தொழுகை – இறைவன் தந்த அருட்கொடை

மதிப்பிற்குரிய சகோதர, சகோதரிகளே, எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வின் நல்லடியார்களே! எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வின் சாந்தியும், சமானதானமும் நம் அனைவரின் மீதும் நிலவட்டுமாக என்று பிரார்த்தனை செய்தவனாக இந்த உரையை ஆரம்பிக்கிறேன்.

காலை எழுந்தது முதல் இரவு உறங்கும் வரை வேலை, வியாபாரம், படிப்பு, குடும்பம் என்று ஓயாமல் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறோம். இந்த ஓட்டத்தின் நடுவே, நம்மைப் படைத்த இறைவனைத் தினமும் ஐந்து முறை சந்திக்கும் ஒரு வாய்ப்பை அவனே நமக்கு ஏற்படுத்தித் தந்திருக்கிறான். அதுதான் தொழுகை.

போனில் வந்த ஒரு மிஸ்டு காலைக் கூட விடாமல் திரும்ப அழைக்கும் நாம், நாளுக்கு ஐந்து முறை பள்ளிவாசலிலிருந்து ஒலிக்கும் இறைவனின் அழைப்புக்கு எத்தனை முறை பதில் தருகிறோம்? இந்தக் கேள்வியை நம் ஒவ்வொருவரும் நம்மிடமே கேட்டுக் கொள்ள வேண்டிய காலத்தில் இருக்கிறோம்.

தொழுகை எத்தகைய அருட்கொடை, அது எப்படி நமக்கு வழங்கப்பட்டது, அதை உரிய முறையில் பேணுவது எப்படி, அதை வீணாக்கியவர்களின் நிலை என்ன என்பதை இந்த உரையில் தெரிந்துக் கொள்வோம்.

தொழுகை என்பது வெறும் எழுந்து குனியும் சடங்கு அல்ல; அது நம் வாழ்க்கையையே திருத்தி அமைக்கும் சக்தி என்பதை இறைவன் தெளிவாகக் கூறுகிறான்.

“(முஹம்மதே!) வேதத்திலிருந்து உமக்கு அறிவிக்கப்படுவதைக் கூறுவீராக! தொழுகையை நிலைநாட்டுவீராக! தொழுகை வெட்கக்கேடான காரியங்களை விட்டும், தீமையை விட்டும் தடுக்கும். அல்லாஹ்வை நினைப்பதே மிகப் பெரியது. நீங்கள் செய்பவற்றை அல்லாஹ் அறிவான்.”

(அல்குர்ஆன்: 29:45)➚

தினமும் ஐந்து முறை இறைவன் முன் நின்று, அவனை நினைத்து, அவனிடம் கையேந்தும் ஒருவரால் அந்த சந்திப்புகளுக்கு இடையே பாவங்களில் மூழ்கி விட முடியாது. ஒவ்வொரு தொழுகையும் மனதிற்கு இறையச்சத்தைப் புதுப்பித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

நம் கைபேசியின் பேட்டரி குறையும் போது சார்ஜரில் வைத்து நிரப்புகிறோம். உலக வேலைகளால் நாள் முழுவதும் தேய்ந்து போகும் நம் ஈமானை நாளுக்கு ஐந்து முறை நிரப்பித் தரும் சார்ஜர் போன்றதே தொழுகை. அதை விட்டு விட்டால் உள்ளம் இருள் அடைவதில் ஆச்சரியம் இல்லை.

