23) சமரசம் செய்து வைப்பதை கற்று தந்த நபிகளார்

முஸ்லிம்கள் சிறிய விஷயங்களில் கூடப் பிறருக்கு உதவக்கூடியவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கற்றுத் தந்துள்ளார்கள். பிறருக்கு உதவுவது என்றால் பொருளாதாரத்தை வாரி வழங்குவதோ அல்லது பொருள்களைக் கொடுப்பதோ மட்டுமே என்று நாம் எண்ணிவிடக் கூடாது; சேவை செய்வதன் மூலமாகவும் உதவிகள் புரிய முடியும்.

மனிதர்களுக்கு மத்தியில், குடும்பங்களுக்கு மத்தியில், நண்பர்களுக்கு அல்லது அண்டை வீட்டாருக்கு மத்தியில் சண்டை சச்சரவுகளும் மனஸ்தாபங்களும் ஏற்படுவது இயல்பு. அவ்வாறு சச்சரவுகள் இருப்பது தெரியவந்தால், “நமக்கு ஏன் தேவையில்லாத வம்பு” என்று ஒதுங்கிவிடாமல், அவர்களுக்கிடையில் தலையிட்டு சமரசம் செய்து வைக்க வேண்டும். சிறிய காரணங்களுக்காக மோதிக்கொள்ளும் போது, நடுநிலையான ஒருவர் தலையிட்டுப் பேசினால் அவர்கள் ஒன்றுசேர வாய்ப்புள்ளது. ஆனால் நம்மில் பலர் தேவையில்லாத விவகாரம் என்று எண்ணி ஒதுங்கிக்கொள்கிறோம். அவ்வாறு ஒதுங்குவதற்கு மார்க்கத்தில் அனுமதி இல்லை.

மனிதர்கள் செய்யும் இரகசிய ஆலோசனைகளில் தர்மம் செய்யும்படி ஏவுவது, நன்மையை ஏவுவது, அல்லது மக்களுக்கு மத்தியில் நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவது ஆகிய மூன்றைத் தவிர வேறு எதிலும் நன்மை இல்லை என்றும், அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி இதனைச் செய்பவருக்கு மகத்தான கூலி உண்டு என்றும் அல்லாஹ் கூறுகிறான். தொழுகை, நோன்பு போன்ற வணக்கங்களுக்குக் கூலி கிடைப்பது போல, இருவருக்கிடையில் சமரசம் செய்து வைப்பதற்கும் நற்கூலி உண்டு. சமாதானப் பேச்சுவார்த்தை வெற்றி பெறாவிட்டாலும் கூட, நாம் எடுத்த முயற்சிக்குரிய கூலி நிச்சயமாகக் கிடைக்கும்.

لَّا خَيْرَ فِى كَثِيرٍ مِّن نَّجْوَىٰهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَـٰحٍۭ بَيْنَ ٱلنَّاسِ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا
தர்மம், நன்மையான காரியம், மக்களிடையே நல்லிணக்கம் ஏற்படுத்துதல் ஆகியவற்றை ஏவியதைத் தவிர அவர்களின் பெரும்பாலான பேச்சுக்களில் எந்த நன்மையும் இல்லை. அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி இவற்றைச் செய்பவருக்கு மகத்தான கூலியைப் பின்னர் வழங்குவோம்.
(அல்குர்ஆன்: 4:114)➚

முஃமின்களில் இரு சாரார் சண்டையிட்டுக்கொண்டால் அவர்களுக்கிடையில் சமாதானம் செய்து வைக்க வேண்டும் என்று அல்லாஹ் பணிக்கிறான். அவ்வாறு சமரசம் பேசும்போது, இரு தரப்பினரின் வாதங்களையும் நடுநிலையாகக் கேட்டுத் தவறைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். ஒருவர் சமாதானத்திற்கு உடன்பட்டு, மற்றொருவர் அநியாயத்தின் பக்கமிருந்து பிடிவாதமாக மறுத்தால், அவர் அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்குத் திரும்பும் வரை அந்த வரம்பு மீறிய தரப்பினருக்கு எதிராக மற்றவருடன் சேர்ந்து போரிட வேண்டும் என்றும் அல்லாஹ் கட்டளையிடுகிறான்.

