19) மனித நலனை போதித்த நபிகளார்

நபி (ஸல்) அவர்கள் நமக்குக் கற்றுத்தந்த இந்த மார்க்கம் உலகிலுள்ள ஏனைய மதங்களிலிருந்து பல வகைகளில் வேறுபட்டு நிற்கிறது. அதனால்தான் அது உலக மக்களைத் தன் பக்கம் ஈர்க்கிறது. பொதுவாக மதங்கள் கடவுள் வணக்கம், பூசைகள், சடங்கு சம்பிரதாயங்கள் போன்ற ஆன்மீக விவகாரங்களை மட்டுமே பேசுகின்றன. ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் கொண்டுவந்த இஸ்லாமிய மார்க்கம், மனிதன் இவ்வுலக வாழ்வில் சந்திக்கின்ற அனைத்துத் துறைகளிலும் வழிகாட்டி, நன்மைகளைக் கடைப்பிடிக்கக் கற்றுத்தருகிறது. உலகில் நல்ல மனிதர்களாக வாழ்வதற்குத் தேவையான நற்பண்புகளையும் செயல்களையும் இஸ்லாம் வணக்கமாகவே ஆக்கித் தந்துள்ளது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது இறுதி ஹஜ்ஜின் போது மினாவில் மக்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். ஒரு முக்கியமான வழிகாட்டலை வழங்குவதற்கு முன்னதாக மக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும் விதமாக, أَتَدْرُونَ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا؟ (இந்த நாள் எந்த நாள் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?) என்று மக்களிடம் கேட்டார்கள். அதற்குத் தோழர்கள், “அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிவர்” என்றனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், هَذَا يَوْمٌ حَرَامٌ (இது புனிதமான நாள்) என்றார்கள். பின்னர், أَتَدْرُونَ أَيُّ بَلَدٍ هَذَا؟ (இது என்ன ஊர் என்று தெரியுமா?) எனக் கேட்க, தோழர்கள் மீண்டும் அவ்வாறே பதிலளிக்க, நபி (ஸல்) அவர்கள், بَلَدٌ حَرَامٌ (இது புனிதமான ஊர்) என்றார்கள். தொடர்ந்து, أَتَدْرُونَ أَيُّ شَهْرٍ هَذَا؟ (இது என்ன மாதம் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?) எனக் கேட்டார்கள். அதற்கும் தோழர்கள், “الله ورسوله أعلم (அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிவர்)” என்று கூற, நபி (ஸல்) அவர்கள், هَذَا شَهْرٌ حَرَامٌ (இது புனிதமிக்க மாதம்) என்றார்கள்.

பொதுவாக மனிதர்கள் வணக்க வழிபாடுகளையும், குறிப்பிட்ட இடங்களையும், காலங்களையுமே புனிதமாகக் கருதுவார்கள். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்நாளின் புனிதத்தையும், அந்த மாதத்தின் புனிதத்தையும், மக்கா நகரின் புனிதத்தையும் சுட்டிக்காட்டிய பிறகு, அத்தோடு நின்றுவிடாமல் மனிதர்களின் உயிரையும், உடமைகளையும், மான மரியாதையையும் புனிதமானவையாகப் பிரகடனம் செய்தார்கள். ஒரு புனிதமான இடத்தில் தவறிழைக்க மனிதன் எவ்வாறு அஞ்சுவானோ, அதுபோலவே பிற மனிதர்களின் உரிமைகள் விஷயத்திலும் அஞ்சிப் பேணுதலாக நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை உணர்த்தினார்கள்.

إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَيْكُمْ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا
உங்களுடைய இந்த நாளில், உங்களுடைய இந்த ஊரில், உங்களுடைய இந்த மாதத்தில் உள்ள புனிதத்தைப் போன்றே, நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுடைய உயிர்களையும் உங்களுடைய செல்வங்களையும் உங்களுடைய மான மரியாதைகளையும் உங்களுக்குப் புனிதமாக்கியுள்ளான்.
(புகாரி: 6043) ➚

பிறரது உயிரைப் பறிப்பதோ, சிறிதோ பெரிதோ அடுத்தவரின் பொருளாதாரத்தை அபகரிப்பதோ, ஒருவரது மான மரியாதையைக் கெடுப்பதோ அல்லாஹ் ஏற்படுத்திய புனிதத்தைச் சீர்குலைப்பதாகும். மதத்தின் பெயரால் ஊர்வலங்கள் நடத்தி பிற மதத்தவர் மீது தாக்குதல் நடத்துவதும், அவர்களது வழிபாட்டுத் தலங்களை ஆக்கிரமிப்பதும் வணக்கமாகாது. மாறாக, எவரது உயிரையும் பறிக்கவோ, எவரது உடைமைக்கும் சேதம் விளைவிக்கவோ, எவரது மானத்தைக் குலைக்கவோ எவருக்கும் உரிமையில்லை என்பதை இஸ்லாம் வழிபாட்டின் அங்கமாகவே போதிக்கிறது. யாருக்கும் எந்தத் தொல்லையும் தராத இத்தகைய வாழ்வியல் நெறியே மக்களை இஸ்லாத்தின்பால் ஈர்க்கிறது.