நோன்பு, ஜகாத், ஹஜ் உள்ளிட்ட மற்ற கடமைகள் எல்லாம் இந்தப் பூமியில் வஹீயின் மூலம் அறிவிக்கப்பட்டன; ஆனால் தொழுகை மட்டும் நபி(ஸல்) அவர்களை வானுலகுக்கு அழைத்துச் சென்று வழங்கப்பட்டது என்பதே அதன் தனிச் சிறப்பை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: (விண்ணுலகப் பயணத்தின்போது) என்னிடம் கோவேறு கழுதையைவிடச் சிறியதும், கழுதையைவிடப் பெரியதுமான வெள்ளை நிறத்திலமைந்த நீளமான புராக் எனும் (மின்னல் வேக) வாகனம் ஒன்று கொண்டுவரப்பட்டது. அது பார்வை எட்டுகிற தூரத்திற்குத் தனது கால் குளம்பை எடுத்து (எட்டு) வைக்கும். அதிலேறி நான் பைத்துல் மக்திஸ் (ஜெரூசலேம்) இறை ஆலயம் வரை சென்றேன். பிறகு இறைத்தூதர்கள் தமது வாகனத்தைக் கட்டி வைக்கும் வளையத்தில் எனது வாகனத்தைக் கட்டிவைத்துவிட்டு அந்த இறையாலயத்திற்குள் நுழைந்து இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதேன். பிறகு நான் அங்கிருந்து புறப்பட்ட போது (வானவர்) ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் (என்னிடம்) ஒரு பாத்திரத்தில் மதுவும் மற்றொரு பாத்திரத்தில் பாலும் கொண்டுவந்தார். (அதில் விரும்பியதைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்ளுமாறு கூறினார்.)

நான் பால் பாத்திரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டேன். அப்போது ஜிப்ரீல், “இயற்கையைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டீர்” என்று கூறினார். பிறகு ஜிப்ரீல் என்னை அழைத்துக்கொண்டு முதல் வானத்திற்கு உயர்ந்தார். (அதன் கதவைத்) திறக்கும்படி கூறினார். அப்போது “நீங்கள் யார்?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர், “ஜிப்ரீல்” என்று பதிலளித்தார். “உங்களுடன் (வந்திருப்பவர்) யார்?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர், “முஹம்மத்” என்று பதிலளித்தார். “(அவரை அழைத்து வரச்சொல்லி) அவரிடம் ஆள் அனுப்பப்பட்டிருந்ததா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “(அவரை அழைத்து வரச்சொல்லி என்னை) அவரிடம் அனுப்பி வைக்கப்பட்டிருந்தது” என்றார். அப்போது எங்களுக்காக (கதவு) திறக்கப்பட்டது. நான் அங்கு (ஆதி மனிதர்) ஆதம் (அலை) அவர்களைக் கண்டேன். அவர்கள் என்னை வாழ்த்தி வரவேற்று, எனது நன்மைக்காகப் பிரார்த்தித்தார்கள்.

பிறகு ஜிப்ரீல் என்னை அழைத்துக் கொண்டு இரண்டாம் வானத்திற்கு உயர்ந்தார். (அதன் கதவைத்) திறக்கும்படி சொன்னார். அப்போது “நீங்கள் யார்?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர், “ஜிப்ரீல்” என்று பதிலளித்தார். “உங்களுடன் (இருப்பவர்) யார்?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர், “முஹம்மத்” என்று பதிலளித்தார். “(அவரை அழைத்துவரும்படி) அவரிடம் ஆளனுப்பப் பட்டிருந்ததா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “(ஆம், அவரை அழைத்து வரும்படி என்னை) அவரிடம் அனுப்பிவைக்கப் பட்டிருந்தது” என்று பதிலளித்தார். அப்போது எங்களுக்காக (கதவு) திறக்கப்பட்டது. அங்கு சகோதரிகளின் புதல்வர்களான ஈசா பின் மர்யம் (அலை), யஹ்யா பின் ஸகரிய்யா (அலை) ஆகியோரை நான் கண்டேன்.அவர்கள் இருவரும் என்னை வரவேற்று, எனது நன்மைக்காகப் பிரார்த்தித்தனர். பிறகு ஜிப்ரீல் என்னை அழைத்துக்கொண்டு மூன்றாம் வானத்திற்கு உயர்ந்தார்.

