ஹலால் சம்பாத்தியமும் வட்டியின் கேடும்

அன்பிற்குரிய எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வின் நல்லடியார்களே! எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வின் அருளும், அன்பும் நம் அனைவரின் மீதும் நிலவட்டுமாக என்று பிரார்த்தனை செய்தவனாக இந்த உரையை ஆரம்பிக்கிறேன்.

நம்மில் ஒவ்வொருவரும் ஏதோ ஒரு வழியில் சம்பாதித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் எவ்வளவு சம்பாதிக்கிறோம் என்று அடிக்கடி கணக்குப் பார்க்கும் நாம், எப்படி சம்பாதிக்கிறோம் என்று எப்போதாவது யோசித்திருக்கிறோமா? மறுமையில் இறைவன் கேட்கப் போவது தொகையைப் பற்றி அல்ல; வழியைப் பற்றித் தான்.

இன்று வீடு கட்ட, கார் வாங்க, திருமணம் நடத்த என்று எல்லாவற்றிற்கும் வங்கி வட்டிக் கடனை ஒரு இயல்பான தீர்வாக நம் சமுதாயம் பழகி விட்டது. கிரெடிட் கார்டுகளும், நொடியில் கடன் தரும் ஆப்களும் அதை இன்னும் எளிதாக்கி விட்டன. இறைவன் போர் அறிவித்த ஒரு பாவம் நம் வீடுகளில் சாதாரண வழக்கமாகி விட்டது.

ஹலாலான சம்பாத்தியத்தின் சிறப்பையும், வட்டியின் கொடிய விளைவுகளையும், அதிலிருந்து வெளியேறும் வழியையும் இந்த உரையில் தெரிந்துக் கொள்வோம்.

சம்பாத்தியம் என்பதே இறைவன் நமக்குத் திறந்து வைத்திருக்கும் அருளின் கதவு தான்; அதைத் தேடச் சொல்வதும் அவனே.

“தொழுகை முடிக்கப்பட்டதும் பூமியில் அலைந்து அல்லாஹ்வின் அருளைத் தேடுங்கள்! அல்லாஹ்வை அதிகம் நினையுங்கள்! நீங்கள் வெற்றி பெறுவீர்கள்.”

(அல்குர்ஆன்: 62:10)➚

தொழுகை முடிந்ததும் சும்மா இருங்கள் என்று மார்க்கம் சொல்லவில்லை; பூமியில் பரவி அல்லாஹ்வின் அருளைத் தேடுங்கள் என்கிறது. உழைப்பும் வியாபாரமும் இஸ்லாத்தில் இழிவல்ல; வணக்கத்தோடு இணைந்து செல்லும் கண்ணியம். ஒரு விதை மண்ணில் விழுந்து சூரிய ஒளி, மழை, மண்ணின் சத்து என எத்தனையோ கட்டங்களைக் கடந்து நம் தட்டில் உணவாகிறது – அந்த முழுச் சங்கிலியையும் இயக்குவது இறைவன்; நம்மிடம் அவன் கேட்பது ஹலாலான உழைப்பு மட்டுமே.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒருவர் தம் கையால் உழைத்து உண்பதை விடச் சிறந்த உணவை ஒருபோதும் உண்ண முடியாது. நபி தாவூத் ( அலை) அவர்கள் தங்களின் கையால் உழைத்து உண்பவர்களாகவே இருந்தனர்.

அறிவிப்பவர்: மிக்தாம் பின் மஃதீகரிப் (ரலி)

(புகாரி: 2072) ➚

தாவூத்(அலை) அவர்கள் ஒரு நாட்டையே ஆளும் அரசராக இருந்தும் தம் கையால் உழைத்தே உண்டார்கள். சொந்த உழைப்பின் ஒரு ரூபாய், அடுத்தவன் பொருளை அபகரித்த ஒரு லட்சத்தை விட உயர்ந்தது என்பதை இதை விட அழகாகச் சொல்ல முடியுமா?

