20) சிறு தவறுகளையும் கண்டித்த நபிகளார்

நபி (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்விடமிருந்து பெற்று நமக்கு வழங்கிய இந்த மார்க்கம், வெறும் வணக்க வழிபாடுகளை மட்டும் கற்றுத் தராமல், மனித குலத்திற்குச் செய்யும் நன்மைகளையும் வணக்கமாகவே காட்டித் தந்திருக்கிறது. ஒருவர் இஸ்லாத்தைக் கடைப்பிடிக்கும்போது, அவர் அல்லாஹ்வை வணங்குகிறார் என்பதைத் தாண்டி, அவரால் சக மனிதர்களுக்கும் நன்மை ஏற்படுகிறது. அத்தகைய உயரிய வழிகாட்டல்களையே இஸ்லாம் நமக்குத் தந்திருக்கிறது.

அதன் தொடர்ச்சியாக, ஒரு மனிதன் இன்னொரு மனிதனுக்குச் செய்யக்கூடிய நுணுக்கமான தவறுகளைக் கூட சுட்டிக்காட்டி, நபி (ஸல்) அவர்கள் நம்மைச் செம்மைப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். அதில் முக்கியமான தவறுகள் பிறரைப் பற்றிப் புறம்பேசுவதும், கோள் சொல்வதும் ஆகும். பொதுவாக ஒருவரது பொருளாதாரத்தைக் கவர்வதோ அல்லது ஒருவரைத் தாக்குவதோ மட்டுமே மனிதர்களுக்குச் செய்யும் தீமை என்று நாம் நினைக்கிறோம். ஆனால், பிறரைப் பற்றிப் புறம்பேசுவதும், கோள் சொல்வதும் முஸ்லிம்களிடமே மிக அதிகமாகக் காணப்படுகிறது.

புறம்பேசுவதற்கும் கோள் சொல்வதற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை நாம் விளங்கிக்கொள்ள வேண்டும். கோள் சொல்வது என்பது, ஒரு இடத்தில் நன்மதிப்பைப் பெற்றுள்ள ஒருவரைப் பற்றிக் குறை கூறி அங்கிருந்து அப்புறப்படுத்துவது அல்லது பணியிடத்தில் தவறான குற்றச்சாட்டுகளைச் சுமத்தி அவரது வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கும் வகையில் வேலை இழக்கச் செய்வது போன்ற செயல்களாகும். ஆனால் புறம்பேசுவது என்பது, ஒருவரிடம் இருக்கும் குறைகளை மற்றவர்களிடம் பொழுதுபோக்காகப் பகிர்ந்து ரசிப்பதாகும். இவை பிறருடைய உரிமையில் அத்துமீறக்கூடிய, மார்க்கத்தில் தடுக்கப்பட்ட விஷயங்கள் என்று தெரிந்திருந்தும், மக்கள் இவற்றைச் சர்வசாதாரணமாகச் செய்து வருகிறார்கள்.

நாம் சற்றும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஓர் உவமையைக் கூறி அல்லாஹ் புறம்பேசுவதைக் கண்டிக்கிறான். நமது பகுதியில் ஒருவர் இறந்துவிட்டால், அவரது பிணத்தின் மாமிசத்தை நம்மால் உண்ண முடியுமா? நிச்சயமாக அதை நாம் அருவருத்து வெறுப்போம். அவ்வாறே புறம்பேசுவதையும் நாம் வெறுக்க வேண்டும் என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்.

وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ
உங்களில் ஒருவர் மற்றவரைப் பற்றிப் புறம்பேச வேண்டாம்; உங்களில் எவரேனும் இறந்துபோன தன் சகோதரனின் மாமிசத்தைச் சாப்பிட விரும்புவாரா? அதை நீங்கள் வெறுப்பீர்கள்.
(அல்குர்ஆன்: 49:12)➚

ஒருவரிடம் நாம் காணும் குறைகளை இன்னொருவரிடம் சென்று பகிர வேண்டிய அவசியம் என்ன இருக்கிறது? உதாரணமாக, ஒருவர் வழமைக்கு மாறாக அதிகமாகச் சாப்பிடுகிறார் என்றால், அதை இன்னொருவரிடம் கூறிப் பரிகாசம் செய்வதில் என்ன நன்மை கிடைத்துவிடப் போகிறது? ஆடு, மாடுகளின் சடலத்தை அல்ல, தன் சொந்த சகோதரனான மனிதனின் சடலத்தைத் தின்பதற்கு சமமாகவே இந்தக் காரியத்தை அல்லாஹ் குறிப்பிடுகிறான். மனிதர்களிடம் காணப்படும் நடை, உடை, பேச்சு போன்ற எத்தனையோ விஷயங்களைப் பேசுவதிலேயே பலரது உரையாடல்கள் கழிந்துவிடுகின்றன. ஒருவர் திக்கிப் பேசுவதையோ, அவரது குரலையோ, உடையையோ அல்லது அவரது சிறிய வீட்டையோ பற்றிப் பிறரிடம் விவாதிப்பதில் எந்த நன்மையும் இல்லை. இத்தகைய குறைகளைக் காணும்போது அவற்றை மனதிற்குள்ளேயே அடக்கிக் கொள்ள வேண்டுமே தவிர, அடுத்தவரிடம் சொல்லித் திரியக் கூடாது.

