காட்டு மரத்தால் செய்யப்பட்ட மிம்பர் — அதன் மீது நின்று தொழுவித்த நபி (ஸல்)

“இது பற்றி என்னைவிட அதிகம் அறிந்தவர் இன்று எவருமில்லை”

ஸஹ்ல் இப்னு ஸஅதிடம் ‘(நபி(ஸல்) அவர்களின் பிரசங்க) மேடை எதனால் செய்யப்பட்டது?’ என்று (மக்கள்) கேட்டார்கள். அவர், ‘(இப்போது வாழும்) மனிதர்களில் இது பற்றி என்னை விட அதிகம் தெரிந்தவர்கள் எவருமில்லை. அது ஒரு வகைக் காட்டு மரத்தினால் செய்யப்பட்டது. இன்னாருடைய அடிமையான இன்னார்தாம் அதை நபி(ஸல்) அவர்களுக்குச் செய்து கொடுத்தார். அது செய்யப்பட்டு அதற்குரிய இடத்தில் வைக்கப்பட்டதும் அதன் மீது நபி(ஸல்) அவர்கள் நின்று கிப்லாவை முன்னோக்கி(த் தொழுகைக்குத்) தக்பீர் கூறினார்கள்.

அவர்களுக்குப் பின்னால் மக்களெல்லாம் நின்று தொழுதார்கள். நபி(ஸல்) அவர்கள் ஓதிவிட்டு ருகூவு செய்தார்கள். மக்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் ருகூவு செய்தார்கள். பின்னர் நபி(ஸல்) அவர்கள் தலையை உயர்த்திப் பின்னால் வந்து தரையில் ஸுஜுது செய்தார்கள். பின்னர் மிம்பரின் மீது ஏறி நின்றார்கள். பின்னர் ருகூவு செய்தார்கள். தலையை உயர்த்திப் பின்னால் வந்து தரையில் ஸஜ்தாச் செய்தார்கள். இதுதான் அந்த மேடையின் நிலையாகும் என்றார்’ என அபூ ஹாஸிம் அறிவித்தார்.

அஹ்மத் இப்னு ஹன்பல் இந்த ஹதீஸைப் பற்றிக் கூறியபோது, ‘மக்கள் நிற்கும் இடத்தை விட உயரமான இடத்தில் நபி(ஸல்) அவர்கள் நின்றார்கள் என்றே இந்த ஹதீஸின் மூலம் அறிகிறேன். எனவே ஜமாஅத்தாகத் தொழும்போது இமாம் உயரமான இடத்திலும் மக்கள் தாழ்ந்த இடத்திலும் நின்ற தொழுவது தவறில்லை என்பதைத்தான் இந்த ஹதீஸின் மூலம் அறியமுடிகிறது’ என்று என்னிடம் கூறினார்’ என அலி இப்னு அப்தில்லாஹ் கூறினார். ‘இதைப்பற்றி சுஃப்யான் இப்னு உயைனா அவர்களிடம் அதிகமான கேள்விகள் கேட்கப்பட்டுள்ளன.

அவற்றை அவரிடமிருந்து நீங்கள் செவியுறவில்லையா?’ என்று அலி இப்னு அப்தில்லாஹ், அஹ்மது இப்னு ஹன்பலிடம் கேட்டதற்கு அவர் ‘இல்லை’ என்று பதிலளித்தார்.

அறிவிப்பவர்: ஸஹ்ல் இப்னு ஸஅத் (ரலி)

நூல் – (புகாரி: 377) ➚

ஸஹ்ல் (ரலி) அவர்களின் தொடக்க வாக்கியம் தற்பெருமை அல்ல — சாட்சியம். கண்ணால் கண்டவர் எஞ்சியிருக்கும் வரையே ஒரு செய்தி உயிரோடு இருக்கும். அவர்கள் அதைப் பொறுப்பாக உணர்ந்தார்கள்.

மிம்பரைச் செய்தது ஓர் அடிமை. இஸ்லாத்தின் மையக் காட்சிகளில் ஒன்று ஒரு சாதாரண மனிதரின் கைவேலையால் உருவானது. பணி சிறியதாக இருக்கலாம்; அது நிற்கும் இடம் சிறியதல்ல.

மிம்பரின் மீது நின்று தொழுவித்து, ஸஜ்தா செய்வதற்காகப் பின்னால் இறங்கினார்கள். ஏன்? “நீங்கள் என்னைப் பின்பற்றவும், என் தொழுகையைக் கற்றுக்கொள்ளவும்” என்றார்கள். கற்பிப்பதற்காகவே ஒரு தொழுகை.