எத்தனையோ பாவங்களை இறைவன் தடை செய்திருக்கிறான்; ஆனால் போர் அறிவிப்பு என்ற வார்த்தையை அவன் பயன்படுத்தியது வட்டிக்கு மட்டும் தான்.

“வட்டியை உண்போர் (மறுமை நாளில்) ஷைத்தான் தீண்டியவனைப் போல் பைத்தியமாகவே எழுவார்கள். “வியாபாரம் வட்டியைப் போன்றதே” என்று அவர்கள் கூறியதே இதற்குக் காரணம். அல்லாஹ் வியாபாரத்தை அனுமதித்து வட்டியைத் தடை செய்து விட்டான். தமது இறைவனிடமிருந்து தமக்கு அறிவுரை வந்த பின் விலகிக் கொள்பவருக்கு முன் சென்றது உரியது. அவரைப் பற்றிய முடிவு அல்லாஹ்விடம் உள்ளது. மீண்டும் செய்வோர் நரகவாசிகள். அதில் நிரந்தரமாக இருப்பார்கள்.”

(அல்குர்ஆன்: 2:275)➚

வியாபாரமும் வட்டியும் ஒன்று தானே என்ற வாதம் இன்று புதிதாகச் சொல்லப்படுவது அல்ல; அன்றைய மக்களும் இதையே சொன்னார்கள். அதற்கு இறைவன் தந்த பதில் தெளிவானது – வியாபாரத்தை அனுமதித்தான்; வட்டியைத் தடை செய்தான். வியாபாரத்தில் உழைப்பும் நஷ்ட பயமும் உண்டு; வட்டியில் அடுத்தவனின் நெருக்கடியை லாபமாக்கும் கொடுமை தான் உண்டு.

“நம்பிக்கை கொண்டோரே! அல்லாஹ்வை அஞ்சுங்கள்! நீங்கள் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தால் வர வேண்டிய வட்டியை விட்டு விடுங்கள்! அவ்வாறு நீங்கள் செய்யாவிட்டால் அல்லாஹ்விடமிருந்தும், அவனது தூதரிடமிருந்தும் போர்ப் பிரகடனத்தை உறுதி செய்து கொள்ளுங்கள்! நீங்கள் திருந்திக் கொண்டால் உங்கள் செல்வங்களில் மூலதனம் உங்களுக்கு உரியது. நீங்களும் அநீதி இழைக்கக் கூடாது. உங்களுக்கும் அநீதி இழைக்கப்படாது.”

(அல்குர்ஆன்: 2:278-279)➚

மது, சூது, திருட்டு என எந்தப் பாவத்திற்கும் இல்லாத ஒரு வார்த்தை இங்கே இருக்கிறது – வட்டியை விடாதவர்கள் அல்லாஹ்விடமிருந்தும் அவனது தூதரிடமிருந்தும் போர்ப் பிரகடனத்தை எதிர்கொள்ளட்டும். இறைவனுடன் போரிட்டு வெல்லக் கூடியவர் யார்? அதே வசனம் நியாயத்தையும் சொல்கிறது – திருந்தினால் மூலதனம் உங்களுக்கே; நீங்களும் அநீதி செய்யாதீர்கள், உங்களுக்கும் அநீதி இல்லை.

வட்டி உண்பவனுக்கு மறுமையில் என்ன காத்திருக்கிறது என்பதை நபி(ஸல்) அவர்கள் கனவில் நேரடியாகக் காட்டப்பட்டு நமக்கு விவரித்திருக்கிறார்கள்.