(அதன் கதவைத்) திறக்கும்படி கூறினார். அப்போது “நீங்கள் யார்?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர், “ஜிப்ரீல்” என்று பதிலளித்தார். “உம்முடன் (இருப்பவர்) யார்?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “முஹம்மத்” என்று பதிலளித்தார். “(அவரை அழைத்துவரும்படி) அவரிடம் ஆளனுப்பப்பட்டிருந்ததா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “(ஆம், அவரை அழைத்துவரும்படி என்னை) அவரிடம் அனுப்பிவைக்கப்பட்டிருந்தது” என்று பதிலளித்தார். உடனே எங்களுக்காக (கதவு) திறக்கப்பட்டது. அங்கு நான் யூசுஃப் (அலை) அவர்களைக் கண்டேன். (மொத்த) அழகில் பாதி அவர்களுக்கு வழங்கப்பெற்றிருந்தது. அன்னாரும் என்னை வரவேற்று எனது நன்மைக்காகப் பிரார்த்தித்தார்கள். பிறகு ஜிப்ரீல் என்னை அழைத்துக்கொண்டு நான்காம் வானத்திற்கு உயர்ந்தார். (அந்த வானத்தின் கதவைத்) திறக்கும்படி கூறினார்.

அப்போது “யார் அது?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “ஜிப்ரீல்” என்று பதிலளித்தார். “உம்முடன் (இருப்பவர்) யார்?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர் “முஹம்மத்” என்று பதிலளித்தார். “(அவரை அழைத்துவரும்படி) அவரிடம் ஆளனுப்பப்பட்டிருந்ததா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “(ஆம் அவரை அழைத்துவரும்படி என்னை) அவரிடம் அனுப்பிவைக்கப்பட்டிருந்தது” என்று பதிலளித்தார். அப்போது எங்களுக்காக (கதவு) திறக்கப்பட்டது. அங்கு நான் இத்ரீஸ் (அலை) அவர்களைக் கண்டேன். அவர்கள் (என்னை) வரவேற்று எனது நன்மைக்காகப் பிரார்த்தித்தார்கள். (இத்ரீஸ் (அலை) அவர்கள் தொடர்பாக) அல்லாஹ், “மேலும், நாம் அவரை ஓர் உயரிய இடத்தில் உயர்த்தினோம்” (19:57➚) என்று கூறுகின்றான்.- பிறகு ஜிப்ரீல் என்னை அழைத்துக்கொண்டு ஐந்தாம் வானத்தில் ஏறினார். (அந்த வானத்தின் கதவைத்) திறக்கும்படி கூறினார்.

அப்போது, “யார் அது?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “ஜிப்ரீல்” என்று பதிலளித்தார். “உம்முடன் (இருப்பவர்) யார்?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “முஹம்மத்” என்று பதிலளித்தார். “(அவரை அழைத்துவருமாறு) ஆளனுப்பப்பட்டிருந்ததா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “(ஆம், அவரை அழைத்துவருமாறு என்னை) அவரிடம் அனுப்பி வைக்கப்பட்டிருந்தது” என்று பதிலளித்தார். அப்போது எங்களுக்காக (கதவு) திறக்கப்பட்டது. அங்கு நான் ஹாரூன் (அலை) அவர்களைக் கண்டேன். அவர்கள் (என்னை) வரவேற்று எனது நன்மைக்காகப் பிரார்த்தித்தார்கள். பிறகு ஜிப்ரீல் என்னை அழைத்துக்கொண்டு ஆறாம் வானத்தில் ஏறினார். (அந்த வானத்தின் கதவைத்) திறக்கும்படி கூறினார். “யார் அது?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “ஜிப்ரீல்” என்று பதிலளித்தார். “உம்முடன் (இருப்பவர்) யார்?” என்று கேட்கப்பட்டது.

அவர் “முஹம்மத்” என்று பதிலளித்தார் “(அவரை அழைத்து வரும்படி) அவரிடம் ஆளனுப்பப்பட்டிருந்ததா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “(ஆம், அவரை அழைத்துவரும்படி என்னை) அவரிடம் அனுப்பிவைக்கப்பட்டிருந்தது” என்று பதிலளித்தார். அப்போது எங்களுக்காக (கதவு) திறக்கப்பட்டது. அங்கு நான் மூசா (அலை) அவர்களைக் கண்டேன். அவர்கள் (என்னை) வரவேற்று, எனது நன்மைக்காகப் பிரார்த்தித்தார்கள். பிறகு ஜிப்ரீல் என்னை அழைத்துக்கொண்டு ஏழாவது வானத்தில் ஏறினார். (அந்த வானத்தின் கதவைத்) திறக்கும்படி கூறினார். “யார் அது?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “ஜிப்ரீல்” என்று பதிலளித்தார். “உம்முடன் (இருப்பவர்) யார்?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “முஹம்மத்” என்று பதிலளித்தார். “(அவரை அழைத்து வரும்படி) அவரிடம் ஆளனுப்பப்பட்டிருந்ததா?” என்று கேட்கப்பட்டது.

