கோபத்தை வென்று மன்னிக்கக் கற்போம்
அன்பிற்குரிய அல்லாஹ்வின் நல்லடியார்களே! அந்த ஏக இறைவனின் சாந்தியும், சமானதானமும் நம் அனைவரின் மீதும் நிலவட்டுமாக என்று பிரார்த்தனை செய்தவனாக இந்த உரையை ஆரம்பிக்கிறேன்.
அன்பான சகோதர சகோதரிகளே, நம் அன்றாட வாழ்க்கையில் கோபம் எத்தனை முறை நம்மைக் கட்டிப்போடுகிறது? சாலையில் போகும்போது ஒருவர் நமக்குக் குறுக்கே வண்டியை நிறுத்தினால், வீட்டில் ஒரு சின்னத் தவறு நடந்தால், அலுவலகத்தில் ஒரு வார்த்தை நம் மனதைக் குத்தினால் – நொடிப்பொழுதில் நம் முகம் சிவந்து, குரல் உயர்ந்து, வாயிலிருந்து வெளியேறும் வார்த்தைகளை நாமே கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போய்விடுகிறது.
அடுப்பில் வைத்த பாத்திரம் நீண்ட நேரம் கொதித்தால் எப்படி பொங்கி வழிகிறதோ, அதே போலத்தான் நம் கோபமும் நீண்ட நேரம் உள்ளத்தில் கொதித்தால் கட்டுப்பாடு இழந்து வெளியே பொங்கி, நம்மையும் நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களையும் காயப்படுத்திவிடும். ஆனால் கோபம் என்பதே பாவமல்ல; அதை எப்படிக் கையாள்கிறோம் என்பதே நம் இறை நம்பிக்கையின் அளவுகோலாக மாறுகிறது.
கோபத்தின் நேரத்தில் தன்னைக் கட்டுப்படுத்துபவனே உண்மையான வீரன் என்றும், அதை மன்னிப்பாக மாற்றுபவனே இறைவனுக்கு நேசத்திற்குரியவன் என்றும் நம் மார்க்கம் நமக்குக் கற்றுத் தருகிறது. இதைப் பற்றி விரிவாக இந்த உரையில் தெரிந்துக் கொள்வோம்.
இது குறித்து இதோ அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் அழகாகக் கூறுகிறான்:
“உங்களுக்கு எந்தப் பொருள் கொடுக்கப்பட்டாலும் அது இவ்வுலக வாழ்க்கையின் வசதிகளே. நம்பிக்கை கொண்டு தம் இறைவனையே சார்ந்திருப்போருக்கும், பெரும் பாவங்களையும், வெட்கக்கேடானவற்றையும் தவிர்த்துக் கொள்வோருக்கும், கோபம் கொள்ளும்போது மன்னிப்போருக்கும், தமது இறைவனுக்குப் பதிலளித்து தொழுகையை நிலைநாட்டி தமது காரியங்களில் தமக்கிடையே ஆலோசனை செய்வோருக்கும் நாம் வழங்கியவற்றிலிருந்து (நல்வழியில்) செலவிடுவோருக்கும், தமக்கு அநீதி இழைக்கப்பட்டால் (இறைவனிடம்) உதவி தேடுவோருக்கும் அல்லாஹ்விடம் இருப்பதே சிறந்ததும் நிலையானதுமாகும்.”
இந்த வசனத்தில் அல்லாஹ் இறை நம்பிக்கையாளர்களின் அடையாளங்களைப் பட்டியலிடுகிறான் – பெரும் பாவங்களைத் தவிர்ப்பது, தொழுகையை நிலைநாட்டுவது, தர்மம் செய்வது ஆகியவற்றுடன் ஒரு விஷயத்தையும் சேர்த்துக் கூறுகிறான்: கோபம் கொள்ளும்போது மன்னிப்பது. கோபப்படுவதைத் தடுக்கவில்லை – கோபம் வந்தபின் நாம் என்ன செய்கிறோம் என்பதையே அல்லாஹ் கவனிக்கிறான்.
“அவர்கள் செழிப்பிலும், வறுமையிலும் (நல்வழியில்) செலவிடுவார்கள். கோபத்தை மென்று விழுங்குவார்கள். மக்களை மன்னிப்பார்கள். நன்மை செய்வோரை அல்லாஹ் நேசிக்கிறான்.”
