பொறாமை தீயை அணைக்கும் மனநிறைவு

கண்ணியத்திற்குரிய சகோதர, சகோதரிகளே, எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வின் நல்லடியார்களே! எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வின் அருளும், அன்பும் நம் அனைவரின் மீதும் நிலவட்டுமாக என்று பிரார்த்தனை செய்தவனாக இந்த உரையை ஆரம்பிக்கிறேன்.

நம் அனைவருக்கும் ஒரு பழக்கம் உண்டு. நம் வாழ்க்கையை மற்றவர்களுடைய வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது. அண்டை வீட்டுக்காரரின் புதிய வீடு, தோழரின் உயர்ந்த பதவி, உறவினரின் வளர்ந்த வியாபாரம் ஆகியவற்றைக் கண்டதும் நம் மனதில் ஏதோ ஒரு உணர்வு எழும். சிலருக்கு அது மகிழ்ச்சி. ஆனால் இன்னும் சிலருக்கு, அந்த நல்வாழ்வு அவரிடமிருந்து பறிபோக வேண்டும் என்ற ஆசையாக அது மாறிவிடும். இதற்குத்தான் பொறாமை என்று பெயர்.

பொறாமை என்பது வெறும் ஒரு நொடி உணர்ச்சி மட்டுமல்ல. அது நெஞ்சத்தை உள்ளுக்குள்ளேயே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எரிக்கும் ஒரு தீ. நம் மனதின் அமைதியை மட்டும் பறிக்காமல், நாம் செய்யும் நல்ல செயல்களின் வலிமையையும் அது மெல்ல மெல்ல குறைத்துவிடும். அல்லாஹ் ஒவ்வொருவருக்கும் அவனுடைய ஞானப்படி பங்கை வழங்கியிருக்கிறான். அந்தப் பங்கீட்டை நாம் மனதளவில் கேள்விக்குள்ளாக்கும் போதுதான் பொறாமை நம் நெஞ்சில் வேர் விடுகிறது. நம்மில் எத்தனை பேர், மற்றவரிடம் இருப்பதைப் பார்த்துப் பார்த்து, நமக்கு ஏற்கெனவே இருப்பதையே மறந்துவிடுகிறோம்?

பொறாமை நம்மை எப்படி அரிக்கிறது, அதிலிருந்து அல்லாஹ் நமக்குக் காட்டும் பாதுகாப்பு என்ன, மனநிறைவு எப்படி அதற்கு மருந்தாக இருக்கிறது என்பதை இந்த உரையில் தெரிந்துக் கொள்வோம்.

இது எவ்வளவு பெரிய தீங்கு என்று அல்லாஹ் நமக்குக் கற்றுத் தருகிறான்.

“அதிகாலையின் இறைவனிடம் அவன் படைத்தவற்றின் தீங்கிலிருந்தும், பரவும் இருளின் தீங்கை விட்டும், முடிச்சுக்களில் ஊதுபவற்றின் தீங்கை விட்டும்,499 பொறாமை கொள்ளும் போது பொறாமைக்காரனின் தீங்கை விட்டும் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன் என்று கூறுவீராக!”

(அல்குர்ஆன்: 113:1-5)➚

இந்த ஸூரா முழுவதும் ஒரு பாதுகாப்புத் தேடும் பிரார்த்தனை. இருளின் தீங்கிலிருந்தும், முடிச்சுகளில் ஊதி மந்திரம் செய்பவரின் தீங்கிலிருந்தும் பாதுகாப்புத் தேட வேண்டும் என்று சொன்ன பிறகு, கடைசி வரியில் அல்லாஹ் ஒரு விஷயத்தை மிக முக்கியமாக வைக்கிறான்: பொறாமைக்காரன் பொறாமை கொள்ளும்போது ஏற்படும் தீங்கிலிருந்தும் பாதுகாப்புத் தேட வேண்டும் என்று.

இருளைப் போலவும், மந்திரத்தைப் போலவும் பொறாமையையும் ஒரு உண்மையான ஆபத்தாக அல்லாஹ் சொல்கிறான் என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். அதனால்தான் இந்த ஸூராவை அடிக்கடி ஓதி, பொறாமைக்காரனின் தீங்கிலிருந்து பாதுகாப்புக் கோர நமக்குக் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பொறாமை மற்றவரைச் சேதப்படுத்தும் முன்பே, அதைச் சுமப்பவரையே சேதப்படுத்திவிடும். மற்றவருக்குக் கேடு நேர வேண்டும் என்று மனதில் பொறாமையைச் சுமப்பது, விஷத்தைத் தானே குடித்துவிட்டு, மற்றவர் இறக்க வேண்டும் என்று காத்திருப்பதைப் போன்றது.