அதேசமயம், ஒரு நன்மை ஏற்படும் என்றாலோ அல்லது ஒரு தீமை தடுக்கப்படும் என்றாலோ ஒருவரைப் பற்றிக் குறையைக் கூறுவதற்கு மார்க்கத்தில் அனுமதி உண்டு. உதாரணமாக, ஒரு நிறுவனத்தில் ஒருவரை வேலைக்குச் சேர்க்கும்போது அவரிடம் உள்ள நம்பகத்தன்மை அல்லது நேர்மை குறித்து நம்மிடம் கருத்து கேட்கப்பட்டால், அங்கு உண்மையான குறையைச் சொல்லித்தான் ஆக வேண்டும். இல்லையெனில் அந்த நிறுவனம் ஏமாற்றப்பட்டுவிடும். ஒருவரது பற்களின் அமைப்போ அல்லது அவர் அதிகம் சாப்பிடுவதோ அடுத்தவருக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தாது; ஆனால் நாணயம் சார்ந்த குறைகள் பாதிப்பை உண்டாக்கும். அதேபோல, திருமணத்திற்கு வரன் பார்க்கும்போது அந்த மாப்பிள்ளை குடிப்பழக்கம் உள்ளவர் என்பது தெரிந்தால், பெண்ணின் குடும்பத்தார் நம்மிடம் கேட்கும்போது அதைத் தெரிவிக்க வேண்டும். அவ்வாறு தெரிவிக்கவில்லை என்றால் அந்தப் பெண்ணின் வாழ்க்கை பாதிக்கப்பட்டுவிடும். இது பொதுவெளியில் மேடை போட்டு அவதூறு சொல்வதல்ல; நம்மிடம் ஆலோசனை கேட்கும்போது மட்டும் நன்மையை நாடிச் சொல்வதாகும். ஒருவரிடம் நிலம் வாங்கலாமா என்று கேட்கும்போது, அவர் பிறர் நிலத்தை அபகரிப்பவர் என்றால் அந்தத் தீமையிலிருந்து அடுத்தவரைக் காக்க உண்மையை எச்சரிக்க வேண்டும். அடுத்தவருக்குப் பாதிப்பு ஏற்படுவதைத் தடுக்கவோ அல்லது நன்மை செய்யவோ இதுபோன்று பேசுவது அனுமதிக்கப்பட்டதாகும்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் வாழ்க்கையிலும் இதற்குச் சான்று உண்டு. ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் என்ற பெண்மணியின் விவாகரத்து முடிந்து இத்தாக்காலம் நிறைவடைந்ததும், முஆவியா என்பவரும் அபூஜஹம் என்பவரும் தன்னைத் திருமணம் செய்துகொள்ள விரும்புவதாக நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், أَمَّا مُعَاوِيَةُ فَصُعْلُوكٌ لَا مَالَ لَهُ (முஆவியாவோ ஏழை, அவரிடம் செல்வம் எதுவுமில்லை) என்று அவரது பொருளாதார நிலையைக் குறிப்பிட்டார்கள். அபூஜஹம் என்பவரோ தம் கையிலுள்ள பிரம்பைக் கீழே வைக்காதவர், அதாவது மனைவியைக் கடுமையாக அடிக்கக்கூடிய கோபக்காரர் என்பதையும் சுட்டிக்காட்டினார்கள். இருவரிடம் உள்ள குறைகளையும் அந்தப் பெண் ஏமாந்துவிடக் கூடாது என்ற நன்நோக்கோடு நபி (ஸல்) அவர்கள் வெளிப்படுத்தினார்கள். இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில் மார்க்கத்தில் புறம்பேசுவதற்கு அனுமதி இருக்கிறது.

அதேபோன்று, ஒரு சபையில் நாம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது பிறருக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒருவர் வருகிறார் என்றால், அங்கிருப்பவர்களை எச்சரிப்பதும் அனுமதிக்கப்பட்டதாகும். ஒருமுறை ஒரு நபர் நபி (ஸல்) அவர்களின் வீட்டிற்குள் வர அனுமதி கேட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவி ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், بِئْسَ أَخُو الْعَشِيرَةِ (இவர் தம் குடும்பத்திலேயே மிகக் கெட்ட மனிதர்) என்று கூறிவிட்டு, பின்னர் அவரை உள்ளே வர அனுமதித்தார்கள். ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக அவரது இயல்பை முன்கூட்டியே தெரிவித்த நபி (ஸல்) அவர்கள், அவர் உள்ளே வந்ததும் அதை வெளிக்காட்டாமல் முகமலர்ச்சியோடு அவரிடம் சகஜமாகப் பேசினார்கள்.

அவர் சென்றதும் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், “இவரை மிகக் கெட்ட மனிதர் என்று கூறிவிட்டு, பின்னர் அவரிடம் இவ்வளவு இன்முகத்தோடு நயமாகப் பேசினீர்களே, அது ஏன்?” என்று வினவினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “இவரிடம் வெளிப்படையாகப் பேசி ஒரு குறையைச் சுட்டிக்காட்டவோ, அறிவுரை கூறவோ முடியாது. அப்படிச் சொன்னால், கூறியவரையே மிகக் கடுமையாக விமர்சித்துத் தாக்கக்கூடியவர்; இவருடைய நாவிற்குப் பயந்து மக்கள் இவரிடம் பேசவே அஞ்சுவார்கள்” என்று விளக்கமளித்தார்கள். ஒருவருடைய தீமைக்கு அஞ்சி மக்கள் அவரை விட்டு விலகியிருப்பார்களேயானால், அவன்தான் மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடத்தில் மனிதர்களிலேயே மிகக் கெட்டவன் ஆவான்.

إِنَّ شَرَّ النَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ مَنْزِلَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ تَرَكَهُ النَّاسُ اتِّقَاءَ شَرِّهِ
மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடத்தில் அந்தஸ்தால் மனிதர்களில் மிகக் கெட்டவன் யாரெனில், எவனுடைய தீமைக்கு அஞ்சி மக்கள் அவனை விட்டுவிடுகிறார்களோ அவன்தான்.
(புகாரி: 6032) ➚

புறம்பேசுவதை நாம் முற்றிலும் தவிர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். நபி (ஸல்) அவர்கள் புறம் பேசுவதைத் தவிர்க்குமாறு மக்களுக்கு விளக்கும் நோக்கில் தம் தோழர்களிடம் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்கள்.

أَتَدْرُونَ مَا الْغِيبَةُ
புறம் என்றால் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?

பொதுவாகத் தங்களுக்குத் தெரிந்த விஷயமாக இருந்தாலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்கும்போது அதில் ஏதேனும் புதிய விளக்கம் இருக்கக்கூடும் என்பதால், நபித்தோழர்கள் தாமாக எதையும் கூறாமல் அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள் என்று பணிவோடு கூறுவது வழக்கம். அவ்வாறே இதற்கும் அவர்கள் பதிலளித்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் புறத்திற்குரிய விளக்கத்தைக் கூறினார்கள்.

ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا يَكْرَهُ
உன் சகோதரன் வெறுப்பதை அவனைக் குறித்து நீ பேசுவதாகும்.

அப்போது நபித்தோழர்கள், “நான் கூறக்கூடிய குறை என் சகோதரனிடம் உண்மையாகவே இருந்தாலும் அது புறமாகுமா?” என்று வினவினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்:

إِنْ كَانَ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدِ اغْتَبْتَهُ وَإِنْ لَمْ تَكُنْ فَقَدْ بَهَتَّهُ
நீ கூறும் குறை அவனிடம் இருந்தால் நீ அவனைப் புறம்பேசிவிட்டாய்; அவனிடம் அது இல்லையெனில் நீ அவன் மீது அவதூறு சுமத்திவிட்டாய்.
(முஸ்லிம்: 2589) ➚

உண்மையில் உள்ள குறையைத்தானே பேசுகிறோம் என்று எண்ணி பலர் இதை நியாயப்படுத்துகிறார்கள். ஆனால் இல்லாததைப் பேசுவது அவதூறு; உள்ள குறையைப் பேசுவதே புறமாகும். மனிதர்களில் எவரும் குறையற்றவர்கள் அல்லர். ஒருவரைப் பற்றி நாம் குறை கூறும்போது, நாம் ஏதோ குறைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட தூய்மைவாதிகள் போன்ற எண்ணம் நமக்குள் வந்துவிடுகிறது. நான்கு பேர் ஒன்று கூடும்போது அறிவை வளர்க்கும் நல்ல விஷயங்களைப் பேசுவதையும், ஒருவருக்கொருவர் உதவியாக இருப்பதையும் விட்டுவிட்டு, அடுத்தவர்களின் குறைகளைப் பேசுவதிலேயே நேரத்தைக் கழிப்பது சமூகத்தின் நற்பண்புகளைச் சீரழித்துவிடும்.

கப்ருடைய வேதனை என்பது இறைமறுப்பாளர்களுக்குரியதாக இருந்தாலும், முஸ்லிம்கள் செய்யும் சில செயல்களுக்காகவும் கப்ரில் வேதனை உண்டு என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரித்துள்ளார்கள்.

مَرَّ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَبْرَيْنِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا هَذَا فَكَانَ لَا يَسْتَتِرُ مِنْ بَوْلِهِ وَأَمَّا هَذَا يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ
நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு கப்ருகளைக் கடந்து சென்றபோது, இவ்விருவரும் பெரும் பாவங்களுக்காக வேதனை செய்யப்படவில்லை; இவரோ சிறுநீர் கழிக்கும்போது மறைத்துக்கொள்ளாதவராக இருந்தார்; அவரோ கோள் சொல்லித் திரிபவராக இருந்தார் என்று கூறினார்கள்.
(புகாரி: 6052) ➚

வெளிப்படையான இடங்களில் பிறர் பார்க்கும் வகையில் மறைப்பின்றிச் சிறுநீர் கழிப்பதும், கோள் சொல்லித் திரிவதும் கப்ருடைய வேதனைக்குக் காரணமாக அமைகின்றன. அடுத்தவரைப் போட்டுக் கொடுத்து அவருக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதே கோள் சொல்வதாகும். தொழுகையின் அத்தஹிய்யாத் இருப்பிலும் மற்ற சந்தர்ப்பங்களிலும் اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ (அல்லாஹ்வே, கப்ருடைய வேதனையிலிருந்து உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று நாம் பாதுகாப்புத் தேடும் வேளையில், அதற்குரிய காரணங்களைச் சாதாரணமாக எண்ணிச் செய்துவிடக் கூடாது.

கோள் சொல்வதன் விபரீதத்தை நபி (ஸல்) அவர்கள் மிகக் கடுமையாக எச்சரித்துள்ளார்கள்.

لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ
கோள் சொல்பவன் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டான்.
(புகாரி: 6056) ➚

ஈமான் உள்ளவராக இருந்தாலும் கூட, ஆரம்பத்திலேயே நேரடியாகச் சொர்க்கம் செல்ல முடியாது; அதற்குரிய தண்டனையை அனுபவித்துவிட்டே செல்ல முடியும் என்ற எச்சரிக்கையை இது உணர்த்துகிறது.

ஹம்மாம் இப்னுல் ஹாரிஸ் என்பவர் குறிப்பிடும் ஒரு சம்பவத்தில், அதிகாரம் படைத்த தலைவர்களிடமும் ஆட்சியாளர்களிடமும் சென்று كَانَ رَجُلٌ يَنْقُلُ الْحَدِيثَ (ஒரு மனிதர் செய்திகளைப் போய்ப் புறங்கூறிப் போட்டுக் கொடுப்பவராக இருந்தார்) என்று விவரிக்கப்படுகிறது. மக்களைத் தண்டிக்கும் அதிகாரம் படைத்தவர்களிடம் சென்று ஒருவரைப் பற்றிப் போட்டுக் கொடுத்து, அவரை நடவடிக்கைக்கு ஆளாக்கிப் பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதையே அவர் வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.

ஒருமுறை فَكُنَّا جُلُوسًا مَعَ حُذَيْفَةَ (நாங்கள் ஹுதைஃபா அவர்களோடு அமர்ந்திருந்தோம்) என்று அறிவிப்பாளர் குறிப்பிடுவது போல, நபித்தோழர் ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்களோடு மக்கள் அமர்ந்திருந்தார்கள். அப்போது ஆட்சியாளரிடம் சென்று அடுத்தவர்களைப் பற்றிப் பற்ற வைப்பதையே வழக்கமாகக் கொண்டிருந்த ஒரு மனிதர் அங்கு வந்தார். உடனே அங்கிருந்தவர்கள், ஆட்சியாளரிடம் சென்று கோள் மூட்டும் நபர் இவர்தான் என்று ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்களிடம் அவரை அடையாளம் காட்டினார்கள். பொதுவாக ஒருவரது தீங்கிலிருந்து மக்கள் எச்சரிக்கையாக இருந்து தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற நல்லெண்ணத்தில், கோள் சொல்வதை வழக்கமாகக் கொண்ட ஒருவரைப் பற்றிப் பிறரிடம் எச்சரிப்பது குற்றமாகாது. அம்மனிதர் வந்ததும், ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் இந்த எச்சரிக்கையைக் கூறினார்கள்:

سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ قَتَّاتٌ
கோள் சொல்பவன் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்.
(முஸ்லிம்: 105) ➚

மனிதர்களுக்கு நாம் இழைக்கும் அநீதிகளிலேயே மிக முக்கியமானவை புறம் பேசுவதும் கோள் சொல்வதுமாகும். அடுத்தவரைப் பற்றிய பயனற்ற விஷயங்களை இன்னொருவரிடம் பேசுவது புறம் ஆகும். ஒருவரது நன்மதிப்பையோ அல்லது உறவுகளையோ கெடுக்கும் நோக்கில், ஒருவரிடம் உள்ள குறையை அவரோடு தொடர்புடையவர்களிடம் போட்டுக் கொடுத்துப் பிரிவினையை ஏற்படுத்துவது கோள் ஆகும். கணவன் மனைவியிடையே கூட இப்படியான கோள் மூட்டும் தீமை நடக்கிறது. கணவனிடம் மனைவியைப் பற்றியோ, மனைவியிடம் கணவனைப் பற்றியோ குறைகளைப் போட்டுக் கொடுக்கும்போது, அது அவர்களுக்கு இடையேயான நெருக்கத்தையும் உறவையும் பாழாக்கி விடுகிறது. இத்தகைய காரியங்களை நாம் முற்றிலும் தவிர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒருமுறை தம் தோழர்களிடம், திவாலானவன் யார் என்று தெரியுமா என்று கேட்டார்கள். செல்வமும் வசதி வாய்ப்புகளும் இழந்து ஏதுமற்ற நிலைக்கு ஆளானவனையே மக்கள் பொதுவாகத் திவாலானவன் என்று கருதுகிறார்கள். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள், அவனல்ல உண்மையான திவாலானவன் என்று கூறி, மறுமையில் திவாலாகும் ஒருவனைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள். அவன் தொழுகை, நோன்பு, ஜகாத் போன்ற நன்மைகளைத் தலையில் சுமந்து கொண்டு மறுமை நாளில் வருவான். அதே நேரத்தில், அவன் பிறரைத் திட்டியவனாகவும், அவதூறு சுமத்தியவனாகவும், அடுத்தவர் இரத்தத்தை ஓட்டியவனாகவும், பிறர் செல்வத்தை அபகரித்தவனாகவும், அடுத்தவரை அடித்தவனாகவும் வருவான். பாதிக்கப்பட்டவர்கள் அல்லாஹ்விடம் நீதி கேட்டு நிற்கும் போது, இந்த மனிதனின் நன்மைகள் அவர்களுக்குப் பிரித்துக் கொடுக்கப்படும். அவனது குற்றங்கள் அதிகமாக இருந்து, நன்மைகள் அனைத்தும் தீர்ந்துவிட்ட பின்னரும் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் எஞ்சியிருந்தால், அவர்களின் பாவங்கள் இவன் மீது சுமத்தப்படும். இறுதியில் நன்மைகள் எதுவுமின்றி பிறரின் பாவங்களை மட்டுமே சுமந்தவனாக அவன் நரகத்தில் வீசப்படுவான்.

يَأْتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِصَلَاةٍ وَصِيَامٍ وَزَكَاةٍ وَيَأْتِي قَدْ شَتَمَ هَذَا وَقَذَفَ هَذَا وَسَفَكَ دَمَ هَذَا وَأَكَلَ مَالَ هَذَا وَضَرَبَ هَذَا فَطُرِحَ فِي النَّارِ
மறுமை நாளில் ஒருவன் தொழுகை, நோன்பு, ஜகாத் ஆகியவற்றுடன் வருவான்; அதே நேரத்தில் இவனைத் திட்டியவனாகவும், இவன் மீது அவதூறு சுமத்தியவனாகவும், இவனது இரத்தத்தை ஓட்டியவனாகவும், இவனது பொருளைச் சாப்பிட்டவனாகவும், இவனை அடித்தவனாகவும் வருவான்; பின்னர் அவன் நரகத்தில் எறியப்படுவான்.
(முஸ்லிம்: 2581) ➚

எனவே, பிறருடைய விவகாரங்களில் நாம் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும். கொடுக்கல் வாங்கலில் மட்டுமல்லாமல், அடுத்தவர்களைப் பற்றிப் புறம்பேசுவது, கோள் சொல்வது போன்ற நாவினால் ஏற்படும் குற்றங்களிலும் மிகுந்த கவனம் தேவை. மார்க்கத்தில் இவை பெரும் பாவங்களாக இருந்தபோதிலும், ஒரு குற்றமே இல்லை என்பது போல் நாம் அலட்சியமாக எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால், இத்தகைய பாவங்கள் மறுமையில் நமது ஒட்டுமொத்த நன்மைகளையும் பாழாக்கி, நம்மைப் பெரும் நஷ்டவாளியாக்கி விடும் என்பதை ஆழமாக உணர வேண்டும்.

புறமும் கோளும் மனித உறவுகளைச் சீரழிப்பதுடன், மறுமையில் நாம் செய்த நன்மைகள் அனைத்தையும் அழித்து நரகத்தில் சேர்க்கும் கொடிய பாவங்கள் என்பதால், நம் நாவை அவற்றிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்வதே ஈடேற்றத்திற்கான வழியாகும்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் வணக்க வழிபாடுகளை மட்டுமல்லாமல், மனிதர்களிடையே எவ்வாறு நற்பண்புகளுடன் நடந்துகொள்ள வேண்டும், பிறரது உரிமைகளை எவ்வாறு பேண வேண்டும் என்பதையும் நமக்குக் கற்றுத் தந்துள்ளார்கள். அந்த வகையில் நாம் கட்டாயம் தவிர்க்க வேண்டிய முக்கியமான ஒரு தீய குணம், பிறருடைய குறைகளைத் துருவித் துருவி ஆராய்வதாகும்.