அதே போன்று நபி (ஸல்) அவர்கள், عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ صَدَقَةٌ (ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் மீதும் தர்மம் செய்வது கடமையாகும்) என்று கூறினார்கள். தர்மம் என்பது வசதி படைத்தவர்களுக்கு மட்டுமே உரியது என்று எண்ணிய தோழர்கள், فَإِنْ لَمْ يَجِدْ (தர்மம் செய்ய ஏதும் கிடைக்காதவர் என்ன செய்வது?) என்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், فَيَعْمَلُ بِيَدَيْهِ (அவர் தனது கைகளால் உழைக்க வேண்டும்), فَيَنْفَعُ نَفْسَهُ وَيَتَصَدَّقُ (தனக்கும் பயனளித்துக் கொண்டு தர்மமும் செய்ய வேண்டும்) என்றார்கள்.

வேலை கிடைக்காமலோ கையில் காசு இல்லாமலோ போனால் என்ன செய்வது என்று தோழர்கள் துருவித் துருவிக் கேட்டபோது, இயலாதவருக்கு உழைப்பால் உதவி செய்வதும் தர்மமே என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் உடைத்துச் சொன்னார்கள். தர்மம் என்பது வெறும் பணம் சார்ந்தது மட்டுமல்ல; மனம் சார்ந்ததாகும். ஒருவரது இயலாமையைப் போக்கத் துணையாக நிற்பதும், கீழே விழுந்த பொருளை எடுத்துக் கொடுப்பதும் கூடத் தர்மமாகும்.

அடுத்தவருக்கு உதவி செய்யும் உடல் வலிமையோ தகுதியோ இல்லாத முதியவர் என்ன செய்வது என்று கேட்டபோது, நல்ல காரியங்களை எடுத்துச் சொல்லி நன்மையை ஏவுவதும் தீமையைத் தடுப்பதும் தர்மமே என்று வழிகாட்டினார்கள். பிறருக்கு நல்லதை எடுத்துச் சொல்லவும் தெரியாதவர் என்ன செய்வது என்று கேட்டபோது, فَيُمْسِكُ عَنِ الشَّرِّ (பிறருக்குத் தன்னால் எந்தத் தீங்கும் ஏற்படாமல் தடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்); அதுவே அவரிடமிருந்து தனக்குத் தானே செய்து கொள்ளும் தர்மமாகும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் தெளிவுபடுத்தினார்கள். ஒரு நன்மை செய்ய முடியாவிட்டாலும் கூட, பிறருக்குத் தொந்தரவு தராமல் வாழ்வதையே இஸ்லாம் தர்மமாகப் போதிக்கிறது.

நாம் பிறருக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யாமல் இருப்பதே ஒரு தர்மமாகும். எவருக்கும் எந்தத் தொந்தரவும், இடைஞ்சலும் தராமல் வாழ்வதும், எவருடைய உரிமையையும் பறிக்காமல் இருப்பதும், யாரைப் பற்றியும் புறம்பேசாமலும் கோள் சொல்லாமலும் இருப்பதும் மிக அவசியமாகும். அடுத்தவருக்குக் கேடு விளைவிப்பதில் பல வகைகள் உள்ளன. ஒரு முஸ்லிம் செய்ய வேண்டிய நல்லறங்களைப் பற்றிக் கூறும்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆன்மீகக் கடமைகளை மட்டும் குறிப்பிடாமல், பிறருக்கு உதவுவதையும் ஓர் இபாதத்தாகக் கற்றுத் தருகிறார்கள். இன்று நாம் பிறருக்கு உதவக்கூடிய நிலையில் இருக்கலாம்; நாளை நாமே உதவி தேவைப்படும் நிலைக்கு ஆளாகலாம். சமூகத்தில் பரஸ்பரம் உதவும் குணம் இருந்தால்தான் அனைவரும் சிரமமின்றி வாழ முடியும்.

தொழுகையையும் நோன்பையும் மட்டும் நிறைவேற்றிவிட்டால் வெற்றி பெற்றுவிடலாம், அல்லாஹ் நம்மிடம் அவ்வளவுதான் எதிர்பார்க்கிறான் என்று கருதிவிடக் கூடாது. ஒரு முஸ்லிம் தம்மால் இயன்ற நன்மைகளைச் செய்ய வேண்டும்; பொருளால் உதவ முடிந்தால் அவ்வாறு உதவ வேண்டும், இயலாவிட்டால் வேறு வழிகளில் உதவ வேண்டும். எந்த உதவியும் செய்ய முடியாவிட்டாலும் பிறருக்கு எந்த உபத்திரவமும் செய்யாமல் இருக்க வேண்டும். நம்மால் அடுத்தவருக்கு எந்தக் கேடும் நேராமல் பார்த்துக்கொள்வதும் فَإِنَّهُ لَهُ صَدَقَةٌ (அது அவருக்கு ஒரு தர்மமாகும்) என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டுகிறார்கள் (புகாரி: 6022) ➚.