நபித்தோழர் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்களிடம் நடந்த ஒரு சம்பவத்தைப் பாருங்கள்.

அபூஅப்திர் ரஹ்மான் அல்ஹுபுலீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது: அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்ஆஸ் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர், “நாம் ஏழை முஹாஜிர்கள் இல்லையா?”என்று கேட்டார். அதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள், “நீர் அமைதி காண உமக்கு மனைவி இல்லையா?”என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், “ஆம் (இருக்கிறாள்)” என்றார். அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள், “வசிப்பதற்கு உமக்கு வீடு இல்லையா?” என்று கேட்டார்கள். அந்த மனிதர் “ஆம் (இருக்கிறது)” என்றார். “அவ்வாறாயின், நீர் செல்வர்களில் ஒருவர் ஆவீர்” என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் “இத்துடன் என்னிடம் பணியாளர் ஒரு வரும் இருக்கிறார்” என்றார். “அவ்வாறாயின், நீர் மன்னர்களில் ஒருவர் ஆவீர்” என்றார்கள். – அபூஅப்திர்ரஹ்மான் அல்ஹுபுலீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது: அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்களிடம் மூன்று பேர் வந்தார்கள்.

அப்போது அவர்களுக்கு அருகில் நானும் இருந்தேன். அவர்கள் (மூவரும்), “அபூமுஹம்மதே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! எங்களுக்கு எந்தப் பொருள்மீதும் சக்தி இல்லை. எங்களிடம் செலவழிப்பதற்கு வசதியோ, வாகனமோ, தேவையான வீட்டுப்பொருட்களோ இல்லை” என்று கூறினர். அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள், “நீங்கள் எதை நாடுகிறீர்கள் (உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்)? நீங்கள் விரும்பினால், எம்மிடம் வாருங்கள். நாம் உங்களுக்கு அல்லாஹ் எளிதாக்கியுள்ள செல்வத்தை வழங்குவோம். நீங்கள் விரும்பினால், உங்கள் பிரச்சினையை நாம் அரசரிடம் தெரிவிப்போம். நீங்கள் விரும்பினால், பொறுமையாக இருக்கலாம். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ஏழை முஹாஜிர்கள் மறுமைநாளில் செல்வர்களைவிட நாற்பதாண்டுகளுக்கு முன்பே சொர்க்கத்துக்குச் சென்றுவிடுவார்கள்” என்று கூறியதைக் கேட்டுள்ளேன்” என்றார்கள். அதற்கு அவர்கள் (மூவரும்), “அப்படியானால், நாங்கள் பொறுமையாக இருக்கிறோம்; எதையும் கேட்கமாட்டோம்”என்று கூறினர்.

அறிவிப்பவர்: அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி)

(முஸ்லிம்: 5699) ➚

ஒரு மனிதர் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, ‘நாம் ஏழை முஹாஜிர்கள் இல்லையா?’ என்று வருத்தத்துடன் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், ‘உமக்கு மனைவி இருக்கிறாளா? வசிப்பதற்கு வீடு இருக்கிறதா?’ என்று கேட்டார்கள். ‘ஆம்’ என்றார் அந்த மனிதர். ‘அப்படியானால் நீர் செல்வர்களில் ஒருவர்’ என்றார்கள். அவரிடம் பணியாள் ஒருவரும் இருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டதும், ‘அப்படியானால் நீர் மன்னர்களில் ஒருவர்!’ என்று சொன்னார்கள். நாம் ஏழை என்று நம்மை நாமே சொல்லிக்கொள்ளும் முன், நம்மிடம் இருப்பதை ஒருமுறை எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.

