19) மனித நலனை போதித்த நபிகளார்

நபி (ஸல்) அவர்கள் நமக்குக் கற்றுத்தந்த இந்த மார்க்கம் உலகிலுள்ள ஏனைய மதங்களிலிருந்து பல வகைகளில் வேறுபட்டு நிற்கிறது. அதனால்தான் அது உலக மக்களைத் தன் பக்கம் ஈர்க்கிறது. பொதுவாக மதங்கள் கடவுள் வணக்கம், பூசைகள், சடங்கு சம்பிரதாயங்கள் போன்ற ஆன்மீக விவகாரங்களை மட்டுமே பேசுகின்றன. ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் கொண்டுவந்த இஸ்லாமிய மார்க்கம், மனிதன் இவ்வுலக வாழ்வில் சந்திக்கின்ற அனைத்துத் துறைகளிலும் வழிகாட்டி, நன்மைகளைக் கடைப்பிடிக்கக் கற்றுத்தருகிறது. உலகில் நல்ல மனிதர்களாக வாழ்வதற்குத் தேவையான நற்பண்புகளையும் செயல்களையும் இஸ்லாம் வணக்கமாகவே ஆக்கித் தந்துள்ளது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது இறுதி ஹஜ்ஜின் போது மினாவில் மக்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். ஒரு முக்கியமான வழிகாட்டலை வழங்குவதற்கு முன்னதாக மக்களின் கவனத்தை ஈர்க்கும் விதமாக, أَتَدْرُونَ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا؟ (இந்த நாள் எந்த நாள் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?) என்று மக்களிடம் கேட்டார்கள். அதற்குத் தோழர்கள், “அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிவர்” என்றனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், هَذَا يَوْمٌ حَرَامٌ (இது புனிதமான நாள்) என்றார்கள். பின்னர், أَتَدْرُونَ أَيُّ بَلَدٍ هَذَا؟ (இது என்ன ஊர் என்று தெரியுமா?) எனக் கேட்க, தோழர்கள் மீண்டும் அவ்வாறே பதிலளிக்க, நபி (ஸல்) அவர்கள், بَلَدٌ حَرَامٌ (இது புனிதமான ஊர்) என்றார்கள். தொடர்ந்து, أَتَدْرُونَ أَيُّ شَهْرٍ هَذَا؟ (இது என்ன மாதம் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?) எனக் கேட்டார்கள். அதற்கும் தோழர்கள், “الله ورسوله أعلم (அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிவர்)” என்று கூற, நபி (ஸல்) அவர்கள், هَذَا شَهْرٌ حَرَامٌ (இது புனிதமிக்க மாதம்) என்றார்கள்.

பொதுவாக மனிதர்கள் வணக்க வழிபாடுகளையும், குறிப்பிட்ட இடங்களையும், காலங்களையுமே புனிதமாகக் கருதுவார்கள். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்நாளின் புனிதத்தையும், அந்த மாதத்தின் புனிதத்தையும், மக்கா நகரின் புனிதத்தையும் சுட்டிக்காட்டிய பிறகு, அத்தோடு நின்றுவிடாமல் மனிதர்களின் உயிரையும், உடமைகளையும், மான மரியாதையையும் புனிதமானவையாகப் பிரகடனம் செய்தார்கள். ஒரு புனிதமான இடத்தில் தவறிழைக்க மனிதன் எவ்வாறு அஞ்சுவானோ, அதுபோலவே பிற மனிதர்களின் உரிமைகள் விஷயத்திலும் அஞ்சிப் பேணுதலாக நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை உணர்த்தினார்கள்.

إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَيْكُمْ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا
உங்களுடைய இந்த நாளில், உங்களுடைய இந்த ஊரில், உங்களுடைய இந்த மாதத்தில் உள்ள புனிதத்தைப் போன்றே, நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுடைய உயிர்களையும் உங்களுடைய செல்வங்களையும் உங்களுடைய மான மரியாதைகளையும் உங்களுக்குப் புனிதமாக்கியுள்ளான்.
(புகாரி: 6043) ➚

பிறரது உயிரைப் பறிப்பதோ, சிறிதோ பெரிதோ அடுத்தவரின் பொருளாதாரத்தை அபகரிப்பதோ, ஒருவரது மான மரியாதையைக் கெடுப்பதோ அல்லாஹ் ஏற்படுத்திய புனிதத்தைச் சீர்குலைப்பதாகும். மதத்தின் பெயரால் ஊர்வலங்கள் நடத்தி பிற மதத்தவர் மீது தாக்குதல் நடத்துவதும், அவர்களது வழிபாட்டுத் தலங்களை ஆக்கிரமிப்பதும் வணக்கமாகாது. மாறாக, எவரது உயிரையும் பறிக்கவோ, எவரது உடைமைக்கும் சேதம் விளைவிக்கவோ, எவரது மானத்தைக் குலைக்கவோ எவருக்கும் உரிமையில்லை என்பதை இஸ்லாம் வழிபாட்டின் அங்கமாகவே போதிக்கிறது. யாருக்கும் எந்தத் தொல்லையும் தராத இத்தகைய வாழ்வியல் நெறியே மக்களை இஸ்லாத்தின்பால் ஈர்க்கிறது.

அதே போன்று நபி (ஸல்) அவர்கள், عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ صَدَقَةٌ (ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் மீதும் தர்மம் செய்வது கடமையாகும்) என்று கூறினார்கள். தர்மம் என்பது வசதி படைத்தவர்களுக்கு மட்டுமே உரியது என்று எண்ணிய தோழர்கள், فَإِنْ لَمْ يَجِدْ (தர்மம் செய்ய ஏதும் கிடைக்காதவர் என்ன செய்வது?) என்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், فَيَعْمَلُ بِيَدَيْهِ (அவர் தனது கைகளால் உழைக்க வேண்டும்), فَيَنْفَعُ نَفْسَهُ وَيَتَصَدَّقُ (தனக்கும் பயனளித்துக் கொண்டு தர்மமும் செய்ய வேண்டும்) என்றார்கள்.

வேலை கிடைக்காமலோ கையில் காசு இல்லாமலோ போனால் என்ன செய்வது என்று தோழர்கள் துருவித் துருவிக் கேட்டபோது, இயலாதவருக்கு உழைப்பால் உதவி செய்வதும் தர்மமே என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் உடைத்துச் சொன்னார்கள். தர்மம் என்பது வெறும் பணம் சார்ந்தது மட்டுமல்ல; மனம் சார்ந்ததாகும். ஒருவரது இயலாமையைப் போக்கத் துணையாக நிற்பதும், கீழே விழுந்த பொருளை எடுத்துக் கொடுப்பதும் கூடத் தர்மமாகும்.

அடுத்தவருக்கு உதவி செய்யும் உடல் வலிமையோ தகுதியோ இல்லாத முதியவர் என்ன செய்வது என்று கேட்டபோது, நல்ல காரியங்களை எடுத்துச் சொல்லி நன்மையை ஏவுவதும் தீமையைத் தடுப்பதும் தர்மமே என்று வழிகாட்டினார்கள். பிறருக்கு நல்லதை எடுத்துச் சொல்லவும் தெரியாதவர் என்ன செய்வது என்று கேட்டபோது, فَيُمْسِكُ عَنِ الشَّرِّ (பிறருக்குத் தன்னால் எந்தத் தீங்கும் ஏற்படாமல் தடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்); அதுவே அவரிடமிருந்து தனக்குத் தானே செய்து கொள்ளும் தர்மமாகும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் தெளிவுபடுத்தினார்கள். ஒரு நன்மை செய்ய முடியாவிட்டாலும் கூட, பிறருக்குத் தொந்தரவு தராமல் வாழ்வதையே இஸ்லாம் தர்மமாகப் போதிக்கிறது.

