21) பிறர் மனம் புண்படாமல் நடந்து கொண்ட நபிகளார்

ஒரு முஸ்லிம் எந்நிலையிலும் மற்றொரு முஸ்லிமுக்குச் சிறிய அளவில் கூடத் தீங்கு செய்யாமல், எப்போதும் நன்மை செய்பவராக இருக்க வேண்டும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் பல போதனைகளைச் செய்துள்ளார்கள். அந்த வகையில், நம்மிடம் பணிபுரியும் ஊழியர்களின் மனம் புண்படாதவாறு நாம் எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்கும் நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டியுள்ளார்கள். நமக்கு ஓர் ஊழியர் உணவு அல்லது தேநீர் வாங்கி வந்தாலோ அல்லது சமைத்துத் தந்தாலோ, அவரை அருகில் அமர வைத்து உண்ணக் கொடுக்க வேண்டும். அதற்குச் சூழ்நிலை இடம்தரவில்லை என்றால், தனியாகவோ அல்லது ஓரிரு கவளங்களோ அவருக்கு வழங்க வேண்டும். உணவு கொண்டு வருபவருக்கு அதன் மீது ஓர் ஆசை ஏற்படுவது இயல்பு. பணமோ உரிமையோ அவரிடம் இல்லாவிட்டாலும், நாம் உண்ணும்போது அவரது மனம் ஏங்கக்கூடும். எனவே, ஊழியர்களை அடிமைகள் போலவோ தாழ்ந்தவர்களாகவோ கருதாமல், மனிதநேயத்துடனும் சமத்துவத்துடனும் நடத்த வேண்டும். இக்கருத்து(புகாரி: 5472) ➚-வது ஹதீஸில் இடம்பெற்றுள்ளது.

அடுத்ததாக, அண்டை வீட்டாருக்கு மத்தியில் ஏற்படும் நிலத்தகராறுகள் குறித்துக் கவனமாக இருக்க வேண்டும். பக்கத்து வீட்டின் எல்லையிலோ, விளைநிலத்திலோ அல்லது தோட்டத்திலோ உள்ள அரை அடியோ ஒரு ஜானோ நிலத்தை அபகரித்துக் கொள்வதில் பலர் ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள். கோடிக்கணக்கில் தர்மம் செய்யும் வள்ளல் குணம் கொண்டவர்கள் கூட, அண்டை வீட்டாரின் சிறிய இடத்தை ஆக்கிரமித்துக் கொள்வதில் எந்த உறுத்தலும் அடைவதில்லை. பாகப்பிரிவினையின் போது கூட உடன்பிறந்த சகோதரர்களுக்கு மத்தியில் ஓர் அங்குல இடத்தை விட்டுக் கொடுக்காமல் தகராறு செய்கிறார்கள். சந்தேகத்திற்குரிய இடமாக இருந்தால் கூட, அண்டை வீட்டாருடன் பிணக்கு வேண்டாம் என்று பெருந்தன்மையுடன் விட்டுக்கொடுக்க வேண்டும்.

அபூ சலமா என்பவருக்கும் அவரது அண்டை வீட்டாருக்கும் இடையே எல்லை தொடர்பாக ஒரு ஜான் நிலத்திற்கான சர்ச்சை ஏற்பட்டது. இதையறிந்த ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அபூ சலமாவை அழைத்து, “அபூ சலமாவே! اجْتَنِبِ الْأَرْضَ (நில விவகாரத்தை விட்டு விலகிக் கொள்); இதற்காக நீ சண்டை போடாதே; விட்டுக்கொடுத்துவிடு” என்று அறிவுரை கூறினார்கள். ஏனெனில், அடுத்தவருக்குச் சொந்தமான ஒரு ஜான் நிலத்தை ஒருவர் அபகரித்தால், மறுமை நாளில் எழுபது மடங்கு பூமிகள் அவரது கழுத்தில் மாலையாகத் தொங்கவிடப்பட்டு தண்டிக்கப்படுவார் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் எச்சரித்துள்ளார்கள். ஒரு ஜான் நிலம் என்பது சிறியதாகத் தோன்றினாலும், அதற்குரிய தண்டனை மிகவும் பாரதூரமானது. இச்செய்தி(புகாரி: 2453) ➚-வது ஹதீஸில் பதிவாகியுள்ளது.