பிறகு மூன்று பேர் அவர்களிடம் வந்து, தங்களிடம் செலவழிப்பதற்கு வசதி இல்லை என்று முறையிட்டனர். அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அவர்களுக்கு மூன்று வழிகளைச் சொன்னார்கள்: தம்மிடம் வந்து உதவி பெறலாம், அரசரிடம் முறையிடலாம், அல்லது பொறுமையாக இருக்கலாம். ஏனெனில் நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘ஏழை முஹாஜிர்கள் மறுமை நாளில் செல்வர்களைவிட நாற்பதாண்டுகளுக்கு முன்பே சொர்க்கத்திற்குச் செல்வார்கள்’ என்று கூறியதைக் கேட்டிருந்தார்கள். இதைக் கேட்டதும் அந்த மூவரும், ‘அப்படியானால் நாங்கள் பொறுமையாக இருக்கிறோம்; எதையும் கேட்கமாட்டோம்’ என்றனர்.

மனநிறைவு என்பது வங்கிக் கணக்கில் இருக்கும் தொகையைச் சார்ந்தது அல்ல. நமக்கு அல்லாஹ் ஏற்கெனவே கொடுத்திருப்பதை உணர்வதே மனநிறைவு. அதை உணராதவரை, எவ்வளவு இருந்தாலும் நாம் ஏழையாகவே உணர்வோம்.

பொறாமை எல்லாமே தடை செய்யப்பட்டதா? இங்கே ஒரு நுணுக்கமான வேறுபாடு இருக்கிறது.

இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்’ இரண்டு விஷயங்களைத் தவிர வேறெதற்காகவும் பொறாமைகொள்ளக்கூடாது. 1. ஒரு மனிதருக்கு அல்லாஹ் குர்ஆனைக் கற்றுத் தந்தான். அவர் அதனை இரவு, பகல் எல்லா நேரங்களிலும் ஓதிவருகிறார். இதைக் கேள்விப்பட்டு அவரின் அண்டைவீட்டுக்காரர், ‘இன்னாருக்குக் வழங்கப்பட்டது போல் எனக்கும் வழங்கப்பட்டிருந்தால் நானும் அவர் செயல்படுவது (ஓதுவது) போல் செயல்பட்டிருப்பேனே (ஓதியிருப்பேனே)!’ என்று கூறுகிறார். 2. இன்னொரு மனிதருக்கு அல்லாஹ் செல்வத்தை வழங்கினான். அவர் அதனை நேர் வழியில் செலவிட்டு வருகிறார். (இதைக் காணும்) ஒருவர், ‘இன்னாருக்கு வழங்கப்பட்டது போல் எனக்கும் (செல்வம்) வழங்கப்பட்டிருக்குமானால் அவர் (தர்மம்) செய்தது போல் நானும் செய்திருப்பேனே’ என்று கூறுகிறார். என அபூ ஹுரைரா(ரலி) அறிவித்தார்.

அறிவிப்பவர்: அபூ ஹுரைரா (ரலி)

(புகாரி: 5026) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு நிலைகளை மட்டும் விதிவிலக்காகக் காட்டுகிறார்கள். ஒருவருக்கு அல்லாஹ் குர்ஆன் கற்றுக் கொடுத்து, அவர் அதை இரவு பகலாக ஓதுகிறார். அதைக் கேட்ட அண்டை வீட்டுக்காரர், ‘எனக்கும் இது கொடுக்கப்பட்டிருந்தால், நானும் இப்படியே ஓதியிருப்பேனே’ என்று நினைக்கிறார். இன்னொருவருக்கு அல்லாஹ் செல்வத்தைக் கொடுத்து, அவர் அதை நேர்வழியில் செலவிடுகிறார். அதைக் கண்டவர், ‘எனக்கும் இது கிடைத்திருந்தால், நானும் இப்படியே தர்மம் செய்திருப்பேனே’ என்று நினைக்கிறார்.

இங்கே ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டைக் கவனியுங்கள். இந்த இருவரும் மற்றவரிடம் இருப்பது தங்களிடமும் வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்களே தவிர, மற்றவரிடம் இருப்பது போய்விட வேண்டும் என்று விரும்பவில்லை. இதற்குத்தான் ‘கிப்ஃபத்’ (நல்லெண்ணப் போட்டி) என்று பெயர். ஆனால் தடை செய்யப்பட்ட பொறாமை வேறு. அது, மற்றவரிடம் இருக்கும் நல்வாழ்வு அவரிடமிருந்து போய்விட வேண்டும் என்று விரும்புவது. அந்த எண்ணமே நம் நெஞ்சை அரிக்கும் நோய்.

பொறாமை தனிமனிதனை மட்டும் பாதிக்காது; அது சமூகத்தையே பிளந்துவிடக்கூடியது.

இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்’ (ஆதாரமில்லாமல் பிறரை) சந்தேகப்படுவது குறித்து உங்களை எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில், சந்தேகம் கொள்வது மிகப் பெரிய பொய்யாகும். (பிறரின் குறையைத்) துருவித் துருவி ஆராயாதீர்கள். ஒருவருக்கொருவர் பொறாமை கொள்ளாதீர்கள். பிணங்கிக் கொள்ளாதீர்கள். கோபம் கொள்ளாதீர்கள். (மாறாக,) அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! (அன்பு பாராட்டுவதில்) சகோதரர்களாய் இருங்கள். என அபூ ஹுரைரா(ரலி) அறிவித்தார்.

அறிவிப்பவர்: அபூ ஹுரைரா (ரலி)

(புகாரி: 6064) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரே மூச்சில் நான்கு விஷயங்களை எச்சரிக்கிறார்கள்: ஆதாரமில்லாமல் சந்தேகப்படாதீர்கள், பிறரின் குறையைத் துருவித் துருவி ஆராயாதீர்கள், ஒருவருக்கொருவர் பொறாமை கொள்ளாதீர்கள், பிணங்கிக் கொள்ளாதீர்கள். இவை எல்லாமே ஒரு பொதுவான வேரிலிருந்துதான் முளைக்கின்றன, அதாவது மற்றவரின் நல்வாழ்வை ஏற்றுக்கொள்ள மனம் இல்லாத நிலைதான் இது. அதற்குப் பதிலாக, ‘அல்லாஹ்வின் அடியார்களே, சகோதரர்களாய் இருங்கள்’ என்று அவர்கள் அழைக்கிறார்கள்.

நம்மில் எத்தனை பேர், ஒரு சகோதரர் அல்லது சகோதரி முன்னேறியதைக் கேட்டதும், முதலில் மனதளவில் மகிழ்ச்சியை உணர்கிறோம்? பொறாமை ஒரு குடும்பத்தை, ஒரு பள்ளியை, ஒரு ஊரையே பிரிக்கக்கூடிய சக்தி கொண்டது. அதனால்தான் இதை ஒரு தனிநபர் பிரச்சினையாக அல்ல, சமூகத்தை காக்கும் ஒரு கடமையாக நபி (ஸல்) அவர்கள் வைக்கிறார்கள்.

பொறாமையின் வேர், அல்லாஹ்வின் பங்கீட்டை நாம் மனதளவில் கேள்விக்குள்ளாக்குவதில்தான் இருக்கிறது.

“அல்லாஹ் தனது அருளை இம் மக்களுக்கு வழங்கியதற்காக அவர்கள் பொறாமை கொள்கிறார்களா? இப்ராஹீமின் குடும்பத்தாருக்கு வேதத்தையும், ஞானத்தையும் கொடுத்தோம். அவர்களுக்கு மகத்தான ஆட்சியையும் வழங்கினோம்.”

(அல்குர்ஆன்: 4:54)➚

முன்பு வேதம் கொடுக்கப்பட்ட மக்களில் சிலர், அல்லாஹ் இன்னொரு சமுதாயத்திற்கு அருள் புரிந்ததைப் பார்த்து பொறாமை கொண்டனர். அதற்கு அல்லாஹ் நினைவூட்டுகிறான்: இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் சந்ததியினருக்கும் வேதமும் ஞானமும் மகத்தான ஆட்சியும் அளிக்கப்பட்டதே, அப்போது அது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதுதானே?

பொறாமை என்பது இன்று பிறந்த நோயல்ல. அது நூற்றாண்டுகளாக மனிதகுலத்தைப் பீடித்திருக்கும் பழைய நோய். அல்லாஹ் யாருக்கு எவ்வளவு கொடுக்கிறான் என்பது அவனுடைய முழுமையான ஞானத்தின் தேர்வு. அதை நாம் கேள்விக்குள்ளாக்கும்போது, நாம் மறைமுகமாக அல்லாஹ்வின் நீதியையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறோம்.

இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: உங்களுக்கும் வேதம் கொடுக்கப்பட்ட இரண்டு சமுதாயத்தாருக்கும் உவமை, ஒரு மனிதரால் வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்ட கூலியாட்களாவர்! ‘ஒரு கீராத் கூலிக்குக் காலையிலிருந்து பகலின் நடுப்பகல் நேரம் வரை எனக்கு வேலை செய்பவர் யார்?’ என்று அம்மனிதர் கேட்டார். யூதர்கள் அவ்வாறு வேலை செய்தார்கள். பிறகு, ‘நடுப்பகலிலிருந்து அஸர் தொழுகை வரை ஒரு கீராத் கூலிக்கு எனக்காக வேலை செய்பவர் யார்?’ என்று அவர் கேட்டார். கிறிஸ்தவர்கள் அவ்வாறு வேலை செய்தார்கள். பிறகு, ‘அஸரிலிருந்து சூரியன் மறையும் வரை இரண்டு கீராத் கூலிக்கு எனக்காக வேலை செய்பவர் யார்?’ என்று அவர் கேட்டார். (முஸ்லிம்களான) நீங்கள் தாம் அ(ப்படி வேலை செய்த)வர்கள்! யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் கோபமுற்று. ‘அதிக வேலை நாங்கள் செய்திருக்கும்போது எங்களுக்கு ஏன் குறைந்த கூலி?’

என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர் ‘உங்களுக்கு உரியதை நான் குறைத்திருக்கிறேனா?’ என்று கேட்டார். அவர்கள் ‘இல்லை!’ என்றனர். ‘சிலருக்கு நான் அதிகமாகக் கொடுப்பது என்னுடைய அருட்கொடையாகும்! நான் விரும்பியவருக்கு நான் அதைக் கொடுப்பேன்!’ என்று அவர் கூறினார். என இப்னு உமர்(ரலி) அறிவித்தார்.

அறிவிப்பவர்: இப்னு உமர் (ரலி)

(புகாரி: 2268) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு உவமை சொல்கிறார்கள். ஒரு மனிதர் தினக்கூலிக்கு ஆட்களை அமர்த்துகிறார். காலையிலிருந்து நண்பகல் வரை வேலை செய்தவர்களுக்கு ஒரு கூலி, நண்பகலிலிருந்து அஸர் வரை வேலை செய்தவர்களுக்கு அதே கூலி, ஆனால் அஸரிலிருந்து மாலை வரை மட்டும் வேலை செய்த கடைசி குழுவினருக்கு இரண்டு மடங்கு கூலி. குறைவாக வேலை செய்தும் அதிக கூலி பெற்ற கடைசிக் குழுவினரைப் பார்த்து, முன்பு அதிக நேரம் வேலை செய்தவர்கள் கோபமடைந்து கேள்வி கேட்கிறார்கள். அதற்கு அந்த முதலாளி, ‘உங்களுக்கு உரியதை நான் குறைத்தேனா? இது என் அருட்கொடை, நான் விரும்பியவருக்குக் கொடுக்கிறேன்’ என்கிறார்.

இதுவே பொறாமைக்கான மருந்து. மற்றவருக்குக் கிடைத்தது நம்முடையதிலிருந்து குறைக்கப்படவில்லை. ஒவ்வொருவருக்கும் அல்லாஹ் நிர்ணயித்த பங்கு தனித்தனியானது. மற்றவரின் பங்கைப் பார்த்து நாம் கோபப்படுவது, அல்லாஹ்வின் அருட்கொடையை நாம் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதைத்தான் காட்டுகிறது.

இதற்கு எதிர்மருந்து என்ன என்று பார்ப்போம்.

இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்’ ஆதமின் மகனக்கு (மனிதனுக்கு) இரண்டு நீரோடைகள் (நிறைய) செல்வம் இருந்தாலும் மூன்றாவதையும் அவன் தேடுவான். ஆதமின் மகனுடைய வயிற்றை மண்ணை (மரணத்தை)த் தவிர வேறெதுவும் நிரப்பாது. (பாவங்களிலிருந்து) பாவமன்னிப்புக் கோரி மீண்டுவிட்டவரின் கோரிக்கையை அல்லாஹ் ஏற்றுக் கொள்கிறான். என இப்னு அப்பாஸ்(ரலி) அறிவித்தார்.

அறிவிப்பவர்: இப்னு அப்பாஸ் (ரலி)

(புகாரி: 6436) ➚

மனிதனுக்கு இரண்டு பள்ளங்கள் நிறைய செல்வம் இருந்தாலும், அவன் மூன்றாவதையும் தேடுவான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் சொல்கிறார்கள். மனிதனின் வயிற்றை மண்ணைத் தவிர வேறெதுவும் நிரப்பாது என்பது அவர்களின் அடுத்த வார்த்தை. பொறாமையின் அடிப்படைக் காரணமே நமக்குள் இருக்கும் இந்த அடங்காத ஆசைதான். அது நிறைவைத் தேடாமல், எப்போதும் இன்னும் இன்னும் என்று கேட்டுக் கொண்டே இருக்கும்.