நாம் பிறருக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யாமல் இருப்பதே ஒரு தர்மமாகும். எவருக்கும் எந்தத் தொந்தரவும், இடைஞ்சலும் தராமல் வாழ்வதும், எவருடைய உரிமையையும் பறிக்காமல் இருப்பதும், யாரைப் பற்றியும் புறம்பேசாமலும் கோள் சொல்லாமலும் இருப்பதும் மிக அவசியமாகும். அடுத்தவருக்குக் கேடு விளைவிப்பதில் பல வகைகள் உள்ளன. ஒரு முஸ்லிம் செய்ய வேண்டிய நல்லறங்களைப் பற்றிக் கூறும்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆன்மீகக் கடமைகளை மட்டும் குறிப்பிடாமல், பிறருக்கு உதவுவதையும் ஓர் இபாதத்தாகக் கற்றுத் தருகிறார்கள். இன்று நாம் பிறருக்கு உதவக்கூடிய நிலையில் இருக்கலாம்; நாளை நாமே உதவி தேவைப்படும் நிலைக்கு ஆளாகலாம். சமூகத்தில் பரஸ்பரம் உதவும் குணம் இருந்தால்தான் அனைவரும் சிரமமின்றி வாழ முடியும்.

தொழுகையையும் நோன்பையும் மட்டும் நிறைவேற்றிவிட்டால் வெற்றி பெற்றுவிடலாம், அல்லாஹ் நம்மிடம் அவ்வளவுதான் எதிர்பார்க்கிறான் என்று கருதிவிடக் கூடாது. ஒரு முஸ்லிம் தம்மால் இயன்ற நன்மைகளைச் செய்ய வேண்டும்; பொருளால் உதவ முடிந்தால் அவ்வாறு உதவ வேண்டும், இயலாவிட்டால் வேறு வழிகளில் உதவ வேண்டும். எந்த உதவியும் செய்ய முடியாவிட்டாலும் பிறருக்கு எந்த உபத்திரவமும் செய்யாமல் இருக்க வேண்டும். நம்மால் அடுத்தவருக்கு எந்தக் கேடும் நேராமல் பார்த்துக்கொள்வதும் فَإِنَّهُ لَهُ صَدَقَةٌ (அது அவருக்கு ஒரு தர்மமாகும்) என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டுகிறார்கள் (புகாரி: 6022) ➚.

இறைநம்பிக்கையாளர்களின் இலக்கணத்தைப் பற்றிக் கூறும்போது, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் காட்டும் இரக்கத்திலும் அன்பிலும் ஓர் உடலைப் போன்று திகழ வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டுகிறார்கள். முஸ்லிம்கள் எத்தனை கோடிப் பேர் வாழ்ந்தாலும் அவர்கள் அனைவரும் ஓர் உடலைப் போன்றவர்களே. உடலில் ஏதேனும் ஓர் உறுப்புக்கு வலி ஏற்பட்டால் மற்ற உறுப்புகள் அமைதியாக இருப்பதில்லை; கை வலிக்கிறது என்றால் வாய் மருத்துவரிடம் பேசுகிறது, கை உழைத்து ஈட்டிய தொகையில் மருந்து வாங்கப்படுகிறது, வயிறு அதைச் செரித்து உரிய இடத்திற்கு அனுப்புகிறது. கண் வலித்தாலும், தலை வலித்தாலும் ஒட்டுமொத்த உடலும் தூக்கத்தைத் துறந்து அந்தத் துன்பத்தைப் போக்கவே பாடுபடுகிறது. அதுபோலவே, சமூகத்தில் ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் கஷ்டப்படும்போது அவரை நம் உடலின் ஓர் உறுப்பாகக் கருதி, அவரது வேதனையில் பங்கெடுத்து அந்தத் துன்பத்தை நீக்க அனைவரும் பாடுபட வேண்டும்.

நம் அண்டை வீட்டார், நண்பர்கள், உடன் பயின்றவர்கள், தொழுகையில் நம்மோடு நிற்பவர்கள் என அனைவரது நிலைமைகளையும் கவனித்து, அவர்களது துன்பங்களைப் போக்க நம்மால் இயன்ற உதவிகளைச் செய்ய வேண்டும். இந்த உணர்வு யாரிடம் இருக்கிறதோ அவரே உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளர் ஆவார்.

