ஈர்ப்பு விசையின் துல்லியமான அமைப்பு

பிரபஞ்சத்தின் ஈர்ப்பு விசை (Gravity) என்பது விண்வெளியின் ஒட்டுமொத்தக் கட்டமைப்பையும் ஒன்றிணைத்து வைத்திருக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு பிரபஞ்சப் பசை போன்றது. இது நாம் தரையில் நடப்பதற்கும், பிரபஞ்சம் சீராக இயங்குவதற்கும் அடிப்படையாக அமைகிறது.

புகழ்பெற்ற விஞ்ஞானி ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனின் (Albert Einstein) பொது சார்பியல் கோட்பாட்டின்படி (General Relativity), ஈர்ப்பு விசை என்பது ஒரு இழுக்கும் கயிறு அல்ல. அது காலம் மற்றும் வெளி ஆகியவற்றின் வலைப்பின்னலில் (Space-Time Fabric) ஏற்படும் வளைவு ஆகும். இதை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள ஒரு உதாரணம்: ஒரு பெரிய டிராம்போலின் (Trampoline) மீது கனமான பந்து ஒன்றை வைத்தால், நடுவில் பள்ளம் உருவாகும். இப்போது சிறிய கோலிகுண்டுகளை உருட்டினால், அவை அந்தப் பள்ளத்தைச் சுற்றிச் சுழன்று வரும். பிரபஞ்சத்தில் சூரியன் அந்தப் பெரிய பந்து போன்றது; பூமி உள்ளிட்ட பிற கோள்கள் (Planets) அந்த வளைவில் சுழலும் கோலிகுண்டுகள் போன்றவை.

பிரபஞ்சத்தின் அளவுகளைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு சிறிய ஒப்பீடு: சூரியனை ஒரு பெரிய கூடைப்பந்து (Basketball) அளவுக்கு நினைத்தால், நமது பூமி ஒரு சிறிய கடுகு விதை அளவு மட்டுமே இருக்கும். நமது பூமியை ஒரு டென்னிஸ் பந்து என வைத்தால், நிலவு ஒரு சிறிய கோலிக்குண்டு அளவு இருக்கும். சூரியன் 13 லட்சம் பூமிகளைத் தனக்குள் அடக்கக்கூடியது. சூரியனின் இந்த மாபெரும் நிறையே (Mass) கடுமையான ஈர்ப்பு விசையை உருவாக்கி, பல கோடி கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள கோள்களையும் ஒரு குறிப்பிட்ட சுற்றுப்பாதையில் (Orbital Mechanics) சீராகச் சுற்ற வைக்கிறது.

பூமியில் ஈர்ப்பு விசையின் அற்புதப் பயன்கள் பல உள்ளன. நாம் சுவாசிக்கும் காற்றையும் வாயுக்களையும் விண்வெளியில் சிதறிப் போகாமல் ஒரு போர்வை போலப் பிடித்து வைத்திருப்பது ஈர்ப்பு விசைதான். பூமியைச் சுற்றி வரும் நிலவின் ஈர்ப்பு விசை காரணமாகவே கடலில் ஏற்ற-இறக்கங்கள் (Tides) ஏற்படுகின்றன. நிலவின் பிடிப்பு பூமியின் சுழற்சி அச்சைச் சீராக வைத்து, பூமியில் உயிர்கள் வாழத் தகுந்த தட்பவெப்ப நிலையையும், வழக்கமான பருவநிலைகளையும் (Seasons) தருகிறது.

இயற்பியலில் ஈர்ப்பு விசையின் மாறிலி (Gravitational Constant) மிகத் துல்லியமாகக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. இதன் வலிமை ஒரு நூலிழை அளவு அதிகரித்திருந்தால் கூட, நட்சத்திரங்கள் மிக வேகமாகத் தங்களைத்தானே எரித்து வெடித்து அழிந்திருக்கும். இது சற்று குறைவாக இருந்திருந்தால், வாயுக்களும் தூசிகளும் ஒன்றிணைந்து நட்சத்திரங்களோ அல்லது விண்மீன் திரள்களோ (Galaxies) உருவாகியிருக்காது. ஒரு பிரம்மாண்டமான தொங்கு பாலத்தின் (Suspension Bridge) இரும்புக் கம்பிகள் பாலத்தை விழாமல் தாங்கிப் பிடிப்பது போல, இந்த கண்ணுக்குத் தெரியாத விசை ஒட்டுமொத்த பிரபஞ்சத்தின் சமநிலையைக் கட்டிக் காக்கிறது.

இவ்வளவு பிரம்மாண்டமான கோள்களையும் விண்மீன் திரள்களையும், அவற்றின் துல்லியமான இயக்கங்களையும் வடிவமைத்து, பிரபஞ்சத்தை இவ்வளவு நேர்த்தியாகப் படைத்த இறைவனின் அளப்பரிய ஆற்றலையும் ஞானத்தையும் எண்ணிப் பார்ப்பது நம்மை வியப்பில் ஆழ்த்துகிறது. இந்தத் துல்லியமான அமைப்பு, பிரபஞ்சம் வெறும் தற்செயலானது அல்ல, மிக நேர்த்தியான அறிவியல் விதிகளால் வடிவமைக்கப்பட்டது என்பதை விளக்குகிறது.