அதேபோன்று, அண்டை வீட்டாரின் மரங்களிலிருந்து அவர்கள் அனுமதியின்றி மாங்காய், தேங்காய் போன்றவற்றை பறிப்பதையும் பலர் குற்றமாக நினைப்பதில்லை. அடுத்தவருக்குச் சொந்தமான மரங்கள் மற்றும் தோட்டங்களுக்கு அல்லாஹ் ஓர் எல்லைப் பாதுகாப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கும் போது, அவற்றில் நாம் அனுமதியின்றி கைவைக்கக் கூடாது. அறியாமைக் காலத்தில் அரபிகளிடம் ஒரு வழக்கம் இருந்தது. கால்நடைகளை மேய்ச்சலுக்கு விட்டிருக்கும் போது, வழியில் நிற்கும் பிறரது ஆடு, ஒட்டகங்களிலிருந்து அனுமதியின்றி பாலைக் கறந்து குடித்துவிடுவார்கள். அதை ஒரு தவறாகவோ திருட்டாகவோ அவர்கள் கருதவில்லை. ஆனால், ஒருவரது சேமிப்புக் கிடங்கிற்குள் அத்துமீறி நுழைந்து உணவுப் பொருட்களைத் திருடுவதை எவரும் விரும்பமாட்டார்கள்; அதுபோலவே கால்நடைகளின் மடிகளும் அவற்றின் உரிமையாளருக்கு அல்லாஹ் ஏற்படுத்திய பாதுகாப்பான கருவூலமாகும் என்று கூறி நபி (ஸல்) அவர்கள் இதனை வன்மையாகக் கண்டித்தார்கள்.

لَا يَحْلِبَنَّ أَحَدٌ مَاشِيَةَ امْرِئٍ بِغَيْرِ إِذْنِهِ، أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ
எந்த ஒரு மனிதனும் மற்றொருவரின் அனுமதியின்றி அவரது கால்நடைகளில் பால் கறக்கக் கூடாது; உங்களில் எவரேனும் இதை விரும்புவாரா?
(புகாரி: 2435) ➚

அடுத்தவரின் அனுமதியின்றி அவரது உரிமைகளைப் பறிப்பது திருட்டே ஆகும். அடுத்தவர் தோட்டத்தில் இருந்து தேங்காய், மாங்காய் போன்றவற்றை அனுமதியின்றிப் பறிப்பதும் இதற்குச் சமமானதே. இவற்றை நாம் சிறிய விஷயங்களாகக் கருதினாலும், மறுமை நாளில் அல்லாஹ் இதற்கான கணக்கைத் தீர்க்கும்போது, நமது நன்மைகள் பறிக்கப்பட்டு பாதிக்கப்பட்டவருக்குக் கொடுக்கப்பட்டுவிடும் அபாயம் உள்ளது.

அண்டை வீட்டார் வீட்டில் உள்ள மரம், செடி, கொடிகளில் விளையும் முருங்கைக்காய், மாங்காய் போன்றவற்றை அவர்களின் அனுமதியின்றிப் பறிப்பது அப்பட்டமான திருட்டாகும். பொதுவாகத் திருட்டைத் தவறு என்று கருதும் நாகரிகமான மனிதர்கள் கூட, அண்டை வீட்டு மரங்களில் உள்ள இயற்கையான விளைபொருட்களைத் தங்களுக்குச் சொந்தமானது போல் எடுத்துக்கொள்ளலாம் எனத் தவறாக எண்ணுகிறார்கள். இந்தச் செயலை நபி (ஸல்) அவர்கள் வன்மையாகக் கண்டித்துள்ளார்கள். எனவே, தேவைப்பட்டால் அவர்களிடம் அனுமதி கேட்டுவிட்டே எடுக்க வேண்டுமே தவிர, அவர்கள் பார்க்காத நேரத்தில் எடுப்பது கூடாது.