فَقَـٰتِلُوا۟ ٱلَّتِى تَبْغِى حَتَّىٰ تَفِىٓءَ إِلَىٰٓ أَمْرِ ٱللَّهِ
முஃமின்களில் இரு சாரார் சண்டையிட்டுக்கொண்டால் அவ்விருவருக்கும் மத்தியில் நீங்கள் சமாதானம் செய்து வையுங்கள்; அவ்விருவரில் ஒருவர் மற்றவர் மீது வரம்பு மீறினால், அல்லாஹ்வின் கட்டளையின் பக்கம் அவர் திரும்பும் வரை வரம்பு மீறியவருக்கு எதிராகப் போரிடுங்கள்.
(அல்குர்ஆன்: 49:9)➚

பொதுவாகப் பொய் பேசுவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடுத்துள்ள போதிலும், மூன்று இடங்களில் மட்டும் பொய் பேச அனுமதித்தார்கள் என்று உம்மு குல்ஸூம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். அவை: போர், மனிதர்களுக்கு மத்தியில் நல்லிணக்கம் ஏற்படுத்துவது, கணவன்-மனைவிக்கு மத்தியில் ஏற்படும் உரையாடல்கள் ஆகியவையாகும்.

وَلَمْ أَسْمَعْ يُرَخَّصُ فِي شَيْءٍ مِمَّا يَقُولُ النَّاسُ إِلَّا فِي ثَلاَثٍ اَلْحَرْبُ وَالْإِصْلاَحُ بَيْنَ النَّاسِ وَحَدِيثُ الرَّجُلِ امْرَأَتَهُ وَحَدِيثُ الْمَرْأَةِ زَوْجَهَا
மக்கள் பேசும் பேச்சுகளில் மூன்றைத் தவிர வேறெதிலும் சலுகை அளிக்கப்பட்டதாக நான் கேட்டதில்லை: போர், மக்களுக்கு மத்தியில் நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துதல், கணவன் மனைவியிடமும் மனைவி கணவனிடமும் பேசுவது.
(முஸ்லிம்: 4717) ➚

இஸ்லாத்தில் போர் என்பது நிலங்களைக் கைப்பற்றுவதற்காக நடத்தப்படுவதில்லை; மாறாக, அநீதியைத் தட்டிக்கேட்கவும், நீதியை நிலைநாட்டவும், சத்தியத்தை வெல்லச் செய்யவுமே நடத்தப்படுகிறது. எனவே, போர்க்களத்தில் எதிரிகளின் மனவலிமையை உடைக்கும் வகையில் படைபலத்தைக் கூட்டிச் சொல்வதும், சோர்ந்து போகும் நமது படைவீரர்களுக்கு உத்வேகத்தையும் மன உறுதியையும் அளிப்பதற்காகச் சில விஷயங்களை மிகைப்படுத்திப் பேசுவதும் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது.

இரண்டாவதாக, சண்டையிட்டுப் பிரிந்திருக்கும் இரு நபர்களுக்கோ அல்லது குழுக்களுக்கோ மத்தியில் நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவதற்குத் தேவைப்படும் சில பொய்களைப் பேசிக்கொள்ளவும் மார்க்கத்தில் அனுமதி உண்டு.

மூன்றாவதாக, இல்லறத்தில் அன்பும் பிணைப்பும் நீடிக்க வேண்டும் என்பதற்காகக் கணவன்-மனைவி தங்களுக்குள் பேசிக்கொள்ளும் சில பொய்களும் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளன. மனைவியின் சமையல் சுவையாக இல்லாத போதும் அவரைப் பாராட்டுவது, அவர்களின் அழகை வர்ணிப்பது, அதேபோன்று கணவனின் செயல்களை மனைவி புகழ்ந்து பாராட்டுவது போன்ற வார்த்தைகளில் கூடக்குறையச் சொல்வது குற்றமாகாது. குடும்பத்தில், குறிப்பாக மாமியார்-மருமகள் போன்ற விவகாரங்களில் சமாதானத்தை நிலைநாட்ட இத்தகைய சாதுரியமான பேச்சுக்கள் உதவுகின்றன. அதே சமயம், ஆடைகள் வாங்கித் தருவதாகக் கூறிவிட்டுப் பின் வாங்காமல் ஏமாற்றுவது போன்ற வாக்குறுதிகளில் பொய் சொல்ல அனுமதி இல்லை; ஏனெனில் அது இணக்கத்தை ஏற்படுத்தாமல் பகையையே வளர்க்கும். குடும்பத்தில் விரிசல் வராமல் அன்பை வளர்க்கும் வகையிலான பொய்களை மட்டுமே மார்க்கம் அனுமதிக்கிறது.