இங்கே பயபக்தியாளர்களின் இன்னொரு அடையாளத்தையும் அல்லாஹ் கூறுகிறான் – சினத்தை மென்று விழுங்குபவர்கள். கோபம் தொண்டையை அடைத்தாலும், அதை உள்ளேயே அடக்கி, வெளியே பொங்க விடாமல் இருப்பவர்களை அல்லாஹ் நேசிக்கிறான் என்று உறுதியாகக் கூறுகிறான்.
«لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ، إِنَّمَا الشَّدِيدُ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الغَضَبِ»
இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்’ மக்களைத் தன்னுடைய பலத்தால் அதிகமாக அடித்து வீழ்த்துபவன் வீரன் அல்லன்; உண்மையில் வீரன் என்பவன், கோபத்தின்போது தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்பவனே ஆவான். என அபூ ஹுரைரா(ரலி) அறிவித்தார்.
அறிவிப்பவர்: அபூ ஹுரைரா (ரலி)
நபிகள் நாயகம்(ஸல்) இதை இன்னும் தெளிவாக விளக்குகிறார்கள். மற்றவர்களை மல்யுத்தத்தில் வீழ்த்துபவனை நாம் பலசாலி என நினைக்கிறோம். ஆனால் நபியவர்கள் அதை மறுத்து, கோபத்தின் உச்சத்தில் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்பவனே உண்மையான வீரன் என்று கூறுகிறார்கள்.
இன்று ஜிம்மில் எடை தூக்குவதையும், சண்டையில் வெல்வதையும் பலம் என நினைக்கும் நம் சமுதாயத்திற்கு, உண்மையான பலம் தசையிலல்ல, மனதின் கட்டுப்பாட்டில்தான் இருக்கிறது என்பதை இந்த ஹதீஸ் நினைவூட்டுகிறது.
இதோ ஒரு உண்மைச் சம்பவம் பாருங்கள்.
“பெருந்தன்மையை மேற்கொள்வீராக! நன்மையை ஏவுவீராக! அறிவீனர்களை அலட்சியம் செய்வீராக!”
அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு பெருந்தன்மையை மேற்கொள்ளுமாறும், நன்மையை ஏவுமாறும், அறிவீனர்களை அலட்சியம் செய்யுமாறும் கட்டளையிடுகிறான். இந்த ஒரே வசனம்தான், சற்று பிறகு பார்க்கப்போகும் சம்பவத்தில், கலீஃபா உமர்(ரலி) அவர்களின் கோபத்தையே அணைத்தது.
قَدِمَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنِ بْنِ حُذَيْفَةَ بْنِ بَدْرٍ، فَنَزَلَ عَلَى ابْنِ أَخِيهِ الحُرِّ بْنِ قَيْسِ بْنِ حِصْنٍ، وَكَانَ مِنَ النَّفَرِ الَّذِينَ يُدْنِيهِمْ عُمَرُ، وَكَانَ القُرَّاءُ أَصْحَابَ مَجْلِسِ عُمَرَ وَمُشَاوَرَتِهِ، كُهُولًا كَانُوا أَوْ شُبَّانًا، فَقَالَ عُيَيْنَةُ لِابْنِ أَخِيهِ: يَا ابْنَ أَخِي، هَلْ لَكَ وَجْهٌ عِنْدَ هَذَا الأَمِيرِ فَتَسْتَأْذِنَ لِي عَلَيْهِ؟ قَالَ: سَأَسْتَأْذِنُ لَكَ عَلَيْهِ، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ: فَاسْتَأْذَنَ لِعُيَيْنَةَ، فَلَمَّا دَخَلَ، قَالَ: يَا ابْنَ الخَطَّابِ، وَاللَّهِ مَا تُعْطِينَا الجَزْلَ، وَمَا تَحْكُمُ بَيْنَنَا بِالعَدْلِ، فَغَضِبَ عُمَرُ، حَتَّى هَمَّ بِأَنْ يَقَعَ بِهِ، فَقَالَ الحُرُّ: يَا أَمِيرَ المُؤْمِنِينَ، إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِنَبِيِّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: {خُذِ العَفْوَ وَأْمُرْ بِالعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الجَاهِلِينَ} [الأعراف: 199]، وَإِنَّ هَذَا مِنَ الجَاهِلِينَ، «فَوَاللَّهِ مَا جَاوَزَهَا عُمَرُ حِينَ تَلاَهَا عَلَيْهِ، وَكَانَ وَقَّافًا عِنْدَ كِتَابِ اللَّهِ»
அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ்(ரலி) அறிவித்தார். உயைனா இப்னு ஹிஸ்ன் இப்னி ஹுதைஃபா இப்னு பத்ர்(ரலி) அவர்கள் (மதீனாவுக்கு) வந்து தம் சகோதரருடைய புதல்வர் ஹுர்ரு இப்னு கைஸ் இப்னி ஹிஸ்ன்(ரலி) அவர்களிடம் தங்கினார்கள். உமர்(ரலி) அவர்கள் தம் அருகே (தமக்கு நெருக்கமாக) வைத்துக் கொள்பவர்களில் ஒருவராக ஹுர்ரு இப்னு கைஸ்(ரலி) அவர்கள் இருந்தார்கள். முதியவர்களோ இளைஞர்களோ யாராயினும் (குர்ஆனையும் ஹதீஸையும்) கற்றறிந்தவர்களே உமர்(ரலி) அவர்களின் அவையோராகவும் ஆலோசகர்களாகவும் இருந்தனர். எனவே, உயைனா(ரலி) அவர்கள் தம் சகோதரருடைய புதல்வரிடம், ‘என் சகோதரர் மகனே! இந்தத் தலைவர் (உமர்(ரலி) அவர்களிடம் உனக்கு செல்வாக்கு உள்ளதா? அப்படி இருந்தால் நான் அவரிடம் செல்ல எனக்காக நீ அனுமதி பெற்றுத் தா’ என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், ‘உமர்(ரலி) அவர்களிடம் செல்ல உங்களுக்காக நான் அனுமதி கோருகிறேன்’ என்றார்.
அவ்வாறே உயைனாவுக்காக ஹுர்ரு இப்னு கைஸ் அனுமதி கேட்டார்கள். உயைனா(ரலி) அவர்கள் உள்ளே சென்றவுடன், ‘கத்தாபின் புதல்வரே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீங்கள் எங்களுக்கு அதிகமாக வழங்குவதில்லை; எங்களிடையே நீங்கள் நீதியுடன் தீர்ப்பளிப்பதில்லை’ என்றார். உடனே உமர்(ரலி) அவர்கள் கோபமடைந்து அவரை அடிக்க முன்வந்தார்கள். அப்போது ஹுர்ரு அவர்கள், ‘இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே! அல்லாஹ், தன் தூதர்(ஸல்) அவர்களுக்கு ‘(நபியே!) மன்னிக்கும் போக்கை மேற்கொள்வீராக நன்மை புரியுமாறு ஏவுவீராக. அறிவீனர்களைப் புறக்கணிப்பீராக’ (அல்குர்ஆன்: 07:199)➚ என்று கூறியுள்ளான். இவர் அறிவீனர்களில் ஒருவராவார்’ என்றார்கள். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! ஹுர்ரு அவர்கள் இந்த வசனத்தை உமர்(ரலி) அவர்களுக்கு ஓதி காட்டியபோது உமர் அதை மீறவில்லை. (பொதுவாகவே) உமர் இறைவேதத்திற்கு மிகவும் கட்டுப்படுபவர்களாய் இருந்தார்கள்.15
அறிவிப்பவர்: அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி)
உயைனா, கலீஃபா உமர்(ரலி) அவர்களை நியாயமற்றவர் எனக் குற்றம் சாட்ட, உமர் கோபமடைந்து அவரை அடிக்க முன்வந்தார்கள். அப்போது இளைஞர் ஹுர்ரு இப்னு கைஸ், மேற்சொன்ன வசனத்தை உமருக்கு ஓதிக் காட்ட, உமர் உடனே அமைதியடைந்தார்கள்.
ஒரு கலீஃபாவே, ஒரு இளைஞர் ஓதிய ஒரே வசனத்தால் தன் கோபத்தை அடக்கிக் கொண்டார் என்றால், நாமும் இறைவனின் வார்த்தையை நினைவுபடுத்திக் கொண்டால் நம் கோபத்தையும் அடக்க முடியும் அல்லவா?