அதேபோன்று, பிறருக்குச் செய்யும் உதவிகள் என்றால் பெரிய உதவிகளை மட்டுமே உதவி என்று நாம் கருதுகிறோம். ஒருவருக்கு ஒரு லட்சம் ரூபாய் கொடுத்தாலோ, வீடு, கார் வாங்கிக் கொடுத்தாலோதான் அது உதவி என நினைக்கிறோம். பெருஞ்செல்வந்தர்களால் மட்டுமே செய்ய முடிகிற அத்தகைய பெரிய உதவிகளைத் தாண்டி, சாதாரண மக்களும் செய்யக்கூடிய எளிய உதவிகள் பல உள்ளன. அற்பமான தீங்குகளைத் தவிர்க்குமாறு வழிகாட்டப்பட்டுள்ளது போன்றே, எளிய நற்செயல்களிலும் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும். நாம் உண்ணும் பழைய சோற்றை அண்டை வீட்டார் விரும்பி உண்பார் என்றால் அதையோ, ஒரு பேரீச்சம்பழத்தையோ அல்லது நம் மரத்தில் காய்த்த இரண்டு வாழைக்காய்களையோ கூட தயங்காமல் வழங்கலாம். ஒருவரைச் சந்திக்கச் செல்லும் போது கூட விலை உயர்ந்த பொருட்களைத்தான் வாங்கிச் செல்ல வேண்டும் என்பதில்லை; நம்மால் இயன்ற எளிய தின்பண்டங்களை வாங்கிக் கொடுத்தாலும் அது சிறந்த உதவியே ஆகும். நன்மை செய்வதில் எதையும் அற்பமாகக் கருதக் கூடாது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

لَا تَحْقِرَنَّ مِنَ الْمَعْرُوفِ شَيْئًا
நன்மையான காரியங்களில் எதையும் நீங்கள் அற்பமாகக் கருத வேண்டாம்.
(முஸ்லிம்: 2626) ➚

பிறருக்குச் செய்யும் எந்த உதவியும் குறைவானது அல்ல. அண்டை வீட்டாருக்குப் பகிர்ந்தளிப்பதற்குத் தனியாக வசதி இல்லாத நிலையில், வீட்டில் சமைக்கும் குழம்பில் கூடுதலான தண்ணீரைச் சேர்த்தாவது அவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும் என நபி (ஸல்) அவர்கள் வழிகாட்டியுள்ளார்கள்.

إِذَا طَبَخْتَ مَرَقَةً فَأَكْثِرْ مَاءَهَا وَتَعَاهَدْ جِيرَانَكَ
நீங்கள் குழம்பு சமைத்தால், அதில் தண்ணீரை அதிகப்படுத்தி உங்கள் அண்டை வீட்டாரையும் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள்.
(முஸ்லிம்: 2625) ➚

நம்மிடம் உள்ள குழம்பு நமக்கு மட்டுமே போதுமானதாக இருந்தாலும், அதில் தண்ணீரைச் சேர்த்துத் தரம் சற்றே குறைந்தாலும் பரவாயில்லை, அண்டை வீட்டாருக்குப் பகிர்ந்தளிக்க வேண்டும். அன்பளிப்புகள் எப்போதும் பெரிதாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை; சிறிய அன்பளிப்புகளும் மனிதர்களிடையே அன்பை வளர்க்கும். பெண்களுக்கு உபதேசிக்கும் போது கூட, وَلَوْ فِرْسِنَ شَاةٍ (ஆட்டின் கால் குளம்பாக இருந்தாலும் சரியே) அதனை அற்பமாகக் கருதாமல் பிறருக்கு வழங்குமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் அறிவுறுத்தியுள்ளார்கள். ஒருவருக்குக் கொடுப்பதற்காகக் கடன் வாங்கிச் சிரமப்பட வேண்டியதில்லை; தன்னிடம் உள்ள எளிய பொருளைக் கொண்டே நன்மையை ஈட்டிக்கொள்ளலாம்.

اتَّقُوا النَّارَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ
ஒரு பேரீச்சம்பழத் துண்டையேனும் தர்மம் செய்து நரகத்திலிருந்து உங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.
(புகாரி: 1417) ➚

விருந்தை ஏற்பதிலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் இதே எளிமையைக் கடைப்பிடித்தார்கள். ஆட்டின் தொடைக்கறி சுவையானது, தரமானது என்பதால் அதைக் கொண்டு விருந்தளித்தாலும் சரி, அல்லது மிகச் சாதாரணமாகக் கருதப்படும் கால் குளம்பைக் கொண்டு சமைத்து அழைத்தாலும் சரி, அந்த அழைப்பை ஏற்றுச் செல்வேன் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். மேலும் அத்தகைய எளிய விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு மக்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.

