மூவரும் கொடி தாங்கி மடிந்த மூத்தா போர் — மதீனாவிலிருந்தே கண்ட நபி (ஸல்)
“அவர்கள் நம்முடன் இருப்பது நமக்கு மகிழ்ச்சியளிக்காது” — கூறியபோது நபியின் (ஸல்) கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தது
خَطَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «أَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَهَا جَعْفَرٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَهَا خَالِدُ بْنُ الوَلِيدِ عَنْ غَيْرِ إِمْرَةٍ فَفُتِحَ لَهُ»، وَقَالَ: «مَا يَسُرُّنَا أَنَّهُمْ عِنْدَنَا»
قَالَ أَيُّوبُ أَوْ قَالَ: «مَا يَسُرُّهُمْ أَنَّهُمْ عِنْدَنَا وَعَيْنَاهُ تَذْرِفَانِ»
அனஸ் இப்னு மாலிக்(ரலி) கூறினார். நபி(ஸல்) அவர்கள் உரையாற்றினார்கள். அப்போது (மூத்தா போர்க் களத்தில் நடக்கும் நிகழ்ச்சிகளை இங்கிருந்து கொண்டே நேரில் காண்பது போல் கூறலானார்கள்:) ‘ஸைத் இப்னு ஹாரிஸா கொடியைக் கையிலெடுத்து (இஸ்லாமியச் சேனைக்குத் தலைமை தாங்கி)க் கொண்டுள்ளார். இப்போது அவர் கொல்லப்பட்டுவிட்டார். பிறகு, ஜஅஃபர் அதை(த் தம் கையில்) எடுத்து (தலைமை தாங்கியபடி போரிட்டு)க் கொண்டுள்ளார். அவரும் கொல்லப்பட்டுவிட்டார். பிறகு, அதை அப்துல்லாஹ் இப்னு ரவாஹா (தம் கையில்) எடுத்து (தலைமை தாங்கியபடி போரிட்டுக் கொண்டு)ள்ளார்; இப்போது அவரும் கொல்லப்பட்டுவிட்டார்.
பிறகு, காலித் இப்னு வலீத் (தளபதியாக) நியமிக்கப்படாமலேயே அதைக் கையிலெடுத்துள்ளார். அவருக்கு வெற்றியளிக்கப்பட்டுவிட்டது. (வீர மரணத்தினால் அவர்கள் பெற்ற பெரும் பேற்றினை நாம் அறிந்த பிறகும்) அவர்கள் நம்முடன் இருப்பது நமக்கு மகிழ்ச்சியளிக்காது…’ …அறிவிப்பாளர் அய்யூப்(ரஹ்), ‘அல்லது, ‘அவர்கள் நம்முடன் இருப்பது அவர்களுக்கே மகிழ்ச்சியளிக்காது’ என்றும் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கலாம்’ என்று கூறுகிறார். இதைக் கூறியபோது நபி(ஸல்) அவர்களின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது.
அறிவிப்பவர்: அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரலி)
நூல் – (புகாரி: 2798) ➚
மூத்தா போர்க்களத்திலிருந்து வெகுதொலைவில், மதீனாவில் நின்று கொண்டே, நடந்துகொண்டிருந்த போரை நேரில் பார்ப்பவர்போல நபி (ஸல்) அவர்கள் விவரித்தார்கள். ஸைத் (ரலி) கொடியை ஏந்தினார்; வீரமரணம் அடைந்தார். ஜஅஃபர் (ரலி) ஏந்தினார்; அவரும் மடிந்தார். இப்னு ரவாஹா (ரலி) ஏந்தினார்; அவரும் மடிந்தார். மூவரின் பெயர்களையும் சொல்லிச் சொல்லி நபி (ஸல்) அவர்களின் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தது.
வீரமரணம் அடைந்தவர்களைக் குறித்துப் பேசும்போதே அழுத நபி (ஸல்) அவர்கள், அவர்கள் பெற்ற சொர்க்க வாழ்வுக்கு முன் இவ்வுலக வாழ்வு ஒப்பிடத்தக்கது அல்ல என்பதையும் தெளிவுபடுத்தினார்கள். இழப்பிற்காக அழுவதும், அந்த இழப்பு இறைவனிடம் பெரும் நன்மையாக மாறியிருக்கும் என்று நம்புவதும் ஒரே உள்ளத்தில் இணைந்திருக்கும் என்பதை இந்தக் காட்சி நமக்குக் கற்பிக்கிறது.