அவர், “(ஆம், அவரை அழைத்துவரும்படி என்னை) அவரிடம் அனுப்பிவைக்கப்பட்டிருந்தது” என்று பதிலளித்தார். அப்போது எங்களுக்காக (கதவு) திறக்கப்பட்டது. அங்கு நான் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களைக் கண்டேன். அவர்கள் அல்பைத்துல் மஅமூர் (எனும் வானவர்கள் அதிகம் சஞ்சரிக்கும்) இறையில்லத்தில் தமது முதுகைச் சாய்த்து அமர்ந்துகொண்டிருந்தார்கள். அ(ந்த இறையில்லத்)தில் ஒவ்வொரு நாளும் எழுபதாயிரம் வானவர்கள் (இறைவனை வணங்கச்) செல்வார்கள். அவர்கள் மறுபடியும் அங்கு நுழைவதில்லை. (புதியவர்களே அடுத்து நுழைவார்கள்.) பிறகு (வான் எல்லையிலுள்ள இலந்தை மரமான) “சித்ரத்துல் முன்தஹா” எனும் இடத்திற்கு என்னை ஜிப்ரீல் அழைத்துச்சென்றார். அதன் இலைகள் யானைகளின் காதுகளைப் போன்றிருந்தன. அதன் பழங்கள் கூஜாக்களைப் போன்றிருந்தன. அல்லாஹ்வின் கட்டளையால் இனம் புரியாத (நிறங்கள்) அதைச் சூழ்ந்து கொண்டபோது (அதன் அமைப்போ முற்றிலும்) மாறிவிட்டது.

அல்லாஹ்வின் படைப்புகளில் எவராலும் அதன் அழகை விவரித்துக் கூற முடியாது. அப்போது அல்லாஹ் அறிவிக்க வேண்டியச் சிலவற்றை எனக்கு அறிவித்தான். என்மீது இரவிலும் பகலிலும் (நாள் ஒன்றுக்கு) ஐம்பது தொழுகைகளைக் கடமையாக்கினான். பிறகு நான் மூசா (அலை) அவர்களிடம் இறங்கிவந்தேன். அப்போது அவர்கள், “உங்கள் சமுதாயத்தாருக்கு உம்முடைய இறைவன் என்ன கடமையாக்கினான்?” என்று கேட்டார்கள். “ஐம்பது (வேளைத்) தொழுகைகளை(க் கடமையாக்கினான்)” என்று நான் பதிலளித்தேன். “உங்கள் இறைவனிடம் திரும்பிச்சென்று (உங்கள் சமுதாயத்தாருக்காக தொழுகையின் எண்ணிக்கையைக்) குறைக்கும்படி கேளுங்கள். ஏனெனில், உங்கள் சமுதாயத்தார் இதைத் தாங்கமாட்டார்கள். நான் (என்னுடைய) பனூ இஸ்ராயீல் மக்களிடம் பழகி அனுபவப் பட்டிருக்கிறேன்” என்று கூறினார்கள். நான் என் இறைவனிடம் திரும்பிச்சென்று, “என் இறைவா!

