இந்தியாவில் இஸ்லாம் எப்படி பரவியது ?

பொதுவாக இந்தியாவில் இஸ்லாம் பரவியதற்கு ஞானிகளும் சூபிகளும் மகான்களுமே காரணம் என்றும், அவர்களின் வழியாகத்தான் இஸ்லாம் இங்கு வந்தது என்றும் கூறப்படுகிறது. ஆனால் தற்காலச் சூழலை உற்றுநோக்கினால் அது உண்மையில்லை என்பதை விளங்கிக் கொள்ளலாம். இன்று இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள் எந்தவொரு சூபியையோ மகானையோ கண்டு வரவில்லை; மாறாக, இஸ்லாத்தைப் படித்து அதன் உண்மையை உணர்ந்தே அதனுள் இணைகிறார்கள்.

வரலாற்றில் அரபு முஸ்லிம்கள் வணிக நோக்கத்திற்காகவே இங்கு வந்தார்கள். அவர்களின் நேர்மை, நாணயம், பண்பாடு மற்றும் தூய ஓரிறைக் கொள்கை ஆகியவை இங்குள்ள மக்களைக் கவர்ந்தன. குறிப்பாக, மனிதர்களைப் பாகுபடுத்தாத தீண்டாமையற்ற கட்டமைப்பு, அனைவரும் ஒரே தட்டில் உணவருந்தும் சகோதரத்துவம், வழிபாட்டுத் தலங்களில் உயர்வு தாழ்வின்றி அனைவரும் சமமாக அணிவகுத்து நிற்கும் நிலை ஆகியவை நம் முன்னோர்களுக்கு முற்றிலும் புதியதாகவும் சிறந்ததாகவும் அமைந்தது. மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட உருவங்களை வணங்காமல் உண்மையான இறைவனை நேரடியாக வணங்கும் முறையும், வணிகத்தில் அவர்கள் காட்டிய நாணயமும் மக்களை வெகுவாக ஈர்த்ததால் அன்றும் இன்றும் இஸ்லாம் பரவி வருகிறது.

அவ்லியாக்களையும் சூபிகளையும் பார்த்தே மக்கள் இஸ்லாத்திற்கு வந்தார்கள் என்று சொல்வது தவறான வாதமாகும். அப்படிப் பார்த்திருந்தால் அவர்கள் இஸ்லாத்திற்கு வந்திருக்கவே மாட்டார்கள். ஏனெனில், இங்கிருந்த மதச் சடங்குகளைப் போன்றே காலில் விழுவது, தாயத்து போடுவது போன்ற நடைமுறைகளையே அந்த சூபிகளும் செய்து வந்தனர். நடைமுறையில் எந்த வித்தியாசமும் தெரியாதபோது மக்கள் எப்படி ஈர்க்கப்படுவார்கள்? சடங்குகளை விடுத்து, முற்றிலும் மாறுபட்டதும் சமத்துவமிக்கதுமான ஓர் உன்னத வாழ்க்கை நெறியைக் கண்டதாலேயே மக்கள் இஸ்லாத்தைத் தழுவினார்கள்.

அதேபோன்று, முஸ்லிம் ஆட்சியாளர்கள் வாள்முனையைக் காட்டி அச்சுறுத்தி இஸ்லாத்தைப் பரப்பினார்கள் என்ற வாதமும் பொய்யானது. இன்று எந்தவொரு ஆட்சி அதிகாரமோ, அரசியல் பலமோ, அரசு பதவிகளோ இல்லாத ஒரு சமுதாயமாக முஸ்லிம்கள் இருக்கும் நிலையிலும், கிராமம் கிராமமாக மக்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்வதே இதற்குச் சிறந்த சான்றாகும். ஆட்சி பலமோ மிரட்டலோ இன்றி, சாதாரண மக்களின் நற்பண்புகளையும் மார்க்கத்தின் அழகையும் கண்டே இன்றும் மக்கள் இஸ்லாத்திற்கு வருகிறார்கள்.

எனவே, இஸ்லாம் வாள்முனையாலோ சூபித்துவ சடங்குகளாலோ பரவவில்லை; அதன் தூய ஏகத்துவம், சமூக சமத்துவம் மற்றும் முஸ்லிம்களின் உயர்ந்த நற்பண்புகளின் மூலமாகவே பரவியது.