நபிகள் நாயகம்(ஸல்) நமக்கு நடைமுறையான வழிகளையும் கற்றுத் தந்தார்கள்.
أَنَّ رَجُلًا قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَوْصِنِي، قَالَ: «لاَ تَغْضَبْ» فَرَدَّدَ مِرَارًا، قَالَ: «لاَ تَغْضَبْ»
அபூ ஹுரைரா(ரலி) அறிவித்தார். ஒருவர் நபி(ஸல்) அவர்களிடம், ‘எனக்கு அறிவுரை கூறுங்கள்’ என்றார். நபி(ஸல்) அவர்கள், ‘கோபத்தைக் கைவிடு’ என்று (அறிவுரை) கூறினார்கள். அவர் (‘அறிவுரை கூறுங்கள்’ எனப்) பல முறை கேட்டபோதும் நபி(ஸல்) அவர்கள் ‘கோபத்தைக் கைவிடு’ என்றே சொன்னார்கள்.
அறிவிப்பவர்: அபூ ஹுரைரா (ரலி)
ஒருவர் நபியிடம் அறிவுரை கேட்க, கோபத்தைக் கைவிடு என்று மட்டுமே திரும்பத் திரும்பச் சொன்னார்கள். வேறு எந்த அறிவுரையும் சேர்க்காமல் இதையே திரும்பச் சொன்னது, கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்துவது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதைக் காட்டுகிறது.
اسْتَبَّ رَجُلاَنِ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ عِنْدَهُ جُلُوسٌ، وَأَحَدُهُمَا يَسُبُّ صَاحِبَهُ، مُغْضَبًا قَدِ احْمَرَّ وَجْهُهُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: ” إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً، لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ، لَوْ قَالَ: أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ” فَقَالُوا لِلرَّجُلِ: أَلاَ تَسْمَعُ مَا يَقُولُ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: إِنِّي لَسْتُ بِمَجْنُونٍ
சுலைமான் இப்னு ஸுரத்(ரலி) அறிவித்தார். நபி(ஸல்) அவர்கள் அருகில் இரண்டு பேர் ஒருவரையொருவர் திட்டிக் கொண்டார்கள். அப்போது நாங்கள் நபி(ஸல்) அவர்கள் அருகில் அமர்ந்துகொண்டிருந்தோம். அவர்களில் ஒருவரின் முகம் சிவந்து விட்டிருக்கக் கோபத்துடன் தம் தோழரைத் திட்டிக் கொண்டிருந்தார். அப்போது நபி(ஸல்) அவர்கள், ‘எனக்கு ஒரு (பிரார்த்தனை) வார்த்தை தெரியும். அதை இவர் சொல்வராயின் இவருக்கு ஏற்பட்டுள்ள கோபம் போய்விடும். ‘அவூது பில்லாஹி மினஷ் ஷைத்தானிர் ரஜீம்’ (சபிக்கப்பட்ட ஷைத்தானிடமிருந்து அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புக் கோருகிறேன்) என்பதே அச்சொல்லாகும்’ என்று கூறினார்கள். எனவே, மக்கள் அம்மனிதரிடம், நபி(ஸல்) அவர்கள் சொல்வதை நீர் செவியேற்கவில்லையா? என்று கூறினார். அந்த மனிதர், ‘நான் பைத்தியக்காரன் அல்லன்’ என்றார்.
அறிவிப்பவர்: சுலைமான் இப்னு ஸுரத் (ரலி)
இரண்டு பேர் திட்டிக் கொண்டதைப் பார்த்த நபி, அவூது பில்லாஹி மினஷ் ஷைத்தானிர் ரஜீம் என்ற ஒரு வாக்கியத்தைச் சொன்னால் கோபம் நீங்கும் என்று கூறினார்கள். ஆனால் அந்த மனிதர் நான் பைத்தியக்காரன் அல்லன் என மறுத்துவிட்டார் – கோபத்தின் உச்சத்தில் நல்ல அறிவுரையும் காதில் விழாமல் போவதை இது காட்டுகிறது.
