ஒரே கடவுள் என் பது அல்லாஹ்வாகத் தான் இருக்க முடியுமா ?

ஒருவர் கடவுள் இல்லை என்ற நிலையிலிருந்து ஒரே ஒரு கடவுள்தான் இருக்க முடியும் என்ற முடிவுக்கு வந்த பிறகு, அந்த ஒரு கடவுள் அல்லாஹ்தான் என்பதற்கு என்ன ஆதாரம் என்ற கேள்வி எழுகிறது. உண்மையில் “அல்லாஹ்” என்பது அந்த ஏக இறைவனைக் குறிப்பதற்காக அரபு மொழியில் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு பெயரே அன்றி வேறில்லை. அவரைத் தமிழில் “ஒரே இறைவன்” என்று குறிப்பிடுவதிலும் எந்தத் தவறும் இல்லை. சொல்லுக்கு அப்பாற்பட்டு, அந்த ஒரு கடவுளுக்கு இஸ்லாம் கூறும் இலக்கணமும் தன்மைகளும் என்ன என்பதைப் புரிந்துகொள்வதே இங்கு மிக முக்கியமானது.

இஸ்லாம் இறைவனுக்கு வகுக்கும் இலக்கணத்தின்படி, கடவுள் என்பவருக்கு மனைவியோ மக்களோ இருக்க முடியாது. அதேபோன்று அவருக்குத் தாய், தந்தையரும் கிடையாது. பெற்றோர் ஒருவர் இருக்கிறார் என்றால், அவர் பிறப்பதற்கு முன்பு அவர் இல்லாமல் இருந்தார் என்றாகிவிடும். கடவுள் என்பவர் எக்காலத்திலும் இல்லாமல் இருந்திருக்க முடியாது. அவருக்குத் தொடக்கமும் இருக்கக் கூடாது, முடிவும் இருக்கக் கூடாது; அவர் எப்போது பிறந்தார், எப்போது மறைவார் என்ற கால வரம்புகளுக்கு உட்பட்டவர் கடவுளாக இருக்க முடியாது.

கடவுள் என்பவருக்கு எந்தவிதமான பலவீனமும் இருக்கக் கூடாது. தூக்கம், மறதி, சோர்வு, கவலை, நோய், முதுமை, மரணம் போன்ற எந்தப் பலவீனமும் இல்லாதவரே கடவுளாக இருக்க முடியும். மனிதர்கள் சிறிது நேரம் பேசினாலோ கேட்டாலோ சோர்வடைந்து விடுகிறார்கள்; ஆனால் பிரபஞ்சத்தைப் படைத்துப் பராமரிக்கும் கடவுளுக்கு ஓய்வோ தூக்கமோ தேவையில்லை. இத்தகைய அனைத்துப் பலவீனங்களிலிருந்தும் நீங்கிய முழுமையான ஒருவனுக்கே இஸ்லாத்தில் “அல்லாஹ்” என்று பெயர்.

பொதுவாக நடைமுறையில் உள்ள கடவுள், இறைவன், தெய்வம், ‘காட்’ (God) போன்ற சொற்கள் சிலைகளுக்கும் மனிதர்களுக்கும் கூடப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. தாயையும் தந்தையையும் குருவையும் கூடத் தெய்வம் என்று அழைக்கும் வழக்கம் இருப்பதால், அச்சொற்கள் கடவுளின் முழுமையான இலக்கணத்தோடு தூய வடிவில் நிலவுவதில்லை. பலவீனங்கள் உள்ள படைப்புகளுக்கும் அந்த வார்த்தைகள் எளிதாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு விடுகின்றன.

ஆனால் “அல்லாஹ்” என்ற சொல் எந்த ஒரு படைப்பினத்திற்கும் ஒருபோதும் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. நபி (ஸல்) அவர்களையோ, தாயையோ, சூரியனையோ அல்லது வேறு எதனையுமோ முஸ்லிம்கள் அல்லாஹ் என்று அழைப்பதில்லை. அந்தத் தனிப்பெரும் சக்தியை மட்டுமே அச்சொல் குறிக்கிறது. படைப்புகளோடு கலக்காத, எவ்வித பலவீனமும் அற்ற ஏக இறைவனைக் குறிக்க நடைமுறையில் கலப்படமற்ற சொல்லாக இது இருப்பதால் மட்டுமே அல்லாஹ் என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதே தூய்மையோடும் தனித்துவத்தோடும் வேறொரு மொழியில் ஒரு சொல் இருக்குமானால், அதைப் பயன்படுத்துவதிலும் இஸ்லாத்தில் எந்தத் தடையும் இல்லை.

எந்தவித பலவீனமும் இல்லாமல், ஆதியும் அந்தமும் அற்று விளங்கும் முழுமுதற் கடவுளுக்குரிய தனித்துவமான தூய அரபுப் பெயரே “அல்லாஹ்” என்பதாகும்.