تَرَى الْمُؤْمِنِينَ فِي تَرَاحُمِهِمْ وَتَوَادِّهِمْ كَمَثَلِ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى عُضْوٌ
இறைநம்பிக்கையாளர்கள் தங்களுக்குள் இரக்கம் காட்டுவதிலும் அன்பு செலுத்துவதிலும் ஓர் உடலைப் போன்றவர்கள்; ஓர் உறுப்பு பாதிக்கப்பட்டால் (முழு உடலும் அதில் பங்கெடுத்துக் கொள்கிறது).
(புகாரி: 6011) ➚

ஈமான் என்றால் அல்லாஹ், மலக்குகள், தூதர்கள், வேதங்கள், மறுமை நாள் மற்றும் விதியை நம்புவது என்ற அடிப்படை நம்பிக்கைகளை மட்டுமே நாம் பொதுவாகக் கருதுகிறோம். ஆனால் ஈமான் என்பது எழுபதுக்கும் மேற்பட்ட கிளைகளைக் கொண்டது என்றும், அவை அனைத்தையும் கடைப்பிடிக்கும்போதே ஈமான் முழுமை பெறுகிறது என்றும் நபி (ஸல்) அவர்கள் தெளிவுபடுத்துகிறார்கள். அதில் தலையாயது ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று உறுதிகொள்வதாகும்; அதன் இறுதிக் கிளை பொதுப் பாதையில் பிறருக்குத் தொல்லை தரக்கூடிய முள், கல், சகதி, கழிவு போன்ற தடைகளை அகற்றுவதாகும்.

பாதையில் கிடக்கும் ஓர் இடையூறைப் பார்த்துவிட்டு நாம் மட்டும் ஒதுங்கிச் சென்றுவிட்டால் போதாது; நமக்குப் பின்னால் வருபவர் அதில் இடறி விழுந்துவிடக் கூடாது என்ற அக்கறையோடு அந்தத் தடையை அப்புறப்படுத்த வேண்டும். ‘நாம் தப்பித்துவிட்டோமே’ என்று அலட்சியமாகக் கடந்து சென்றால் நம்மிடம் ஈமானின் அந்தப் பண்பு இல்லை என்று பொருள். பொது இடங்களில் மக்களுக்கு நோவினை தரும் பொருள்களை அகற்ற வேண்டும். ஒரு முஸ்லிமால் எப்போதும் பிறருக்கு நன்மையே ஏற்பட வேண்டும்; அடுத்தவர் துன்பப்படுவதைத் தன்னால் இயன்றவரை தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்பதே ஈமானின் அளவுகோலாகும்.

الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ شُعْبَةً فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ
ஈமான் என்பது எழுபதுக்கும் மேற்பட்ட கிளைகளைக் கொண்டது; அவற்றில் மிகச் சிறந்தது ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ எனக் கூறுவதாகும்; அவற்றில் கடைசியானது பாதையிலிருந்து நோவினை தரும் பொருள்களை அகற்றுவதாகும்.
(முஸ்லிம்: 35) ➚

முற்காலத்தில் வாழ்ந்த ஒரு மனிதர் வீதியில் நடந்து செல்லும்போது, பாதையை நோக்கி நீட்டிக்கொண்டிருந்த ஒரு முட்கிளையைக் கண்டார். அது அவ்வழியே செல்வோருக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதை உணர்ந்து, فَأَخَّரَهُ (அதை அவர் அப்புறப்படுத்தினார்). பிறருக்குத் தொந்தரவு ஏற்படுவதை ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் அலட்சியமாகப் பார்த்துக்கொண்டிருக்க மாட்டார் என்ற அடிப்படையில் அவர் செய்த இந்தச் செயலால், فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ (அல்லாஹ் அவருக்கு நன்றி பாராட்டி, அவருடைய பாவங்களை மன்னித்தான்) என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். பிறருக்கு இடைஞ்சல் செய்யக் கூடாது என்ற இந்த ஓர் உன்னதக் குணத்திற்காகவே அல்லாஹ் அவருடைய குறைகளை மறைத்து, அவருக்கு முழுமையான பாவமன்னிப்பை வழங்கினான் (புகாரி: 652) ➚.