சமுரா இப்னு ஜுன்தப்(ரலி) அறிவித்தார். இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் பெரும்பாலும் தம் தோழர்களிடம் ‘உங்களில் யாரும் (இன்றிரவு) கனவு கண்டீர்களா?’ என்று கேட்பது வழக்கம். அப்போதெல்லாம், அல்லாஹ் யாரை நாடினானோ அவர் (தாம் கண்ட கனவை) அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் எடுத்துரைப்பார். (அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதரும் விளக்கமளிப்பார்கள். ஒரு(நாள்) அதிகாலை நேரம் (ஃபஜ்ருத் தொழுகைக்குப் பின்) நபி(ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்: இன்றிரவு (கனவில்) இரண்டு (வான)வர் என்னிடம் வந்து என்னை எழுப்பி, ‘நடங்கள்’ என்றனர். நான் அவர்கள் இருவருடன் நடக்கலானேன். நாங்கள் ஒருக்களித்துப் படுத்துக் கொண்டிருந்த ஒரு மனிதரிடம் சென்றோம். அங்கு அவரின் தலைமாட்டில் இரும்பாலான கொக்கியுடன் ஒருவர் நின்றிருந்தார். அவர் (படுத்திருந்தவருடைய) முகத்தின் ஒருபக்கமாகச் சென்று கொக்கியால் அவரின் முகவாயைப் பிடரி வரை கிழித்தார்; (அவ்வாறே) அவரின் மூக்குத் துவராத்தையும் கண்ணையும் பிடரி வரை கிழித்தார்.

– அல்லது பிளந்தார் – பிறகு அவர் (படுத்திருந்தவரின்) மற்றொரு பக்கம் சென்று முதல் பக்கத்தில் செய்ததைப் போன்றே செய்தார். இந்தப் பக்கத்தில் செய்து முடிப்பதற்குள் அந்தப் பக்கம் பழையபடி ஒழுங்காக ஆம்விடுகிறது. பிறகு அந்தப் பக்கத்திற்குச் செல்கிறார். ஆரம்பத்தில் செய்ததைப் போன்றே (திரும்பத் திரும்பச்) செய்கிறார். நான், ‘அல்லாஹ் தூயவன்! இவர்கள் இருவரும் யார்?’ என்று கேட்டேன். அவ்விரு(வான)வரும் என்னிடம், செல்லுங்கள், செல்லுங்கள்’ என்றனர். அப்படியே நாங்கள் நடந்து அடுப்பு போன்று (மேல் பகுதி குறுகலாகவும் கீழ்ப்பகுதி விசாலமாகவும்) இருந்த (பொந்து) ஒன்றின் அருகில் வந்தோம். அதனுள்ளிருந்து (மனிதர்களின்) கூச்சலும் ஆரவாரமும் கேட்டது. உடனே நாங்கள் அதற்குள்ளே எட்டிப் பார்த்தோம். அங்கு ஆண்களும் பெண்களும் நிர்வாணமாக இருந்தார்கள்.

அங்கு அவர்களுக்குக் கீழேயிருந்து நெருப்பு ஜுவாலை ஒன்று (மேலே) வருகிறது. அந்த ஜுவாலை அவர்களை அடையும்போது அவர்கள் ஓலமிடுகிறார்கள். நான் (என்னுடன் வந்த) அவ்விரு(வான)வரிடம், ‘இவர்கள் யார்?’ என்று கேட்டேன். அவர்கள், ‘செல்லுங்கள், செல்லுங்கள்’ என்று என்னிடம் கூறினர். அப்படியே நாங்கள் நடந்து ஓர் ஆற்றின் அருகே சென்றோம். அது இரத்தத்தைப் போன்று சிவப்பாக இருந்தது. அந்த ஆற்றில் ஒருவந் நீந்திக் கொண்டிருந்தான். ஆற்றின் கரையில் தமக்கருகே நிறைய கற்களைக் குவித்துவைத்தபடி ஒருவர் இருக்கிறார். அந்த நீச்சல்காரன் நீந்தி நீந்தி, கற்களைக் குவித்துவைத்துக் கொண்டிருக்கும் மனிதரிடம் (கரைக்குச்) சென்று அவருக்கு முன்னால் தம் வாயைத் திறக்கிறான். உடனே (கரையில் நிற்பவர்) அவனுடைய வாயில் கற்களைப் போடுகிறார். உடனே அவன் நீந்தியபடி (திரும்பிச்) சென்றுவிட்டு மீண்டும் அவரை நோக்கி வருகிறான்.