இறைநம்பிக்கையாளர்களின் இலக்கணத்தைப் பற்றிக் கூறும்போது, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் காட்டும் இரக்கத்திலும் அன்பிலும் ஓர் உடலைப் போன்று திகழ வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டுகிறார்கள். முஸ்லிம்கள் எத்தனை கோடிப் பேர் வாழ்ந்தாலும் அவர்கள் அனைவரும் ஓர் உடலைப் போன்றவர்களே. உடலில் ஏதேனும் ஓர் உறுப்புக்கு வலி ஏற்பட்டால் மற்ற உறுப்புகள் அமைதியாக இருப்பதில்லை; கை வலிக்கிறது என்றால் வாய் மருத்துவரிடம் பேசுகிறது, கை உழைத்து ஈட்டிய தொகையில் மருந்து வாங்கப்படுகிறது, வயிறு அதைச் செரித்து உரிய இடத்திற்கு அனுப்புகிறது. கண் வலித்தாலும், தலை வலித்தாலும் ஒட்டுமொத்த உடலும் தூக்கத்தைத் துறந்து அந்தத் துன்பத்தைப் போக்கவே பாடுபடுகிறது. அதுபோலவே, சமூகத்தில் ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் கஷ்டப்படும்போது அவரை நம் உடலின் ஓர் உறுப்பாகக் கருதி, அவரது வேதனையில் பங்கெடுத்து அந்தத் துன்பத்தை நீக்க அனைவரும் பாடுபட வேண்டும்.

நம் அண்டை வீட்டார், நண்பர்கள், உடன் பயின்றவர்கள், தொழுகையில் நம்மோடு நிற்பவர்கள் என அனைவரது நிலைமைகளையும் கவனித்து, அவர்களது துன்பங்களைப் போக்க நம்மால் இயன்ற உதவிகளைச் செய்ய வேண்டும். இந்த உணர்வு யாரிடம் இருக்கிறதோ அவரே உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளர் ஆவார்.

تَرَى الْمُؤْمِنِينَ فِي تَرَاحُمِهِمْ وَتَوَادِّهِمْ كَمَثَلِ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى عُضْوٌ
இறைநம்பிக்கையாளர்கள் தங்களுக்குள் இரக்கம் காட்டுவதிலும் அன்பு செலுத்துவதிலும் ஓர் உடலைப் போன்றவர்கள்; ஓர் உறுப்பு பாதிக்கப்பட்டால் (முழு உடலும் அதில் பங்கெடுத்துக் கொள்கிறது).
(புகாரி: 6011) ➚

ஈமான் என்றால் அல்லாஹ், மலக்குகள், தூதர்கள், வேதங்கள், மறுமை நாள் மற்றும் விதியை நம்புவது என்ற அடிப்படை நம்பிக்கைகளை மட்டுமே நாம் பொதுவாகக் கருதுகிறோம். ஆனால் ஈமான் என்பது எழுபதுக்கும் மேற்பட்ட கிளைகளைக் கொண்டது என்றும், அவை அனைத்தையும் கடைப்பிடிக்கும்போதே ஈமான் முழுமை பெறுகிறது என்றும் நபி (ஸல்) அவர்கள் தெளிவுபடுத்துகிறார்கள். அதில் தலையாயது ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று உறுதிகொள்வதாகும்; அதன் இறுதிக் கிளை பொதுப் பாதையில் பிறருக்குத் தொல்லை தரக்கூடிய முள், கல், சகதி, கழிவு போன்ற தடைகளை அகற்றுவதாகும்.

பாதையில் கிடக்கும் ஓர் இடையூறைப் பார்த்துவிட்டு நாம் மட்டும் ஒதுங்கிச் சென்றுவிட்டால் போதாது; நமக்குப் பின்னால் வருபவர் அதில் இடறி விழுந்துவிடக் கூடாது என்ற அக்கறையோடு அந்தத் தடையை அப்புறப்படுத்த வேண்டும். ‘நாம் தப்பித்துவிட்டோமே’ என்று அலட்சியமாகக் கடந்து சென்றால் நம்மிடம் ஈமானின் அந்தப் பண்பு இல்லை என்று பொருள். பொது இடங்களில் மக்களுக்கு நோவினை தரும் பொருள்களை அகற்ற வேண்டும். ஒரு முஸ்லிமால் எப்போதும் பிறருக்கு நன்மையே ஏற்பட வேண்டும்; அடுத்தவர் துன்பப்படுவதைத் தன்னால் இயன்றவரை தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்பதே ஈமானின் அளவுகோலாகும்.

الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ شُعْبَةً فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ
ஈமான் என்பது எழுபதுக்கும் மேற்பட்ட கிளைகளைக் கொண்டது; அவற்றில் மிகச் சிறந்தது ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ எனக் கூறுவதாகும்; அவற்றில் கடைசியானது பாதையிலிருந்து நோவினை தரும் பொருள்களை அகற்றுவதாகும்.
(முஸ்லிம்: 35) ➚

முற்காலத்தில் வாழ்ந்த ஒரு மனிதர் வீதியில் நடந்து செல்லும்போது, பாதையை நோக்கி நீட்டிக்கொண்டிருந்த ஒரு முட்கிளையைக் கண்டார். அது அவ்வழியே செல்வோருக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதை உணர்ந்து, فَأَخَّரَهُ (அதை அவர் அப்புறப்படுத்தினார்). பிறருக்குத் தொந்தரவு ஏற்படுவதை ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் அலட்சியமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருக்க மாட்டார் என்ற அடிப்படையில் அவர் செய்த இந்தச் செயலால், فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ (அல்லாஹ் அவருக்கு நன்றி பாராட்டி, அவருடைய பாவங்களை மன்னித்தான்) என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். பிறருக்கு இடைஞ்சல் செய்யக் கூடாது என்ற இந்த ஓர் உன்னதக் குணத்திற்காகவே அல்லாஹ் அவருடைய குறைகளை மறைத்து, அவருக்கு முழுமையான பாவமன்னிப்பை வழங்கினான் (புகாரி: 652) ➚.