அன்றாட வாழ்க்கையில் இதை நடைமுறைப்படுத்த ஒரு எளிய வழி உண்டு – கோபம் வரும்போது உடனே பதில் சொல்லாமல், ஒரு நிமிடம் மவுனமாக இருந்து பிறகு பேசுவது நல்லது. இந்த ஒரு நிமிட இடைவெளி எத்தனையோ உறவுகளைக் காப்பாற்றும்.
ஆனால் இதை நாம் கட்டுப்படுத்தாவிட்டால் என்ன நடக்கும் என்பதையும் பார்ப்போம்.
كَتَبَ أَبُو بَكْرَةَ إِلَى ابْنِهِ، وَكَانَ بِسِجِسْتَانَ، بِأَنْ لاَ تَقْضِيَ بَيْنَ اثْنَيْنِ وَأَنْتَ غَضْبَانُ، فَإِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لاَ يَقْضِيَنَّ حَكَمٌ بَيْنَ اثْنَيْنِ وَهُوَ غَضْبَانُ»
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அபீ பக்ரா(ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்தார். (என் தந்தை) அபூ பக்ரா(ரலி) அவர்கள் தம் புதல்(வரும் என் சகோதரருமான உபைதுல்லாஹ் என்ப)வருக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள். -அவர் (ஈரான் – ஆப்கன் எல்லையிலிருந்த) சிஜிஸ்தான் பகுதியில் (நீதிபதியாக) இருந்தார். ‘நீ கோபமாக இருக்கும்போது இருவரிடையே தீர்ப்பளிக்க வேண்டாம். ஏனெனில், நபி(ஸல்) அவர்கள், நீதிபதி எவரும் கோபமாக இருக்கும்போது இருவருக்கிடையே தீர்ப்பளிக்கவேண்டாம் என்று சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன்’ (என்று அக்கடிதத்தில் எழுதினார்கள்).
அறிவிப்பவர்: அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அபீ பக்ரா (ரலி)
நபியவர்கள் நீதிபதியை, கோபமாக இருக்கும்போது இரு தரப்புக்கும் இடையே தீர்ப்பு அளிக்க வேண்டாம் என்று தடை செய்தார்கள். நீதிபதிக்கு மட்டுமல்ல – கோபத்தின் நேரத்தில் நாம் எடுக்கும் எந்த முடிவும் ஆபத்தானது. கோபத்தில் சொன்ன வார்த்தை, எடுத்த முடிவு, அனுப்பிய கடுமையான செய்தி – இவை அனைத்தும் பிறகு வருந்தும் முடிவுகளாகவே மாறுகின்றன.
«أَبْغَضُ الرِّجَالِ إِلَى اللَّهِ الأَلَدُّ الخَصِمُ» وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
ஆயிஷா(ரலி) அறிவித்தார். ‘அல்லாஹ்விடம் மனிதர்களிலேயே மிகவும் வெறுப்புக்குரியவன் (எதற்கெடுத்தாலும்) கடுமையாகச் சண்டைபிடிப்பவனேயாவான்’ என்று இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரலி)
அல்லாஹ்விடம் மனிதர்களிலேயே மிகவும் வெறுப்புக்குரியவன், எதற்கெடுத்தாலும் கடுமையாகச் சண்டைபிடிப்பவன் என்று நபியவர்கள் கூறுகிறார்கள். ஒரு சிறு தீப்பொறி கூட காய்ந்த காட்டை முழுவதுமாக எரித்துவிடும் திறன் கொண்டது; அது போலவே, கோபத்தில் நாம் உதிர்க்கும் ஒரு கடுமையான வார்த்தை, ஆண்டுக்கணக்கான உறவை எரித்துச் சாம்பலாக்கிவிடும்.
