந்தைக்குப் பெயர் வைப்பது பற்றிய விஷயமாகும். குழந்தைக்கு ஏழாவது நாளில்தான் பெயர் வைக்க வேண்டும் என்ற கருத்து மக்களிடையே பரவலாகக் காணப்படுகிறது.

الْغُلَامُ مُرْتَهَنٌ بِعَقِيقَتِهِ يُذْبَحُ عَنْهُ يَوْمَ السَّابِعِ وَيُسَمَّى
குழந்தை தனது அகீகாவுக்குப் பிணையாக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏழாவது நாளில் அதற்காக அகீகா கொடுக்கப்பட வேண்டும்; பெயரும் சூட்டப்பட வேண்டும்.
(திர்மிதி: 1442,(அபூதாவூத்: 2455) ➚, நஸயீ: 4149)

இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமானது என்பதால், ஏழாவது நாளில்தான் பெயர் வைக்க வேண்டும் என்று பலர் கருதுகின்றனர். ஆனால் வேறு பல ஆதாரங்களை ஆராயும்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் பிறந்த அன்றைய தினமே பல குழந்தைகளுக்குப் பெயர் சூட்டியுள்ளார்கள் என்பது தெளிவாகிறது.

ஸஹ்ல் இப்னு ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: ஒரு குழந்தை حِينَ وُلِدَ (பிறந்த உடனே) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் மடியில் அக்குழந்தையை வைத்துக்கொண்டு, குழந்தைக்கு مَا اسْمُهُ (என்ன பெயர் வைத்திருக்கின்றீர்கள்?) என்று கேட்டார்கள். அதன் தந்தை ஒரு பெயரைக் கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெயரை விரும்பாமல், اسْمُهُ الْمُنْذِرُ (இவன் பெயர் முன்திர்) என்று பெயர் சூட்டினார்கள். முன்திர் என்றால் தவறை எச்சரித்துத் திருத்தக்கூடியவர் என்று பொருளாகும். இச்செய்தி புகாரியில் (6191) இடம்பெற்றுள்ளது.

குழந்தை பிறந்த அன்றே தந்தை பெயர் வைக்கிறார்; அதே நாளில் நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் பெயர் சரியில்லை என்று வேறொரு பெயராக மாற்றுகிறார்கள். ஏழாவது நாளில்தான் பெயர் வைக்க வேண்டும் என்றிருந்தால், நபி (ஸல்) அவர்கள் அன்றே பெயர் என்ன என்று கேட்டிருக்க மாட்டார்கள்; ஏழாவது நாள் கொண்டு வா, பெயரை மாற்றுகிறேன் என்றுதான் கூறியிருப்பார்கள். ஏழாம் நாள் பெயர் வைக்க வேண்டும் என்று ஒரு ஹதீஸ் இருப்பது உண்மைதான் என்றாலும், புகாரியில் இடம்பெற்றுள்ள 6191-வது ஹதீஸ் பிறந்த அன்றே பெயர் வைக்கப்பட்டதைக் காட்டுகிறது.

அபூ தல்ஹா அல்அன்சாரி அவர்களுக்குக் குழந்தை حِينَ وُلِدَ (பிறந்த உடனே), அக்குழந்தையை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் ஏழாம் நாள் வரை தாமதிக்காமல், பிறந்த அன்றே அக்குழந்தைக்குப் பெயர் சூட்டினார்கள்.

وَسَمَّاهُ عَبْدَ اللَّهِ
அவருக்கு அப்துல்லாஹ் என்று பெயர் சூட்டினார்கள்.
(முஸ்லிம்: 3995) ➚

அதேபோன்று நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு இப்ராஹீம் என்ற மகன் இருந்தார். அவர் பால் குடிக்கும் பருவத்திலேயே மரணித்துவிட்டார். அவர் பிறந்த போது நபி (ஸல்) அவர்கள் காலையில் மக்களுக்கு அறிவித்தார்கள்.

وُلِدَ لِيَ اللَّيْلَةَ غُلَامٌ فَسَمَّيْتُهُ بِاسْمِ أَبِي إِبْرَاهِيمَ
எனக்கு நேற்று இரவு ஓர் ஆண் குழந்தை பிறந்தது; அதற்கு என் தந்தை இப்ராஹீமுடைய பெயரைச் சூட்டினேன்.
(முஸ்லிம்: 4279) ➚

இரவு பிறந்த குழந்தைக்கு இரவே பெயர் சூட்டிவிட்டு, காலையில் மக்களிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள் அதைத் தெரிவித்தார்கள். தன் மகனுக்குப் பெயர் வைக்க அவர்கள் ஏழு நாட்கள் வரை காத்திருக்கவில்லை.

அபூ தல்ஹா அவர்களுடைய மகனுக்கு அப்துல்லாஹ் என்று பெயர் வைத்த நிகழ்வில், குழந்தை பிறந்ததும் நபி (ஸல்) அவர்களின் திருக்கரத்தால் ஏதாவது ஊட்டிய பிறகே தாய்ப்பால் கொடுக்க வேண்டும் என்பதற்காகப் பிறந்த அன்றே கொண்டு வந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் பேரீச்சம்பழத்தை மென்று குழந்தையின் வாயில் வைத்து, அன்றே அப்துல்லாஹ் என்று பெயர் சூட்டினார்கள் என்று புகாரியில் 5470-வது ஹதீஸில் இடம்பெற்றுள்ளது. இதேபோன்று ஸுபைர் அவர்களுடைய மகன் அப்துல்லாஹ்வுக்குப் பெயர் சூட்டியபோதும், பிறந்த அன்றே நபி (ஸல்) அவர்கள் பெயர் வைத்த செய்தி முஸ்லிமில் 3998-வது ஹதீஸில் காணப்படுகிறது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் மகனுக்கு இப்ராஹீம் என்றும், அபூ தல்ஹாவின் மகனுக்கு அப்துல்லாஹ் என்றும், ஸுபைரின் மகனுக்கு அப்துல்லாஹ் என்றும் பிறந்த அன்றே பெயர் சூட்டியுள்ளார்கள். முன்திர் என்பவருக்கு வைக்கப்பட்டிருந்த பெயரை அன்றே மாற்றியுள்ளார்கள். எனவே பிறந்த அன்றே பெயர் சூட்டுவது நபி (ஸல்) அவர்கள் காட்டித் தந்த முன்மாதிரியாகும்.

ஏழாம் நாள் பெயர் சூட்ட வேண்டும் என்ற ஹதீஸையும் இதையும் எவ்வாறு இணைத்துப் பார்ப்பது என்றால், பெயர் சூட்டுவதை ஏழாம் நாளுக்கு அப்பால் தள்ளிப்போடக் கூடாது; ஏழு நாட்கள்தான் அதிகபட்ச எல்லை. பிறந்த அன்றே பெயர் வைத்துவிடலாம்; அல்லது அதற்கு அடுத்தடுத்த நாட்களிலும் வைக்கலாம்; ஏழாம் நாளைக் கடைசி நாளாகக் கொள்ள வேண்டும். ஏதேனும் காரணமிருந்தால் ஏழாம் நாள் வரை தள்ளிப்போடலாமே தவிர, ஏழைத் தாண்டக் கூடாது. மேலும், பிறந்த அன்றே பெயர் வைத்தார்கள் என்ற ஹதீஸ்கள் புகாரி, முஸ்லிம் போன்ற நூல்களில் மிக வலுவான, நம்பகமான அறிவிப்பாளர்கள் வழியாக வந்த மிகத் தரமான செய்திகளாகும்.

தற்காலத்தில் அரசாங்கப் பிறப்புச் சான்றிதழ் பெறுவதற்கும், மருத்துவமனைப் பதிவுகளுக்கும் பிறந்த அன்றே பெயர் சூட்டுவதுதான் பல வகையிலும் நன்மை பயக்கும். உடனே பெயர் பதிவு செய்தால் மருத்துவமனையிலிருந்து குழந்தையை அழைத்து வருவதற்கும், பிறப்புச் சான்றிதழ் வாங்குவதற்கும் எளிதாக இருக்கும். பெயர் வைக்காமல் தாமதித்தால் பின்னாளில் பல நடைமுறைச் சிக்கல்கள் ஏற்படும். எனவே நபி (ஸல்) அவர்களின் நடைமுறை மிகப்பொருத்தமானதாக உள்ளது.