அதேபோன்று, பிறர் மீது இரக்கத்தோடு நடந்துகொள்ளும் பண்பும் இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கு இன்றியமையாததாகும். நம் குடும்பத்தில் ஒரு பிள்ளைக்கு உடல்நலக் குறைவு ஏற்பட்டால் நாம் எவ்வாறு மனம் துடிக்கிறோமோ, அத்தகைய துடிப்பும் கருணையும் பிறர் கஷ்டப்படும்போதும் நமக்கு ஏற்பட வேண்டும். பிறர் மீது இரக்கம் காட்டுபவர்களுக்கே அளவற்ற அருளாளனும் இரக்கம் காட்டுகிறான்.

اَلرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهُمُ الرَّحْمَنُ
பிறர் மீது இரக்கம் காட்டுபவர்கள் மீது அளவற்ற அருளாளன் இரக்கம் காட்டுகிறான்.
(திர்மிதி: 1924)

இவ்வுலகில் சக மனிதர்கள் மீது இரக்கம் காட்டுபவர்களுக்கே அளவற்ற அருளாளனாகிய அல்லாஹ் இரக்கம் காட்டுகிறான். நாம் பிறருக்குச் செய்யும் சிறிய உதவிகளுக்கும் இரக்கத்திற்கும் பகரமாக, இறைவன் நமக்கு அளவிட முடியாத நன்மைகளையும் பாக்கியங்களையும் பன்மடங்காகத் திருப்பித் தருவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

اِرْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ
பூமியில் உள்ளவர்களுக்கு நீங்கள் இரக்கம் காட்டுங்கள்; வானத்தில் உள்ளவன் உங்களுக்கு இரக்கம் காட்டுவான்.
அபூதாவூத்

ஒரு முஸ்லிமின் வாழ்க்கை என்பது வெறும் வழிபாடுகளோடு மட்டும் முடிந்துவிடக் கூடாது. நாம் வாழும் சமூகத்தில் உள்ள மனிதர்களுக்கு நன்மைகளையும் உதவிகளையும் செய்யக்கூடியவர்களாக மாற வேண்டும். செல்வம், நோய் நிவாரணம், குழந்தை பாக்கியம், கவலைகள் மற்றும் நஷ்டங்களிலிருந்து பாதுகாப்பு என அனைத்திலும் நாம் அல்லாஹ்வின் அருளையும் கருணையையும் எதிர்பார்க்கிறோம். ஆனால், நம்மைச் சுற்றியுள்ள மக்கள் கஷ்டப்படும்போது அவர்களுக்கு இரக்கம் காட்ட நாம் முன்வருவதில்லை. நாம் பிறருக்கு இரக்கம் காட்டி உதவ வேண்டும் என்பதற்காகவே அல்லாஹ் நமக்குள் இரக்கக் குணத்தை வைத்திருக்கிறான். பிறருக்கு எந்த உதவியும் செய்யாமல் அல்லாஹ்விடம் மட்டுமே நன்மைகளை எதிர்பார்ப்பதை அவன் விரும்புவதில்லை என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரிக்கிறார்கள்.

لَا يَرْحَمُ اللَّهُ مَنْ لَا يَرْحَمُ النَّاسَ
மக்களுக்கு இரக்கம் காட்டாதவனுக்கு அல்லாஹ் இரக்கம் காட்ட மாட்டான்.
(புகாரி: 7376) ➚

தொழுகை மற்றும் நோன்பினால் மட்டுமே ஒருவர் சொர்க்கத்திற்குச் சென்றுவிட முடியாது. அவற்றுடன் சேர்த்து நம்மைச் சுற்றி வாழும் மக்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளையும் நிறைவாகச் செய்ய வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் நமக்குக் கற்றுத் தந்திருக்கிறார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கொண்டு வந்த இந்த மார்க்கம், இறைவனுக்குச் செய்ய வேண்டிய வழிபாடுகளை மட்டும் போதிக்காமல், மனித குலத்திற்கு நன்மை செய்யக்கூடிய உயரிய நெறிமுறைகளையும் அதிக அளவில் கொண்டுள்ளது. நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு முஸ்லிமுக்கான இலக்கணத்தைக் கூறும்போது தொழுகை, நோன்பு போன்ற வணக்கங்களை மட்டுமே முதன்மை அளவுகோலாகக் கூறவில்லை. இந்த வணக்கங்கள் அனைத்தும் மனிதனை நல்வழிப்படுத்துவதற்காகவே அருளப்பட்டுள்ளன. மாறாக, எவருடைய நாவினாலும் கையினாலும் பிறருக்குத் தொல்லை இல்லாமல் இருக்கிறதோ அவரே உண்மையான முஸ்லிம் என்று தெளிவுபடுத்தினார்கள். பிறருக்கு உதவியாக இருப்பதும், எவருக்கும் உபத்திரவமாக இல்லாமல் இருப்பதுமே இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக் கொள்கையாகும்.

الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
பிற முஸ்லிம்கள் எவருடைய நாவு மற்றும் கையின் தொல்லைகளிலிருந்து பாதுகாப்புப் பெற்றிருக்கிறார்களோ அவரே முஸ்லிமாவார்.
(புகாரி: 10) ➚

மற்றொரு அறிவிப்பில், முஸ்லிம்களுக்கு மட்டுமல்லாமல் பொதுவாக எந்தவொரு மனிதனுக்கும் எவருடைய நாவினாலும் கையினாலும் எவ்விதத் துன்பமும் ஏற்படாமல் இருக்கிறதோ அவரே முஸ்லிம் என்று மனித குலம் முழுமைக்குமான பொதுவான இலக்கணமாக நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ النَّاسُ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
எந்த மனிதருக்கு மற்ற மனிதர்கள் எவருடைய நாவு மற்றும் கையின் தீங்கிலிருந்து பாதுகாப்புப் பெற்றுள்ளார்களோ அவரே முஸ்லிமாவார்.
நஸயீ 4995

தொழுகை, நோன்பு, ஜகாத், ஹஜ், திக்ரு போன்ற வழிபாடுகளைச் செய்வதோடு நம் கடமை முடிந்துவிடுவதில்லை. அல்லாஹ்விடத்தில் உண்மையான முஸ்லிம்களாக அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் எனில், நமது அன்றாட வாழ்விலும் நடத்தைகளிலும் பல நற்பண்புகளை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். ஒரு முஸ்லிம் மற்றொரு முஸ்லிமைத் தன் உடன்பிறந்த சகோதரனாகக் கருத வேண்டும். அவனது சொத்தைப் பறிப்பதோ, அவதூறு கூறி மானத்தைப் புண்படுத்துவதோ, கஷ்டப்படுத்துவதோ கூடாது. அதேபோன்று அவனைக் காட்டிக் கொடுக்கவும் கூடாது. எவர் தன் சகோதரனுடைய தேவையை நிறைவேற்றுவதில் ஈடுபடுகிறாரோ, அவருடைய தேவைகளை அல்லாஹ்வே பொறுப்பேற்றுக்கொள்கிறான். கல்வி கற்க இயலாத ஏழை மாணவர்களின் கல்விக் கட்டணத்தை ஏற்று உதவுவது, மருத்துவ உதவி தேவைப்படுவோருக்கு உதவுவது எனப் பிறர் தேவைகளுக்காக நாம் உழைக்கும்போது, நமக்கு ஒரு தேவை ஏற்படும் தருணத்தில் அல்லாஹ்வே நமக்குத் துணைநிற்கிறான்.

الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يُسْلِمُهُ وَمَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ كَانَ اللَّهُ فِي حَاجَتِهِ
ஒரு முஸ்லிம் மற்றொரு முஸ்லிமுக்குச் சகோதரன் ஆவான்; அவன் தன் சகோதரனுக்கு அநீதி இழைக்கக் கூடாது; அவனைக் காட்டிக் கொடுக்கவும் கூடாது. எவர் தன் சகோதரனின் தேவையை நிறைவேற்றுவதில் ஈடுபடுகிறாரோ, அவருடைய தேவையை அல்லாஹ் நிறைவேற்றுகிறான்.
(புகாரி: 2442) ➚

அநீதி இழைக்கப்பட்டவனுக்கு உதவுவதைப் போன்றே அநீதி இழைப்பவனுக்கும் உதவ வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அநீதி இழைக்கப்பட்டவனுக்கு உதவுவது புரிகிறது, அநீதி இழைப்பவனுக்கு எவ்வாறு உதவ முடியும் என்று நபித்தோழர்கள் கேட்டபோது, அவன் புரியும் அநீதியைத் தடுத்து நிறுத்துவதே அவனுக்குச் செய்யும் உதவி என்று விளக்கினார்கள். பிறருக்கு அநியாயம் செய்வதிலிருந்து ஒருவனைத் தடுப்பது, அவன் பாவியாக மாறி மறுமையில் தண்டனைக்கு ஆளாகாமல் பாதுகாக்கும் சிறந்த உதவியாகும். எனவே பாதிக்கப்பட்டவருக்கு ஆதரவாக நிற்பது போலவே, தவறிழைப்பவனையும் அத்தவறிலிருந்து தடுத்து நிறுத்த வேண்டும்.

انْصُرْ أَخَاكَ ظَالِمًا أَوْ مَظْلُومًا هَذَا نَنْصُرُهُ مَظْلُومًا فَكَيْفَ نَنْصُرُهُ ظَالِمًا تَأْخُذُ فَوْقَ يَدَيْهِ
உன் சகோதரன் அநீதி இழைப்பவனாக இருந்தாலும், அநீதி இழைக்கப்பட்டவனாக இருந்தாலும் அவனுக்கு உதவி செய்; அநீதி இழைக்கப்பட்டவனுக்கு நாங்கள் உதவுவது புரிகிறது, அநீதி இழைப்பவனுக்கு எவ்வாறு உதவுவது என்று கேட்கப்பட்டபோது, அவனது கையைப் பிடித்து அநீதி செய்யவிடாமல் தடுப்பதே அவனுக்குச் செய்யும் உதவியாகும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
(புகாரி: 2444) ➚

மனிதர்கள் பெரும்பாலும் பலவீனமானவர்கள் மீதே அநீதி இழைக்கிறார்கள். தங்களை விட வலிமையானவர்களையோ திருப்பித் தாக்கக்கூடியவர்களையோ யாரும் தாக்குவதில்லை. மாறாக, எதிர்த்து நிற்க முடியாத, நியாயம் பெற வழியற்ற அப்பாவிகள் மீதே தங்களின் வலிமையைக் காட்டுகிறார்கள். தனிமனிதர்களாகவோ, அமைப்புகளாகவோ, அதிகார வர்க்கமாகவோ இருப்பவர்கள், தங்களிடம் பலமும் அதிகாரமும் இருக்கிறது என்ற மமதையில் எளிய மக்களின் நிலங்களையும் உடைமைகளையும் அநியாயமாகப் பறிக்கிறார்கள். இவர்களால் நம்மை என்ன செய்துவிட முடியும் என்ற எண்ணமே இதற்குக் காரணமாக அமைகிறது.