இந்த ஆசை அணையாமல் இருக்கும்வரை, மற்றவரிடம் என்ன இருந்தாலும் அது நமக்குப் போதுமானதாக இருக்காது. அதனால்தான் இந்த ஆசையைக் கட்டுப்படுத்துவதே பொறாமையிலிருந்து மீள்வதற்கான முதல் படி.

& 6447. இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்’ (வாழ்க்கை) வசதிகள் அதிகமாக இருப்பது செல்வமன்று; மாறாகப் போதுமென்ற மனமே (உண்மையான) செல்வமாகும்.35 என அபூ ஹுரைரா(ரலி) அறிவித்தார்.

அறிவிப்பவர்: அபூ ஹுரைரா (ரலி)

(புகாரி: 6446) ➚& 6447)

‘வாழ்க்கை வசதிகள் அதிகமாக இருப்பது செல்வமன்று; மாறாகப் போதுமென்ற மனமே உண்மையான செல்வம்’ என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் இதற்கு விடை தருகிறார்கள். செல்வத்தை அவர்கள் மறுக்கவில்லை. ஆனால் உண்மையான செல்வம் கையில் இல்லை, நெஞ்சில்தான் இருக்கிறது என்று காட்டுகிறார்கள்.

மற்றவரிடம் இருப்பதைப் பட்டியலிடுவதற்குப் பதிலாக, நமக்கு ஏற்கெனவே இருப்பதைப் பட்டியலிடும் பழக்கத்தை நாம் வளர்த்துக் கொண்டால், பொறாமை மெல்ல மெல்ல குறைந்துவிடும். இதை ஒவ்வொரு நாளும் செய்யக்கூடிய ஒரு சிறிய பழக்கமாக மாற்றிக் கொள்ளலாம்.

இன்று இந்த நோய் நம்மிடையே எந்த வடிவில் வளர்ந்திருக்கிறது எனப் பார்ப்போம்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “பாரசீகர்களும் ரோமர்களும் உங்களால் வெற்றி கொள்ளப்படும்போது, நீங்கள் எத்தகைய மக்களாய் இருப்பீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள், “அல்லாஹ் எங்களுக்கு என்ன கட்டளையிட்டுள்ளானோ (அதன்படியே நடந்துகொள்வோம்) அதன்படியே கூறுவோம் (அதாவது நன்றி கூறி அவனைப் போற்றுவோம்)” என்று விடையளித்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “வேறொன்றும் செய்யமாட்டீர்களா?” என்று கேட்டார்கள். பின்னர் “நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் (சுயநலத்துடன்) போட்டி போட்டுக் கொள்வீர்கள். பின்னர் ஒருவருக்கொருவர் பொறாமை கொள்வீர்கள். பின்னர் ஒருவருக்கொருவர் பிணங்கிக் கொள்வீர்கள். பின்னர் ஒருவருக்கொருவர் குரோதம் கொள்வீர்கள்.

அல்லது இவற்றைப் போன்றதைச் செய்வீர்கள்” என்று கூறிவிட்டு, “பிறகு ஏழை முஹாஜிர்களை நோக்கிச் சென்று, அவர்களில் சிலருக்குச் சிலர்மீது அதிகாரத்தை வழங்குவீர்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர்: அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்ஆஸ் (ரலி)

(முஸ்லிம்: 5669) ➚

பாரசீகர்களையும் ரோமர்களையும் முஸ்லிம்கள் வெற்றி கொள்வதற்கு முன்பே, வெற்றிக்குப் பிறகு அவர்களின் மனநிலை எப்படி மாறும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்கூட்டியே சொல்கிறார்கள்: செல்வம் பெருகும், அதனால் ஒருவருக்கொருவர் போட்டி போடுவீர்கள், பிறகு பொறாமை கொள்வீர்கள், பிறகு பிணங்குவீர்கள், பிறகு குரோதம் கொள்வீர்கள். வசதி கூடும்போது பொறாமை தானாகவே அதிகரிக்கும் என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் இத்தனை நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே எச்சரித்திருக்கிறார்கள்.