ஆனால் இன்று நம் சமுதாயத்தில் பெயர் வைப்பதற்கென்றே ஒரு விழா நடத்தி, அதற்காகப் பெரிய அளவில் பட்ஜெட் போட்டு நிதி ஒதுக்குகிறார்கள். இதனால் நாற்பது நாள்கள், ஆறு மாதங்கள் ஆகியும் குழந்தைக்குப் பெயர் இருப்பதில்லை. பெயர் வைப்பதற்காக மௌலவியை அழைத்துப் போகும்போது, குழந்தை எழுந்து ஓடும் வயதை அடைந்திருக்கும் வரை அதற்குப் பெயரே இருப்பதில்லை. ஏழாம் நாளைத் தாண்டக் கூடாது என்றிருக்கும் போது, பிறந்த அன்றே அல்லது அதிகபட்சமாக ஏழாம் நாளுக்குள் பெயர் வைப்பதே நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிமுறையாகும்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் பெயர் சூட்டிய இந்த நிகழ்வுகளில் எந்த ஒரு விழாவோ, தனி நிகழ்ச்சியோ, செலவோ, பட்ஜெட்டோ இருந்ததில்லை. மேலும் எல்லாக் குழந்தைகளையும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவந்துதான் பெயர் வைக்க வேண்டும் என்ற கட்டாயமும் இருக்கவில்லை. அபூ உஸைத் அவர்கள் தம் மகனுக்கு ஏற்கனவே பெயர் வைத்துவிட்டுத்தான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் பெயர் சரியில்லை என்று மாற்றினார்களே தவிர, நான் இருக்கும் போது நீ எப்படிப் பெயர் வைத்தாய் என்று கேட்கவில்லை. இதிலிருந்து, குழந்தை பிறந்தவுடன் நல்ல முறையில் ஒரு பெயரை வைத்து அழைக்கத் தொடங்க வேண்டுமே தவிர, அதற்கென விழாக்கள் நடத்துவதும் வீண் செலவுகள் செய்வதும் மார்க்கத்தில் இல்லாதவை என்பதை விளங்கலாம்.

பெயர் வைப்பது என்பது ஒரு மௌலவியை அழைத்து வந்து, அவர் ஏதோ ஓதி வைப்பது போன்ற மந்திரச் சடங்கு அல்ல. நமக்குப் பிடித்த நல்லதொரு பெயரைத் தேர்வு செய்து, அக்குழந்தையை அந்தப் பெயரால் அழைப்பதுதான் பெயர் வைப்பதாகும். அல்லது, “யா அல்லாஹ், என் குழந்தைக்கு நல்லதொரு பெயரைச் சூட்டியுள்ளேன்; இப்ராஹீம் நபியைப் போன்று அவனை நல்ல பிள்ளையாக ஆக்கி வைப்பாயாக” என்று அல்லாஹ்விடம் துஆ செய்துவிட்டால் போதுமானது. இதற்காக விழா எடுப்பதோ, சடங்குகள் செய்வதோ மார்க்கத்தில் இல்லை.

எத்தகைய பெயர்களைச் சூட்டலாம், எத்தகைய பெயர்களைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதற்கும் நபி (ஸல்) அவர்களின் வழிகாட்டலில் தெளிவான சான்றுகள் உள்ளன. நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு கதீஜா நாயகி வழியாகப் பிறந்த காஸிம் என்ற மகன் சிறு வயதிலேயே மரணித்துவிட்டார். அரபு நாட்டில் தங்களின் பிள்ளைகளின் பெயரை முன்னிறுத்தி இன்னாரின் தந்தை (அபூ) அல்லது இன்னாரின் தாய் (உம்மு) என்று புனைப்பெயர் வைத்துக்கொள்வது வழக்கம். காஸிம் என்ற மகன் இருந்ததால் நபி (ஸல்) அவர்கள் ‘அபுல் காஸிம்’ என்று அழைக்கப்பட்டார்கள். அக்காலத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் முஹம்மது என்ற பெயரை விட அபுல் காஸிம் என்ற பெயராலேயே அதிகம் அழைக்கப்பட்டார்கள். தம் பெயரைச் சூட்ட அனுமதித்த நபி (ஸல்) அவர்கள், அபுல் காஸிம் என்ற தமது குன்யத்தைச் சூட்டுவதைத் தடை செய்தார்கள்.

تَسَمَّوْا بِاسْمِي وَلَا تَكَنَّوْا بِكُنْيَتِي
என் பெயரை நீங்கள் சூட்டிக்கொள்ளுங்கள்; என்னுடைய குன்யத்தை நீங்கள் சூட்டிக்கொள்ளாதீர்கள்.
(புகாரி: 3539) ➚

“முஹம்மது என்று பெயர் சூட்டிக் கொள்ளுங்கள்; ஆனால் என்னுடைய குன்யாவான (பட்டப் பெயரான) அபுல் காசிம் என்ற பெயரைச் சூட்டாதீர்கள்” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் (புகாரி: 110, 3538, 3539, 6197) ➚. நபி (ஸல்) அவர்களின் குன்யா அபுல் காசிம் என்பதாகும். கதீஜா (ரலி), ஆயிஷா (ரலி) போன்ற நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர் கூட அவர்களை ‘காசிமின் தந்தையே’ என்றுதான் அழைத்தார்கள்.

அபுல் காசிம் என்று பெயர் வைக்கக்கூடாது என்ற இந்தத் தடை நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்நாளுக்கு மட்டுமே உரியதாகும்; அவர்களுடைய மறைவுக்குப் பிறகு அப்பெயரை வைப்பதில் தவறில்லை. ஏனெனில், நபி (ஸல்) அவர்கள் கடைத்தெருவுக்குச் சென்றபோது, ஒருவர் “அபுல் காசிமே!” என்று அழைத்தார். அப்போது فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ (நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை நோக்கித் திரும்பினார்கள்). உடனே அவர் فَقَالَ إِنَّمَا دَعَوْتُ هَذَا (அவர், “நான் இவரைத்தான் அழைத்தேன்; உங்களை அழைக்கவில்லை” என்று கூறினார்). அக்காலத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் முஹம்மது என்ற பெயரைவிட அபுல் காசிம் என்ற பெயரினாலேயே மக்களிடையே பரவலாக அறியப்பட்டிருந்தார்கள். அதனால் ஒருவர் அபுல் காசிம் என்று அழைக்கும்போது யார் அழைக்கப்படுகிறார் என்ற குழப்பம் ஏற்படக்கூடாது என்பதற்காகவே நபி (ஸல்) அவர்கள் அக்காலத்தில் அந்தப் பெயரைச் சூட்ட வேண்டாம் என்று தடுத்தார்கள் (புகாரி: 2120) ➚. இன்று அபுல் காசிம் என்று பெயர் சூட்டினால் அத்தகைய குழப்பம் ஏற்படப்போவதில்லை.

அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான பெயர்களைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:

إِنَّ أَحَبَّ أَسْمَائِكُمْ إِلَى اللَّهِ عَبْدُ اللَّهِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ
உங்களுடைய பெயர்களிலேயே அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான பெயர் அப்துல்லாஹ் என்பதும் அப்துர் ரஹ்மான் என்பதுமாகும்.
(முஸ்லிம்: 3975) ➚

அப்துல்லாஹ், அப்துர் ரஹ்மான் ஆகியவை அல்லாஹ்வுக்கு விருப்பமான பெயர்கள் என்பதற்காக, ஊரில் உள்ள அனைவருக்கும் இதே பெயர்களையே வைக்க வேண்டும் என்பதில்லை. இவை மிகச் சிறந்த பெயர்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டுமே தவிர, எல்லாக் குழந்தைகளுக்கும் இதே பெயர்களை வைத்தால் யாரைக் குறிப்பிடுகிறோம் என்பதில் குழப்பம் ஏற்படும். பல பெயர்கள் இருக்கும்போதுதான் மனிதர்களைத் தனித்தனியாக அடையாளம் காண முடியும். இதனால்தான் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூடத் தங்களுடைய பிள்ளைகளுக்கு அப்துல்லாஹ், அப்துர் ரஹ்மான் என்று பெயர் சூட்டாமல் காசிம், இப்ராஹீம் என்றும், பேரக்குழந்தைகளுக்கு ஹஸன், ஹுஸைன் என்றும் பெயர் சூட்டினார்கள். எனவே, இவை சிறந்த பெயர்கள் என்பதை அறிய வேண்டுமே அன்றி, வேறு பெயர்களைச் சூட்டக்கூடாது என்பதல்ல.

