22) உதவும் மனப்பான்மை கற்று தந்த நபிகளார்

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆன்மீக நெறியை மாத்திரம் கற்றுத் தராமல், மனித குலத்திற்குச் செய்ய வேண்டிய நன்மைகளையும் கடமைகளையும் மிக விரிவாக விளக்கியுள்ளார்கள். வெறும் தொழுகையும் நோன்பும் மாத்திரம் இஸ்லாம் அல்ல. சக மனிதர்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளைச் சரிவர நிறைவேற்றுவதும், அவர்களுக்கு அநீதி இழைக்காமல் இருப்பதுமே மார்க்கத்தின் மிக முக்கியமான போதனையாகும்.

மனிதர்களில் பலர் தங்களின் தேவைகளைத் தாங்களே நிறைவேற்றிக் கொள்ள முடியாத பலவீனமான சூழலில் வாழ்வார்கள்; அடுத்தவர்களின் உதவியை நாடியே அவர்களின் நிலை இருக்கும். இத்தகையவர்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய நாம் பாடுபட்டு உதவினால், நமது தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்கு அல்லாஹ் பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறான். அதேபோன்று பணக்கஷ்டம், மனக்கவலை, வேலையின்மை, பிள்ளைகளின் கல்விச் செலவு அல்லது உறைவிடப் பிரச்சனை போன்ற ஏதேனும் ஒரு துன்பத்தில் இருக்கும் ஒருவருக்கு உதவி செய்து அத்துன்பத்தை நாம் நீக்கினால், மறுமை நாளில் ஏற்படும் பேராபத்துகளில் இருந்து ஒரு துன்பத்தை அல்லாஹ் நம்மை விட்டும் நீக்குகிறான். மறுமையின் துயரங்கள் நீங்குவதற்குத் தொழுகை, நோன்பு மட்டுமல்லாமல், இம்மையில் நாம் செய்யும் இத்தகைய சமூக அறப்பணிகளும் காரணமாக அமைகின்றன.

مَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ كَانَ اللَّهُ فِي حَاجَتِهِ، مَنْ فَرَّجَ عَنْ مُسْلِمٍ كُرْبَةً فَرَّجَ اللَّهُ عَنْهُ كُرْبَةً مِنْ كُرُبَاتِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ
தன் சகோதரனின் தேவையை நிறைவேற்றுவதில் ஈடுபட்டிருப்பவரின் தேவையை அல்லாஹ் நிறைவேற்றுகிறான்; ஒரு முஸ்லிமின் துன்பத்தை நீக்குகிறவரை விட்டும் மறுமை நாளின் துன்பங்களில் ஒரு துன்பத்தை அல்லாஹ் நீக்குகிறான்.
(புகாரி: 2442) ➚

நாம் நமது தேவைகளுக்காக உழைப்பது போன்றே பிற மனிதர்களின் தேவைகளுக்காகவும் பாடுபட வேண்டும். நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முதன்முதலில் வஹீ வந்தபொழுது அவர்கள் அச்சமடைந்து தம் மனைவியிடம் தெரிவித்தபோது, அன்னை கதீஜா (ரழி) அவர்கள் ஆறுதல் கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் இயற்கையிலேயே பிறருக்கு உதவும் நற்குணம் கொண்டவர்களாக இருந்ததால், அல்லாஹ் ஒருபோதும் அவர்களைக் கைவிட மாட்டான் என்று உறுதியளித்தார்கள். நீங்கள் تَحْمِلُ الْكَلَّ (சிரமப்படுவோரின் சுமையைச் சுமக்கிறீர்கள்), وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ (இல்லாதவர்களுக்காகப் பாடுபட்டு ஈட்டிக் கொடுக்கிறீர்கள்) என்று கூறித் தேற்றினார்கள். பிறரின் கஷ்டங்களைக் கண்டு அமைதியாக இருக்க முடியாத அத்தகைய உயர்ந்த குணம் கொண்ட நபி (ஸல்) அவர்களையே இறைவன் தனது தூதராகத் தேர்ந்தெடுத்து இந்தப் போதனைகளை நமக்குக் கற்றுத் தந்தான்.