அவரிடம் அவன் திரும்பி வரும்போதெல்லாம் தன்னுடைய வாயை அவன் திறந்து காட்ட அவர் அவன் வாயில் கற்களைக் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். (அவன் திரும்பி பழைய இடத்திற்கே தள்ளப்படுகிறான். இப்படியே தொடர்ந்து நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது.) நான் அவ்விரு(வான)வரிடமும், ‘இவ்விருவரும் யார்?’ என்று கேட்டேன். அவர்கள், என்னிடம், ‘செல்லுங்கள், செல்லுங்கள்’ என்று கூறினார்கள். நாங்கள் அப்படியே நடந்து ஓர் அசிங்கமான தோற்றம் கொண்ட மனிதர் ஒருவரிடம் சென்றோம். அவர் நீ காணுகிற மனிதர்களிலேயே மிகவும் அருவருப்பான தோற்றமுடையவர் போன்று காணப்பட்டார். அங்கு அவர் தமக்கு அருகே நெருப்பை மூட்டி அதைச் சுற்றி வந்துகொண்டிருந்தார். நான் அவ்விருவரிடமும், ‘இவர் யார்?’ என்று கேட்டேன். அவர்கள் என்னிடம், ‘செல்லுங்கள், செல்லுங்கள்’ என்று கூறினர். அப்படியே நடங்கள் அடர்ந்துயர்ந்த பசுமையான ஒரு பூங்காவிற்குச் சென்றோம்.

அதில் வசந்த காலத்தின் எல்லா வண்ணப் பூக்களும் காணப்பட்டன. அந்தப் பூங்காவிற்கு நடுவில் உயரமான மனிதர் ஒருவர் இருந்தார். வான் நோக்கி உயர்ந்திருந்தால் அவரின் தலையை என்னால் (எளிதில்) பார்க்க முடியவில்லை. அந்த மனிதரைச் சுற்றி நான் ஒருபோதும் கண்டிராத அளவிற்கு ஏராளமான சிறுவர்கள் இருந்தார்கள். நான் அவ்விருவரிடமும், ‘இந்த (உயரமான) மனிதர் யார்? இந்தச் சிறுவர்கள் யார்?’ என்று கேட்டேன். அவர்கள் என்னிடம், ‘செல்லுங்கள், செல்லுங்கள்’ எனக் கூறிவிடவே நடந்து ஒரு பெரும் பூங்காவுக்கு வந்தோம். அதைவிட பெரிய அழகான பூங்காவை நான் ஒருபோதும் கண்டதில்லை. (அதில் ஒரு பெரிய மரமும் இருந்தது.) அவ்விருவரும் என்னிடம், ‘அதில் ஏறுங்கள்’ என்றனர். அப்படியே அதில் நாங்கள் ஏறி தங்கம் மற்றும் வெள்ளி செங்கற்களால் கட்டப்பட்டிருந்த ஒரு நகரத்திற்கு வந்தோம்.

அந்த நகரத்தின் தலை வாயிலை அடைந்து (அதைத்) திறக்குமாறு கூறினோம். உடனே எங்களுக்காக அது திறக்கப்பட்டது. நாங்கள் அதில் நுழைந்தோம். அங்கு நீ காணகிறவற்றிலேயே மிகவும் அழகான பாதித் தோற்றமும் நீ காணுகிறவற்றிலேயே மிகவும் அருவருப்பான (மறு) பாதித் தோற்றமும் கொண்ட சில மனிதர்கள் எங்களை எதிர்கொண்டனர். அவர்களைப் பார்த்து (என்னுடன் வந்த) அவ்விருவரும், செல்லுங்கள்; (சென்று) அந்த நதியில் குதியுங்கள்’ என்றனர். அங்கு குறுக்கே ஒரு நதி பாய்ந்து கொண்டிருந்தது. அதன் நீர் தூய வெண்ணிறத்தில் காணப்பட்டது. எனவே, அவர்கள் சென்று அதில் விழுந்து (குளித்துவிட்டு) தங்களிடமிருந்து அந்த அசூசை நீங்கி விட்டிருந்த நிலையில் மிகவும் பொலிவான வடிவத்திற்கு மாறியவர்களாக எங்களிடம் திரும்பிவந்தனர். அவ்விருவரும் என்னிடம், ‘இது (-இந்த நகரம்) தான் ‘அத்ன்’ எனும் (நிலையான) சொர்க்கமாகும்.