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முந்தைய சமுதாயங்களிலும் இறைத்தூதர்கள் மற்றும் நல்லடியார்களின் பெயர்களை நினைவுகூர்ந்து சூட்டும் வழக்கம் இருந்தது. திருக்குர்ஆனில் மர்யம் (அலை) அவர்களைப் பற்றிக் கூறும்போது, மக்கள் அவரை يَٰٓأُخْتَ هَٰرُونَ (ஹாரூனின் சகோதரியே!) என்று அழைத்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது (அல்குர்ஆன்: 19:28)➚. மூஸா (அலை) அவர்களின் சகோதரரான ஹாரூன் (அலை) அவர்களுக்கும் மர்யம் (அலை) அவர்களுக்கும் இடையே பல நூற்றாண்டுகள் இடைவெளி இருக்கும்போது, மக்கள் ஏன் அவ்வாறு அழைத்தார்கள் என்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் விளக்கமளித்தார்கள்:

إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَمُّونَ بِأَنْبِيَائِهِمْ وَالصَّالِحِينَ قَبْلَهُمْ
அவர்கள் தங்களுக்கு முன் வாழ்ந்த இறைத்தூதர்கள் மற்றும் நல்லடியார்களின் பெயர்களைச் சூட்டுபவர்களாக இருந்தார்கள்.
(முஸ்லிம்: 3982) ➚

இதிலிருந்து, குழந்தைகளுக்குப் பெயர் சூட்டும்போது திருக்குர்ஆனில் கூறப்பட்டுள்ள இப்ராஹீம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யாகூப், அய்யூப், நூஹ், மூஸா, ஈஸா, யூசுப் போன்ற இறைத்தூதர்களின் பெயர்களுக்கும், நல்லவர்கள் என்று அறியப்பட்டவர்களின் பெயர்களுக்கும் முன்னுரிமை அளிக்கலாம் என்பதை நாம் அறியலாம்.

எத்தகைய பெயர்களைச் சூட்டக்கூடாது என்பதற்கும் நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டியுள்ளார்கள். மறுமை நாளில் அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் வெறுப்பான பெயர் ملک الأملاك (அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசன்) என்று பெயர் சூட்டிக்கொள்வதாகும் (புகாரி: 6205) ➚. மன்னர்களுக்கெல்லாம் மன்னன் என்பது அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உரிய தனித்துவமான தகுதியாகும். அதனை ஒரு மனிதன் தனக்குப் பெயராகச் சூட்டிக்கொள்வதோ அல்லது மற்றவர்கள் அவனை அப்படி அழைப்பதோ கூடாது. பாரசீக மொழியில் முகலாய மன்னர்களை ‘ஷா இன் ஷா’ (மன்னர்க்கு மன்னர்) என்று மார்க்க அறிஞர்கள் புகழ்ந்து அழைத்த வழக்கமும் இத்தகையதே. ‘அரசர்’ என்று சொல்வதில் தவறில்லை; ஆனால் இறைவனுக்கு மட்டுமே உரிய ‘அரசர்க்கரசன்’ என்ற பட்டத்தை மனிதர்களுக்குச் சூட்டுவது வன்மையாகத் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

அதேபோல, அஃப்லஹ் (வெற்றி பெறுபவன்), ரபாஹ் (லாபம்), யஸார் (வசதி), நாஃபிஉ (பயனளிப்பவன்) ஆகிய நான்கு பெயர்களைச் சூட்டுவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடுத்தார்கள் (முஸ்லிம்: 3983) ➚. இவ்வாறு தடுத்ததற்கான காரணமும் தெளிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. ஒருவரது வீட்டில் வந்து “ரபாஹ் (லாபம்) இருக்கிறாரா?” என்று கேட்கும்போது, “லாபம் இல்லை” என்று பதிலளித்தால், அந்த வீட்டில் லாபமே இல்லை என்பது போன்ற எதிர்மறையான உணர்வை அது ஏற்படுத்திவிடும். அதேபோல யஸார் (வசதி) அல்லது பரக்கத் (அருள்வளம்), ரஹ்மத் (கருணை) போன்ற பெயர்களை வைத்துவிட்டு, “பரக்கத் இல்லை”, “வசதி இல்லை” என்று கூறும்போது, அது வீட்டில் நன்மை இல்லை என்று கூறுவதுபோல் ஆகிவிடுகிறது. இத்தகைய விரும்பத்தகாத எதிர்மறைச் சொற்கள் வெளிப்படுவதைத் தவிர்க்கவே நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெயர்களைத் தடுத்தார்கள் (முஸ்லிம்: 3985) ➚.

ஒருவர் தம் குழந்தைக்கு யஸார், ரபாஹ், நஜீஹ், அஃப்லஹ் ஆகிய பெயர்களைச் சூட்ட வேண்டாம் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டினார்கள். ஏனெனில், அந்தப் பெயரைக் குறிப்பிட்டு, அங்கே அவர் இருக்கிறாரா என்று கேட்கும்போது, இல்லை என்று பதில் கூறினால், வசதி இல்லை அல்லது வெற்றி இல்லை என்பது போன்ற தவறான தொனி ஏற்பட்டுவிடும் என்பதே அதற்குக் காரணம்.

فَإِنَّكَ تَقُولُ أَثَمَّ هُوَ فَيَقُولُ لَا
ஏனெனில், அங்கே அவன் இருக்கிறானா என்று நீ கேட்பாய்; அவன் இல்லை என்று கூறுவான்.
(முஸ்லிம்: 3985) ➚

இந்த நான்கு பெயர்களைத் தவிர வேறு பெயர்களை இதில் சேர்க்க வேண்டாம் என்றும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். எனவே, பரக்கத் அல்லது ரஹ்மத் போன்ற நல்ல கருத்துடைய பெயர்களைச் சூட்டுவதற்குத் தடை இல்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆரம்பத்தில் இதுபோன்ற பெயர்களைத் தடுக்க நினைத்தாலும், திட்டவட்டமாகத் தடை விதிக்கவில்லை.

قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يَنْهَ عَنْ ذَلِكَ
நபி (ஸல்) அவர்கள் இதனைத் தடுக்காமலேயே மரணித்தார்கள்.
(முஸ்லிம்: 3986) ➚

எனவே, பரக்கத், ரஹ்மத், நாஃபிஉ, யஅலா போன்ற நல்ல பொருளுடைய பெயர்களைச் சூட்டுவதில் எந்தத் தவறும் இல்லை. வீட்டில் பரக்கத் இருக்கிறாரா என்று கேட்கும்போது, அந்தப் பெயருடைய நபர் இல்லை என்றுதான் பொருள்படுமே தவிர, அல்லாஹ்வின் அருள் இல்லை என்று பொருள்படாது. நாஃபிஉ என்ற பெயரில் இப்னு உமர் அவர்களின் ஊழியரும், வேறு சில தோழர்களும் இருந்திருக்கிறார்கள்; யஅலா பின் உமய்யா என்ற நபித்தோழரும் இருந்திருக்கிறார். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆரம்பத்தில் அவ்வாறு நினைத்தாலும் பின்னர் தடுக்காததால், இத்தகைய பெயர்களைச் சூட்டுவது குற்றமல்ல.