இதே போன்று சமூக ஒற்றுமையுடன் வாழ்ந்த அஷ்அரீ குலத்தாரின் நற்பண்பை நபி (ஸல்) அவர்கள் பாராட்டியுள்ளார்கள். ஒரு சமூகத்தினர் தங்களுக்குள் உயர்வு தாழ்வு கற்பிக்காமல், தம் மக்களுக்குள் உள்ள ஏழ்மையையும் கஷ்டங்களையும் போக்க ஒன்றுபடுவதை மார்க்கம் தடுக்கவில்லை. அஷ்அரீ கூட்டத்தினர் உணவுப் பஞ்சம் ஏற்படும் காலங்களில் தங்களிடம் உள்ள உணவுப் பொருட்களைக் கொண்டுவந்து ஒரு பொதுவான இடத்தில் கொட்டி, அனைவருக்கும் சமமாகப் பங்கிட்டு உண்பார்கள். ஏற்றத்தாழ்வின்றி அனைவரும் வாழ வேண்டும் என்ற இவர்களின் கூட்டுப் பொறுப்புணர்வை நபி (ஸல்) அவர்கள் பெரிதும் அங்கீகரித்தார்கள்.

إن الأشعريين إذا أرملوا في الغزو أو قل طعام عيالهم جمعوا ما كان عندهم في ثوب واحد ثم اقتسموه بينهم في إناء واحد بالسوية فهم مني وأنا منهم
நிச்சயமாக அஷ்அரீ குலத்தினர், போர்க்களத்தில் தங்களுக்கு உணவு பற்றாக்குறை ஏற்படும்போதோ அல்லது ஊரில் குடும்பத்தினரின் உணவு குறைந்துவிடும்போதோ, தங்களிடம் உள்ள உணவை ஒரு துணியில் ஒன்று திரட்டி, பின்னர் அதை ஒரு பாத்திரத்தில் தங்களுக்குள் சமமாகப் பங்கிட்டுக் கொள்வார்கள்; அவர்கள் என்னைச் சேர்ந்தவர்கள், நான் அவர்களைச் சேர்ந்தவன்.
(புகாரி: 2486) ➚

இந்த நடைமுறை உணவுக்கு மட்டுமல்லாமல் தொழில், வேலைவாய்ப்பு உள்ளிட்ட அனைத்துத் துறைகளுக்கும் பொருந்தும். ஒரு குடும்பத்தினர் ஒன்று கூடி ஆலோசித்து, தங்களில் வசதியற்றவர்களுக்கும் வேலையற்றவர்களுக்கும் தொழில் அமைத்துக் கொடுத்து அவர்களை முன்னேற்ற வேண்டும். ஆடம்பரத்திற்காகவும் பெருமைக்காகவும் பணத்தைச் செலவழிப்பதை விடுத்து, முதலில் தங்களின் குடும்பத்தில் உள்ள ஏழைகளைத் தூக்கிவிட வேண்டும். தர்மம் செய்வதற்குக் கூட முதலில் தன்னைக்கொண்டும், அடுத்து நெருங்கிய உறவினர்களைக் கொண்டும், பின்னரே மற்றவர்களைக் கொண்டும் ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்றே மார்க்கம் வழிகாட்டுகிறது. ஒருவருக்கு நாம் கைகொடுத்து உதவினால், பிற்காலத்தில் அவரும் பிறருக்கு உதவி செய்பவராக மாறிவிடுவார்.

முஸ்லிம்கள் எப்போதும் மனித சமுதாயத்திற்கு நன்மை செய்பவர்களாகவே திகழ வேண்டும் என்பதற்கு மற்றொரு வழிகாட்டலையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் தந்துள்ளார்கள். ஒரு மனிதன் தனக்குச் சொந்தமான இடத்திலோ அல்லது பொது இடங்களிலோ ஒரு மரத்தை நட்டு வைக்க, அதிலிருந்து மனிதர்களோ கால்நடைகளோ பயனடைந்தால், அதற்கான நற்கூலி அவனுக்குத் தொடர்ந்து கிடைத்துக் கொண்டே இருக்கும். مَا مِنْ مُسْلِمٍ غَرَسَ غَرْسًا (எந்தவொரு முஸ்லிமும் ஒரு மரத்தை நட்டு…) என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் குறிப்பிட்டதன் மூலம், வழியோரங்களில் நிழல் தரும் புளியமரம், மாமரம் போன்ற மரங்களை நட்டு வைப்பதும் சிறந்த அறப்பணியாகக் கருதப்படுகிறது.