என் சமுதாயத்தார்மீது (ஐம்பது வேளைத் தொழுகைகளின் எண்ணிக்கையைக்) குறைப்பாயாக!” என்று கேட்டேன். இறைவன் (ஐம்பதிலிருந்து) ஐந்தை எனக்குக் குறைத்தான். நான் மூசா (அலை) அவர்களிடம் திரும்பிவந்து, “(ஐம்பதிலிருந்து) ஐந்தை எனக்குக் குறைத்தான்” என்று கூறினேன். அப்போது அவர்கள், “உங்கள் சமுதாயத்தார் இதையும் தாங்கமாட்டார்கள். எனவே, உங்கள் இறைவனிடம் திரும்பிச்சென்று இன்னும் குறைக்கும்படி கேளுங்கள்” என்றார்கள். இவ்வாறே நான், என் இறைவனுக்கும் மூசா (அலை) அவர்களுக்குமிடையே திரும்பிச் சென்றுகொண்டிருந்தேன். இறுதியாக, “முஹம்மதே! இவை இரவிலும் பகலிலும் (நிறைவேற்ற வேண்டிய) ஐவேளைத் தொழுகைகள் ஆகும். ஒவ்வொரு தொழுகைக்கும் பத்து (நற்பலன்) உண்டு. (நற்பலனில்) இவை ஐம்பது வேளைத் தொழுகை(க்கு ஈடு) ஆகும். ஒருவர், ஒரு நன்மை செய்ய வேண்டும் என (மனத்தில்) எண்ணிவிட்டாலே, அதைச் செயல்படுத்தாவிட்டாலும் அவருக்காக ஒரு நன்மை பதிவு செய்யப்படும்.

அதை அவர் செய்து முடித்துவிட்டால் அவருக்காகப் பத்து நன்மைகள் பதிவு செய்யப்படும். ஒருவர் ஒரு தீமையைச் செய்ய எண்ணி, (அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி) அதைச் செய்யாமல் இருந்துவிட்டால் (குற்றம்) எதுவும் பதியப்படுவதில்லை. (எண்ணியபடி) அதை அவர் செய்து முடித்துவிட்டால் ஒரு குற்றமாகவே அது பதிவு செய்யப்படுகிறது” என்று கூறினான். பின்னர் நான் அங்கிருந்து புறப்பட்டு மூசா (அலை) அவர்களிடம் வந்துசேர்ந்தேன். அ(ல்லாஹ் கூறிய)தை அவர்களிடம் நான் தெரிவித்தேன். அப்போது அவர்கள், “உங்கள் இறைவனிடம் திரும்பிச் சென்று இன்னும் குறைக்கும்படி கேளுங்கள்” என்று கூறினார்கள். உடனே நான், “(பல முறை) என் இறைவனிடம் திரும்பிச் சென்றுவிட்டேன். (இன்னும்) அவனிடம் (குறைத்துக் கேட்க) நான் வெட்கப்படுகிறேன்” என்று கூறிவிட்டேன். இதை அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

அறிவிப்பவர்: அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி)

(முஸ்லிம்: 259) ➚

இந்த நீண்ட பயணத்தின் இறுதியில் நமக்குக் கிடைத்த பரிசு தான் ஐவேளைத் தொழுகை. முதலில் ஐம்பது வேளைகள் கடமையாக்கப்பட்டு, மூசா(அலை) அவர்களின் ஆலோசனையின் பேரில் நபி(ஸல்) அவர்கள் திரும்பத் திரும்ப இறைவனிடம் சென்று கேட்க, இறைவன் அதை ஐந்தாகக் குறைத்தான். கடமையைக் குறைத்தான்; ஆனால் கூலியைக் குறைக்கவில்லை – ஐந்து வேளை தொழுபவருக்கு ஐம்பது வேளை தொழுத நன்மை உண்டு என்று வாக்களித்தான்.

நம் பலவீனத்தை அறிந்து இவ்வளவு சலுகையுடன் தந்த இந்த அருட்கொடையை, ஒரு நாளைக்கு சில நிமிடங்கள் கூட ஒதுக்க முடியாமல் புறக்கணிக்கிறோம் என்றால், நாளை மறுமையில் இறைவனிடம் என்ன பதில் சொல்லப் போகிறோம்?

நம்மில் பாவமே செய்யாதவர் யாரும் இல்லை; அந்தப் பாவங்களைத் தினமும் கழுவிக் கொள்ள இறைவன் நமக்கு ஒரு வழியை வைத்திருக்கிறான்.