அதே சமயம், தவறான அல்லது தீய அர்த்தங்களைத் தரும் பெயர்களை நபி (ஸல்) அவர்கள் மாற்றி அமைத்திருக்கிறார்கள். ஒருமுறை ஒருவரிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருடைய பெயரைக் கேட்டபோது, அவர் தம் பெயர் ஹஸன் (கவலை அல்லது கடினமானவர்) என்று கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரது பெயரை சஹ்ல் என்று மாற்றினார்கள்.

أَنْتَ سَهْلٌ
நீர் சஹ்ல் (எளிமையானவர்).
(புகாரி: 6190) ➚

ஆனால் அவர், தம் தந்தை வைத்த பெயரை மாற்ற மாட்டேன் என்று கூறிவிட்டார்.

لَا أُغَيِّرُ اسْمًا سَمَّانِيهِ أَبِي
என் தந்தை எனக்குச் சூட்டிய பெயரை நான் மாற்ற மாட்டேன்.
(புகாரி: 6190) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறிய பிறகும் அவர் பிடிவாதமாக மாற்ற மறுத்ததால், அதற்குப் பிறகு அவருடைய குடும்பத்தில் தொடர்ந்து கவலை நீடித்ததாக இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும் இப்னுல் முஸய்யப் அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள். எனவே கவலை, துக்கம், சோர்வு, பைத்தியம் போன்ற தவறான அர்த்தம் தரக்கூடிய பெயர்களை வைக்கக் கூடாது.

அதேபோன்று, தவறான அல்லது பொருத்தமற்ற பெயர்கள் இருந்தால் அவற்றை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். பர்ரா (நன்மை செய்பவள்) என்றிருந்த ஜைனப் அவர்களின் பெயரை நபி (ஸல்) அவர்கள் ஜைனப் என்று மாற்றினார்கள். ஒரு பெண்மணிக்கு عَاصِيَة (பாவம் செய்பவள்) என்று பெயர் இருந்தபோது, அதை ஜமீலா (அழகி) என்று மாற்றினார்கள். பாவம், شَارِبٌ (குடிகாரன்) போன்ற மார்க்கத்தில் குற்றமாகக் கருதப்படும் செயல்களைக் குறிக்கும் பெயர்களை ஒருபோதும் வைக்கக் கூடாது.

ஒருவர் தம் பெயர் அஸ்ரம் (வெட்டி விடுபவர்) என்று கூறியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை ஸுர்ஆ என்று மாற்றினார்கள்.

بَلْ أَنْتَ زُرْعَةُ
மாறாக, நீர் ஸுர்ஆ (பயிரிடுபவர்).
(அபூதாவூத்: 4303) ➚

மேலும் ஆஸ் என்ற பெயருடைய ஒருவருக்கு ஹிஷாம் என்றும், அஸீஸ் என்றிருந்தவருக்கு ஹர்ப் என்றும், ஷைத்தான் என்றிருந்த ஒருவருக்கு வேறு பெயரையும், குராப் (காகம்) என்றிருந்தவருக்கு நல்ல பெயரையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் சூட்டினார்கள். செழிப்பான பூமி, குறைகளற்றது போன்ற நல்ல அர்த்தமுடைய பெயர்களாக நபி (ஸல்) அவர்கள் மாற்றினார்கள்.

ஜாஹிலிய்யா காலத்தில் அஸீஸ் (யாவற்றையும் மிகைத்தவன்) என்று பெயர் சூட்டப்பட்டிருந்த ஒருவருக்கு, நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்துர் ரஹ்மான் என்று பெயர் மாற்றினார்கள். ஏனெனில் அனைத்தையும் மிகைக்கும் பண்பு அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உரியது; அப்துல் அஸீஸ் என்று வைக்கலாமே தவிர, வெறும் அஸீஸ் என்று வைக்கக் கூடாது.

ஆஸ் (பாவம் செய்பவன்) என்ற பெயர் கொண்ட ஒருவருக்கு முதீஉ (கட்டுப்படுபவன்) என்றும், ஸஹ்ம் (நெருக்கடி) என்ற பெயருடையவருக்கு பஷீர் (நற்செய்தி சொல்பவர்) என்றும், அப்துல் ஹஜர் (கல்லுக்கு அடிமை) என்ற பெயருக்குப் பதிலாக அப்துல்லாஹ் என்றும், குராப் (காகம்) என்றிருந்தவருக்கு முஸ்லிம் என்றும் நபி (ஸல்) அவர்கள் பெயர் மாற்றினார்கள்.

இதிலிருந்து ஒருவருக்குப் பெயர் சூட்டும் பொழுது, அந்தப் பெயரின் பொருள் மிக முக்கியமாகக் கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டும் என்பது தெளிவாகிறது.

பெயர் என்பது வெறும் அழைப்பதற்கான அடையாளம் மட்டுமே என்று கருதி, எதை வேண்டுமானாலும் பெயராக வைத்துவிடக் கூடாது. அப்பெயருக்கு நல்ல பொருள் இருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும். காகம், கழுதை, யானை, குதிரை, பன்றி போன்ற விலங்குகளின் பெயர்களையோ, அருவருக்கத்தக்க பிற பிராணிகளின் பெயர்களையோ மனிதர்களுக்குச் சூட்ட முடியாது. அதேபோன்று கவலை, துக்கம், சோகம் போன்ற வெறுக்கத்தக்க கருத்துகளைத் தரும் பெயர்களையோ, பாவம், திருட்டு, கொலை, கொள்ளை, பித்தலாட்டம் போன்ற தீய செயல்களைக் குறிக்கும் பெயர்களையோ சூட்டக் கூடாது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அல்லாஹ்வுக்கு நிகராக நிறுத்தக்கூடிய பெயர்களையும் வைக்கக் கூடாது. இந்த நான்கு வகையான பெயர்களுமே மார்க்கத்தில் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன.

நபி (ஸல்) அவர்கள் இத்தகைய பெயர்களை மாற்றியுள்ளார்கள். ‘எல்லாவற்றையும் மிகைத்தவன்’ என்ற பொருளுடைய ‘அஸீஸ்’ என்ற பெயரையும், ‘அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசன்’ என்ற பொருளுடைய ‘மலிகுல் அம்லாக்’ என்ற பெயரையும் மாற்றச் சொன்னார்கள். ஏனெனில் இவை அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உரிய தனித்தன்மைகள் என்பதால், அவனுக்கு இணையாக வருவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடுத்தார்கள். அதேபோன்று விலங்குகளின் பெயர்கள், பாவம் மற்றும் மோசடியைக் குறிக்கும் பெயர்கள், கவலை, துக்கம் மற்றும் புத்திசுவாதீனமின்மையைக் குறிக்கும் பெயர்கள் ஆகியவற்றையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் மாற்றியுள்ளார்கள். எனவே, ஒரு பெயர் அடையாளத்திற்கு மட்டுமே என்று பார்க்காமல், அதற்கு நல்ல பொருள் இருக்கிறதா என்று கவனித்தே சூட்ட வேண்டும்.

அர்த்தம் புரியாத வேற்று மொழிப் பெயர்களாக இருந்தால், இப்ராஹீம், இஸ்மாயீல் போன்ற நபிமார்களின் பெயர்களை வைக்கலாம். அவை அரபு மொழிச் சொற்கள் அல்ல என்றாலும், அந்த நபிமார்கள் பேசிய மொழியில் நிச்சயமாக நல்ல பொருள் இருந்திருக்கும். நபிமார்கள் எப்போதும் நல்ல பெயர்களையே சூட்டியிருப்பார்கள் என்பதால் அப்பெயர்களை நாம் வைக்கலாம். ஆனால் மற்ற பெயர்களைப் பொறுத்தவரை, அவற்றின் பொருளைக் கவனித்து, அப்பொருள் மார்க்க ரீதியாகச் சரியாக இருந்தால் மட்டுமே சூட்ட வேண்டும்.

السلام عليكم ورحمة الله وبركاته
(உங்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாந்தியும் அருளும் பாக்கியங்களும் உண்டாவதாக).