إِذَا دُعِيتُمْ إِلَى كُرَاعٍ فَأَجِيبُوا
கால் குளம்பைக் கொண்ட எளிய விருந்துக்கு நீங்கள் அழைக்கப்பட்டாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

விருந்து என்பது பிரம்மாண்டமாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை. வசதி உள்ளவர்கள் ஆட்டையறுத்து வலீமா விருந்து வைக்கலாம்; வசதி இல்லாதவர்கள் பிஸ்கட்டும் தேநீரும் மட்டுமே வழங்க முடிந்தால், அதை வெட்கப்படாமல் கொடுக்க வேண்டும். நபி (ஸல்) அவர்களே சில வலீமாக்களில் ஆட்டையறுத்தும், சில வலீமாக்களில் மாவையும் தேனையும் பிசைந்து சிறு உருண்டைகளாகவும் வழங்கியுள்ளார்கள். அதேபோன்று, வீட்டிற்கு விருந்தினர் வந்துவிட்டால் கடன் வாங்கி ஆட்டிறைச்சி சமைக்க வேண்டும் என்று சிரமப்படத் தேவையில்லை. நாம் அன்றாடம் என்ன சாப்பிடுகிறோமோ, ரசமும் சாம்பாருமாக இருந்தாலும் அதை உள்ளன்போடு விருந்தினருக்குப் பரிமாற வெட்கப்படக் கூடாது.

அழைப்பைப் புறக்கணிக்காமல் செல்வதும், கொடுக்கப்படும் சிறிய பொருட்களை முகம் சுளிக்காமல் ஏற்றுக்கொள்வதும் இரு தரப்பிலும் ஏற்பட வேண்டிய மாற்றமாகும். பெரிய விருந்தாக இருந்தால் மட்டுமே செல்வது, எளிய விருந்தை அலட்சியப்படுத்துவது அல்லது ஒரு பேனாவையோ சிறிய பொருளையோ யாரேனும் அன்பளிப்பாகத் தந்தால் நமது அந்தஸ்தைப் பார்த்து அதை மட்டமாக நினைப்பது போன்ற தவறான மனநிலைகள் களையப்பட வேண்டும். பொருளைப் பார்க்காமல் அவர்கள் காட்டும் அன்பை மதிக்க வேண்டும். பெரிதாகத்தான் கொடுக்க வேண்டும் என்ற தவறான எண்ணமே சமூகத்தில் அன்பளிப்புகள் குறைந்துபோகக் காரணமாகிவிட்டது. தகுதியைப் பார்க்காமல் நம்மிடம் உள்ள தயிர் சாதத்தையோ, பேரீச்சம்பழத்தையோ கூட பிறருக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுக்கப் பழக வேண்டும்.

பொருளாதார வசதியில் அல்லாஹ் மனிதர்களைப் பல நிலைகளில் படைத்துள்ளான். ஒவ்வொருவரும் தத்தமது நிலைக்கு ஏற்பவே செலவிடுவார்கள். ஏழைகள் தங்களை விருந்துக்கு அழைக்கத் தயங்குவதற்குக் காரணம், பெரிய மனிதர்கள் வரமாட்டார்கள் என்ற எண்ணம்தான். நாம் ஏழைகளின் எளிய அழைப்புகளுக்கும் முக்கியத்துவம் தந்து செல்லும்போதுதான் பண்பும் கண்ணியமும் மிக்க சமுதாயம் உருவாகும்.

கொடுப்பதாக இருந்தாலும் சரி, பெறுவதாக இருந்தாலும் சரி, நன்மைகளையும் அன்பளிப்புகளையும் அற்பமாகக் கருதாமல், தத்தமது நிலைக்கு ஏற்ப எளிமையையும் மனத்தூய்மையையும் கடைப்பிடிப்பதே ஓர் உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளரின் பண்பாகும்.