«لَا تَبَاغَضُوا، وَلَا تَحَاسَدُوا، وَلَا تَدَابَرُوا، وَكُونُوا عِبَادَ اللهِ إِخْوَانًا، وَلَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثٍ»
– حَدَّثَنَا حَاجِبُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: ح وحَدَّثَنِيهِ حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، بِمِثْلِ. حَدِيثِ مَالِكٍ
– حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الْإِسْنَادِ، وَزَادَ ابْنُ عُيَيْنَةَ «وَلَا تَقَاطَعُوا»
– حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، كِلَاهُمَا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، جَمِيعًا عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الْإِسْنَادِ، أَمَّا رِوَايَةُ يَزِيدَ، عَنْهُ فَكَرِوَايَةِ سُفْيَانَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، يَذْكُرُ الْخِصَالَ الْأَرْبَعَةَ جَمِيعًا، وَأَمَّا حَدِيثُ عَبْدِ الرَّزَّاقِ «وَلَا تَحَاسَدُوا وَلَا تَقَاطَعُوا وَلَا تَدَابَرُوا»
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒருவருக்கொருவர் கோபம் கொள்ளாதீர்கள்; பொறாமை கொள்ளாதீர்கள்; பிணங்கிக் கொள்ளாதீர்கள். அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! (அன்பு காட்டுவதில்) சகோதரர்களாய் இருங்கள். ஒரு முஸ்லிம் தம் சகோதரருடன் (மனஸ்தாபம் கொண்டு) மூன்று நாட்களுக்கு மேல் பேசாமல் இருப்பது அனுமதிக்கப்பட்ட (ஹலாலான) செயலன்று. இதை அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். – மேற்கண்ட ஹதீஸ் அனஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தே மேலும் இரு அறிவிப்பாளர் தொடர்கள் வழியாகவும் வந்துள்ளது. – மேற்கண்ட ஹதீஸ் அனஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தே மேலும் மூன்று அறிவிப்பாளர் தொடர்கள் வழியாகவும் வந்துள்ளது. அவற்றில் “உறவை முறித்துக்கொள்ளாதீர்கள்” என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது. – மேற்கண்ட ஹதீஸ் அனஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தே மேலும் மூன்று அறிவிப்பாளர் தொடர்கள் வழியாகவும் வந்துள்ளது.
அவற்றில் மஅமர் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து யஸீத் பின் ஸுரைஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கும் அறிவிப்பில் மேற்கண்ட (கோபம், பொறாமை, பிணக்கு, உறவை முறித்தல் ஆகிய) நான்கு குணங்கள் குறித்தும் இடம்பெற்றுள்ளன. அப்துர் ரஸ்ஸாக் (ரஹ்) அவர்கள் (மஅமர் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து) அறிவிக்கும் அறிவிப்பில், “ஒருவருக்கொருவர் பொறாமை கொள்ளாதீர்கள்; உறவை முறித்துக் கொள்ளாதீர்கள்; பிணங்கிக்கொள்ளாதீர்கள்” என்று (மூன்று குணங்கள் மட்டுமே) இடம் பெற்றுள்ளன.
அறிவிப்பவர்: அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி)
இதோ நபியவர்கள் இன்னும் தெளிவாகச் சொல்கிறார்கள் – ஒருவருக்கொருவர் கோபம் கொள்வதும், மூன்று நாட்களுக்கு மேல் பேசாமல் இருப்பதும் அனுமதிக்கப்பட்டதன்று. நம்மில் எத்தனை பேர் ஒரு சின்னக் கோபத்திற்காக ஆண்டுக்கணக்கில் சகோதரர்களுடனும், உறவினர்களுடனும் பேசாமல் இருக்கிறோம்?
நாம் நம்மையே ஒரு நிமிடம் திருப்பிப் பார்ப்போம்.
«إِيَّاكُمْ وَالظَّنَّ، فَإِنَّ الظَّنَّ أَكْذَبُ الحَدِيثِ، وَلاَ تَحَسَّسُوا ، وَلاَ تَجَسَّسُوا، وَلاَ تَبَاغَضُوا، وَلاَ تَدَابَرُوا، وَكُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا»
இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்’ (அடிப்படையில்லாமல் பிறர் மீது சந்தேகம் கொள்வது குறித்து உங்களை எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில், இவ்வாறு சந்தேகம் கொள்வது மாபெரும் பொய்யாகும். (மற்றவர்களின் குறைகளை) துருவித் துருவி ஆராயாதீர்கள். ஒட்டுக் கேட்காதீர்கள். ஒருவரின் மீது ஒருவர் கோபம் கொள்ளாதீர்கள்; பிணங்கிக் கொள்ளாதீர்கள். (மாறாக,) அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! (அன்பு பாராட்டுவதில்) சகோதரர்களாய் இருங்கள். என அபூ ஹுரைரா (ரலி) அறிவித்தார்.