அபூஹுரைரா(ரலி) அறிவித்தார். ‘உங்களில் ஒருவரின் வாசலில் ஆறு ஒன்று (ஓடிக் கொண்டு) இருக்கிறது. அதில் அவர் தினமும் ஐந்து முறை குளிக்கிறார். அவரின் மேனியிலுள்ள அழுக்குகளில் எதுவும் எஞ்சியிருக்குமா எனக் கூறுங்கள்’ என்று தோழர்களிடம் நபி(ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். ‘அவரின் அழுக்குகளில் சிறிதளவும் எஞ்சியிராது’ என நபித் தோழர்கள் கூறினர். ‘இது ஐவேளைத் தொழுகைகளின் உவமையாகும். இதன் மூலம் அல்லாஹ் பாவங்களை அகற்றுகிறான்’ என்று இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அறிவிப்பவர்: அபூஹுரைரா (ரலி)

(புகாரி: 528) ➚

வீட்டு வாசலிலேயே ஆறு ஓடிக் கொண்டிருந்து, அதில் தினமும் ஐந்து முறை குளிப்பவரின் உடலில் அழுக்கு தங்குமா? தங்காது. அது போலவே தினமும் ஐவேளைத் தொழுகையைப் பேணுபவரின் பாவங்களை அல்லாஹ் அகற்றிக் கொண்டே இருக்கிறான். இந்த ஆறு நம் வாசலில் ஓடிக் கொண்டு தான் இருக்கிறது; அதில் இறங்குகிறோமா இல்லையா என்பது தான் கேள்வி.

தொழுகை நமக்கு வசதியான நேரத்தில் செய்யும் வணக்கம் அல்ல; இறைவனே நேரம் குறித்து வைத்த சந்திப்பு.

“நீங்கள் தொழுகையை முடித்ததும் நின்றும், அமர்ந்தும், படுத்த நிலையிலும் அல்லாஹ்வை நினையுங்கள்! நீங்கள் அச்சமற்ற நிலையை அடைந்தால் தொழுகையை (முழுமையாக) நிலைநாட்டுங்கள்! நம்பிக்கை கொண்டோர் மீது தொழுகை நேரம் குறிக்கப்பட்ட கடமையாகவுள்ளது.”

(அல்குர்ஆன்: 4:103)➚

அலுவலக மீட்டிங் நேரத்தை மதித்து ஒரு நிமிடம் கூட தாமதிக்காமல் செல்லும் நாம், இறைவன் நேரம் குறித்து வைத்த இந்த சந்திப்பை மட்டும் ஏன் தள்ளிப் போடுகிறோம்? அன்றாட வேலைகளுக்கு இடையில் தொழுகையை எப்படியோ நுழைக்க முயலாமல், தொழுகை நேரங்களை மையமாக வைத்து நம் நாளின் அட்டவணையை அமைப்போம்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்வூத்(ரலி) அறிவித்தார். அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயல் எது? என்று நபி(ஸல்) அவர்களிடம் நான் கேட்டபோது, ‘தொழுகையை அதற்குரிய நேரத்தில் தொழுவதாகும்’ என்று பதில் கூறினார்கள். அதற்கு அடுத்து எது? என்றேன். ‘பெற்றோருக்கு நன்மை செய்தல்’ என்றார்கள். அதற்கு அடுத்து எது? என்றேன். ‘இறைவழியில் அறப்போர் புரிதல்’ என்றனர். எனக்கு இவற்றை நபி(ஸல்) அவர்கள் அறிவித்தனர். (கேள்வியை) மேலும் நான் அதிகப்படுத்தியிருந்தால் நபி(ஸல்) அவர்களும் மேலும் சொல்லியிருப்பார்கள்.

அறிவிப்பவர்: அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்வூத் (ரலி)

(புகாரி: 527) ➚

அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயல் எது என்ற கேள்விக்கு, பெற்றோருக்கு நன்மை செய்வதற்கும், இறைவழியில் போர் புரிவதற்கும் முன்னதாக, உரிய நேரத்தில் தொழுவதையே நபி(ஸல்) அவர்கள் முதலாவதாகக் கூறினார்கள். நேரம் தவறாமை என்பது தொழுகையின் ஒரு சிறு விவரம் அல்ல; அதன் உயிர்நாடி.