இன்று பொறாமைக்கான புதிய களம் நம் கைபேசிதான். மற்றவரின் திருமண விழா, புதிய வீடு, வெளிநாட்டுப் பயணம் என ஒவ்வொரு படமும் திரையில் வரும்போது, நம் சொந்த வாழ்க்கையின் மீது நமக்கு எப்படிப்பட்ட உணர்வு எழுகிறது என்று நாம் கவனித்ததுண்டா? சமூக ஊடகத்தில் மற்றவரின் வெற்றியைப் பார்த்து எழும் இந்தத் தீய பொறாமை, பயன்படுத்துபவரின் மன அமைதியைக் குறைப்பதாகப் பல ஆய்வுகள் தொடர்ந்து காட்டுகின்றன.

நபி (ஸல்) அவர்கள் காலத்தில் பொறாமைக்கான களம் அண்டை வீடாக, சந்தையாக இருந்தது. இன்று அது நம் கைப்பேசியின் திரையாக மாறிவிட்டது. களம் மாறினாலும் நோய் அதே நோய்தான். நாம் யாருடன் நம் வாழ்க்கையை ஒப்பிட்டு வருந்துகிறோமோ, அவர் வாழ்க்கையின் மறைந்திருக்கும் கஷ்டங்களை நாம் பார்ப்பதே இல்லை.

பொறாமையின் தீங்கிலிருந்து பாதுகாப்புத் தேடுவது ஒரு அன்றாடப் பழக்கமாக இருக்க வேண்டும்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டால் அவர்களுக்கு (வானவர்) ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், “பிஸ்மில்லாஹி யுப்ரீக்க, வ மின் குல்லி தாயின் யஷ்ஃபீக்க, வ மின் ஷர்ரி ஹாசிதின் இதா ஹசத, வ ஷர்ரி குல்லி தீ அய்னின்” என்று ஓதிப்பார்ப்பார்கள். (பொருள்: அல்லாஹ்வின் பெயரால் (ஓதிப் பார்க்கிறேன்). அவன் உங்களுக்கு குணமளிப்பானாக! அனைத்து நோயிலிருந்தும் உங்களுக்குச் சுகமளிப்பானாக. பொறாமைக்காரன் பொறாமைப்படும்போது ஏற்படும் தீமையிலிருந்தும் கண்ணேறு உள்ள ஒவ்வொருவரின் தீமையிலிருந்தும் (காப்பானாக!).

அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரலி)

(முஸ்லிம்: 4402) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டால், ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அவர்களுக்கு ஒரு ஓதிப்பார்த்தலை ஓதுவார்கள் என்று ஆயிஷா (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள். அதில், ‘பொறாமைக்காரன் பொறாமைப்படும்போது ஏற்படும் தீமையிலிருந்தும்’ அல்லாஹ் காக்க வேண்டும் என்று கேட்கப்படுகிறது. அல்லாஹ்வின் தூதரே பொறாமையின் தீங்கிலிருந்து இப்படிப் பாதுகாப்புத் தேடியிருக்கும்போது, நாம் அதை எவ்வளவு தீவிரமாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்?

மரணம் எப்போது வரும் என்று யாருக்கும் தெரியாது. நம் நெஞ்சில் யாரிடமாவது பொறாமை இருந்தால், அதை இன்றே கழுவி விட வேண்டும். மற்றவரின் நல்வாழ்வுக்காக அல்லாஹ்விடம் துஆச் செய்யும் பழக்கத்தை வளர்த்துக் கொண்டால், அந்த எண்ணமே நம் நெஞ்சிலிருந்து பொறாமையை வேரோடு பிடுங்கிவிடும்.

பொறாமை நம் நல்ல செயல்களின் ஒளியை மங்கச் செய்யும் ஒரு நெருப்பு. அதற்கு மருந்தோ, அல்லாஹ் நமக்கு வழங்கியிருப்பதை உணர்ந்து வாழும் மனநிறைவு. நமக்கு இருப்பதைப் பார்த்து நன்றி செலுத்தவும், மற்றவருக்கு இருப்பதைப் பார்த்து அவருக்காக மகிழவும் நம் நெஞ்சத்தைப் பழக்கிக் கொள்வோம். அல்லாஹ் நம் நெஞ்சங்களைப் பொறாமையிலிருந்து தூய்மைப்படுத்தி, மனநிறைவு உள்ள அடியார்களாக நம்மை ஆக்கி அருள் புரிவானாக!

வாஆகிறு தஃவானா அனில்ஹம்துலில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்.