இல்லற வாழ்க்கை என்பது கணவனும் மனைவியும் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வதற்கே அமைந்திருக்கிறது. மனிதர்களுக்கு மத்தியில் சில பிரச்சினைகள் எழும்போது, அந்த உறவைச் சீர்செய்வதற்காகப் பொய் பேசுவதைக் கூட நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுமதித்துள்ளார்கள். உலகில் எப்போதுமே பொய் பேசக்கூடாது என்று மேலோட்டமாகக் கூறப்பட்டாலும், உறவுகளைப் பாதுகாத்து இணக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டிய கட்டாயம் வரும்போது பொய்யையும் பயன்படுத்தலாம் என்ற அற்புதமான வழிகாட்டலை நபி (ஸல்) அவர்கள் காட்டியுள்ளார்கள்.

உபரியான தொழுகை, நோன்பு, தானதர்மங்கள் ஆகிய நற்செயல்களை விடவும் மிகச் சிறந்த ஒரு காரியத்தை நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்.

أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِأَفْضَلَ مِنْ دَرَجَةِ الصِّيَامِ وَالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ إِصْلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ
நோன்பு, தொழுகை, தர்மம் ஆகியவற்றின் அந்தஸ்தை விடச் சிறந்த ஒன்றை உங்களுக்கு நான் அறிவிக்கட்டுமா? என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். தோழர்கள், ஆம், நபி (ஸல்) அவர்களே! என்றனர். அதற்கு அவர்கள், மனிதர்களுக்கிடையே இணக்கம் ஏற்படுத்துவதாகும் என்று கூறினார்கள்.
(அபூதாவூத்: 4919) ➚

அண்ணன் தம்பி, தந்தை மகன், மாமா மருமகன் என குடும்ப உறவுகளுக்குள் ஏற்படும் சண்டை சச்சரவுகளில் தலையிட்டு, அவர்களைச் சமாதானப்படுத்தி மீண்டும் பேச வைப்பது மகத்தான நற்செயலாகும். இரவு முழுவதும் நின்று நபில் தொழுவது, தான தர்மங்களை வாரி வழங்குவது, தொடர்ச்சியாக நபில் நோன்பு நோற்பது ஆகியவற்றை விடவும் உறவுகளை இணைப்பது அல்லாஹ்விடத்தில் அதிகக் கூலியைப் பெற்றுத் தரக்கூடியது. எனவே, பிறரைச் சமாதானப்படுத்துவதை ஏதோ சாதாரண காரியமாகக் கருதாமல், தொழுகை மற்றும் நோன்பைப் போன்றே பெரும் நன்மைகளை ஈட்டித் தரும் உயர்ந்த வணக்கமாகக் கருத வேண்டும்.

நம் அக்கம் பக்கத்திலோ உறவினர்களிலோ யாரேனும் சண்டையிட்டுப் பிரிந்திருந்தால், தனியாகவோ அல்லது இரண்டு மூன்று பேராக இணைந்தோ சென்று சமாதானப் பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும். இஸ்லாத்தில் குடும்ப உறவுகளைப் பேணுவதன் முக்கியத்துவத்தை அவர்களுக்கு எடுத்துக்கூறி, தவறிழைத்தவருக்கு அறிவுரை வழங்கி, அவர்களுக்குள் ஸலாம் கூறிப் பேச வைக்க வேண்டும். இவ்வாறு இரு தரப்பினரிடையே சமாதானத்தை ஏற்படுத்துவது தொழுகை, நோன்பை விடவும் மேலான நன்மையாக அல்லாஹ்விடத்தில் கணக்கிடப்படுகிறது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவுக்கு ஹிஜ்ரத் செய்து வந்தபோது, முதலில் மதீனாவுக்கு வெளியே இருந்த ‘குபா’ என்ற பகுதியில்தான் தங்கி ஒரு பள்ளிவாசலையும் கட்டினார்கள். தங்களை அன்புடன் வரவேற்று உபசரித்த அந்த குபா மக்கள் மீது நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தனிப் பிரியம் இருந்தது. மதீனாவுக்குச் சென்ற பிறகும் வாரம் ஒருமுறை அவர்கள் குபாவுக்குச் சென்று வருவது வழக்கம். ஒருமுறை நண்பகல் வேளையில், குபா வாசிகள் தங்களுக்குள் ஒருவரையொருவர் கல்லெறிந்து தாக்கும் அளவுக்குக் கடுமையான சண்டையில் ஈடுபட்டிருப்பதாக நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தகவல் வந்தது. லுஹர் தொழுகைக்கான நேரமாக இருந்தபோதிலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்தச் சண்டையை முடிவுக்குக் கொண்டுவர நேரில் புறப்பட்டார்கள்.