நபி (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்த பெயர்களை நான்கு முக்கிய அளவுகோல்களுக்குள் அடக்கிவிடலாம். அதில் முதன்மையானது, அல்லாஹ்வுக்கு நிகராகப் பிறரையோ நம்மையோ ஆக்குவது போன்ற கருத்துடைய பெயர்களாகும். உதாரணத்திற்கு, ‘ஷாஜகான்’ என்று பெயர் வைக்கிறார்கள். ‘ஷா’ என்றால் அரசர்; ‘ஜஹான்’ என்றால் உலகம். ‘ஷாஜகான்’ என்றால் உலகப் பேரரசன் என்று பொருள். உலகப் பேரரசன் என்பவன் அல்லாஹ் மட்டுமே. ஒருவர் இந்தியாவுக்கோ பாகிஸ்தானுக்கோ வேண்டுமானால் அரசராக இருந்திருக்கலாம்; ஆனால் உலகப் பேரரசன் அல்லாஹ் மட்டுமே. எவனோ ஒரு மன்னன் தன்னை உலகப் பேரரசன் என்று அறிவித்துக் கொண்டான் என்பதற்காக, மக்களின் வரிப்பணத்தைப் பாழாக்கி தாஜ்மஹாலைக் கட்டிய அவனை முன்னுதாரணமாகக் கொண்டு இப்பெயரைச் சூட்டக் கூடாது. அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உரிய அப்பெயரை மனிதனுக்குச் சூட்டுவது அவனிடத்தில் பெரும் குற்றமாகும். எனவே, ஷாஜகான் என்ற பெயர் வைத்தவர்கள் அதை உடனடியாக மாற்றியாக வேண்டும்.

அதேபோன்று அக்பர் என்று பெயர் வைக்கிறார்கள். அக்பர் என்றால் யார்?
الله أكبر.
الله தான் மகா பெரியவன். ‘கபீர்’ என்றால் பெரியவன் என்று சாதாரணப் பொருளில் சொல்லிவிடலாம். ஆனால் ‘அக்பர்’ என்ற சொல் எல்லாவற்றையும் விடப் ‘மிகப்பெரியவன்’ என்ற ஒப்பீட்டுப் பொருளைத் தரும். நாம் தொழுகையில் தக்பீர் கட்டும்போது கூட,
الله أكبر.
الله தான் மிகப்பெரியவன் என்று சொல்கிறோம். எனவே ‘அக்பர்’ என்பது அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உரிய தனித்தன்மையாக இருக்கும்போது, மனிதனுக்கு அப்பெயரைச் சூட்டுவது குற்றமாகும். இத்தகைய பெயர்களைக் கண்டிப்பாக மாற்ற வேண்டும்; சாதாரணப் பெரியவன் என்ற பொருளில் ‘கபீர்’ என்று வேண்டுமானால் மாற்றிக்கொள்ளலாம். மனிதர்களில் எவரும் மிகப்பெரியவர் அல்லர்; ஒருவர் மற்றவரை விடப் பெரியவராக இருக்கலாமே தவிர, அனைவருமே அல்லாஹ்வுக்கு முன் மிகச் சிறியவர்கள்தாம்.

கல்லுக்கு அடிமை என்ற பொருள்படும் ‘அப்துல் ஹஜர்’, சூரியனுக்கு அடிமை என்ற பொருள்படும் ‘அப்துஷ் ஷம்ஸ்’ போன்ற பெயர்களை நபி (ஸல்) அவர்கள் மாற்றியிருக்கிறார்கள். ஆனால் நம்மவர்கள் ‘குலாம் ரசூல்’, ‘குலாம் முஹம்மது’ என்று பெயரிடுகிறார்கள். இதற்கு முறையே தூதருக்கு அடிமை, முஹம்மதுக்கு அடிமை என்று பொருள். ஒரு முஸ்லிம் அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே அடிமையாக இருக்க வேண்டும். படைப்புகளுக்கு அடிமையாவதை ஒழிக்கவே நபி (ஸல்) அவர்கள் வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது அன்பு வைக்கிறோம் என்ற பெயரில் இவ்வாறு பெயரிடக் கூடாது. நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது உயிரையே வைத்திருந்த நபித்தோழர்கள் எவருமே தங்களுக்குக் குலாம் ரசூல் என்றோ குலாம் முஹம்மது என்றோ பெயர் வைத்துக்கொள்ளவில்லை. எனவே இவை குற்றத்திற்குரிய பெயர்களாகும்.

நாகூரில் அடக்கம் செய்யப்பட்டிருப்பவரின் இயற்பெயர் அப்துல் காதிர் என்பதாகும். அவருக்குப் பெற்றோர்கள் வைத்த பெயர் அதுவே. ஆனால் அவரைப் புகழ்வதாக நினைத்து மக்கள் அவருக்கு ‘ஷாஹுல் ஹமீது’ என்று பட்டம் சூட்டினார்கள். அதைத் தங்களுக்குரிய பெயராகவும் பலர் வைத்துக்கொள்கிறார்கள். ‘ஷா’ என்றால் அரசன்; ‘ஹமீது’ என்பது அல்லாஹ்வைக் குறிக்கும் பெயர். அரபு இலக்கணப்படி இணைத்துப் பார்த்தால், ‘ஷாஹுல் ஹமீது’ என்றால் அல்லாஹ்வுக்கே அரசன் என்ற விபரீதமான பொருள் வரும். அல்லாஹ்வுக்கு அரசனாக எவரும் இருக்க முடியுமா? எனவே ஷாஹுல் ஹமீது என்று பெயர் வைத்துள்ளவர்கள், ‘அல்லாஹ்வின் அடிமை’ என்ற பொருளில் ‘அப்துல் ஹமீது’ என்று அப்பெயரை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.

அதேபோன்று நாகூர் பிச்சை, மைதீன் பிச்சை என்றெல்லாம் பெயர் வைக்கிறார்கள். நெடுங்காலம் குழந்தை இல்லாமல் இருந்து, நாகூரிலோ முஹ்யித்தீன் அப்துல் காதிர் ஜீலானியின் பெயரிலோ நேர்ச்சைகள் செய்த பிறகு குழந்தை பிறந்ததால், அவர்கள் போட்ட பிச்சையில் குழந்தை பிறந்தது என்று கருதி இவ்வாறு பெயரிடுகிறார்கள். இது கடுமையான இணைவைப்பும் பெரும் பாவமுமாகும். அல்லாஹ்வுக்குரிய இடத்தில் ஒரு மனிதனைக் கொண்டுபோய் நிறுத்துவதாகும். நாகூரில் அடங்கப்பட்டிருப்பவருக்கே தமக்கென்று ஒரு குழந்தையை உண்டாக்கிக்கொள்ள முடியாத நிலைதான் இருந்தது. குழந்தைப் பேறு என்பது அல்லாஹ்வின் நாட்டத்தைப் பொறுத்தது மட்டுமே.

يَهَبُ لِمَن يَشَآءُ إِنَـٰثًا وَيَهَبُ لِمَن يَشَآءُ ٱلذُّكُورَ
தான் நாடியோருக்கு அவன் பெண் குழந்தைகளை வழங்குகிறான்; தான் நாடியோருக்கு ஆண் குழந்தைகளை வழங்குகிறான்; தான் நாடியோரை மலடாகவும் ஆக்குகிறான்.
(அல்குர்ஆன்: 42:49)➚

அனைத்தையும் அல்லாஹ்வே தீர்மானிக்கிறான் எனும் போது, ஒரு மனிதரால் பிச்சை அளிக்கப்பட்டது என்று கூறுவது அவரைப் படைப்பாளனாகக் கருதுவதாகும். எனவே நாகூர் பிச்சை, முஹ்யித்தீன் பிச்சை, ஷாஹுல் ஹமீது, அக்பர், ஷாஜகான், குலாம் ரசூல், குலாம் முஹம்மது போன்ற பெயர்கள் இருந்தால் அவற்றை மாற்றியே தீர வேண்டும்.