இதுவே உங்கள் ஓய்விடமாகும்’ என்றார். நான் பார்வையை உயர்த்தி மேலே பார்த்தபோது அங்கு வெண் மேகத்தைப் போன்ற மாளிகையொன்றைக் கண்டேன். அவ்விருவரும் என்னிடம், ‘இது உங்கள் இருப்பிடம்’ என்றனர். நான் அவர்களிடம், ‘உங்கள் இருவருக்கும் அல்லாஹ் சுபிட்சம் வழங்கட்டும்! என்னை விடுங்கள். நான் இதில் நுழைந்து கொள்கிறேன்’ என்றேன். அவ்விருவரும், ‘இப்போது முடியாது நீங்கள் (மறுமையில்) அதில் நுழையத்தான் போகிறீர்கள்’ என்றனர். நான் அவ்விருவரிடமும், ‘நேற்றிரவு முதல் நான் பல விந்தைகளைக் கண்டுள்ளேன். நான் கண்ட இவைதாம் என்ன?’ என்றேன். அதற்கு அவர்கள் என்னிடம், ‘(நீங்கள் கண்ட காட்சிகளின் விவரங்களை) உங்களுக்கு நாங்கள் தெரிவிக்கிறோம். கல்லால் தலை நசுக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்த மனிதருக்கு அருகில் முதலில் நீங்கள் சென்றீர்களே! அந்த மனிதன் குர்ஆனை (மனனம் செய்து) எடுத்துக்கொண்டுவிட்டுப் பிறகு அதை (மறந்து)விட்டவன் ஆவான்.

மேலும், அவன் கடமையாக்கப்பட்ட தொழுகைகளை நிறைவேற்றாமல் தூங்கிவிட்டவனும் ஆவான். (அடுத்து) தன்னுடைய முகவாய், மூக்குத் துவாரம், கண் ஆகியவற்றை பிடரிவரை கிழிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்த மனிதனுக்கு அருகில் நீங்கள் சென்றீர்களே! அந்த மனிதன் அதிகாலையில் தம் வீட்டிலிருந்து புறப்பட்டு ஒரு பொய்யைச் சொல்ல அது (பல்வேறு வழிகளில்) உலகம் முழுவதும் போய்ச் சேரும். அடுப்பு போன்ற கட்டடம் ஒன்றில் நிர்வாணமாகக் கிடந்த ஆண்களும் பெண்களும் விபசாரம் புரிந்த ஆண்களும் விபசாரம் புரிந்த பெண்களுமாவர். ஆற்றில் நீந்திக்கொண்டும் (கரையை நெருங்கும்போது வாயில்) கல் போடப்பட்டுக் கொண்டும் இருந்த ஒரு மனிதனுக்கு அருகே நீங்கள் சென்றீர்களே! அவன் வட்டி வாங்கித் தின்றவன் ஆவான். நெருப்பை மூட்டி அதைச் சுற்றி வந்து கொண்டிருந்த அருவருப்பான தோற்றத்திலிருந்த அந்த மனிதர் நரகத்தின் காவலரான மாலிக் ஆவார்.