ஆனால், அவ்வாறு பாதிக்கப்படும் பலவீனமானவர்களிடம் மிகப் பெரும் ஆயுதம் ஒன்று இருப்பதை அநியாயம் புரிபவர்கள் உணர்வதில்லை. அதுதான் பாதிக்கப்பட்டவனின் பிரார்த்தனை. தங்களுக்கு வேறு ஆதரவு இல்லாத நிலையில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இறைவனிடம் கையேந்திவிட்டால், அதற்கும் இறைவனுக்கும் இடையில் எந்தத் திரையும் இருப்பதில்லை; அந்தப் பிரார்த்தனை உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். எனவே, பிறரைத் தாக்கியோ, அவர்களின் சொத்துக்களைப் பறித்தோ, பழி சுமத்தியோ எந்தவொரு பாதிப்பையும் ஏற்படுத்திவிடக் கூடாது என்றும், பாதிக்கப்பட்டவனின் பிரார்த்தனைக்கு அஞ்சி எச்சரிக்கையாக வாழுமாறும் நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டுகிறார்கள்.

اتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ فَإِنَّهَا لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ
பாதிக்கப்பட்டவனின் பிரார்த்தனைக்கு அஞ்சிக்கொள்; ஏனெனில் அதற்கும் அல்லாஹ்வுக்கும் இடையில் எந்தத் திரையும் இல்லை.
(புகாரி: 2448) ➚

ஒருவரைப் பற்றிக் கோள் சொல்வதும் புறம் பேசுவதும் அவருக்குச் செய்யக்கூடிய பெரும் பாதிப்புகளாகும். அவ்வாறு கோள் சொல்லி ஒரு கணவனையும் மனைவியையும் பிரித்துவிட்டால், அது அவர்களுக்குச் செய்த அநீதியாகும். பிறரை அடிப்பது மட்டுமே அநீதியல்ல; அநீதியில் பல வகைகள் உண்டு. பிறருக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் எல்லாக் காரியங்களுமே அநீதிதான். பாதிக்கப்பட்டவர் அல்லாஹ்விடம் கையேந்தி நியாயம் கேட்டுவிட்டால், அந்த அநீதியை இழைத்தவருக்கு அல்லாஹ் இம்மையிலும் மறுமையிலும் உரிய தண்டனையை வழங்குவான்; எனவே பாதிக்கப்பட்டவரின் பிரார்த்தனைக்கு அஞ்சிக்கொள்ளுங்கள் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரித்துள்ளார்கள் (புகாரி: 2448) ➚. பிறருக்கு எந்த வகையிலும் அநியாயம் செய்துவிடக் கூடாது; நம்முடைய செயலால் எவருக்கும் எந்தப் பாதிப்பும் வந்துவிடக் கூடாது என்ற வகையில் நாம் நடந்துகொள்வதே இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக் கொள்கையாகும்.

வெளியூரிலிருந்து இஸ்லாத்தை ஏற்பதற்காக வந்த ஒரு குழுவினருக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் மார்க்கத்தை எடுத்துரைத்துவிட்டு, முஸ்லிம்கள் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய ஏழு காரியங்களை வரிசையாகக் கட்டளையிட்டார்கள். அந்த ஏழு காரியங்களுமே தொழுகை, நோன்பு போன்ற வணக்க வழிபாடுகள் சார்ந்ததாக இல்லாமல், மனிதர்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளாகவும், அவர்களுக்கு உதவும் வகையிலும், மனிதர்களின் துன்பங்களை நீக்கக்கூடிய விஷயங்களாகவும் அமைந்திருக்கின்றன. பிறருக்கு உதவி செய்வதில்தான் இஸ்லாத்தின் அடித்தளமே அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது.

முதலாவதாக, ஜனாஸாவைப் பின்தொடர்ந்து செல்வதாகும். أَمَرَنَا بِاتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ (ஜனாஸாக்களைப் பின்தொடருமாறு எங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது). ஒருவர் இறந்துவிட்டால் அவருடைய ஜனாஸா தொழுகையில் கலந்துகொள்வது ஒருபுறமிருக்க, ஜனாஸாவை அடக்கம் செய்வதற்காகக் கபுர்ஸ்தான் வரை பின்தொடர்ந்து செல்வதைக் குறித்தே நபி (ஸல்) அவர்கள் இங்கு கட்டளையிடுகிறார்கள். இறந்த ஒருவருக்கு நாம் செய்யும் கண்ணியமும் மரியாதையும் இதுவாகும். அதிகமான மக்கள் அதில் கலந்துகொள்ளும்போது இறந்தவருக்குப் பிரார்த்தனைகள் கிடைக்கின்றன; மேலும், துக்கத்தில் இருக்கும் அவருடைய குடும்பத்தினருக்கு அது மன அமைதியையும் ஆறுதலையும் தருகிறது.