அதேபோன்று, பிறர் மீது இரக்கத்தோடு நடந்துகொள்ளும் பண்பும் இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கு இன்றியமையாததாகும். நம் குடும்பத்தில் ஒரு பிள்ளைக்கு உடல்நலக் குறைவு ஏற்பட்டால் நாம் எவ்வாறு மனம் துடிக்கிறோமோ, அத்தகைய துடிப்பும் கருணையும் பிறர் கஷ்டப்படும்போதும் நமக்கு ஏற்பட வேண்டும். பிறர் மீது இரக்கம் காட்டுபவர்களுக்கே அளவற்ற அருளாளனும் இரக்கம் காட்டுகிறான்.

اَلرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهُمُ الرَّحْمَنُ
பிறர் மீது இரக்கம் காட்டுபவர்கள் மீது அளவற்ற அருளாளன் இரக்கம் காட்டுகிறான்.
(திர்மிதி: 1924)

இவ்வுலகில் சக மனிதர்கள் மீது இரக்கம் காட்டுபவர்களுக்கே அளவற்ற அருளாளனாகிய அல்லாஹ் இரக்கம் காட்டுகிறான். நாம் பிறருக்குச் செய்யும் சிறிய உதவிகளுக்கும் இரக்கத்திற்கும் பகரமாக, இறைவன் நமக்கு அளவிட முடியாத நன்மைகளையும் பாக்கியங்களையும் பன்மடங்காகத் திருப்பித் தருவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

اِرْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ
பூமியில் உள்ளவர்களுக்கு நீங்கள் இரக்கம் காட்டுங்கள்; வானத்தில் உள்ளவன் உங்களுக்கு இரக்கம் காட்டுவான்.
அபூதாவூத்

ஒரு முஸ்லிமின் வாழ்க்கை என்பது வெறும் வழிபாடுகளோடு மட்டும் முடிந்துவிடக் கூடாது. நாம் வாழும் சமூகத்தில் உள்ள மனிதர்களுக்கு நன்மைகளையும் உதவிகளையும் செய்யக்கூடியவர்களாக மாற வேண்டும். செல்வம், நோய் நிவாரணம், குழந்தை பாக்கியம், கவலைகள் மற்றும் நஷ்டங்களிலிருந்து பாதுகாப்பு என அனைத்திலும் நாம் அல்லாஹ்வின் அருளையும் கருணையையும் எதிர்பார்க்கிறோம். ஆனால், நம்மைச் சுற்றியுள்ள மக்கள் கஷ்டப்படும்போது அவர்களுக்கு இரக்கம் காட்ட நாம் முன்வருவதில்லை. நாம் பிறருக்கு இரக்கம் காட்டி உதவ வேண்டும் என்பதற்காகவே அல்லாஹ் நமக்குள் இரக்கக் குணத்தை வைத்திருக்கிறான். பிறருக்கு எந்த உதவியும் செய்யாமல் அல்லாஹ்விடம் மட்டுமே நன்மைகளை எதிர்பார்ப்பதை அவன் விரும்புவதில்லை என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரிக்கிறார்கள்.

لَا يَرْحَمُ اللَّهُ مَنْ لَا يَرْحَمُ النَّاسَ
மக்களுக்கு இரக்கம் காட்டாதவனுக்கு அல்லாஹ் இரக்கம் காட்ட மாட்டான்.
(புகாரி: 7376) ➚

தொழுகை மற்றும் நோன்பினால் மட்டுமே ஒருவர் சொர்க்கத்திற்குச் சென்றுவிட முடியாது. அவற்றுடன் சேர்த்து நம்மைச் சுற்றி வாழும் மக்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளையும் நிறைவாகச் செய்ய வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் நமக்குக் கற்றுத் தந்திருக்கிறார்கள்.