ஆயிஷா (ரலி)யின் மடியில் தலைவைத்திருந்த நபி (ஸல்) பேசிய கடைசி வார்த்தை

“இறைவா! உயர்ந்த தோழர்களுடன் (என்னைச் சேர்த்தருள்)”

நபி(ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா(ரலி) அறிவித்தார். நபி(ஸல்) அவர்கள் ஆரோக்கியமானவர்களாய் இருந்தபோது, ‘சொர்க்கத்தில் தம் இருப்பிடத்தைப் பார்த்து, பிறகு (இன்னும் சில காலம் உயிர் வாழ்வதற்கு) வாய்ப்பளிக்கப்படாத வரை எந்த இறைத்தூத(ரின் உயி)ரும் கைப்பற்றப்படவில்லை’ என்று கூறுவார்கள். பிறகு அவர்களுக்கு நோய் கண்டு, தம் தலையை என்னுடைய மடி மீது வைத்திருந்த நிலையில் சிறிது நேரம் மயக்கமுற்றார்கள். பிறகு மயக்கம் தெளிந்தபோது வீட்டின் கூரையை நோக்கி அவர்களின் பார்வை நிலை குத்தி நின்றது.

பிறகு, ‘இறைவா! (சொர்க்கத்தில்) உயர்ந்த தோழர்களுடன் (என்னைச் சேர்த்தருள்)’ என்றார்கள். நான், ‘அவர்கள் இப்போது நம்முடன் இருப்பதைத் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை (மறுமைப் பெருவாழ்வைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டுவிட்டார்கள்)’ என்று (மனதுக்குள்) கூறிக்கொண்டேன். (அவர்கள் ஆரோக்கியமாக இருந்தபோது ‘இறைத்தூதர்கள் இறக்கும் முன் இம்மை மறுமை இரண்டிலொன்றைத் தேர்வு செய்துகொள்ள வாய்ப்பளிக்கப்படுவார்கள்’ என்று) நம்மிடம் அவர்கள் கூறிய சொல் இதுதான் என அறிந்து கொண்டேன்.

நபி(ஸல்) அவர்கள் பேசிய கடைசி வார்த்தை, ‘இறைவா! உயர்ந்த தோழர்களுடன் (என்னையும் சேர்த்தருள்)’ என்பதாகவே இருந்தது. இதை அறிஞர்கள் பலர் இருந்த அவையில் உர்வா இப்னு ஸுபைர், ஸயீத் இப்னு முஸய்யப்(ரஹ்) ஆகியோர் அறிவித்தனர். 94

அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரலி)

நூல் – (புகாரி: 6509) ➚

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆரோக்கியமாக இருந்தபோதே ஒரு உண்மையைச் சொல்லியிருந்தார்கள் — ஒவ்வொரு இறைத்தூதரும் இறப்பதற்கு முன் தன் இடத்தைச் சொர்க்கத்தில் காண்பிக்கப்பட்டு, தேர்வு செய்யும் வாய்ப்பு தரப்படுவார் என்று. அந்த வார்த்தைகள் அந்த நேரத்தில் வெறும் போதனையாகத்தான் தோன்றியிருக்கும். ஆனால் தன் மடியில் தலைவைத்து அவர்கள் கடைசி மூச்சு விடும் தருணத்தில், ஆயிஷா (ரலி) அவர்களே அந்த வார்த்தைகள் நிஜமாக நிகழ்வதைக் கண் முன்னால் கண்டார்கள். அமைதியான நேரத்தில் கற்றுக்கொண்ட உண்மைகள்தான், கடினமான தருணத்தில் நமக்கு உறுதி தரும்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் கடைசி வார்த்தைகள் இவ்வுலகைப் பற்றியோ, முடிக்க வேண்டிய பணிகளைப் பற்றியோ இருக்கவில்லை; இறைவனுக்கு அருகிலிருக்கும் நல்லோருடன் சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்ற ஏக்கமாகவே இருந்தது. வாழ்நாள் முழுவதும் எதைத் தேடி வாழ்ந்தோமோ, அதுவே கடைசி மூச்சிலும் நம் நாவில் வரும். இன்று நம் இதயம் எதன் மேல் நிலைத்திருக்கிறதோ, அதுவே நாளை நம் கடைசி எண்ணமாக இருக்கும் என்பதை இச்சம்பவம் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.