ஒருவர் நட்டு வைத்த மரத்திலிருந்து அவ்வழியே செல்பவர்கள் பழங்களைப் பறித்து உண்பதும், உதிர்ந்த இலைகளைக் கால்நடைகள் மேய்வதும், கனிகளைப் பறவைகள் கொத்தித் தின்பதும் உண்டு. இப்படி அந்த மரத்தின் மூலம் மனிதர்களோ பிற உயிரினங்களோ ஏதேனும் ஒரு வகையில் பயனடைந்து கொண்டே இருக்கும் வரை, அதை நட்டவருக்குத் தொடர்ந்து தர்மம் செய்த நன்மையும் கூலியும் கிடைத்துக் கொண்டே இருக்கும்.

فَأَكَلَ مِنْهُ إِنْسَانٌ أَوْ دَابَّةٌ إِلَّا كَانَ لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ
அதிலிருந்து ஒரு மனிதனோ அல்லது கால்நடையோ உண்டால், அது அவருக்குத் தர்மமாகவே அமையும்.

பிறருக்கு உதவுவதை இஸ்லாம் ஓர் இன்றியமையாத வழிபாடாகவே கருதுகிறது. தொழுகை, நோன்பு போன்ற அல்லாஹ்வுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளோடு மட்டுமே மார்க்கம் முடிந்துவிடுவதாக நாம் தவறாக எண்ணிவிடுகிறோம். அல்லாஹ்வுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை நிறைவேற்றுவது போன்றே, சக மனிதர்களுக்கு உதவி செய்வதும் இஸ்லாமிய மார்க்கத்தின் மிக முக்கியமான ஒரு பகுதியாகும்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் வாழ்ந்த காலத்தில் ஆட்டுப்பாலே பலருக்கும் முழுமையான சத்துள்ள உணவாக விளங்கியது. பேரீச்சம்பழத்தையும் பாலையும் அருந்தியே பலர் பசியைப் போக்கிக்கொண்டனர். அக்காலத்தில் மக்களிடம் நாற்பது, ஐம்பது எனப் பெருமளவில் ஆடுகள் இருந்தன. எனவே, தங்களின் தேவைக்கு அதிகமான ஆடுகளை வைத்திருப்பவர்கள், பால் தரும் சில ஆடுகளை ஏழைகள் இலவசமாகப் பால் கறந்து அருந்துவதற்காக வழங்கி உதவ வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டினார்கள்.

نِعْمَ الصَّدَقَةُ لِقْحَةٌ صَفِيٌّ
அதிகப் பால் தரும் பிராணியை இரவலாக வழங்குவதே சிறந்த தர்மமாகும்.
(புகாரி: 2629) ➚

ஏழைகள் தேவைக்கேற்பப் பாலைக் கறந்து குடிப்பதற்காக அந்த ஆட்டையே சில காலம் இரவலாக வழங்கலாம் அல்லது தொடர்ந்து கறந்து கொடுக்கலாம். நபி (ஸல்) அவர்கள் பசியோடு இருக்கும் வேளைகளில் அவர்களின் அண்டை வீட்டாரும் இவ்வாறு ஆட்டுப்பாலைக் கறந்து கொண்டுவந்து கொடுத்து உதவுவது வழக்கம். இன்று நகர்ப்புறங்களில் வாழும் நம்மிடம் ஆடு, மாடுகள் இல்லாவிட்டாலும், இதிலிருந்து நாம் படிப்பினை பெற வேண்டும். நம்மிடம் உபரியாக உள்ள உணவு, குடிநீர், தானியங்கள் போன்றவற்றை ஏழைகள் இலவசமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ள வழங்குவதும் இவ்வகையான சிறந்த தர்மத்தில் அடங்கும்.