அந்தப் பூங்காவிலிருந்த உயரமான மனிதர் (இறைத்தூதர்) இப்ராஹீம்(அலை) அவர்களாவார். அவர்களைச் சுற்றியிருந்த சிறுவர்கள் இயற்கை மரபில் (இஸ்லாத்தில்) இறந்துவிட்ட சிறுவர்கள் ஆவர். இதை நபி(ஸல்) அவர்கள் கூறியபோது முஸ்லிம்களில் சிலர், ‘இறைத்தூதர் அவர்களே! இணைவைப்பாளர்களின் குழந்தைகளும் (அந்தப் பூங்காவில் இருந்த குழந்தைகளில் அடங்குவார்களா?)’ என்று கேட்டனர். அதற்கு இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள், ‘(ஆம்) இணைவைப்பாளர்களுடைய குழந்தைகளும் தாம்’ என்று பதிலளித்தார்கள்.66 (தொடர்ந்து என்னுடன் வந்த அவ்விருவரும் கூறுகையில்,) ஒரு பாதி அழகாகவும் மறுபாதி அசிங்கமாகவும் காட்சியளித்த மக்கள், நல்லறங்களுடன் தீமைகளையும் கலந்துவிட்டவர்களாவர்; (பின்னர்) அவர்களை அல்லாஹ் மன்னித்துவிட்டான் (என்று கூறினர்).

அறிவிப்பவர்: சமுரா இப்னு ஜுன்தப் (ரலி)

(புகாரி: 7047) ➚

இந்த நீண்ட காட்சியில் ஒவ்வொரு பாவத்திற்கும் அதற்கேற்ற தண்டனை காட்டப்படுகிறது. இரத்தம் போன்ற சிவந்த ஆற்றில் நீந்தி, கரை சேர முயலும் போதெல்லாம் வாயில் கல் திணிக்கப்பட்டு மீண்டும் ஆற்றுக்குள் தள்ளப்படுபவன் யார் என்று பாருங்கள் – வட்டி வாங்கித் தின்றவன்.

உலகில் அடுத்தவர்களின் உழைப்பை விழுங்கியவன், அங்கே கற்களை விழுங்குகிறான்; வெளியேற வழி தெரியாத கடன் சுழலில் மக்களைத் தள்ளியவன், அங்கே கரை சேர முடியாத ஆற்றில் சுழல்கிறான். செய்த பாவத்தின் வடிவிலேயே தண்டனையும் அமைகிறது. இந்தக் காட்சியை மனதில் வைத்துக் கொண்டு ஒரு வட்டி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்துப் போட நம்மால் முடியுமா?

வட்டிப் பணம் கணக்கில் பெருகுவது போலத் தெரிகிறது; ஆனால் உண்மையில் என்ன நடக்கிறது என்பதை இறைவனும் சொல்கிறான், இன்றைய கணிதமும் நிரூபிக்கிறது.

“நம்பிக்கை கொண்டோரே! பன்மடங் காகப் பெருகிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் வட்டியை உண்ணாதீர்கள்! அல்லாஹ்வை அஞ்சுங்கள்! இதனால் வெற்றி பெறுவீர்கள்.”

(அல்குர்ஆன்: 3:130)➚

பன்மடங்காகப் பெருகிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் என்ற இறைவனின் வார்த்தை, இன்றைய கூட்டு வட்டியை (காம்பவுண்ட் இன்டரெஸ்ட்) அப்படியே படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது. வட்டிக் கடன் ஒப்பந்தத்தில் இருக்கும் இந்தக் கணக்கீட்டைப் புரிந்து கொள்ளாமல் கையெழுத்துப் போடுபவர்கள், வாங்கிய தொகையை விட பல மடங்கு திருப்பிக் கட்டுகிறார்கள். கிரெடிட் கார்டின் மினிமம் டியூ ஒரு சிறிய தொகையாகத் தோன்றும்; ஆனால் கட்டாத மீதி மேல் வட்டி ஏறி, பனிப்பந்து உருளும் போது பெருகுவது போல் கடன் மலையாகி விடுகிறது.

“அல்லாஹ் வட்டியை அழிக்கிறான். தர்மங்களை வளர்க்கிறான். நன்றிகெட்ட எந்தப் பாவியையும் அல்லாஹ் விரும்ப மாட்டான்.”