இணைவைக்கும் குற்றத்தில் வராவிட்டாலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் வெறுத்த கவலை, சோகம், துக்கம் போன்ற கருத்துகளைத் தரும் பெயர்களையும் அருவருக்கத்தக்க பெயர்களையும் தவிர்க்க வேண்டும். உதாரணமாக, தமிழக முஸ்லிம்களிடையே ‘மஸ்தான்’ என்ற பெயர் பரவலாக உள்ளது. ‘மஸ்த்’ என்பது போதையைக் குறிக்கும் பாரசீகச் சொல்லாகும். கஞ்சா போதையில் மிதப்பவர்களையே மஸ்தான் என்பார்கள். போதையில் தள்ளாடிய ஒருவரை அவ்லியா என்று தவறாகக் கருதி, நம் ஆட்களுக்கு மஸ்தான் என்று பெயரிட்டுள்ளார்கள். இது இணைவைப்பு இல்லையென்றாலும், ஓர் அசிங்கமான சொல்லாகும். ஒரு நல்ல முஸ்லிம் இத்தகைய பெயர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கக் கூடாது.

மஸ்தான், அக்பர், ஷாஜஹான் போன்ற பொருத்தமற்ற பெயர்களைத் தங்களுக்குச் சூட்டியிருப்பவர்கள் அதற்காக வருத்தப்பட வேண்டியதில்லை; அவர்கள் குற்றவாளிகளும் அல்லர். அறியாமையின் காரணமாகப் பெற்றோர்கள் இத்தகைய பெயர்களை வைத்திருக்கலாம். மார்க்க அறிஞர்கள் சரியான விளக்கங்களை மக்களுக்கு எடுத்துச் சொல்லாததே இதற்கு அடிப்படைக் காரணம் என்பதால், பெற்றோர்களையும் நாம் குறை கூற முடியாது.

இருப்பினும், இக்குறையை உணர்ந்த பிறகு அப்பெயர்களை எளிதாக மாற்றிக் கொள்ளலாம். மஸ்தான் என்றால் போதையில் மிதப்பவன் என்று பொருள்படுவதால், அதற்குப் பதிலாக முஸ்தஃபா என்று மாற்றிக் கொள்ளலாம். அதேபோன்று ஜின்னா என்றால் பைத்தியம், கிறுக்கு என்று பொருளிருப்பதால், முஹம்மது அலீ ஜின்னா என்ற பெயர் உள்ளவர்கள் ‘ஜின்னா’ என்பதை நீக்கிவிட்டு ‘முஹம்மது அலீ’ என்று மட்டும் வைத்துக்கொள்ளலாம்.

மேலும் சில பகுதிகளில் ‘துருத்தி அப்பா’, ‘கட்டி அப்பா’ போன்ற விசித்திரமான பெயர்கள் புழக்கத்தில் உள்ளதைக் காண்கிறோம். கொல்லன் உலையில் பயன்படும் துருத்தியின் பெயரையும், உடலில் ஏற்படும் கட்டியைக் குணப்படுத்துகிறார் என்ற காரணத்தினால் கட்டி அப்பா என்றும் பெயரிடுவது எவ்வித அடிப்படையும் இல்லாத மூடத்தனமாகும். காகம், கழுதை என்று பெயர் சூட்டுவது போன்ற இத்தகைய அர்த்தமற்ற பெயர்களை இஸ்லாம் ஒருபோதும் அங்கீகரிப்பதில்லை.

எனவே, அறியாமையால் வைக்கப்பட்ட தவறான மற்றும் அர்த்தமற்ற பெயர்களைத் தவிர்த்து, அழகான பொருள் தரக்கூடிய நற்பெயர்களைச் சூட்டிக்கொள்வதே மார்க்கத்திற்கு உகந்ததாகும்.

அரபு மொழியில் பெயர் சூட்டும்போது ஆண்களுக்குரிய பெயரை ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்குரிய பெயரை பெண்களுக்கும் வைக்க வேண்டும். ஆனால் நடைமுறையில் மைமூன் என்று பெண்களுக்குப் பெயர் வைக்கிறார்கள். அரபு இலக்கணப்படி மைமூன் என்பது பாக்கியம் பெற்றவன் அல்லது இறை அருள் பெற்றவன் என்று ஆண்பாலைக் குறிக்கும் சொல். அதை ஒரு பெண்ணுக்குப் பெயராக வைப்பது முறையல்ல; மைமூனா என்று கூறினால்தான் அது பெண்பால் சொல்லாக மாறும். ஒரு பெண்ணை நல்லவள் என்று அழைக்கலாமே தவிர நல்லவன் என்று அழைக்க மாட்டோம். அதேபோல ஓர் ஆணை நல்லவன் என்றுதான் அழைக்க வேண்டும்.

சிலர் நபிமார்களின் பெயர்களுடன் அம்மாள், பீவி, நாச்சியார், பேகம், பானு போன்ற சொற்களைச் சேர்த்துப் பெண்களுக்குப் பெயர் வைக்கின்றனர். தாவூத் அம்மாள், தாவூத் பீவி, தாவூத் பேகம், இப்ராஹீம் பானு, இப்ராஹீம் நாச்சியார் என்று பெயர் சூட்டுகிறார்கள். நபிமார்களின் பெயர்கள் ஆண்களுக்குரியவை. பெண்களுக்குப் பெயர் சூட்டும்போது பெண்களுக்குரிய பெயர்களைத்தான் தேர்வு செய்ய வேண்டும். பெண்களைப் போல் நடக்கும் ஆண்களையும் ஆண்களைப் போல் நடக்கும் பெண்களையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் சபித்திருக்கிறார்கள். எனவே பெயரிலும் ஆண்பாலுக்கு ஆண்பால் பெயரையும், பெண்பாலுக்கு பெண்பால் பெயரையும் சூட்ட வேண்டும்.

இதேபோன்று சம்சு கனி அம்மா, நாகூர் மீரா அம்மா, செய்யது அம்மாள் என்றெல்லாம் பெயரிடுகிறார்கள். செய்யது என்றால் தலைவன் என்று பொருள்படும் ஓர் ஆண்பால் சொல். தலைவன் அம்மாள் என்று அழைப்பது எந்த விதத்திலும் அர்த்தமற்றது. இத்தகைய பெயர்கள் இணைவைத்தல் போன்ற பெரும் பாவங்களில் சேராவிட்டாலும், அவை பொருத்தமற்றவை. ஏற்கனவே வைத்தவர்கள் அதை மாற்ற முடியாவிட்டாலும், இனி பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கு இதுபோன்று வைக்காமல் இருக்க வேண்டும்.

அடுத்து, குழந்தை பிறந்த உடனே அபூஸாலிஹ் என்று பெயர் வைக்கிறார்கள். அபூஸாலிஹ் என்றால் ஸாலிஹ் என்பவரின் தந்தை என்று பொருள். ஒருவருக்குத் திருமணமாகி ஸாலிஹ் என்ற குழந்தை பிறந்த பிறகு அவரை அபூஸாலிஹ் என்று அழைத்தால் அதில் உண்மை இருக்கிறது. ஆனால் பிறக்கும்போதே அபூஸாலிஹ் என்று பெயர் வைப்பது உண்மைக்கு முரணாக அமைந்துவிடுகிறது. அபூபக்கர், அபுல்காஸிம் போன்ற சிறந்த மனிதர்களின் நினைவாக அந்தப் பெயரைச் சூட்டினால் தவறில்லை; ஆனால் எந்தக் காரணமும் இல்லாமல் வெறுமனே ‘அபூ’ என்று சேர்த்துப் பெயரிடுவது பொய் கலந்ததாக மாறிவிடும்.

