மண்ணறை அருகே அழுத பெண்ணை அறியாமல் விரட்டியது — “பொறுமை முதல் அதிர்ச்சியிலேயே”

“என் கஷ்டம் உமக்கு ஏற்படவில்லையே” என விரட்டிய பெண்; “பொறுமை முதல் அதிர்ச்சியிலேயே” என்ற நபி

ஸாபித் அல்புனானீ(ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்தார். அனஸ் இப்னு மாலிக்(ரலி) அவர்கள் தம் வீட்டாரில் ஒரு பெண்மணியிடம், ‘இன்ன பெண்ணை உனக்குத் தெரியுமா?’ என்று கேட்டார்கள். அப்பெண்மணி, ‘ஆம் (தெரியும்)’ என்று கூறினார். அனஸ்(ரலி) கூறினார்: அவள் ஒரு மண்ணறை அருகே அழுதுகொண்டிருக்கும்போது நபி(ஸல்) அவர்கள் அவளைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது, ‘அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சிக்கொள்! பொறுமையாக இரு’ என்று நபி(ஸல்) அவர்கள் சொன்னார்கள். அப்பெண், ‘என்னைவிட்டு விலகிச் செல்வீராக.

எனக்கேற்பட்ட துன்பம் உமக்கேற்படவில்லை. (எனவேதான் இப்படிப் பேசுகிறீர்)’ என்று சொன்னாள். நபி(ஸல்) அவர்கள் (பேசாமல்) அவளைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது ஒருவர் அவ்வழியே சென்றார். அவர், ‘இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் உன்னிடம் என்ன சொன்னார்கள்?’ என்று கேட்டார். அப்பெண், ‘எனக்கு அவர் யாரென்றும் தெரியாது’ எனக் கூறினாள். அம்மனிதர், ‘அவர்கள்தாம் இறைத்தூதர்(ஸல்)’ என்று சொல்ல அவள், நபி(ஸல்) அவர்களின் வீட்டு வாசலுக்குச் சென்றாள். அங்கு அவள் வாயிற்காவலர் யாரையும் காணவில்லை.

எனவே அவள், ‘இறைத்தூதர் அவர்களே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீங்கள் யாரென்று நான் அறியவில்லை’ என்று சொன்னாள். நபி(ஸல்) அவர்கள், ‘பொறுமை என்பது துன்பம் ஏற்பட்ட முதல் கட்டத்தில் கைக்கொள்வதேயாகும்’ என்றார்கள்.17

அறிவிப்பவர்: அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரலி)

நூல் – (புகாரி: 7154) ➚

தன் அருகே யார் நிற்கிறார் என்று கூடத் திரும்பிப் பார்க்காமல் துயரத்தில் மூழ்கியிருந்த அந்தப் பெண், தன் கஷ்டம் இவருக்குப் புரியாது எனக் கூறி நபியையே விரட்டிவிட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அதற்காக அவரைக் கண்டிக்கவோ, தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ளவோ இல்லை; அமைதியாக நகர்ந்து சென்றுவிட்டார்கள். தன் அடையாளத்தை அவர் தெரிந்துகொண்டதும், வீட்டு வாசலுக்கே ஓடிவந்து மன்னிப்புக் கேட்ட அந்தப் பெண்ணிடம் நபி சொன்ன ஒரே வார்த்தை — பொறுமை என்பது துன்பம் தொடங்கும் அந்த முதல் கணத்திலேயே காட்ட வேண்டியது.

பிறகு அமைதியடைந்து பொறுமை காட்டுவது எளிது; கஷ்டம் நேரடியாகத் தாக்கும் அந்த முதல் நொடியில்தான் உண்மையான பொறுமை சோதிக்கப்படுகிறது. அந்தப் பெண்ணின் கோபத்தையும் நபி பொறுமையாகவே எதிர்கொண்டார்கள் என்பதும் கவனிக்க வேண்டியது — பொறுமை காட்ட வேண்டியது கேட்பவர் மட்டுமல்ல, துன்பம் தாங்குபவரும்தான். துக்கம் வரும் முதல் தருணத்தில் நாம் எப்படி நடந்துகொள்கிறோம் என்பதே நம் விசுவாசத்தின் அளவுகோல்.