தாவரங்களின் தற்காப்பு வியூகங்கள்

தாவரங்கள் ஓரிடத்திலேயே நின்றாலும், தங்களைத் தாங்களே காத்துக்கொள்ள ஒரு வியக்கத்தக்க உயிரியல் பாதுகாப்பு மற்றும் தகவல் தொடர்பு கட்டமைப்பை (Biological Warfare & Communication System) வைத்துள்ளன. எதிரிகளிடமிருந்து தப்பிக்க விலங்குகள் போல ஓட முடியாததால், அவை கண்ணுக்குத் தெரியாத பாதுகாப்பு வளையத்தை (Invisible Defense Perimeter) அமைத்துச் செயல்படுகின்றன.

ஒரு புழுவோ பூச்சியோ செடியின் இலையைக் கடிக்கத் தொடங்கும் போது, அந்தச் செடி ஆபத்தை உணர்ந்து உடனடியாக ஜாஸ்மோனிக் அமிலம் (Jasmonic Acid) என்ற எச்சரிக்கை வேதிப்பொருளை உருவாக்குகிறது. பள்ளியில் தீ விபத்து ஏற்பட்டால் ‘ஃபயர் அலாரம்’ ஒலித்து எல்லோரையும் உஷார்படுத்துவது போல, இந்த அமிலம் செடியின் மற்ற இலைகளுக்கு உடனே செய்தியை அனுப்புகிறது. தகவல் கிடைத்தவுடன், மற்ற இலைகள் இரண்டாம் நிலை வளர்சிதை மாற்றப் பொருட்கள் (Secondary Metabolites) என்ற நச்சு அல்லது கசப்புத் தன்மையை உற்பத்தி செய்கின்றன. இதனால் அடுத்த இலையைக் கடிக்கும் பூச்சிக்கு அதன் சுவை பாகற்காயை விட பல மடங்கு கசப்பாக மாறி, சாப்பிடுவதை நிறுத்திவிடும்.

சில தாவரங்கள் இலைகள் சேதமடைந்ததும் காற்றில் ஒரு குறிப்பிட்ட வாசனையைப் பரப்புகின்றன. இதற்கு ஆவியாகும் கரிமச் சேர்மங்கள் (Volatile Organic Compounds – VOCs) என்று பெயர். காற்றில் பரவும் இந்த வாசனையை அருகில் உள்ள மற்ற செடிகள் உணர்ந்து, புழுக்கள் தங்களை நோக்கி வருவதற்கு முன்பே தங்களின் கசப்புத் தற்காப்பைத் தயார் செய்து கொள்கின்றன. இந்த வாசனை, அந்தப் புழுக்களை வேட்டையாடி உண்ணும் குளவிகள் அல்லது பொன்வண்டுகள் போன்ற வேட்டைப் பூச்சிகளை (Predators) ஈர்க்கிறது. அதாவது, காவல்துறைக்கு ‘எஸ்.ஓ.எஸ்’ (SOS) அவசர சமிக்ஞை அனுப்பி உதவிக்கு அழைப்பது போல இது செயல்படுகிறது.

செடிகள் தங்களின் மேல்தோலில் கூர்மையான முட்களை (Thorns/Spines) உருவாக்கி பெரிய விலங்குகள் மேய்வதைத் தடுக்கின்றன. மிகச் சிறிய பூச்சிகளைப் பிடிக்க பிசின் (Resins) போன்ற பிசுபிசுப்பான பசையைச் சுரந்து, அவற்றின் கால்களை நகர விடாமல் ஒட்ட வைத்து விடுகின்றன.

காற்றைத் தவிர, பூமிக்கடியிலும் தாவரங்கள் செய்திகளை அனுப்புகின்றன. மண்ணுக்கு அடியில் இருக்கும் மைக்கோரைசல் வலைப்பின்னல்கள் (Mycorrhizal Networks) எனப்படும் நுண்ணிய பூஞ்சை இழைகள் (Fungal hyphae) பல மரங்களின் வேர்களை ஒன்றாக இணைக்கின்றன. இந்தப் பூஞ்சை இழைகள் நமது தலைமுடியின் தடிமனில் பத்தில் ஒரு பங்கு அளவே இருக்கும் மிக நுண்ணியவை; ஆனால், காடு முழுவதும் பல கிலோமீட்டர்கள் பரவி ஒரு பூமிக்கடியில் உள்ள உயிரியல் இணையம் (Underground Biological Internet) போலச் செயல்படுகின்றன. ஒரு மரத்தைத் தாக்கும் பூச்சியைக் குறித்த எச்சரிக்கை சமிக்ஞை, ஆப்டிகல் ஃபைபர் கேபிள் வழியாகத் தகவல் போவது போல பூஞ்சை வழியே அடுத்த மரத்தை உடனே சென்றடைகிறது.

சூரிய ஒளி, காற்று, நீர் ஆகியவற்றை மட்டுமே மூலதனமாகக் கொண்டு, நகர முடியாத தாவரங்கள் இத்தகைய நவீன தகவல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் வேதியியல் பாதுகாப்பு உத்திகளைக் கையாள்வது இயற்கையின் வியக்கத்தக்க அறிவியல் அற்புதமாகும். இந்த நுட்பமான அமைப்புகளைக் காணும்போது, அனைத்தையும் படைத்து ஒழுங்குபடுத்திய இறைவனின் அளவற்ற ஞானத்தையும் ஆற்றலையும் நாம் எண்ணிப் பார்க்கிறோம்.