ஒருமுறை ஒரு கிராமவாசி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து سَأَلَهُ عَنِ الْهِجْرَةِ (ஹிஜ்ரத்தைப் பற்றிக் கேட்டார்). அவர் வாழ்ந்த ஊரில் முஸ்லிமாக வாழ்வதற்கு எந்தத் தொந்தரவும் இல்லாதபோதும், ஹிஜ்ரத்தின் நன்மையை நாடி அவர் அவ்வாறு கேட்டார். ஹிஜ்ரத் என்பது கடுமையான ஒரு விஷயம் என்று கூறிய நபி (ஸல்) அவர்கள், அவரிடம் هَلْ لَكَ مِنَ الْإِبِلِ (உன்னிடம் ஒட்டகங்கள் உள்ளனவா?) என்று கேட்டார்கள். அவர் ஆம் என்றதும், فَتُؤْتِي صَدَقَتَهَا (அதற்கான ஜகாத்தை முறையாக வழங்கி வருகிறாயா?) என்று வினவினார்கள். அவரும் அவ்வாறே வழங்கி வருவதாகக் கூறினார். மேலும், அந்த ஒட்டகங்களிலிருந்து ஏழைகள் இலவசமாகப் பால் கறந்து அருந்துவதற்கு இரவலாக வழங்குகிறாயா என்றும் கேட்டார்கள். அதற்கும் அவர் ஆம் என்று கூறியதும், நபி (ஸல்) அவர்கள், “அப்படியானால் நீ உன் ஊரிலேயே இருந்து அந்த நற்செயல்களைத் தொடரு; உன் நன்மைகளில் எந்தக் குறையும் ஏற்படாது” என்று கூறி அனுப்பினார்கள் (புகாரி: 2633) ➚.

ஹிஜ்ரத் செய்ய விரும்பிய அவரிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகை, நோன்பு போன்ற வணக்கங்களைப் பற்றி விசாரிக்காமல், அவர் மனிதர்களுக்குச் செய்யும் உபகாரங்களையே விசாரித்தார்கள். ஜகாத் வழங்குவதும், உபரியான பால் போன்ற வாழ்வாதாரங்களை ஏழைகளுக்குக் கட்டணமின்றி வழங்குவதும் சக மனிதர்களுக்குச் செய்யும் பேருதவிகளாகும். ஒரு முஸ்லிம் தன் வணக்க வழிபாடுகளைச் செவ்வனே நிறைவேற்றுவதோடு நின்றுவிடாமல், மனிதர்களுக்கு உதவும் இத்தகைய நற்பண்புகளையும் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் இதன் மூலம் தெளிவுபடுத்துகிறார்கள்.

மற்றொரு முறை நண்பகல் வேளையில் முதர் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு கூட்டத்தினர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். சரியான ஆடைகளின்றி, பசியாலும் வறுமையாலும் வயிறு ஒட்டிப்போய், எலும்பும் தோலுமாக அவர்கள் காட்சியளித்தார்கள். நீண்ட நாட்களாக யாரும் அவர்களின் பசியைப் போக்காமல் கைவிட்டிருப்பதை உணர்ந்த நபி (ஸல்) அவர்கள் மிகவும் வேதனை அடைந்தார்கள். உடனே தொழுகைக்கு பாங்கு சொல்லச் செய்து, தொழுகை முடிந்ததும் மக்கள் மத்தியில் தர்மத்தின் சிறப்புகள் குறித்து உரை நிகழ்த்தினார்கள்.

சக மனிதர்கள் இவ்வளவு வறுமையிலும் பசியிலும் வாடும்போது நாம் எவ்வாறு பார்த்துக் கொண்டிருக்க முடியும் என்று கூறி, அவர்களுக்கு உதவுமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் வலியுறுத்தினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களின் உரையைத் தொடர்ந்து, அங்கு திரண்டிருந்தவர்கள் தங்களிடம் இருந்த பொற்காசுகளையும், வெள்ளிக்காசுகளையும், ஆடைகளையும், உணவு தானியங்களையும் கொண்டுவந்து கொடுத்து அக்கூட்டத்தினரின் பசியையும் தேவைகளையும் போக்கினார்கள்.