இரண்டு பேர் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது காது கொடுத்து ஒட்டுக் கேட்பது, மற்றவர்கள் எங்கே செல்கிறார்கள், என்ன செய்கிறார்கள் என்று பின்தொடர்வது போன்ற செயல்களைப் பலர் சர்வசாதாரணமாகச் செய்கிறார்கள். நமக்குத் தொடர்பில்லாத பிறரது தனிப்பட்ட விவகாரங்களில் தலையிடுவதும், அவர்களின் இரகசியங்களை ஒட்டுக் கேட்பதும் மார்க்கத்தில் தடை செய்யப்பட்ட குற்றமாகும். மனிதர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொள்வது அவர்களின் சொந்தத் தேவைக்காக இருக்கலாம்; அதில் நமக்கு எந்த நன்மையும் இல்லை. நமக்குச் சம்பந்தமுள்ள விஷயமாக இருந்தால் நம்மிடமே பேசியிருப்பார்கள்; தொடர்பில்லாதபோது அதைத் துருவி ஆராயக் கூடாது என்று அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் எச்சரிக்கிறான்.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱجْتَنِبُوا۟ كَثِيرًا مِّنَ ٱلظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ ٱلظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا۟
நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! ஊகங்களில் அதிகமானவற்றைத் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள்; நிச்சயமாக சில ஊகங்கள் பாவமாகும். மேலும் நீங்கள் துருவித் துருவி ஆராயாதீர்கள்.
(அல்குர்ஆன்: 49:12)➚

இதற்கு விளக்கமளிக்கும் விதமாக நபி (ஸல்) அவர்கள் தவறான ஊகங்கள் கொள்வதையும், பிறரது குறைகளைத் துருவித் துருவி ஆராய்வதையும் எச்சரித்துள்ளார்கள். ஒருவரைப் பற்றித் தவறான ஊகம் கொள்வதே பேச்சுகளிலேயே மிகப்பெரிய பொய்யாகும் என்றும் நபி (ஸல்) அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

إِيَّاكُمْ وَالظَّنَّ فَإِنَّ الظَّنَّ أَكْذَبُ الْحَدِيثِ وَلَا تَجَسَّسُوا
ஊகம் கொள்வதைக் குறித்து உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன்; ஏனெனில் ஊகம்தான் பேச்சிலேயே மிகப் பெரிய பொய்யாகும். மேலும் நீங்கள் துருவித் துருவி ஆராயாதீர்கள்.
(புகாரி: 5143) ➚

நமக்குத் தொடர்பில்லாத விஷயங்களில் பிறர் என்ன செய்கிறார்கள், என்ன பேசுகிறார்கள் என்று ஆராய்வது முற்றிலும் தேவையற்றதாகும். பிறர் நம்மிடம் சொல்ல விரும்பாத ஒரு விஷயத்திலிருந்து நாம் ஒதுங்கிக்கொள்ள வேண்டுமே தவிர, அதைத் தெரிந்துகொள்ள எந்த முயற்சியும் செய்யக் கூடாது. அவ்வாறு மக்களின் குறைகளைத் தேடிச் சென்றால் அது அவர்களை நாசமாக்கிவிடும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரித்துள்ளார்கள். உதாரணமாக, ஒருவர் இரகசியமாக ஒரு பாவத்தைச் செய்யும்போது, அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்று பார்த்துவிட்டால், அது அவருக்குத் தவறு செய்யும் துணிச்சலை ஏற்படுத்திவிடும். பிறருக்கு அஞ்சி மறைவாகச் செய்த தவறை, இனி வெளிப்படையாகவே செய்யும் நிலைக்கு அவர் தள்ளப்பட்டுவிடுவார். இவ்வாறு பிறரது குறைகளைத் தேடுவது அவர்களைச் சீரழித்துவிடும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டுகிறார்கள்.

إِنَّكَ إِنِ اتَّبَعْتَ عَوْرَاتِ النَّاسِ أَفْسَدْتَهُمْ
நிச்சயமாக நீர் மக்களின் குறைகளைத் தேடித் திரிவீரானால், அவர்களை நீர் நாசமாக்கிவிடுவீர்.
(அபூதாவூத்)

அதேபோன்று இரண்டு நபர்களோ அல்லது ஒரு குழுவோ தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, பிறர் கேட்பதை அவர்கள் விரும்பாத நிலையிலோ அல்லது பிறரை விட்டு ஒதுங்கிப் பேசும்போதோ அதை ஒட்டுக் கேட்பது மிகக் கடுமையான குற்றமாகும். பிறரது பேச்சைக் கேட்பதுதானே என்று மனிதர்கள் இதனைச் சாதாரணமாகக் கருதிவிடக் கூடாது. புறம் பேசுவதும் கோள் சொல்வதும் பிறரிடம் தவறுகளைப் பரப்புவது என்றால், ஒட்டுக் கேட்பது என்பது மனிதர்களின் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தையும் உரிமைகளையும் பறிப்பதாகும். ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவனது பேச்சுரிமையும் சுதந்திரமும் உண்டு. அதை மீறி பிறர் விரும்பாத பேச்சை ஒட்டுக் கேட்பவருக்கு மறுமை நாளில் கடுமையான தண்டனை உண்டு என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரித்துள்ளார்கள்.

مَنِ اسْتَمَعَ إِلَى حَدِيثِ قَوْمٍ وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ أَوْ يَفِرُّونَ صُبَّ فِي أُذُنَيْهِ الآنُكُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
ஒரு கூட்டத்தார் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டிருப்பதை, அவர்கள் அதை வெறுக்கும் நிலையிலோ அல்லது அவர்கள் இவரை விட்டு விலகிச் செல்லும் நிலையிலோ எவர் ஒட்டுக் கேட்கிறாரோ, மறுமை நாளில் அவரது காதுகளில் உருக்கப்பட்ட ஈயம் ஊற்றப்படும்.
(புகாரி: 7042) ➚

நாவினால் மட்டுமே ஈமான் கொண்டு, உள்ளத்தில் உண்மையான ஈமான் நுழையாதவர்களே பிறரது குறைகளைத் தேடித் திரிவார்கள். பிறருடைய பொருளாதாரத்தை நாம் அநியாயமாக எடுக்க ஆசைப்படாதது போலவே, பிறருடைய தனிப்பட்ட செய்திகளுக்கும் அவர்களே உரிமையாளர் என்பதால் அதை நாம் அறிய முற்படக் கூடாது. பொதுவான செய்திகளைப் பொதுவில் சொல்வார்கள்; தனிப்பட்ட விஷயங்களை நம்பகமானவர்களிடம் மட்டுமே பகிர்வார்கள். அதில் நாம் தலையிடக் கூடாது. அவ்வாறு பிறரின் குறைகளைத் துருவித் திரிபவர்களின் குறைகளை அல்லாஹ் அம்பலப்படுத்தி, அவர்களை வீட்டிற்குள்ளேயே இழிவுபடுத்திவிடுவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரித்துள்ளார்கள்.