அறிவிப்பவர்: அபூ ஹுரைரா (ரலி)
நபியவர்கள் அடிப்படையில்லாமல் சந்தேகம் கொள்வதையும், பிறர் குறைகளைத் துருவி ஆராய்வதையும், ஒட்டுக்கேட்பதையும், கோபம் கொள்வதையும் இங்கே ஒன்றாகவே தடை செய்கிறார்கள். இன்று சமூக ஊடகக் குழுக்களிலும், குடும்ப வாட்ஸ்அப் குழுக்களிலும் ஒரு சிறு செய்தியைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டு எத்தனையோ உறவுகளை உடைத்திருக்கிறோம்.
நம் முன்னோர்கள் மன்னிக்க முந்திக்கொண்டார்கள்; நாமோ இன்று மன்னிப்புக் கேட்பதற்கே வெட்கப்படுகிறோம். இதுவே நாம் இந்த அழகிய பண்பிலிருந்து எவ்வளவு தூரம் விலகிவிட்டோம் என்பதைக் காட்டுகிறது.
மரணம் யாருக்கு எப்போது வரும் என்று யாருக்குமே தெரியாது.
«لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ، يَلْتَقِيَانِ فَيُعْرِضُ هَذَا وَيُعْرِضُ هَذَا، وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدَأُ بِالسَّلَامِ»
– حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالُوا: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وحَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، ح وَحَدَّثَنَا حَاجِبُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، كُلُّهُمْ عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِإِسْنَادِ مَالِكٍ وَمِثْلِ حَدِيثِهِ، إِلَّا قَوْلَهُ «فَيُعْرِضُ هَذَا، وَيُعْرِضُ هَذَا» فَإِنَّهُمْ جَمِيعًا قَالُوا فِي حَدِيثِهِمْ، غَيْرَ مَالِكٍ «فَيَصُدُّ هَذَا وَيَصُدُّ هَذَا»
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒரு முஸ்லிம் தம் (கொள்கைச்) சகோதரரிடம் (மனஸ்தாபம் கொண்டு) மூன்று நாட்களுக்குமேல் பேசாமல் இருப்பது அனுமதிக்கப்பட்டதன்று. அவர்கள் இருவரும் சந்திக்கும் போது (இவரைவிட்டு) அவரும், (அவரை விட்டு) இவரும் முகத்தைத் திருப்பிக்கொள்வர். (இவ்வாறு செய்யலாகாது.) இவ்விருவரில் சிறந்தவர் யாரெனில், யார் முகமனை (சலாமை) முதலில் தொடங்குகிறாரோ அவர்தான். இதை அபூஅய்யூப் அல்அன்சாரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
அறிவிப்பவர்: அபூஅய்யூப் அல்அன்சாரீ (ரலி)
மூன்று நாட்களுக்கு மேல் பேசாமல் இருப்பது தடை என்று சொன்ன நபியவர்கள், இருவரில் சிறந்தவர் யார் என்றும் சொல்கிறார்கள் – முதலில் முகமன் (சலாம்) சொல்பவரே. கோபத்தை முறியடிக்க முதல் அடி எடுப்பவரே இறைவனிடம் மேலானவர்.
பிணங்கிப் பேசாமல் இருக்கும் உறவினர், நண்பர்களிடம் இன்றே நாம் முந்திச் சென்று சமாதானம் செய்வோம். நாளை நம் உயிர் இருக்குமா என்பதே நமக்குத் தெரியாது. நம்மிடம் கோபமாக பேசிய அல்லது நாம் கோபமாக பேசிய ஒருவரைப் பார்ப்பது இதுவே கடைசி முறை என்றால், இன்றே சென்று மன்னிப்புக் கேட்க மாட்டோமா?
கோபம் என்பதே ஆபத்தானதல்ல – அதைக் கட்டுப்படுத்தாமல் விடுவதே ஆபத்தானது. உண்மையான வீரன் கோபத்தின் உச்சத்தில் தன்னை அடக்குபவன்; இறைவனுக்கு நேசத்திற்குரியவன் மனதார மன்னிப்பவன்.
எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் நம் அனைவருக்கும் கோபத்தை அடக்கும் பலத்தையும், மனதார மன்னிக்கும் பண்பையும் வழங்கி அருள் புரிவானாக!
வாஆகிறு தஃவானா அனில்ஹம்துலில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்.