வீட்டில் தனியாகத் தொழுவதற்கும், பள்ளிவாசலில் ஜமாஅத்துடன் தொழுவதற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை நபி(ஸல்) அவர்கள் எண்ணிக்கையிட்டே சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘தனியாகத் தொழுவதை விட ஜமாஅத்தாகத் தொழுவது இருபத்தேழு மடங்கு சிறந்ததாகும்.’ என அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அறிவித்தார்.

அறிவிப்பவர்: அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி)

(புகாரி: 645) ➚

ஒரே முதலீட்டுக்கு இருபத்தேழு மடங்கு லாபம் தரும் வியாபாரம் இருந்தால் அதை நாம் தவற விடுவோமா? ஓடிப் போய் அல்லவா முதலீடு செய்வோம்! அதே ஐந்து நிமிடத் தொழுகையை பள்ளிவாசலில் ஜமாஅத்துடன் நிறைவேற்றினால் இருபத்தேழு மடங்கு சிறந்த நன்மை என்று இறைவனின் தூதரே அறிவித்திருக்க, பள்ளிவாசல் அருகில் இருந்தும் வீட்டிலேயே தொழுது முடித்துக் கொள்வது எவ்வளவு பெரிய நஷ்டம்!

தொழுகையின் சிறப்புகளை மட்டும் பேசி விட்டு நிறுத்தி விட முடியாது; அதை விட்டவர்களுக்கு என்ன நடக்கும் என்பதையும் இறைவன் எச்சரித்திருக்கிறான்.

“அவர்கள் சொர்க்கச் சோலைகளில் இருப்பார்கள். குற்றவாளிகளிடம் “உங்களை நரகத்தில் சேர்த்தது எது?” என்று விசாரிப்பார்கள். “நாங்கள் தொழுவோராகவும், ஏழைக்கு உணவளிப்போராகவும் இருக்கவில்லை” எனக் கூறுவார்கள்.”

(அல்குர்ஆன்: 74:40-43)➚

மறுமையில் சொர்க்கவாசிகள் நரகவாசிகளிடம் கேட்கும் முதல் கேள்விக்கு அவர்கள் சொல்லும் முதல் பதில் – நாங்கள் தொழுவோராக இருக்கவில்லை என்பது தான். நரகத்திற்கு இட்டுச் சென்ற காரணங்களின் பட்டியலில் தொழுகையை விட்டதையே அவர்கள் முதலில் ஒப்புக் கொள்கிறார்கள். இந்த வசனத்தை ஓதும் போதாவது தொழாமல் இருக்கும் நம் நிலையை எண்ணிப் பார்க்க வேண்டாமா?

“அவர்களுக்குப் பின்னர் வழித் தோன்றல்கள் வந்தனர். அவர்கள் தொழுகையைப் பாழாக்கினர். மனோ இச்சைகளைப் பின்பற்றினர். அவர்கள் பின்னர் நட்டத்தைச் சந்திப்பார்கள். திருந்தி நம்பிக்கை கொண்டு நல்லறம் செய்தவரைத் தவிர. அவர்கள் சொர்க்கத்தில் நுழைவார்கள். சிறிதளவும் அநீதி இழைக்கப்பட மாட்டார்கள்.”

(அல்குர்ஆன்: 19:59-60)➚

முந்தைய நல்லவர்களுக்குப் பின் வந்த தலைமுறையினர் தொழுகையைப் பாழாக்கி, மன இச்சைகளின் பின் சென்றார்கள் என்று இறைவன் கூறும் இந்த வர்ணனை, இன்றைய நம் நிலைக்கு எவ்வளவு பொருந்துகிறது என்று யோசித்துப் பாருங்கள்.

அதே நேரம் இந்த எச்சரிக்கையுடன் ஒரு நம்பிக்கைக் கதவையும் இறைவன் திறந்து வைத்திருக்கிறான் – திருந்தி, நம்பிக்கை கொண்டு, நல்லறம் செய்தவர்களுக்கு சொர்க்கம் உண்டு. இது வரை தொழாமல் இருந்தவர்கள் கூட இன்றே திருந்தி விட்டால், கடந்த காலம் அவர்களைத் தடுக்காது.

தொழத் தொடங்கி விட்டாலே எல்லாம் முடிந்து விடவில்லை; அந்தத் தொழுகையில் நம் மனம் எங்கே இருக்கிறது என்பதும் முக்கியம்.