يَا مَعْشَرَ مَنْ آمَنَ بِلِسَانِهِ وَلَمْ يَدْخُلِ الإِيمَانُ قَلْبَهُ لاَ تَتَّبِعُوا عَوْرَاتِهِمْ فَإِنَّهُ مَنِ اتَّبَعَ عَوْرَاتِهِمْ يَتَّبِعِ اللَّهُ عَوْرَتَهُ يَفْضَحْهُ فِي بَيْتِهِ
நாவினால் ஈமான் கொண்டு உள்ளத்தில் ஈமான் நுழையாதவர்களே! பிறரது குறைகளை நீங்கள் தேடித் திரியாதீர்கள்; எவர் பிறருடைய குறைகளைத் தேடித் திரிகிறாரோ, அவரது குறையை அல்லாஹ் வெளிப்படுத்துவான்; எவரது குறையை அல்லாஹ் வெளிப்படுத்துகிறானோ, அவரை அவரது வீட்டுக்குள்ளேயே வைத்து அவன் இழிவுபடுத்திவிடுவான்.
(அபூதாவூத்: 4880) ➚

பிறரின் குறைகளைத் துருவும் இந்தத் தீய குணம் மனிதர்களிடம் ஏற்படுவதற்கு ஷைத்தானிய அகந்தையே காரணமாகும். தங்களை எந்தக் குறையும் இல்லாத பரிசுத்தவான்களாகவும் உயர்ந்தவர்களாகவும் எண்ணிக்கொண்டு, மற்றவர்களைக் குறையுள்ளவர்களாகவும் தாழ்ந்தவர்களாகவும் கருதும் மனநிலையிலிருந்தே இது தோன்றுகிறது. மனிதர்கள் பிறப்பதற்கு முன்பிருந்தே, தாய்மார்களின் வயிறுகளில் சிசுக்களாக இருந்த காலத்திலிருந்தே அவர்களின் அனைத்து நிலைகளையும் அல்லாஹ் நன்கறிவான் என்பதால், மனிதர்கள் தங்களைத் தாங்களே பரிசுத்தவான்களாக எண்ணிக்கொள்ளக் கூடாது என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்.

هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِى بُطُونِ أُمَّهَـٰتِكُمْ فَلَا تُزَكُّوٓا۟ أَنفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ
சிறு தவறுகளைத் தவிர பெரும் பாவங்களையும் வெட்கக்கேடான செயல்களையும் தவிர்த்துக் கொள்பவர்களை அல்லாஹ் மன்னிப்பான்; அவன் உங்களைப் பூமியிலிருந்து படைத்த போதும், உங்கள் தாய்மார்களின் வயிறுகளில் நீங்கள் கருவாக இருந்த போதும் உங்களை நன்கறிந்தவன்; எனவே உங்களை நீங்களே பரிசுத்தவான்களாக எண்ணிக்கொள்ளாதீர்கள்; இறையச்சமுடையவர் யார் என்பதை அவனே நன்கறிவான்.
(அல்குர்ஆன்: 53:32)➚

பிறர் குறைகளைத் தேடும்போது, தன்னை உயர்ந்தவனாகவும் மற்றவனைத் தாழ்ந்தவனாகவும் கருதும் எண்ணத்தை ஷைத்தான் மனிதனின் உள்ளத்தில் விதைக்கிறான். நாம் மற்றவர்களின் தவறுகளைக் கண்டுபிடிக்கும் காவல் அதிகாரிகள் அல்லர்; அத்தகைய அதிகாரிகளாக அல்லாஹ் யாரையும் படைக்கவில்லை.

பிறருடைய குறைகளைத் தேடித் திரிந்து, தங்களை உயர்வாகக் கருதிக்கொள்வதை அல்லாஹ் கண்டிக்கிறான். மனிதர்கள் فَلَا تُزَكُّوا أَنفُسَكُمْ (உங்களை நீங்களே தூய்மையானவர்களாக எண்ணிக்கொள்ளாதீர்கள்) என்று அல்குர்ஆனில் (53:32➚) அல்லாஹ் கூறுகிறான். யார் இறையச்சமுடையவர் என்பதை அவனே நன்கு அறிவான். எனவே, பிறரின் குறைகளைத் தேடித் துருவுவது மார்க்கத்தில் கடுமையாகக் கண்டிக்கப்பட்ட குற்றமாகும்.

ஒருவருடைய வீட்டிற்குள் எட்டிப் பார்ப்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் மிகக் கடுமையாகக் கண்டித்துள்ளார்கள். ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் இல்லத்தில் தலையைச் சீவிக்கொண்டிருந்தபோது, ஒருவர் எட்டிப் பார்த்தார். அதைக் கவனித்த நபி (ஸல்) அவர்கள், அடுத்தவர் வீட்டுக்குள் எட்டிப் பார்ப்பதைத் தடுத்து எச்சரித்தார்கள். ஒருவரின் இல்லத்திற்குச் சென்றால் உடனே உள்ளே நுழைந்துவிடாமல் மூன்று முறை அனுமதி கேட்க வேண்டும்; அனுமதி கிடைக்காவிட்டால் திரும்பிச் சென்றுவிட வேண்டும். வீட்டில் இருப்பவர்கள் மற்றவர்கள் பார்க்க விரும்பாத பல நிலைகளில் இருக்கலாம்; திடீரென நுழைந்தால் அவர்கள் வெட்கமும் சங்கடமும் அடைவார்கள். எனவே, பிறரின் அந்தரங்கத்தைப் பார்வை படாமல் பாதுகாப்பதற்காகவே அனுமதி கேட்கும் சட்டத்தை மார்க்கம் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