(அல்குர்ஆன்: 2:276)➚

அல்லாஹ் வட்டியை அழிக்கிறான்; தர்மங்களை வளர்க்கிறான் – கணக்குப் புத்தகம் காட்டும் எண்ணிக்கைக்கும் வாழ்வில் இருக்கும் பரகத்திற்கும் உள்ள வித்தியாசம் இது தான். நிலத்தடி நீரைத் தேவைக்கு மேல் இறைத்தால் ஒரு நாள் அந்த ஊற்றே வறண்டு போவது போல, உழைப்பில்லாமல் அடுத்தவன் நெருக்கடியிலிருந்து உறிஞ்சும் செல்வம் அந்தக் குடும்பத்தின் அமைதியையே வறளச் செய்கிறது. வட்டியில் கட்டிய வீட்டில் நிம்மதியாக உறங்க முடிவதில்லை என்பதை அனுபவித்தவர்கள் அறிவார்கள்.

வட்டிக் கடன் வாங்கத் தூண்டுவது பெரும்பாலும் தேவை அல்ல; வறுமை வந்து விடுமோ என்ற பயம் தான் – அந்தப் பயத்தின் ஊற்று எது என்பதை இறைவன் அடையாளம் காட்டுகிறான்.

“ஷைத்தான் வறுமையைப் பற்றி உங்களைப் பயமுறுத்துகிறான். வெட்கக் கேடானதை உங்களுக்குத் தூண்டுகிறான். அல்லாஹ்வோ தனது மன்னிப்பையும், அருளையும் வாக்களிக்கிறான். அல்லாஹ் தாராளமானவன்; அறிந்தவன்.”

(அல்குர்ஆன்: 2:268)➚

கடன் வாங்காவிட்டால் வாழ்க்கை நகராது, எல்லோரும் வாங்குகிறார்கள், நாம் மட்டும் பின்தங்கி விடுவோம் – இப்படி நம் காதில் ஓதுவது ஷைத்தான் தான் என்று இந்த வசனம் தெளிவுபடுத்துகிறது. அவன் காட்டும் வறுமைப் பயத்திற்கு எதிராக இறைவன் தன் மன்னிப்பையும் அருளையும் வாக்களிக்கிறான்.

நடைமுறையில் இதன் பொருள் – இப்போதே வாங்கு, பின்பு கட்டு என்ற பழக்கத்திற்குப் பதில், முதலில் சேமி, பின்பு வாங்கு என்ற பொறுமையைப் பழகுவோம். ஏற்கனவே வட்டிக் கடனில் சிக்கியிருந்தால், நாளை என்று தள்ளிப் போடாமல் இன்றே அதிலிருந்து வெளியேறும் திட்டத்தைத் தொடங்குவோம் – எந்தச் செலவைக் குறைத்தாவது, எதை விற்றாவது அந்தச் சுமையை இறக்கி வைப்போம். இறைவனை நம்பி விட்டுக் கொடுத்தவர்கள் இழந்ததாக வரலாறு இல்லை.

சம்பாத்தியம் தேவை தான்; ஆனால் அது இறைவன் அனுமதித்த வழியில் இருந்தால் தான் அதில் பரகத் இருக்கும். வட்டியின் கணக்கு எவ்வளவு பெரிதாகத் தெரிந்தாலும் அது அழிவை நோக்கிய பெருக்கம்; ஹலாலான உழைப்பின் வருமானம் எவ்வளவு சிறியதாகத் தெரிந்தாலும் அது வளர்ச்சியை நோக்கிய அருள். இன்றே நம் வருமானத்தின் வழிகளை ஒரு முறை பரிசோதிப்போம்.

ஹலாலான வழியில் சம்பாதித்து, வட்டியின் அனைத்து வடிவங்களிலிருந்தும் விலகி, பரகத் நிறைந்த வாழ்வு வாழும் நல்லடியார்களாக நம் அனைவரையும் எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் ஆக்கி அருள் புரிவானாக!

வாஆகிறு தஃவானா அனில்ஹம்துலில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்.