இரண்டாவதாக, நோயாளிகளை நலம் விசாரிப்பதாகும். وَعِيَادَةُ الْمَرِيضِ (நோயாளியை நலம் விசாரிப்பது). ஒருவர் உடல்நலமில்லாமல் போனால், சிறிது நேரம் ஒதுக்கி அவரிடம் சென்று நலம் விசாரிக்க வேண்டும். அதே சமயம், நாம் நலம் விசாரிக்கச் செல்வதே நோயாளிக்கு ஒரு தொல்லையாக மாறிவிடக் கூடாது. எழுந்து உட்காரவோ பேசவோ முடியாத நிலையில் இருக்கும் ஒரு நோயாளியின் அருகில் மணிக்கணக்கில் அமர்ந்து அவருக்குச் சிரமம் ஏற்படுத்தக் கூடாது. அவரிடம் சென்று நலம் விசாரித்து, ஆறுதல் கூறி, அல்லாஹ் நிவாரணம் அளிப்பான் என்று துஆ செய்துவிட்டு உடனே கிளம்பிவிட வேண்டும்.

மூன்றாவதாக, விருந்தழைப்பை ஏற்பதாகும். وَإِجَابَةُ الدَّاعِي (அழைப்பாளரின் அழைப்பை ஏற்பது). மார்க்கத்திற்கு முரணான விஷயங்கள் இல்லாத சாதாரண விருந்துகளுக்கு யார் அழைத்தாலும் அந்த அழைப்பை ஏற்றுச் செல்ல வேண்டும். அழைப்பவர் ஏழையாக இருந்தாலும், சாதாரண மனிதராக இருந்தாலும் நாம் அங்கு செல்லத் தயங்கக் கூடாது. பிரியாணி போன்ற ஆடம்பரமான உணவாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை; ஆட்டின் கால் குளம்பை வைத்துச் சமைக்கப்பட்ட மிக எளிய உணவிற்கு என்னை அழைத்தாலும் நான் அந்த அழைப்பை ஏற்பேன் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். எனவே எளிய உணவாக இருந்தாலும் அந்த அழைப்பை ஏற்றுச் செல்வது அவசியமாகும்.

நான்காவதாக, அநீதி இழைக்கப்பட்டவருக்கு உதவுவதாகும். وَنَصْرُ الْمَظْلُومِ (அநீதி இழைக்கப்பட்டவருக்கு உதவுவது). நம் கண் முன்னால் ஒருவருக்கு அநீதி இழைக்கப்படும்போது நமக்கென்ன என்று ஒதுங்கிப் போகக் கூடாது. இன்றைய பெருநகரங்களில் பக்கத்து வீட்டில் ஓர் அநீதி நடந்தாலும் அல்லது சாலையில் விபத்தில் ஒருவர் அடிபட்டுக் கிடந்தாலும் மக்கள் கண்டும் காணாமல் சென்றுவிடுகிறார்கள். உடனடியாக உதவி செய்தால் அவருடைய உயிரைக் காப்பாற்றிவிடலாம் என்ற நிலையிலும், சிலர் அவருக்கு உதவாமல் அதைத் தங்கள் கைபேசியில் படம் பிடித்து இணையத்தில் பதிவிடுவதிலேயே குறியாக இருக்கிறார்கள். இத்தகைய இரக்கமற்ற நிலையைத் தவிர்த்து, பாதிக்கப்பட்டவருக்குத் துணையாக நின்று அவருக்கு உதவ வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வலியுறுத்துகிறார்கள்.

ஐந்தாவதாக, ஒருவர் செய்த சத்தியத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு உதவுவதாகும். وَإِبْرَارُ الْقَسَمِ (சத்தியத்தை நிறைவேற்ற உதவுவது). ஒருவர் அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்து ஒரு வாக்குறுதியைக் கொடுத்துவிட்டு, அதை நிறைவேற்ற முடியாமல் சிரமப்பட்டு நம்மிடம் உதவி கேட்டு வந்தால், அவர் சத்தியத்தை முறித்த குற்றத்திற்கு ஆளாகிவிடக் கூடாது என்பதற்காக அவருக்கு உதவி செய்து, அந்தச் சத்தியத்தை நிறைவேற்ற வைக்க வேண்டும்.

ஆறாவதாக, சலாமுக்குப் பதிலளிப்பதாகும். ஒருவர் நமக்கு சலாம் கூறினால் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு செல்லக் கூடாது. எவ்வளவு பெரிய பகையாக இருந்தாலும், எதிரியாகவே இருந்தாலும் சலாமுக்குப் பதில் கூறாமல் இருக்கக் கூடாது. சலாம் என்பது ஒருவருக்கொருவர் செய்யும் துஆவாகும். ஒருவர் உங்கள் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும் என்று துஆ செய்யும்போது, நாமும் உங்கள் மீதும் சாந்தி உண்டாகட்டும் என்று அவருக்குப் பதில் பிரார்த்தனை செய்வதில் நமக்கு எந்த நஷ்டமும் இல்லை. எனவே சலாமுக்குப் பதிலளிப்பதை ஒரு கடமையாக நபி (ஸல்) அவர்கள் கற்றுத் தந்துள்ளார்கள்.