பெயர் சூட்டும்போது ஒருமை, பன்மை இலக்கணத்தையும் கவனிக்க வேண்டும். ஒருவருக்குப் பெயர் வைக்கும்போது ஒருமைச் சொல்லைத்தான் பயன்படுத்த வேண்டும். அவ்லியா என்று ஒருவருக்குப் பெயர் வைக்கிறார்கள். வலிய் என்றால் இறைநேசர்; அவ்லியா என்றால் இறைநேசர்கள் என்று பொருள்படும் பன்மைச் சொல். ஒரு தனிநபருக்கு இறைநேசர்கள் என்று பன்மையில் பெயர் வைப்பது அர்த்தமற்றது. அவருக்கு ‘வலிய்’ என்று பெயர் வைக்கலாம். அதேபோன்று ஜவாஹிர் என்று பெயரிடுகிறார்கள். ஜவஹர் என்றால் மாணிக்கம்; ஜவாஹிர் என்றால் மாணிக்கங்கள். ஒருவரை மாணிக்கங்கள் என்று அழைப்பது அழகல்ல. ஒரு முஸ்லிமின் பெயர் சூட்டுதல் வரை எல்லாவற்றிலும் அழகும் நேர்த்தியும் இருக்க வேண்டும்.

எந்த அர்த்தமும் இல்லாத வட்டப்பா, குட்டப்பா, பொன்னுத்தாயார் போன்ற பெயர்களையும் வைக்கிறார்கள். மேலும் மும்தாஜ் என்று பெண்களுக்குப் பெயர் வைக்கிறார்கள். உண்மையில் மும்தாஜ் என்பது தனித்துவமானவன் அல்லது பிரித்தறியப்பட்டவன் என்ற ஆண்பால் சொல்லாகும். அது ஆண்களுக்குரிய பெயரே தவிர பெண்களுக்குரியது அல்ல. இது போன்ற இலக்கணப் பிழைகளைத் தவிர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

இஸ்லாம் ஒழித்துக் கட்டிய சாதி, இன உணர்வுகளைப் பிரதிபலிக்கும் பெயர்களை முற்றிலும் தவிர்க்க வேண்டும். ராவுத்தர், மரைக்காயர், லெப்பை போன்ற பெயர்களைத் தனித்தோ அல்லது இப்ராஹீம் ராவுத்தர், இஸ்மாயில் மரைக்காயர் என்று பிற பெயர்களுடன் சேர்த்தோ சூட்டுகிறார்கள். அஸபிய்யா எனப்படும் குலவெறியையும் இனப்பெருமையையும் தூண்டக்கூடிய, தங்களை உயர்ந்தவர்களாகக் காட்டிக்கொள்ளும் இத்தகைய சாதிப் பெயர்களை இஸ்லாம் முற்றிலுமாக ஒழித்துள்ளது. எனவே இவற்றைத் தவிர்த்துவிட்டு அல்லாஹ்வின் அடிமை என்பதை உணர்த்தும் பெயர்களையோ, அல்லது நற்பண்புகள், அறிவு, ஒழுக்கம் ஆகியவற்றை உணர்த்தும் நல்ல அர்த்தமுள்ள அரபுச் சொற்களையோ தேர்வு செய்து பெயர் வைக்க வேண்டும்.

ஹதீஸில் நேரடியாகத் தடை இல்லாவிட்டாலும் நடைமுறையில் ஒருவருக்கு ஒரு பெயர் இருப்பதே போதுமானது. அப்துல்லாஹ் என்பதுபோல இலக்கணப்படி இணைந்த பெயர்கள் என்றால் தவறில்லை; அப்துல்லாஹ் என்றால் அல்லாஹ்வின் அடிமை என்று ஒரு பொருள் வரும். ஆனால் செய்யது முஹம்மது புகாரி, செய்யது அப்துல் காதர் என்று பல பெயர்களை ஒன்றாக இணைக்கிறார்கள். இவ்வாறு நீளமாக வைப்பதால் அந்தப் பெயர்கள் சிதைந்து கேலிக்குரியதாக மாறிவிடுகின்றன. செய்யது அப்துல் காதர் என்ற பெயரைச் ‘சேத்துல்காரு’ என்றும், முஹ்யித்தீன் அப்துல் காதர் என்ற பெயரை ‘மையத்துக்காரு’ என்றும் ஊர்களில் தவறாக அழைப்பதைப் பார்க்கிறோம்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஒருவருக்கு ஒரு பெயர்தான் இருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முஹம்மது என்று ஒரு பெயர்தான் இருந்தது. முஹம்மது இப்ராஹீம் என்றோ, இப்ராஹீம் இஸ்மாயில் என்றோ, மூஸா ஹாரூன் என்றோ இரண்டு மூன்று பெயர்களைச் சேர்த்து அவர்கள் வைக்கவில்லை. ஹஸன், ஹுஸைன், பாத்திமா, ஜைனப், ருகைய்யா என்றே பெயரிட்டார்கள். குடும்பத்தில் ஒருவர் இறந்துவிட்டதால் அவருக்கு நினைவாக உம்மு குல்சூம் என்று வைத்தார்கள். எனவே அப்துல்லாஹ், அப்துர் ரஹ்மான், ரஹ்மத்துல்லாஹ், கைருன்னிஸா போன்று இலக்கணப்படி ஓர் அர்த்தத்தைத் தரக்கூடியதாக இருந்தால் தவிர, தேவையின்றி இப்ராஹீம் இஸ்மாயில், முஹம்மது முஸ்தபா, முஹம்மது சாலிஹ் என்று பல நபிமார்களின் பெயர்களை ஒன்றாகக் கோர்த்து வைப்பது சரியல்ல.

அடுத்து, அப்துல் முனாஃப், அப்துல் முத்தலிப் என்று பெயர் சூட்டுகிறார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களின் பாட்டனார் அல்லது முப்பாட்டனாரின் பெயர் என்பதால் இப்பெயர்களை வைக்கிறார்கள். முனாஃப் என்பது அறியாமைக் காலத்தில் இருந்த ஓர் இணைதெய்வத்தின் பெயர்; முத்தலிப் என்பதும் இறைவனின் பெயரல்ல. அவர்கள் இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய காலத்தில் இருந்தவர்கள் என்பதால் அப்பெயர்களை வைத்திருந்தார்கள். ‘அப்து’ (அடிமை) என்ற சொல்லை அல்லாஹ்வின் திருப்பெயர்களுடன் மட்டுமே இணைக்க வேண்டுமே தவிர, மனிதர்களுடனோ சிலைகளுடனோ இணைக்கக் கூடாது. அதேபோன்று சுலைகா என்றும் பெயர் வைக்கிறார்கள். தவறான நடத்தை கொண்ட ஒரு பெண்ணாகச் சித்தரிக்கப்படும் கற்பனைப் பாத்திரங்களின் பெயர்களை வைப்பதும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

குர்ஆனின் சில அத்தியாயங்களின் தொடக்கத்தில் வரும் தனித்தனி எழுத்துக்களை மனிதர்களுக்குப் பெயராக வைப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும். ‘தாஹா’, ‘யாஸீன்’ போன்ற எழுத்துக்களை நபி (ஸல்) அவர்களின் பெயர்கள் என்று தவறாகக் கருதிச் சிலர் சூட்டுகின்றனர். உண்மையில் ‘அலிஃப் லாம் மீம்’, ‘காஃப் ஹா யா ஐன் ஸாத்’ போன்ற எழுத்துக்களைப் போன்றே அவையும் தனித்தனி எழுத்துக்களாகும். ஆங்கிலத்தில் ‘S’, ‘O’ என்ற இரு எழுத்துக்களை மட்டுமே ஒருவருக்குப் பெயராக வைக்க முடியாதது போலவே, ‘யா’, ‘ஸீன்’ என்ற எழுத்துக்களுக்கும் தனியான அர்த்தம் எதுவும் கிடையாது. அவை எவருடைய பெயரும் அல்ல; மாறாக மனிதர்களுக்குச் சவால் விடுப்பதற்காக அல்லாஹ் குறிப்பிட்ட எழுத்துக்களாகும். எனவே, அர்த்தமற்ற முறையில் இத்தகைய எழுத்துக்களைப் பெயர்களாகச் சூட்டக் கூடாது.