ஏழைகளுக்கு உதவுவதற்காகப் பள்ளிவாசலில் நிதி திரட்டி வழங்குவது மார்க்கத்தில் அனுமதிக்கப்பட்ட ஒரு செயலாகும். பள்ளிவாசலில் உரையாற்றி, ஏழைகளுக்காக நிதி வசூல் செய்து அவர்களுக்கு விநியோகம் செய்வதற்கு இச்சம்பவம் ஒரு சிறந்த சான்றாக விளங்குகிறது.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தர்மம் செய்யுமாறு அறிவிப்புச் செய்தவுடன், நபித்தோழர்கள் தங்கக் காசுகளையும், வெள்ளிக் காசுகளையும், கோதுமையையும், பேரீச்சம்பழங்களையும் கொண்டு வந்து கொடுத்தனர். அதில் தாராள மனம் கொண்ட ஒரு நபித்தோழர் சுமக்க முடியாத அளவுக்கு ஒரு பெரிய மூட்டையைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தார். இவ்வாறு மக்கள் தாராளமாகத் திரட்டிய உதவிகளைக் கண்டு, அந்த ஏழை மக்களின் தேவை நிறைவேறிய மகிழ்ச்சியில் நபி (ஸல்) அவர்களின் முகம் பிரகாசித்தது.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் நற்காரியங்களுக்கு வழிகாட்டுவதன் சிறப்பைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள். இஸ்லாத்தில் மார்க்க வழிபாடுகளைப் புதிதாக உருவாக்கக் கூடாது. ஆனால் ஏழைகளுக்கு உதவுவது போன்று மார்க்கம் வலியுறுத்திய நல்ல காரியங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதற்குப் புதிய வழிமுறைகளை உருவாக்கலாம். ஏழைகளுக்கு உதவும் நோக்கில் ஒரு நல்ல திட்டத்தையோ முறையையோ ஒருவர் தொடங்கி வைத்தால், அவருக்குரிய நன்மையோடு, அவரைப் பார்த்து அத்திட்டத்தைப் பின்பற்றிச் செயல்படுவோரின் நன்மைகளும் இவருக்குக் குறையாமல் வந்து சேரும்.

مَنْ سَنَّ فِي الْإِسْلَامِ سُنَّةً حَسَنَةً فَلَهُ أَجْرُهَا وَأَجْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا بَعْدَهُ
இஸ்லாத்தில் யார் ஒரு நல்ல வழிமுறையை உருவாக்குகிறாரோ, அவருக்கு அதற்குரிய நன்மையும் அவருக்குப் பின் அதனைச் செயல்படுத்துபவர்களின் நன்மையும் கிடைக்கும்.
(முஸ்லிம்: 1017) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஓர் ஆட்சித் தலைவராக இருந்த போதிலும், வறுமையின் பிடியில் வந்தவர்களைக் கண்டதும் ஒட்டுமொத்த சமுதாயத்தையும் அவர்களது உதவிக்காக அணிதிரட்டினார்கள். அப்போது மதீனாவில் வாழ்ந்த நபித்தோழர்களே எளிய நிலையில்தான் இருந்தார்கள்; எனினும் அவர்களை விடவும் வறிய நிலையில் வந்த மக்களின் துயரத்தைப் போக்க நபி (ஸல்) அவர்கள் கூட்டு முயற்சியின் மூலம் உதவிகளைத் திரட்டினார்கள்.

ஒரு தனி நபரால் சமூகத்தின் வறுமையை முழுமையாகப் போக்கிவிட முடியாது. ஆனால் சமுதாயமாக ஒன்றுபடும்போது, பின்தங்கிய நிலையில் இருப்பவர்களை எளிதாக உயர்த்திவிட முடியும். அரசாங்கத்தை மட்டுமே எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்காமல், ஏழைகளைத் தூக்கி நிறுத்தும் கூட்டுப் பொறுப்பை முஸ்லிம் சமுதாயம் முன்னெடுக்க வேண்டும் என்பதையே நபி (ஸல்) அவர்கள் இதன் மூலம் வலியுறுத்துகிறார்கள்.

சமூகத்தில் நலிவடைந்தோரைத் தூக்கி நிறுத்த அனைவரும் ஒன்றிணைந்து உதவ வேண்டும்; அதற்கான புதிய நல்வழிகளை முன்னெடுப்பவர்களுக்குத் தொடர்ந்து மறுமை நன்மைகள் கிடைத்துக்கொண்டே இருக்கும்.