ஏழாவதாக, தும்மியவருக்கு மறுமொழி கூறுவதாகும். ஒருவர் தும்மியதும் ‘அல்ஹம்துலில்லாஹ்’ என்று கூறினால், அதைக் கேட்பவர் يَرْحَمُكَ اللهُ (அல்லாஹ் உனக்கு அருள் புரிவானாக) என்று அவருக்குப் பிரார்த்திக்க வேண்டும். இதற்கு ‘தஷ்மீத்’ என்று பெயர். வெளியூரிலிருந்து இஸ்லாத்தைக் கற்றுக்கொள்ள வந்தவர்களுக்குத் தவ்ஹீதை போதித்த பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்கள் இந்த ஏழு விஷயங்களையும் கடைப்பிடிக்குமாறு வழிகாட்டினார்கள். பிறருக்கு உதவியாக வாழ்வதில்தான் இஸ்லாத்தின் மாண்பு அடங்கியிருக்கிறது.

மேலும் பிறருக்கு இழைத்த அநீதி குறித்து நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரிக்கும்போது, எவரேனும் தன் சகோதரனுக்கு مَنْ كَانَتْ لَهُ مَظْلَمَةٌ لِأَخِيهِ (தன் சகோதரனுக்கு ஓர் அநீதி இழைத்திருந்தால்), அதாவது அவனுடைய மானத்திலோ அல்லது வேறு ஏதேனும் பொருளிலோ مِنْ عِرْضِهِ أَوْ شَيْءٍ (அவனுடைய மானம் சம்பந்தப்பட்டதாகவோ அல்லது வேறு ஏதேனுமாகவோ) அநீதி இழைத்திருந்தால், தீனாரோ திர்ஹமோ இல்லாத மறுமை நாள் வருவதற்கு முன்பாக قَبْلَ أَنْ لَا يَكُونَ دِينَارٌ وَلَا دِرْهَمٌ (தீனாரோ திர்ஹமோ இல்லாத ஒரு நாள் வருவதற்கு முன்னால்), فَلْيَتَحَلَّلْهُ مِنْهُ الْيَوْمَ (இன்றைய தினமே அவனிடமிருந்து அதற்குப் பரிகாரம் தேடிக் கொள்ளட்டும்) என்று கூறினார்கள்.

மறுமையில் சென்று வாங்கிய கடனையோ செய்த அநீதியையோ பணத்தால் ஈடுசெய்ய முடியாது. ஒருவர் பிறருக்கு அநீதி இழைத்திருந்து, அவரிடம் நற்செயல்கள் ஏதேனும் இருந்தால் إِنْ كَانَ لَهُ عَمَلٌ صَالِحٌ (அவரிடம் நற்செயல் இருக்கும் பட்சத்தில்), அவர் செய்த அநீதியின் அளவிற்கு அவரிடமிருந்து அந்த நற்செயல்கள் எடுக்கப்பட்டு أُخِذَ مِنْهُ بِقَدْرِ مَظْلَمَتِهِ (அவருடைய அநீதியின் அளவிற்கு அவரிடமிருந்து எடுக்கப்பட்டு) பாதிக்கப்பட்டவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டுவிடும். நாம் தொழுத தொழுகையும் நோற்ற நோன்பும் பிறருக்குக் கொடுக்கப்பட்டுவிட்டால், நாம் தொழாதவர்களாகவும் நோன்பு நோற்காதவர்களாகவுமே ஆகிவிடுவோம். ஒருவேளை அநீதி இழைத்தவரிடம் நன்மைகள் எதுவும் இல்லாதிருந்தால் وَإِنْ لَمْ تَكُنْ لَهُ حَسَنَاتٌ (அவரிடம் நன்மைகள் இல்லாதிருந்தால்), அவன் எந்த நற்செயலும் செய்யாதவனாக, வணக்க வழிபாடுகள் எதுவும் இல்லாதவனாக இருந்தால் என்ன நிகழும் என்றால்,

நாம் எந்தப் பாவமும் செய்யாமல் இருந்தாலும், பிறருக்கு அநீதி இழைத்திருந்தால், நாம் யாருக்கு அநீதி இழைத்தோமோ அவனுடைய பாவங்களை அல்லாஹ் நம் மீது சுமத்திவிடுவான். அவன் செய்த திருட்டும் கொடுமைகளும் நாம் செய்ததாகக் கணக்கில் மாறிவிடும். எனவே, மறுமை நாள் வருவதற்கு முன்பாகவே யாருக்காவது அநீதி இழைத்திருந்தால், இவ்வுலகிலேயே அதற்கான கணக்கைத் தீர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரித்தார்கள்.

أُخِذَ مِنْ سَيِّئَاتِ صَاحِبِهِ فُحُمِلَ عَلَيْهِ
பாதிக்கப்பட்டவருடைய பாவங்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்டு, அநீதி இழைத்தவன் மீது சுமத்தப்பட்டுவிடும்.
(புகாரி: 2449) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் கற்றுத்தந்த அனைத்து வழிகாட்டல்களுமே பிறருக்கு அநீதி இழைக்கக் கூடாது, பிறருக்கு உதவியாக இருக்க வேண்டும், எவருக்கும் உபத்திரவமோ கொடுமையோ செய்யக் கூடாது மற்றும் பிறருடைய உரிமைகளில் கை வைக்கக் கூடாது என்பதையே வலியுறுத்துகின்றன.

மறுமையின் கொடிய இழப்பிலிருந்து தப்பிக்க வேண்டுமானால், பிறரது உரிமைகளைப் பேணி, எவருக்கும் அநீதி இழைக்காமல் இவ்வுலகிலேயே நம் விவகாரங்களை நேர்செய்து கொள்வது கட்டாயமாகும்.