لَوْ أَعْلَمُ أَنَّكَ تَنْظُرُ لَطَعَنْتُ بِهِ فِي عَيْنِكَ إِنَّمَا جُعِلَ الِاسْتِئْذَانُ مِنْ أَجْلِ الْبَصَرِ
நீ எட்டிப் பார்க்கிறாய் என்று எனக்குத் தெரிந்திருந்தால் இந்த ஈர்வலியைக் கொண்டு உன் கண்ணைக் குத்தியிருப்பேன்; பார்வை பட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காகவே அனுமதி கேட்கும் சட்டம் ஏற்படுத்தப்பட்டது.
(புகாரி: 6241) ➚

வீட்டின் கதவு சாத்தப்பட்டிருக்கும்போது ஜன்னல் வழியாகவோ, மாடியில் ஏறி நின்றோ எட்டிப் பார்ப்பதும் குற்றமாகும். எட்டிப் பார்ப்பதையும் ஒட்டுக் கேட்பதைப் போன்று மார்க்கம் தடை செய்துள்ளது. நவீன காலத்தில் கருவிகளைப் பயன்படுத்திப் பிறர் பேசுவதை ஒட்டுக் கேட்பதும், அவர்கள் தனியாகப் பேசுவதைக் காதுகொடுத்துக் கேட்பதும் தடுக்கப்பட்ட பாவமாகும். அதேபோன்று அடுத்தவர்களின் கணினியை ஊடுருவி, அவர்கள் என்ன செய்தார்கள், யாருக்கு என்ன செய்தி அனுப்பினார்கள் என்று உளவு பார்ப்பதும், அவர்களுடைய வங்கிக் கணக்கு மற்றும் கடவுச்சொற்களைத் திருடி அவர்களைச் சீரழிப்பதும் இந்தத் துருவிப் பார்க்கும் தீய குணத்தின் வெளிப்பாடே ஆகும். இவை அனைத்துமே மார்க்கம் தடை செய்த துருவி ஆராயும் செயலுக்குள் அடங்கும்.

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் ஒரு பகுதிக்கு அதிகாரியாக இருந்த காலத்தில் நடந்த நிகழ்வும் இதற்குச் சான்றாக அமைகிறது. மது அருந்தியவர்களுக்கு நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கை நிர்ணயிக்கப்படாமல், திருந்துவதற்காகச் சில அடிகள் அடிக்கப்பட்டு வந்தன. அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் காலத்தில் நாற்பது அடிகள் என வரம்பு நிர்ணயிக்கப்பட்டது.

அந்நாளில் ஒருவர் இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதரை இழுத்து வந்தார்கள். அந்த மனிதரின் தாடியிலிருந்து மது சொட்டுச் சொட்டாக வடிந்துகொண்டிருந்தது. அவர் குடித்திருக்கிறார் என்று கூறி தண்டனை வழங்குவதற்காக இழுத்து வந்தார்கள். அப்போது இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள், “அவர் மது அருந்தியதை நீங்கள் நேரில் பார்த்தீர்களா?” என்று கேட்டார்கள். தாடியில் மது வடிவதைப் பார்த்த மாத்திரத்தில், அவராகக் குடித்தாரா அல்லது யாராவது ஊற்றினார்களா, அல்லது அது வேறு பொருளா என்று உறுதி செய்யாமல் துருவி ஆராய்ந்து இழுத்து வந்ததை அவர்கள் தடுத்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் மூலம் نُهِينَا عَنِ التَّجَسُّسِ (துருவித் துருவி ஆராய்வதை விட்டும் நாங்கள் தடுக்கப்பட்டுள்ளோம்) என்றும், وَلَكِنْ إِنْ يَظْهَرْ لَنَا شَيْءٌ نَأْخُذْ بِهِ (எங்களுக்கு ஏதேனும் வெளிப்படையாகத் தெரியவந்தால் மட்டுமே அதைக் கொண்டு தண்டிப்போம்) என்றும் கூறினார்கள். சட்டம் அமல்படுத்தும் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களே குற்றங்களைத் துருவித் துருவி ஆராயக் கூடாது என்றால், மற்றவர்கள் எந்த அளவுக்கு எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் என்பதை இதிலிருந்து விளங்கலாம்.

உமர் (ரலி) அவர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் நடந்த ஒரு நிகழ்வும் நபிவழியை நமக்கு உணர்த்துகிறது. நாட்டில் என்ன நடக்கிறது, திருடர்கள் நடமாட்டம் உள்ளதா என்பதை அறிந்துகொள்வதற்காக உமர் (ரலி) அவர்கள் இரவு நேரங்களில் கண்காணிப்புப் பணியில் ஈடுபடுவது வழக்கம். ஒருமுறை அவர்கள் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரலி) அவர்களைத் தம்முடன் அழைத்துக்கொண்டு மதீனாவில் ரோந்துப் பணியில் சென்றார்கள்.

அக்காலத்தில் நள்ளிரவில் வீடுகளில் விளக்கு எரியும் வழக்கம் இருக்காது; இஷா தொழுகைக்குப் பின் மக்கள் உறங்கிவிடுவார்கள். ஆனால், ஓர் இல்லத்தில் விளக்கு எரிவதைக் கண்டு உமர் (ரலி) அவர்கள் அந்த வீட்டின் அருகே சென்றார்கள். அப்போது உள்ளிருந்து கூச்சலும் போதையில் உளறும் நிதானமற்ற பேச்சுக்களும் கேட்டன. உமர் (ரலி) அவர்கள் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரலி) அவர்களின் கையைப் பிடித்து, “இது யாருடைய வீடு என்று உமக்குத் தெரியுமா?” எனக் கேட்டார்கள். அவர் தமக்குத் தெரியாது என்றார். அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், “இது ரபீஆ இப்னு உமய்யா என்பவரின் வீடு. وَهُمُ الْآنَ شُرَّبٌ (அவர்கள் இப்போது மது அருந்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள்) என்ற தகவல் எனக்கு வந்துள்ளது. فَمَا تَرَى؟ (இப்போது உமது கருத்து என்ன?)” என்று அவரிடம் கேட்டார்கள்.