அதேபோன்று, பெண்கள் என்றால் பெயருடன் ‘பீவி’, ‘பேகம்’, ‘பானு’ போன்ற வார்த்தைகளைக் கட்டாயம் சேர்த்தாக வேண்டும் என்றொரு தவறான வழக்கமும் நிலவுகிறது. நபி (ஸல்) அவர்களின் மகளுக்கு ‘பாத்திமா’ என்று மட்டுமே பெயரே தவிர, பாத்திமா பீவி என்றல்ல. அவர்களின் மற்றொரு மகளுக்கு ஜைனப் என்றும், மனைவிக்கு ஆயிஷா என்றும் மட்டுமே பெயர் இருந்ததே தவிர, நாச்சியார் என்றோ பேகம் என்றோ பீவி என்றோ இணைக்கப்படவில்லை. இந்தச் சொற்கள் அரபு மொழிக்குரியவை அல்ல; வடமொழிச் சொற்களாகும். ‘பீவி’ என்றால் மனைவி என்று பொருள்படும்போது, அதை எல்லாப் பெண்களின் பெயர்களுடனும் இணைப்பது முறையல்ல. ஸஹாபா பெண்மணிகள் எவரும் இத்தகைய சொற்களைத் தம் பெயர்களோடு இணைத்துக் கொண்டதில்லை. எனவே, இது போன்ற தேவையற்ற இணைப்புகளைத் தவிர்த்து, நல்ல அர்த்தமுள்ள பெயர்களையோ நல்லடியார்களின் பெயர்களையோ தேர்வு செய்து வைக்க வேண்டும்.

தமிழக முஸ்லிம்களிடையே விடுபட்ட மற்றொரு விஷயம், பெண்களுக்கு அடிமைத்துவத்தை வெளிப்படுத்தும் பெயர்களைச் சூட்டுவதாகும். ஆண்கள் அல்லாஹ்வின் அடிமைகள் என்பதைக் குறிக்க ‘அப்துல்லாஹ்’ என்று பெயர் வைக்கிறோம். இதில் ‘அப்து’ என்ற சொல் ஆண் அடிமையை மட்டுமே குறிக்கும். பெண்களும் அல்லாஹ்வுக்கு அடிமைகளே என்றாலும், அவர்களைக் குறிக்க ‘அப்து’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்த முடியாது. அதற்குப் பகரமாக, அரபியில் பெண் அடிமையைக் குறிக்கும் ‘அமத்’ என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

ஆண்கள் அல்லாஹ்வின் திருநாமங்களை இணைத்து அப்துல்லாஹ், அப்துர் ரஹ்மான், அப்துர் ரஹீம் என்று பெயர் சூட்டிக்கொள்கின்றனர். உணவளிப்பவன் என்ற பெயரைக் கொண்டு عبد الرزاق رزاق (உணவளிப்பவனின் அடிமை) என்றும், அப்துல் ஜப்பார், அப்துல் வஹ்ஹாப், அப்துல் அஸீஸ் என்றும் பெயர் வைக்கிறார்கள். ஆனால், பெண்களை இவ்வாறு அல்லாஹ்வின் திருநாமங்களோடு இணைத்துப் பெயரிடும் பழக்கம் நம் மக்களிடம் அரிதாகவே உள்ளது. ஆண்கள் தம் அடிமைத்தனத்தை வெளிப்படுத்தும் பெயர்களைச் சூட்டுவது அல்லாஹ்வுக்கு விருப்பமானது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியிருப்பது போல, பெண்களும் அடிமைத்தனத்தை வெளிப்படுத்தும் பெயர்களைச் சூட்டலாம். பெண்களுக்கு நல்ல பெயர்களுக்குப் பஞ்சம் ஏற்படும்போது, أمة الرزاق, أمة الجبار, أمة الرحمن, أمة الرحيم, أمة الله, போன்ற பெயர்களைச் சூட்டலாம். இதில் أمة الله (அல்லாஹ்வின் பெண் அடிமை) என்றும், أمة الرحمن, رحمن (அளவற்ற அருளாளனின் பெண் அடிமை) என்றும் பொருள்படும். பத்து ஆண்கள் அப்துல் ரஸ்ஸாக், அப்துல் ஜப்பார் என்ற பெயர்களில் இருக்கும் ஊர்களில் கூட ஒரு أمة الرزاق அல்லது أمة الجبار இருப்பதில்லை. அரபு நாடுகளில் இத்தகைய பெயர்களைப் சாதாரணமாகச் சூட்டுகின்றனர். நாமும் பெண்களின் அடிமைத்துவத்தை வெளிப்படுத்தும் இத்தகைய பெயர்களைப் பயன்படுத்தப் பழக வேண்டும்.

இலங்கை போன்ற நாடுகளில் சிலர் பெயர்களின் பொருளைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், கேட்பதற்கு நன்றாக இருக்கிறது என்பதற்காகவே ‘ஜஸ்மி’, ‘பஸ்மி’, ‘சுசுமி’ என்று எந்த அகராதியிலும் இல்லாத பெயர்களை வைக்கின்றனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் பெயர்களின் அர்த்தத்தைக் கவனித்து, தவறான அர்த்தமுள்ள பெயர்களை மாற்றியிருக்கிறார்கள். எனவே, பொருள் இல்லாத அல்லது அர்த்தமற்ற சொற்களை வெறும் ஓசை நயத்திற்காக மட்டும் பெயராகச் சூட்டுவது ஒரு முஸ்லிமுக்கு அழகல்ல.

அடுத்ததாக, அல்லாஹ்வின் திருநாமங்களை மனிதர்களுக்குச் சூட்டுவது குறித்து விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். அல்லாஹ்வின் பெயர்களை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம். முதலாவது, அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உரிய தனித்துவமான பண்புகளைக் குறிக்கும் பெயர்கள். உதாரணமாக, رحمن (அளவற்ற அருளாளன்), خالق (படைத்தவன்), مصور (அனைத்திற்கும் வடிவம் தருபவன்) போன்ற பெயர்கள் அல்லாஹ்வைத் தவிர எவருக்கும் பொருந்தாது. மனிதர்களின் கருணையோ ஆற்றலோ எல்லைக்குட்பட்டது என்பதால், அளவற்ற அருளாளன் என்றோ படைத்தவன் என்றோ மனிதர்களுக்குப் பெயரிட முடியாது. இவற்றை மனிதர்களுக்குச் சூட்டும்போது அப்துர் ரஹ்மான் என்று அடிமை என்ற சொல்லை இணைத்து மட்டுமே வைக்க வேண்டும்; நேரடியாக ரஹ்மான் என்றோ ஹாலிக் என்றோ அழைக்கக் கூடாது.

இரண்டாவது வகையான பெயர்கள், அல்லாஹ்வுக்கும் மனிதர்களுக்கும் பொதுவான பயன்பாட்டில் வரக்கூடிய அர்த்தங்களைக் கொண்டவை. உதாரணமாக, நபி (ஸல்) அவர்களின் மருமகனான அலீ (ரலி) அவர்களின் பெயரான علي (உயர்ந்தவர்) என்பது அல்லாஹ்வின் பெயரிலும் العلي (மிக உயர்ந்தவன்) என்று இடம்பெறுகிறது. இருப்பினும் அலீ (ரலி) அவர்களின் பெயரை நபி (ஸல்) அவர்கள் மாற்றவில்லை. ஏனெனில், அல்லாஹ்வைக் குறிக்கும் போது அவன் எல்லாவற்றையும் விட மிஞ்சி உயர்ந்தவன் என்ற முழுமையான பொருளையும், மனிதனைக் குறிக்கும் போது மற்றவர்களை விடச் சிறந்தவர் என்ற சாதாரணப் பொருளையும் அது தரும். ஆனால், அனைத்தையும் மிகைத்தவன் என்ற பொருளைத் தரும் ‘அஸீஸ்’ என்ற பெயரைக் கொண்ட ஒருவரது பெயரை நபி (ஸல்) அவர்கள் மாற்றச் சொன்னார்கள். எனவே, அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உரித்தான மிகையுயர் பண்புகளைத் தனித்து மனிதர்களுக்குச் சூட்டாமல், சாதாரண பயன்பாட்டுக்குரிய நல்ல சொற்களைப் பெயர்களாக வைக்கலாம்.