மத நல்லிணக்கம் நீடிக்க என்ன வழி?

பல்வேறு மதங்களையும் கொள்கைகளையும் கொண்ட மக்கள் சகோதரத்துவத்துடனும் நல்லிணக்கத்துடனும் வாழ்ந்து வருகிறோம். இந்த நல்லிணக்கம் தொடர்ந்து நீடிப்பதற்கு அடிப்படையான ஒரு வழிமுறை இருக்கிறது. முஸ்லிம்கள், இந்துக்கள், கிறிஸ்தவர்கள் என ஒவ்வொரு மதத்தவரும் தங்களது கொள்கைதான் சரியானது என்ற நம்பிக்கையைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவரவர் தங்களுக்குச் சரியெனப் படுவதைத் தங்களது அளவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். தங்களுக்குச் சரியெனப் படுவதை அடுத்தவர் மீது திணிக்க முற்படும்போதுதான் மத நல்லிணக்கம் கெட்டுப்போகிறது.

முஸ்லிம்கள் பள்ளிவாசலில் சென்று தொழுகும்போது, மற்றவர்களும் பள்ளிவாசலில் தொழ வேண்டும் என்று நினைக்கக் கூடாது; பிற மதத்தவர்களும், முஸ்லிம்கள் தங்களது இறைவனை வணங்குகிறார்கள் என்று கடந்து செல்ல வேண்டும். அதேபோன்று, மாற்று மதத்தினர் தங்களது வழிபாடுகளைச் செய்யும்போது, முஸ்லிம்கள் அதனை விமரிசிப்பதோ, இடைஞ்சல் செய்வதோ, கிண்டல் செய்வதோ கூடாது. அவரவருக்குரிய தனிப்பட்ட நம்பிக்கைகளை அடுத்தவர் மீது திணிக்காத வரையில் எவ்விதப் பிரச்சினையும் ஏற்படாது. ஒருவரது நம்பிக்கையை மற்றவர் கேள்வி கேட்கத் தொடங்கும் போதுதான் மோதல்கள் உருவாகின்றன.

பண்டிகைகளைக் கொண்டாடுவதிலும் இதே அணுகுமுறையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். முஸ்லிம்கள் தங்களது நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் குர்பானி கொடுத்து, ஏழை எளியவர்களுக்கு இறைச்சியைப் பகிர்ந்தளித்துப் பெருநாளைக் கொண்டாடுகிறார்கள். இதில் மற்ற மதத்தவர்களுக்கு எந்தப் பாதிப்பும் இல்லை என்பதால், அவர்கள் தங்களது மார்க்கச் சட்டப்படி செய்கிறார்கள் என்று மாற்று மதத்தினர் கடந்து செல்ல வேண்டும். அதேபோன்று, பண்டிகை நாட்களில் பிற மதத்தவர் பட்டாசு வெடிக்கும்போது, சுற்றுச்சூழல் பாதிக்கப்படுகிறது என முஸ்லிம்கள் தனிப்பட்ட முறையில் கருதித் தவிர்ந்து கொள்ளலாமே தவிர, அவர்கள் பட்டாசு வெடிப்பதில் தலையிடக் கூடாது. பொது நலன் சார்ந்த விஷயங்களில் அரசாங்கம் தலையிடலாமே அன்றி, தனிநபர்கள் பிறரது மத நடைமுறைகளில் குறுக்கிடக் கூடாது.

அனைத்து மதத்தவர்களும் தத்தமது மார்க்கப்படி வாழ்வதில் எவரும் குறுக்கிடாமல், அனைவரது உரிமைகளும் மதிக்கப்பட வேண்டும். மதக் கலவரங்கள் ஏற்பட்டால் அனைவருக்கும் பேரிழப்புதான் உண்டாகும்; பொருளாதாரம் சீரழியும், நாடு பின்தங்கும், வியாபாரம் முடங்கும், வழக்குகளில் பல ஆண்டுகள் வாழ்க்கையைத் தொலைக்க வேண்டி வரும். எனவே உணர்ச்சிவசப்படாமல் அறிவார்த்தமாகச் சிந்தித்து, குடும்பத்தையும் வாழ்வாதாரத்தையும் கவனித்துக்கொண்டு, அவரவர் நம்பிக்கைகளில் உறுதியாக இருந்தால் மட்டுமே அமைதி நீடிக்கும்.

தற்காலத்தில் சில இடங்களில் ஒரு முஸ்லிமைத் தாக்கி, குறிப்பிட்ட முழக்கங்களைச் சொல்லுமாறு வற்புறுத்துவதைப் பார்க்கிறோம். இத்தகைய கட்டாயப்படுத்துதல்கள் சமுதாயத்தில் வெறுப்புணர்வையும் கசப்பையுமே உருவாக்கும். இதேபோன்று முஸ்லிம் நாடுகளில் பணிபுரியும் மாற்று மதத்தினரை இஸ்லாமிய வாசகங்களைக் கூறுமாறு வற்புறுத்தினால் அவர்களுக்கும் அது கசப்பைத் தரும். உலகில் உள்ள அனைவரையும் ஏதேனும் ஒரே மதத்திற்கோ அல்லது நாத்திகத்திற்கோ மாற்றிவிட முடியாது; அது சாத்தியமும் இல்லை.

ஆகவே சகிப்புத்தன்மையே அமைதிக்கான தீர்வாகும். ஒருவரது மத அடையாளம் மற்றவருக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தாதவரை அதில் எவரும் தலையிடக் கூடாது. ஒருவரது நம்பிக்கை பிறரைப் பாதிக்காமல் இருக்கும் வரை எவராலும் நாட்டில் கலவரத்தை உருவாக்க முடியாது.

ஒருவரை ஒருவர் புரிந்துகொண்டு, சகிப்புத்தன்மையுடனும் அனுசரணையாகவும் வாழ்ந்து, எந்த ஒரு நம்பிக்கையையும் அடுத்தவர் மீது திணிக்காமல் இருப்பதே மத நல்லிணக்கம் நீடிப்பதற்கான வழியாகும்.