“பொறுமை, மற்றும் தொழுகையின் மூலம் உதவி தேடுங்கள்! பணிவுடையோரைத் தவிர (மற்றவர்களுக்கு) அது பாரமாகவே இருக்கும். (பணிவுடையோர் யாரெனில்) தமது இறைவனைச் சந்திக்கவுள்ளோம் என்றும், அவனிடம் திரும்பிச் செல்லவிருக்கிறோம் என்றும் அவர்கள் நம்புவார்கள்.”

(அல்குர்ஆன்: 2:45-46)➚

தொழுகையில் நிற்கும் போது உடல் மட்டும் நிற்கிறதா, மனமும் அங்கேயே இருக்கிறதா என்று நம்மில் எத்தனை பேர் யோசித்திருக்கிறோம்? இறைவனைச் சந்திக்கப் போகிறோம் என்ற உணர்வுடன் பணிந்து நிற்பவர்களுக்குத் தொழுகை பாரமாகத் தெரியாது; அது ஆறுதலாகவும் ஓய்வாகவும் மாறும்.

தொழுகையில் ஓதுவதன் பொருளை அறிந்து கொண்டு, ஒவ்வொரு அசைவையும் அவசரப்படாமல் நிதானமாக நிறைவேற்றும் போது அந்தப் பணிவு தானாக வரும். கடமையை முடித்தோம் என்ற எண்ணத்தில் இருந்து, இறைவனைச் சந்தித்தோம் என்ற நிலைக்கு நம் தொழுகையை உயர்த்துவோம்.

நாம் மட்டும் தொழுதால் போதாது; நம் பிள்ளைகளும் தொழுகையை நேசிக்கும்படி வளர்க்க வேண்டும் என்பதற்கு இப்ராஹீம்(அலை) அவர்களின் பிரார்த்தனையே நமக்கு முன்மாதிரி.

“என் இறைவா! என்னையும், என் சந்ததிகளையும் தொழுகையை நிலைநாட்டுவோராக ஆக்குவாயாக! எங்கள் இறைவா! எனது பிரார்த்தனையை ஏற்பாயாக!”

(அல்குர்ஆன்: 14:40)➚

இறைவனின் உற்ற நண்பர் என்ற உயர்ந்த அந்தஸ்தைப் பெற்ற இப்ராஹீம்(அலை) அவர்கள் கூட, தன்னைத் தொழுகையை நிலைநாட்டுபவராக ஆக்கும்படி மட்டும் கேட்கவில்லை; தன் சந்ததிகளையும் அப்படி ஆக்கும்படி இறைவனிடம் கையேந்தினார்கள். நம் பிள்ளைகளின் படிப்புக்காகவும் வேலைக்காகவும் தினமும் பிரார்த்திக்கும் நாம், அவர்களின் தொழுகைக்காக எப்போதாவது பிரார்த்தித்திருக்கிறோமா?

பிள்ளைகளைத் தொழச் சொல்வதை விட, நாம் தொழுவதை அவர்கள் பார்க்கச் செய்வதே சிறந்த பயிற்சி. பெற்றோர் வீட்டில் தொழும் காட்சியே பிள்ளையின் மனதில் ஆழமாகப் பதியும் பாடமாக அமையும்.

தொழுகை நமக்குச் சுமை அல்ல; வானத்திலிருந்து கொண்டு வரப்பட்ட அருட்கொடை. அது பாவங்களைக் கழுவும் நதி; தீமைகளிலிருந்து காக்கும் கோட்டை; இறைவனுடன் தினமும் ஐந்து முறை நடக்கும் சந்திப்பு. இன்று வரை அதில் அலட்சியம் இருந்திருந்தால், இந்த நிமிடமே அதைக் களைந்து விடுவோம்.

நம்மையும், நம் குடும்பத்தினரையும், நம் சந்ததிகளையும் தொழுகையை உரிய நேரத்தில், உள்ளச்சத்துடன் நிலைநாட்டுவோராக எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ் ஆக்கி அருள் புரிவானாக!

வாஆகிறு தஃவானா அனில்ஹம்துலில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்.