اذْهَبُوا بِنَا نُصْلِحْ بَيْنَهُمْ
எங்களுடன் வாருங்கள், நாம் சென்று அவர்களுக்கு மத்தியில் இணக்கம் ஏற்படுத்துவோம்.
(புகாரி: 2693) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் சமாதானம் செய்யச் சென்றதால் தொழுகை நேரம் வந்தும் பள்ளிவாசலுக்கு வரத் தாமதமானது. உடனே பிலால் (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் வர தாமதமாவதால் நீங்கள் தொழுகையை நடத்துங்கள் என்று அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் கூற, அவர்களும் தொழுகையை முன்னின்று நடத்தத் தொடங்கினார்கள். ஒரு சமூகப் பிணக்கைத் தீர்க்க ஆளனுப்புவதை விட, பொறுப்பில் உள்ள தலைவரே நேரடியாகச் சென்றால்தான் பிரச்சினை தீரும் என்பதற்காகவே தொழுகை நடத்தும் பொறுப்பில் இருந்த நபி (ஸல்) அவர்கள் தாமே நேரில் சென்றார்கள். அவர்கள் இரு தரப்பினரையும் சமாதானப்படுத்திவிட்டுப் பள்ளிவாசலுக்கு வந்தபோது தொழுகை நடந்து கொண்டிருந்தது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகை வரிசைகளைக் கடந்து முதல் வரிசைக்கு வந்தார்கள். ஒரு சலசலப்பு ஏற்பட்டதால், தொழுகையில் திரும்பிப் பார்க்கும் வழக்கமில்லாத அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் திரும்பிப் பார்த்து, நபி (ஸல்) அவர்கள் நிற்பதைக் கண்டதும் பின்வாங்க முற்பட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் சைகை செய்தும், அவர்கள் பின்வாங்கிவிடவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்னால் சென்று எஞ்சிய தொழுகையை நடத்தினார்கள். இது புகாரியில் 2690-வது ஹதீஸில் பதிவாகியுள்ளது. இதன் மூலம், சமூகத்தில் ஒரு பிளவு ஏற்படும்போது பிறரை அனுப்பாமல் தலைவரே நேரடியாகக் களத்தில் இறங்கி அமைதியை நிலைநாட்ட வேண்டும் என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் உணர்த்தினார்கள்.

மற்றொரு முறை நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் வீட்டில் இருந்தபோது, பள்ளிவாசலில் கடன் கொடுக்கல் வாங்கல் தொடர்பாகக் கஅப் இப்னு மாலிக் (ரலி) அவர்களுக்கும் இப்னு அபீ ஹத்ரத் (ரலி) அவர்களுக்கும் இடையே கடும் வாக்குவாதம் எழுந்தது. வசதி படைத்த கஅப் (ரலி) அவர்கள் கடனைத் திரும்பக் கேட்க, கடனாளியோ தம்மால் உடனே தர இயலாது என்று வாதிட்டதால் சத்தம் அதிகரித்தது. வீட்டிலிருந்து அதைக் கவனித்த நபி (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வந்து, கடனில் பாதியைத் தள்ளுபடி செய்யுமாறு கஅப் (ரலி) அவர்களிடம் விரலால் சைகை செய்தார்கள். அதற்கு கஅப் (ரலி) அவர்கள் இணங்கவே, மீதிப் பாதியை உடனே கொடுத்துவிடுமாறு கடனாளியிடம் கூறி அந்தப் பிரச்சினையை சுமுகமாக முடித்து வைத்தார்கள். இது புகாரியில் 2710-வது ஹதீஸில் பதிவாகியுள்ளது.

பிறருக்கு மத்தியில் ஏற்படும் பிணக்குகளையும் சண்டைகளையும் தீர்த்து சமாதானத்தை ஏற்படுத்துவது உபரியான வணக்கங்களை விடவும் மேலான நற்செயலாகும்; அத்தகைய இணக்கத்தை உருவாக்கத் தனிநபர்களும் சமூகத் தலைவர்களும் நேரடியாக முன்முயற்சி எடுக்க வேண்டும் என்பதே இதன் படிப்பினையாகும்.