பத்து நன்மாராயணம் கூறப்பட்டவர்களில் ஒருவரான மாபெரும் அறிஞர் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் அவர்களிடம் உமர் (ரலி) அவர்கள் இதுபற்றி கருத்துக் கேட்டபோது, அவர்கள் أَرَى قَدْ أَتَيْنَا مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُ (அல்லாஹ் எதைத் தடுத்திருக்கிறானோ, அதை நாம் செய்துவிட்டதாகவே நான் கருதுகிறேன்) என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ் எதைத் தடுத்திருக்கிறான் என்றால், குர்ஆனில் وَلَا تَجَسَّسُوا (துருவித் துருவி ஆராயாதீர்கள்) என்று தடுத்துள்ளான்; فَقَدْ جَسَسْنَا (நாமோ துருவி ஆராய்ந்துவிட்டோம்). எனவே, அல்லாஹ் தடுத்த காரியத்தையே நாம் செய்துவிட்டோம் என்று அவர் கூறியதும், உமர் (ரலி) அவர்கள் நடுங்கிப் போய் فَانْصَرَفَ عَنْهُ (அங்கிருந்து திரும்பிச் சென்றுவிட்டார்கள்).

உள்ளே இருப்பவர்கள் மது அருந்திக் கொண்டிருக்க வாய்ப்பு இருந்தும், உள்ளே நுழைந்து விசாரிக்கும் அதிகாரம் அவர்களிடம் இருந்தும் கூட, அவர்கள் மார்க்கத்தின் வரம்பில் நின்றுவிட்டார்கள். மார்க்கம் لَا تَجَسَّسُوا (துருவித் துருவி ஆராயாதீர்கள்) என்று சொல்கிறது. அவன் கதவை அடைத்துக்கொண்டு மறைவாகச் செய்தானே தவிர, வெளியே வந்து பகிரங்கமாகக் குடிக்கவில்லை. ஆட்சியில் இருந்து சட்டம் இயற்றும் தலைவர்களுக்கே பிறரது அந்தரங்கத்தைத் துருவித் துருவி ஆராயும் உரிமை இல்லை என்றால், சாதாரண மக்களுக்கு எப்படி அந்த உரிமை இருக்க முடியும்?

ஒருவர் தனிப்பட்ட முறையில் ஒரு காரியத்தைச் செய்கிறார் என்றால், அவரைத் தொடர்ந்து சென்று அவர் எந்தப் பேருந்தில் ஏறுகிறார், எங்கு செல்கிறார், எங்கு இறங்குகிறார் என்று கண்காணிப்பது நமக்குத் தேவையற்றது. அவரைத் தண்டிக்கும் அதிகாரம் நமக்கு இல்லை; தண்டிக்கக்கூடிய அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்கே இந்த எல்லை கிடையாது எனும்போது, பிறரது தனிப்பட்ட விவகாரங்களில் நாம் தலையிட முடியாது.

சட்டம் ஒழுங்கைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்பது உண்மைதான். ஆனால் அல்லாஹ்வுடைய பயம் இல்லாமல் சட்டங்களால் மட்டுமே எவரையும் திருத்திவிட முடியாது. சட்டங்கள் என்பவை குற்றங்களை வெளிப்படையாகச் செய்யாமல் தடுப்பதற்கே உரியவை; எந்தச் சட்டம் போட்டும் மனிதர்களின் அந்தரங்கங்களைத் தடுத்துவிட முடியாது. அந்தரங்கங்களைத் துருவிப் பார்க்க முற்பட்டால், ஒவ்வொரு வீட்டிலும் ஏதேனும் ஒரு தவறு நடக்கலாம் என்று கருதி எல்லார் வீடுகளின் கதவுகளையும் தட்டிக்கொண்டே இருக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படும். ஒருவன் வெளிப்படையாகக் குற்றம் செய்தால் மட்டுமே அவனைத் தண்டிக்க வேண்டும். குற்றத்தைச் செய்பவன் சட்டத்திற்குப் பயந்து மறைவாகச் செய்கிறான் என்றால், அவனை விட்டுவிட வேண்டும் என்பதே இஸ்லாமிய குற்றவியல் சட்டமாகும்.

இதிலிருந்து நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டிய பாடம் என்னவென்றால், எந்த ஒரு மனிதருடைய ரகசியங்களையும் துருவித் துருவித் தேடக் கூடாது. பக்கத்து வீட்டில் என்ன நடக்கிறது, அவர்கள் ஏன் சண்டை போடுகிறார்கள் என்று ஒட்டுக் கேட்பதால் நமக்கு எந்த நன்மையும் கிடைக்கப் போவதில்லை. குறிப்பாகப் பெண்களிடம் பிறர் பேசுவதை ஒட்டுக் கேட்கும் பழக்கம் அதிகமாகக் காணப்படுகிறது. இது சாதாரணமாகத் தடுக்கப்பட்ட ஒன்றல்ல; மறுமையில் காதில் உருகிய ஈயத்தை ஊற்றும் அளவுக்கு அல்லாஹ்வின் கடுமையான கோபத்தைத் தேடித்தரும் குற்றமாகும்.

புறம் பேசுவதிலிருந்தும் கோள் சொல்வதிலிருந்தும் விலகி இருப்பதைப் போல, ஒட்டுக் கேட்கும் குணத்திலிருந்தும் நாம் முற்றிலுமாக விலகியிருக்க வேண்டும். இல்லையேல், நம்மையறியாமலேயே பிறரை விட நாம் பரிசுத்தமானவர்கள் என்ற தற்பெருமை மேலோங்கி, நம்மை அதல பாதாளத்தில் தள்ளிவிடும்.

பிறரது ரகசியங்களைத் துருவி ஆராய்வதையும் ஒட்டுக் கேட்பதையும் தவிர்த்து, நம் சொந்தக் குறைகளை உணர்ந்து திருத்திக் கொள்வதே ஈருலகப் பாதுகாப்பிற்குரிய வழியாகும்.